RSS

Category Archives: പലവക

ബീപ്-പ്ളവം നാവിന്‍തുമ്പിലൂടെ

“വിപ്ളവം തോക്കിന്‍ കുഴലിലൂടെ” എന്നൊരു പഴയ മുദ്രാവാക്യമുണ്ടായിരുന്നു. അതോ “അധികാരം തോക്കിന്‍ കുഴലിലൂടെ” എന്നായിരുന്നോ അതെന്നും നല്ല നിശ്ചയമില്ല. രണ്ടായാലും അന്തിമാര്‍ത്ഥം ഒന്നുതന്നെ ആയതിനാല്‍ അതിന്റെ പേരില്‍ കൂട്ടമണിയടിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. തോക്കിന്‍ കുഴലിലൂടെയുള്ള വിപ്ളവവും ലക്ഷ്യമാക്കുന്നതു്‌ അധികാരം പിടിച്ചടക്കല്‍ തന്നെയാണല്ലോ. തോക്കിന്റെ കുഴല്‍ ചൂണ്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതു്‌ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവന്റെ നേരെ ആയിരിക്കരുതു്‌ എന്നതു്‌ മാത്രമാണു്‌ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാനകാര്യം. ഈ വചനത്തിന്റെ കര്‍ത്താവു്‌ മാവോ ആണെന്നതു്‌ നേരാണെങ്കില്‍, തോക്കു്‌ ചൂണ്ടുന്നതു്‌ മാവോയുടെ നേരെ ആയിരിക്കരുതു്‌ എന്നു്‌ സാരം. അതു്‌ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ ഒരു കാര്യമല്ലേ എന്നു്‌ ചോദിക്കാമെങ്കിലും, മാവോയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇതു്‌ എടുത്തു്‌ പറയേണ്ടതുണ്ടു്‌. കാരണം അങ്ങേരുടെ ഭാഷ ചൈനീസ് ആയിരുന്നതിനാല്‍ ട്രാന്‍സ്ലേഷനില്‍, മാവോയുടെ ജീവന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ, പലതും നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാദ്ധ്യതയുണ്ടു്‌. കര്‍ത്താവും കര്‍മ്മവും ഒന്നായി വരുന്നതു്‌ വ്യാകരണപരമായി തെറ്റാവണമെന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, മലയാളം എമ്മേക്കു്‌ പഠിക്കുന്ന ഒരു ‘കുട്ടി’ “രാമന്‍ പശുവിനെ അടിച്ചു” എന്നതിനു്‌ പകരം “രാമന്‍ രാമനെ അടിച്ചു” എന്നെഴുതി, ക്രിയയുടെ കര്‍ത്താവും കര്‍മ്മവുമായി രാമനെത്തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചാല്‍ വ്യാകരണത്തിന്റെ വിധികര്‍ത്താവു്‌ അവനു്‌ ഒരുപക്ഷേ കയ്യാമം വച്ചു്‌ ചോദ്യം ചെയ്തേക്കാമെന്നല്ലാതെ, വധശിക്ഷ വിധിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയില്ല. അടികൊണ്ടതു്‌ മറ്റൊരു രാമനായിക്കൂടെന്നുമില്ലല്ലോ. എങ്കിലും, രണ്ടാമത്തെ വാചകത്തിലെ ക്രിയവഴി, രാമന്‍ നല്ലൊരു ‘അടിയന്‍’ ആണെങ്കില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും, അടി കൊണ്ട രാമനു്‌ നല്ലപോലെ നൊന്തേക്കാമെന്നൊരു സാദ്ധ്യത ഇല്ലാതെയുമില്ല.

കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പു്‌ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും ഇന്നത്തെ ലോകം ഒരുപാടു്‌ പുരോഗമിച്ചു എന്നു്‌ പറയാതെ വയ്യ. ലോകാവസാനത്തോളം വരെ മാറ്റമില്ലാത്തതു്‌ എന്നു്‌ തലമുറകളിലൂടെ പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനാല്‍, നിരുപാധികം വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടവയും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടവയുമായ കല്പനകളും നിയമങ്ങളും, അവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നിലവില്‍ വന്ന ചിട്ടകളും ആചാരമര്യാദകളും തിരുത്താനോ നവീകരിക്കാനോ ശ്രമിക്കുന്നവരെ ആട്ടുക, തുപ്പുക, കുത്തുക, അടിക്കുക, കുരിശു്‌ ചുമപ്പിക്കുക, ചാവുന്നതുവരെ ആ കുരിശില്‍ തന്നെ ആണിയടിച്ചു്‌ തൂക്കിയിടുക മുതലായ സദാചാരങ്ങള്‍ ഒരു കാലത്തു്‌ ഈ ലോകത്തില്‍ നിലിവിലിരുന്നു എന്നാലോചിച്ചാലേ ആ പുരോഗതിയുടെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയൂ. അക്ഷരവിരോധികളായതിനാല്‍, ലോകത്തില്‍ സംഭവിച്ച ഈ പുരോഗമനം കാണാന്‍മാത്രം മാനസികവളര്‍ച്ച കൈവരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ചില സദാചാരസംരക്ഷകര്‍ ഏറുകല്ലും ഇരുമ്പുവടിയും കൊടുവാളും ഉറുമിയുമൊക്കെയായി എതിരഭിപ്രായം പറയുകയോ എഴുതുകയോ ചെയ്യുന്നവരുടെ കൈയ്യോ തലയോ വെട്ടാനും, വ്യഭിചാരം പോലുള്ള മഹാപാതകങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവരെ കല്ലെറിഞ്ഞു്‌ കൊല്ലാനുമൊന്നും മടിക്കുന്നില്ല എന്നതൊരു സത്യമാണു്‌. ഒരുവന്റെ ലോകം അവന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിലാണു്‌ എന്നതാണു്‌ അതിന്റെ കാരണം. കാണാനും കേള്‍ക്കാനും, താരതമ്യങ്ങളിലൂടെ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാനും അവന്റെ ആ ലോകത്തിലുള്ളതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവനില്ല. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ തമ്മില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ കാണ്‍കെ കവിളിലോ നെറ്റിയിലോ, പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ തമ്മില്‍ ചുണ്ടുകളിലോ ചുബിക്കുകയോ, കെട്ടിപ്പുണരുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നതു്‌ കാണുമ്പോള്‍ ആ പ്രവൃത്തികളെ അശ്ലീലമായോ ലൈംഗികവേഴ്ചകളായോ മാത്രമായിട്ടല്ലാതെ മറ്റൊരു അസോഷ്യേഷനു്‌, മറ്റൊരു വിലയിരുത്തലിനു്‌, ആവശ്യമായ ചേരുവകള്‍ വികാസം പ്രാപിക്കാത്ത അവന്റെ തലയില്‍ ലഭ്യമല്ല.

മാവോ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടു്‌ എല്ലാ വിപ്ളവങ്ങളും തോക്കിന്‍ കുഴലിലൂടെ സംഭവിക്കുന്നവയാണെന്നോ, സംഭവിക്കേണ്ടവയാണെന്നോ ഒക്കെ കരുതുന്ന മനുഷ്യരുണ്ടു്‌. അതിനവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടു്‌ കാര്യമില്ല. അവര്‍ ജീവിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ ഗോത്രസ്വഭാവമാണു്‌ അതിനുത്തരവാദി. ഗോത്രമൂപ്പന്മാരും ആചാര്യന്മാരുമൊക്കെ പറയുന്നതു്‌ അനിഷേദ്ധ്യമായ സത്യമായിരിക്കും. അതില്‍ വള്ളിപുള്ളി വ്യത്യാസം വരില്ല, വരാന്‍ പാടില്ല. അതാണു്‌ ഏതൊരു ഗോത്രത്തിന്റെയും സ്വഭാവം. അത്തരക്കാരെ നിരാശപ്പെടുത്തിയേക്കാമെങ്കിലും, അല്ലാത്ത തരം വിപ്ളവങ്ങളുമുണ്ടു്‌ എന്നതൊരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണു്‌. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, ലോകത്തില്‍ നിലവിലിരിക്കുന്ന അംഗീകൃത മാതൃകകളും മൂല്യങ്ങളും രക്തച്ചൊരിച്ചിലുകളൊന്നുമില്ലാതെ തിരുത്തപ്പെടുകയും, അതുവഴി paradigm change-കള്‍ക്കു്‌ കാരണമാവുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള ആശയങ്ങള്‍, കണ്ടെത്തലുകള്‍ മുതലായവ.

സായിപ്പിന്റെ റെവലൂഷനെയാണു്‌ മലയാളി വിപ്ളവം ആക്കിയതെന്നതിനാല്‍, അതുവഴി സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുബോധത്തില്‍ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ കടന്നുകൂടിയിട്ടില്ലേ എന്നു്‌ സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വിപ്ളവം എന്നാല്‍ ഒരുതരം ചുറ്റിത്തിരിയലാണു്‌ എന്നെങ്ങാനുമാവുമോ അവന്‍ ധരിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നതു്‌? ഭാഷാപരമായി അതൊരു തെറ്റാണെന്നു്‌ പറയാനും വയ്യ. കാരണം, റെവലൂഷന്‍ എന്നാല്‍ ചുറ്റിത്തിരിയലുമാവാമല്ലോ. പ്രദക്ഷിണങ്ങള്‍ക്കായി തലമുറകളിലൂടെ കണ്ഡീഷന്‍ ചെയ്യപ്പെട്ട മലയാളികള്‍ക്കു്‌, അവരുടെ ചുറ്റിത്തിരിയലുകള്‍ ആരാധനാലയങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഉള്ളിലായാലും വെളിയിലായാലും അതില്‍ അസ്വാഭാവികത എന്തെങ്കിലുമുള്ളതായി തോന്നാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും വിരളമാണു്‌. എല്ലാരും ചുറ്റുന്നു, ഞാനും ചുറ്റുന്നു, അതിലെന്തു്‌? പോരെങ്കില്‍, അവരുടെ മിക്കവാറും എല്ലാ പെരുമാറ്റങ്ങളിലും ഒരുതരം ചുറ്റിക്കളി ദര്‍ശിക്കുകയും ചെയ്യാം. അതിനാല്‍, അങ്ങനെയൊരു സംശയം അസ്ഥാനത്താവുമോ? വിപ്ളവം ഒരുതരം ചുറ്റിക്കളിയും, ചുറ്റിക്കളി ഒരുതരം വിപ്ളവവും ആയാലെന്നപോലെ? (പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവര്‍ എന്താണീ പിറുപിറുക്കുന്നതു്‌ എന്നു്‌ അറിയേണ്ടവര്‍ക്കായി: “എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ! ഞാനൊരു വിഡ്ഢിയല്ല. ഇടത്തുനിന്നും വലത്തോട്ടു്‌ എന്നപോലെതന്നെ വേണമെങ്കില്‍ വലത്തുനിന്നും ഇടത്തോട്ടു്‌ ചുറ്റാനും എനിക്കു്‌ കഴിയും”.)

ഏതു്‌ വിപ്ളവവും – തോക്കിന്‍ കുഴലിലൂടെയുള്ളതായാലും, മറ്റിനമായാലും – നാവിന്‍തുമ്പിലൂടെയുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളായി മാത്രം മുഖം കാണിച്ചു്‌ പിന്‍വാങ്ങുന്ന കേരളം പോലൊരു നാട്ടില്‍ ഈ മാവോസൂക്തത്തെ “വിപ്ളവം നാവിന്‍ തുമ്പിലൂടെ” എന്നു്‌ തിരുത്തുന്നതാവും കൂടുതല്‍ വസ്തുതാപരമെന്നു്‌ തോന്നുന്നു. ഓണ്‍ലൈന്‍ മാദ്ധ്യമങ്ങളുടെ വരവോടെ വിപ്ളവസൂക്തങ്ങളുടെ നിറത്തിലും ഗുണത്തിലും എണ്ണത്തിലും ഭീതിദമായ മാറ്റവും വര്‍ദ്ധനവുമാണുണ്ടായതു്‌. പ്രത്യേകിച്ചും അവയുടെ ഗന്ധത്തില്‍ വന്ന, ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന വിധം അസഹനീയമായ അവസ്ഥാന്തരം ഇന്റര്‍നെറ്റിലെ സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളെ ഗ്യാസ് മാസ്ക് ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടല്ലാതെ സന്ദര്‍ശിക്കാനാവില്ല എന്ന നിലയില്‍ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചു എന്നു്‌ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ. ഓരോ വരിയിലും മിനിമം രണ്ടു്‌ ‘ബീപ്’ എങ്കിലും പ്രയോഗിക്കാതെ അവയെ സഹ്യമാക്കി മാറ്റാന്‍ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണു്‌ ഇന്നു്‌ നിലവിലുള്ളതു്‌. വ്യാജ ഐഡിയില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു്‌ വരാനിരിക്കുന്ന തോക്കിന്‍കുഴല്‍ വിപ്ളവത്തിന്റെ കാഹളം മുഴക്കുന്നവനു്‌ അവന്‍ വാരിവിതറുന്നതു്‌ അവന്റെ ചുറ്റുപാടുകളിലെ ചപ്പോ ചവറോ ചെളിയോ അമേധ്യമോ എന്നൊന്നും നോക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ. അതുവഴി തന്റെ പുണ്യപുരാതന വിപ്ളവത്തെ മേലില്‍ ‘ബീപ്-പ്ളവം’ എന്നു്‌ വിളിക്കേണ്ട ഗതികേടിലേക്കാണു്‌ അവന്‍ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചതു്‌ എന്ന വസ്തുത മാത്രം ഒരു ദയനീയ സത്യമായി അവശേഷിക്കുന്നു.

നോര്‍മല്‍ മോര്‍ട്ടലുകള്‍ക്കു്‌ ഇനി ഒന്നേ ചെയ്യാനുള്ളു: മനുഷ്യരാശിയെ സമത്വസുന്ദര ലോകത്തിലേക്കു്‌ നയിക്കാനായി അവന്‍ മുഴക്കുന്ന മുദ്രാവാക്യം, ഇടതൂര്‍ന്ന ബീപ്പുകള്‍ നീന്തിനടക്കുന്ന അവന്റെ സമരകാഹളം, “ബീപ്-പ്ളവം നാവിന്‍ തുമ്പിലൂടെ” എന്നായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന നല്ല മറ്റെന്നാളേക്കായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുക.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on നവംബര്‍ 5, 2014 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍: , ,

സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളിലെ ഇബോള വൈറസുകള്‍

“Be careful about sharing information with strangers. If you don’t know this person, we recommend that you don’t add them to your circles. You can also block them to prevent further contact from this person.”

ഗൂഗിള്‍ പ്ളസില്‍ എന്നെ ആരെങ്കിലും ആഡ് ചെയ്തതായി മെയില്‍ വരുമ്പോള്‍ കാണുന്ന ഒരു വാണിങ്ങാണിതു്‌. ഇങ്ങനെയൊരു വാണിങ് പണ്ടും ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. ഈയിടെയാണു്‌ ഇതെന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടതു്‌. ഒരു ഐഡിയില്‍ നിന്നും ദോഷമല്ലാതെ ഗുണമൊന്നും ഇല്ലെന്നു്‌ ബോദ്ധ്യമാകുന്ന ആദ്യത്തെ അവസരത്തില്‍ത്തന്നെ അവരെ സര്‍ക്കിളില്‍ നിന്നും നീക്കം ചെയ്യുകയോ, ബ്ളോക്ക് ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്ന എന്റെ പതിവുരീതിയെ ശരിവക്കുന്നതായിത്തോന്നി ഈ താക്കീതു്‌. മെയില്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ത്തന്നെ, രണ്ടാമതൊരു ആലോചനയുടെ ആവശ്യമില്ലാതെ, ഗൂഗിളിന്റെ ഈ നിര്‍ദ്ദേശം പോലെതന്നെ, ചവറ്റുകുട്ടയില്‍ എറിയാന്‍ കഴിയുന്ന ചില ഐഡികളുണ്ടു്‌. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, അപ്പനും അമ്മയും നല്‍കിയ പേരു്‌ മനുഷ്യര്‍ കേള്‍ക്കെ പറയാന്‍ കൊള്ളാത്തതായതിനാല്‍ സ്വന്തം തറവാടിനു്‌ അനുയോജ്യമായ അന്തസ്സോടെ സമൂഹത്തിനു്‌ മുന്നില്‍ സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനായി തങ്ങള്‍ക്കു്‌ കൂടുതല്‍ യോജിക്കുന്ന പേരുകള്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന ചിലര്‍. “പ്രാപഞ്ചിക കഴപ്പു്‌” എന്ന ശ്രേഷ്ഠനാമത്തില്‍ സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളില്‍ സ്വയം വിവസ്‌ത്രീകരണം നടത്തുന്ന ഒരുവന്റെ/ഒരുവളുടെ മനസ്സില്‍ സ്വന്തം സമൂഹവുമായി പങ്കുവയ്ക്കാനായി വിരിയുന്ന ചിന്താമലരുകള്‍ അമൂല്യങ്ങളായിരിക്കും, അവ കാണാതെയും കേള്‍ക്കാതെയും പോയാല്‍ അതൊരു തീരാനഷ്ടമായിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം വേണ്ടല്ലോ. അപരിചിതരെ മുഴുവന്‍ തുടക്കത്തിലേ ഒഴിവാക്കുക എന്നതു്‌ സദുദ്ദേശത്തോടെ സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളില്‍ ഇടപെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചു്‌ അപ്രായോഗികവും കൗണ്ടര്‍-പ്രൊഡക്റ്റീവും ആയിരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കമില്ലെങ്കിലും, ഒഴിവാക്കേണ്ടവരെ ഒഴിവാക്കേണ്ട സമയത്തുതന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നതാണു്‌ നല്ലതെന്നാണു്‌ എന്റെ അഭിപ്രായം. അവരില്‍ നിന്നും വമിക്കുന്ന ദുര്‍ഗന്ധവും നെഗറ്റീവ് എനര്‍ജിയും വഴി ശ്വാസം മുട്ടാതിരിക്കാന്‍ അതു്‌ സഹായിക്കും.

കേള്‍ക്കുന്നതെന്തും ‘ചൊറിച്ചു്‌ മല്ലിയോ’, ‘കോഡ് ഭാഷ’ ഉപയോഗിച്ചോ അതിന്റെ വള്‍ഗാരിറ്റിയിലേക്കു്‌ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി ആഘോഷിക്കാനായി മാത്രം സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളില്‍ ഐഡിയെടുത്തു്‌ കാത്തിരിക്കുന്ന ചിലരുണ്ടു്‌. വസ്തുതാപരവും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണവുമായ എന്തെങ്കിലുമൊന്നു്‌ സ്വന്തമായി കാഴ്ച വയ്ക്കാന്‍ മതിയായ പരിജ്ഞാനം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍, ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ഒന്നു്‌ പറഞ്ഞു്‌ കിട്ടാനും അതിനെ വികലീകരിക്കാനുമായി ഇത്തരം പരാദങ്ങള്‍ രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു്‌ കാത്തിരിക്കുന്നു – ആതിഥേയശരീരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന വൈറസുകളെപ്പോലെ. മെറ്റാബോളിക് പ്രോസെസ്സുകള്‍ക്കുള്ള ശേഷി സ്വന്തമായി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍, അനുയോജ്യമായ ഒരു ആതിഥേയശരീരത്തില്‍ കയറിപ്പറ്റി അതിലെ ഒരു സെല്ലിലേക്കു്‌ സ്വന്തം ജീനോം കടത്തിവിട്ടു്‌, ആ ശരീരത്തെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു്‌, അതിന്റെ സഹായത്തോടെ റെപ്ളിക്കേയ്റ്റ് ചെയ്തു്‌ പെരുകുക എന്നതല്ലാതെ വൈറസുകള്‍ക്കു്‌ മറ്റൊന്നും ജീവിതത്തില്‍ ചെയ്തുതീര്‍ക്കാനില്ലല്ലോ. ഒരു ശരീരത്തിന്റെ നാശത്തോടെ അതിനുള്ളിലെ വൈറസുകളുടെ പെരുകലും അവസാനിക്കുമെങ്കിലും, അതിനോടകം രക്ഷപെട്ട കുറെയെണ്ണം മറ്റു്‌ ആതിഥേയശരീരങ്ങള്‍ തേടി പോയിട്ടുണ്ടാവും.

സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളിലെ ‘വൈറസുകളുടെ’ പ്രവര്‍ത്തനരീതിയും ഇതില്‍ നിന്നും ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമല്ല. സമൂഹത്തെ പിന്നോട്ടല്ലാതെ ഒരുചുവടുപോലും മുന്നോട്ടു്‌ വയ്ക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ എല്ലാ സാമൂഹികതലങ്ങളെയും ഇന്‍ഫെക്റ്റ് ചെയ്തു്‌ നശിപ്പിച്ചു്‌ നിഷ്ക്രിയമാക്കാനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ‘ഇബോള’ വൈറസുകള്‍! ഈ വൈറസുകളുടെ ആക്രമണത്തിനു്‌ വിധേയരായിട്ടുള്ളവരും, ആയിക്കൊണ്ടിരിരിക്കുന്നവരുമായ ഇരകളുടെ ലിസ്റ്റ് വളരെ നീണ്ടതാണു്‌. മോദി, സോണിയ, രാഹുല്‍, കെജ്രിവാള്‍, ശശി തരൂര്‍, അരുന്ധതി, വി.എസ്., വി.ടി. ബല്‍റാം, എന്നുവേണ്ട, ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി, കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി മുതല്‍ പേര്‍ തുടങ്ങി പി.സി. ജോര്‍ജ്ജ്, സന്തോഷ് പണ്ഡിറ്റ് വരെയുള്ളവര്‍ ഈ ഓണ്‍ലൈന്‍ വൈറസുകളുടെ ഇന്‍ഫെക്ഷനു്‌ വിധേയരായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനേകരില്‍ ചിലര്‍ മാത്രം. ചില പ്രത്യേക ആതിഥേയരെ മാത്രം ഇന്‍ഫെക്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ സ്പെഷ്യലൈസ് ചെയ്തിട്ടുള്ള വൈറസുകളുമുണ്ടു്‌. രാഷ്ട്രീയക്കാരായ ആതിഥേയരെ മറ്റു്‌ പല കാര്യങ്ങളിലും തോല്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കാമെങ്കിലും തൊലിക്കട്ടിയുടെ കാര്യത്തില്‍ അത്രയെളുപ്പം തോല്പിക്കാനാവില്ല എന്നതിനാല്‍ വൈറസ്ബാധ വളരെ ചുരുക്കം പേരുടെ കാര്യത്തിലേ അത്തരക്കാരുടെ പൂര്‍ണ്ണമായ നാശത്തിലേക്കു്‌ നയിക്കാറുള്ളു എന്നുമാത്രം. രണ്ടോ മൂന്നോ വട്ടം ചാടിയിട്ടും മുന്തിരിങ്ങ കിട്ടുന്നില്ലെന്നു്‌ വന്നാല്‍ കുറുക്കന്മാര്‍ “പുളിയന്‍ മുന്തിരിങ്ങയ്ക്കു്‌” വേണ്ടിയുള്ള ചാട്ടം ഉപേക്ഷിക്കാറുണ്ടെന്നാണു്‌ കേള്‍വി. പക്ഷേ ഓണ്‍ലൈന്‍ വൈറസുകള്‍ അങ്ങനെയല്ല, ആതിഥേയശരീരത്തില്‍ കടന്നുകൂടി അതിനെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം സ്വയം നശിക്കുന്നതുവരെ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്നാണു്‌ നഴ്സറിയിലേതന്നെ അവയ്ക്കു്‌ ലഭിക്കുന്ന ‘വേദോപദേശം’.

തെറ്റിദ്ധാരണ ഒഴിവാക്കാനായി: പ്രധാനമന്ത്രിയായാലും മുഖ്യമന്ത്രിയായാലും സാമൂഹിക-സാംസ്കാരികപ്രവര്‍ത്തകരായാലും ആരും വിമര്‍ശനാതീതരല്ല. വിമര്‍ശനത്തിലൂടെയേ ഒരു സമൂഹത്തിനു്‌ വളരാനും നവീകരിക്കപ്പെടാനും കഴിയൂ. പക്ഷേ, വിമര്‍ശനം വസ്തുതാപരമാവാതെ, വ്യക്തിപരമായ തേജോവധം ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള വൈറസ്ബാധയായി അധഃപതിക്കുന്നിടത്തു്‌ വളര്‍ച്ചയും നവീകരണവുമല്ല, അധോഗതിയും നശീകരണവും മാത്രമാവും ഫലം.

ഒരു പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ ഏതെങ്കിലുമൊരുത്തന്‍ “നായിന്റെ മോന്‍” എന്നു്‌ വിളിച്ചതുകൊണ്ടു്‌ ജനം അയാളെ പ്രധാനമന്ത്രി ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കാതിരിക്കണമെന്നില്ല എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ഉദാഹരണമാണു്‌ നരേന്ദ്ര മോദി. മോദിയുടെ നയങ്ങളെ അനുകൂലിക്കാം, എതിര്‍ക്കാം. പക്ഷേ അതു്‌ അയാളെ വ്യക്തിപരമായി അവഹേളിച്ചുകൊണ്ടാവുമ്പോള്‍ അതു്‌ ചെയ്യുന്നവര്‍ അതുവഴി സ്വന്തം പ്രിമിറ്റിവിറ്റി വെളിപ്പെടുത്തുക മാത്രമാണു്‌ ചെയ്യുന്നതു്‌. മനുഷ്യര്‍ വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതു്‌ അവരുടെ മുടന്തോ വിക്കോ, കഷണ്ടിയോ നരയോ, തൊഴിലോ കുടുംബമഹിമയോ, ജാതിയോ മതമോ നോക്കിയല്ല, അവര്‍ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആശയങ്ങളും, മറ്റു്‌ മനുഷ്യരോടുള്ള അവരുടെ നിലപാടുകളും അടിസ്ഥാനമാക്കി ആയിരിക്കണം. ‘ആദ്യകാരണതത്വം’ എന്നൊന്നുണ്ടു്‌. അതിന്‍പ്രകാരം, അങ്ങോട്ടു്‌ ഒരു പ്രകോപനവും ഉണ്ടാക്കാത്ത ഒരുവന്‍ അനീതിയോ തിന്മയോ നേരിടേണ്ടിവന്നാല്‍ അതിനു്‌ കാരണക്കാരനായവനാണു്‌ കുറ്റവാളി. ഒരു വ്യക്തിയുമായുള്ള ഇടപെടലുകളില്‍ അവന്റെ ശാരീരികമോ മാനസികമോ ആയ ഹാന്‍ഡിക്യാപ്പുകളെപ്പറ്റിയുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ – പ്രത്യേകിച്ചും നെഗറ്റീവ് ആയവ – ഒഴിവാക്കുക എന്നതു്‌ പെരുമാറ്റമര്യാദകളിലെ ഒരു ബാലപാഠമാണു്‌. മനുഷ്യരെ ബാഹ്യമായി മാത്രം നോക്കാനും വിലയിരുത്താനും കഴിയുന്ന, കാര്യങ്ങളെ ഉപരിപ്ളവമായി മാത്രം കാണാനും ചിന്തിക്കാനും കഴിയുന്ന, സിമ്പിള്‍ സ്റ്റ്‌റക്ച്ചേഡ് ആയിട്ടുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ കഴിയാതെ പോകുന്ന ഒരു മാനുഷികഗുണം. സഹജീവികളെ പട്ടിയും കഴുതയും പോത്തുമൊക്കെയായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്വയം പ്രഖ്യാപിത കുലീനനു്‌ അവരില്‍ ആ ജീവികളെ കാണാന്‍ കഴിയുന്നതു്‌ അവന്‍ അവരിലേക്കു്‌ തന്നെത്തന്നെ പ്രൊജെക്റ്റ് ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണു്‌. തന്റെ മാനസികലോകത്തിന്റെ പ്രതിബിംബമേ അതുവഴി അവനു്‌ അവരില്‍ കാണാന്‍ കഴിയൂ. അതിലൂടെ ആ മൃഗങ്ങളേക്കാള്‍ അധഃപതിച്ച മാനസികനിലവാരത്തിന്റെ ഉടമയായി അബോധപൂര്‍വ്വം സ്വയം അംഗീകരിക്കുന്ന അവന്‍ സത്യത്തില്‍ ആ മൃഗങ്ങളെ അവനു്‌ എത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഔന്നത്യത്തിലും, അവന്റെ സ്വന്തം ‘കുലീനത്വത്തെ’ നികൃഷ്ടതയുടെ ആഴങ്ങളിലും പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല ചെയ്യുന്നതു്‌.

ഭാഗ്യത്തിനു്‌ ഈ വിഭാഗം ഒരു ന്യൂനപക്ഷമാണു്‌. ഒരു എഴുത്തുകാരനെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നവരില്‍ തൊണ്ണൂറിലേറെ ശതമാനം പേരും അതു്‌ ചെയ്യുന്നതു്‌ അവനെ വായിക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും വേണ്ടിയായിരിക്കും. ബാക്കിയുള്ളവരില്‍ ആറോ ഏഴോ ശതമാനം മാത്രമായിരിക്കും വൈറസുകളുടെ സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവര്‍. ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സിനെപ്പറ്റി എഴുതുന്ന ഒരു ലേഖനത്തെ “കോണ്ടം” മെക്കാനിക്സ് എന്നു്‌ വിശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു്‌ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ വരുന്ന ഒരുവനോടു്‌ സുബോധമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്‍ എന്തു്‌, എന്തിനു്‌ സംവദിക്കാന്‍? ഞാന്‍ വായിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്തവരും, എന്നെ വികലമായി മാത്രം വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവരുമായവരെ ഞാനെന്തിനു്‌ എന്റെ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റിലോ സര്‍ക്കിളുകളിലോ വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം എന്നെനിക്കറിയില്ല. സ്വൈര്യക്കേടു്‌ ഒഴിവാക്കാന്‍ അവരെ ബ്ളോക്ക് ചെയ്യുന്നതാണു്‌ ഏറ്റവും നല്ലതു്‌. ഇപ്പോള്‍ ഗൂഗിളും അതുതന്നെ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം, ഞാന്‍ വായിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ഞാന്‍ എഴുതുന്നതു്‌ ആശയപരമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ വേണ്ടി വായിക്കുന്നവര്‍ അവരുടെ സര്‍ക്കിളില്‍ എന്നെ ചേര്‍ക്കുന്നതിനോടു്‌ എനിക്കു്‌ വിരോധവുമില്ല.

സോഷ്യല്‍ മീഡിയയെ എതിരഭിപ്രായം പറഞ്ഞുകൊണ്ടു്‌ വരുന്ന ആരുമായും പൊരുതാനുള്ള ഒരു അങ്കത്തട്ടാക്കുക എന്നതൊന്നും എന്റെ ലക്ഷ്യമല്ല. ജീവിതത്തിലെ ബെനാലിറ്റികള്‍ക്കു്‌ അപ്പുറത്തേക്കു്‌ ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത മനുഷ്യരുമായി ആഴമേറിയ വിഷയങ്ങളില്‍ നടത്തപ്പെടുന്ന സംവാദങ്ങള്‍ സമയവും ഊര്‍ജ്ജവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ താര്‍ക്കികവ്യായാമങ്ങള്‍ മാത്രമായി അവശേഷിക്കുകയേയുള്ളു. സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളിലെതന്നെ എത്രയോ ചര്‍ച്ചകള്‍ അതിനുള്ള തെളിവുകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ടു്‌. വായനയും പഠനവും ജീവിതാനുഭവങ്ങളും വഴി നേടിയെടുത്ത, അത്ര ലളിതമല്ലാത്ത അറിവുകള്‍ സമൂഹവുമായി പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ആരുമായിട്ടാണു്‌ താന്‍ അക്കാര്യങ്ങള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതു്‌ എന്നു്‌ ആദ്യമേ അവര്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അറിവു്‌ ഒരിക്കലും അപ്‌വേര്‍ഡ് കമ്പാറ്റിബിള്‍ അല്ല, ഡൗണ്‍‌വേര്‍ഡ് കമ്പാറ്റിബിള്‍ ആയിരിക്കണം താനും. തന്റെ നേരെ കുരക്കുന്ന കൊടിച്ചികളുടെ നേരെ തിരിച്ചു്‌ കുരയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍ അതു്‌ സഹായിക്കും.

പേപ്പട്ടികളുടെ കടി ഏല്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക, ഇനി അബദ്ധവശാല്‍ കടിയേറ്റാല്‍ തക്കസമയത്തുതന്നെ പ്രതിരോധകുത്തിവയ്പു്‌ നടത്തുക – അതുമാത്രമാണു്‌ പേപ്പട്ടിവിഷത്തിനുള്ള പ്രതിവിധി. അല്ലാതെ കടിച്ച പേപ്പട്ടിയെ തിരിച്ചു്‌ കടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ കൂടുതല്‍ കടിയേല്‍ക്കാമെന്നല്ലാതെ പ്രയോജനമൊന്നുമില്ല – അതു്‌ നാലുകാലില്‍ നടക്കുന്ന പേപ്പട്ടികളുടെ കാര്യത്തിലായാലും, മനുഷ്യരെ പട്ടികള്‍ എന്നു്‌ വിളിച്ചുകൊണ്ടു്‌ രണ്ടുകാലില്‍ നടക്കുന്ന പേപ്പട്ടികളുടെ കാര്യത്തിലായാലും.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 18, 2014 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

അനിമല്‍ ഫാമും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും

Animalism flag

അനിമല്‍ ഫാമിന്റെ പതാക

ജോര്‍ജ്ജ് ഓര്‍വെലിന്റെ ‘അനിമല്‍ ഫാം’ സേര്‍ച്ച് ചെയ്ത കൂട്ടത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു റിസല്‍റ്റും കിട്ടി:

“കവിത വിതച്ചത്: എങ്ങനെ ഒരാളെ … kavithavithachath.blogspot.com/2008/03/blog-post_14.html‎ Mar 14, 2008 – … കാര്യമാണു്. ബ്രിട്ടനിലെ ചില വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കളിയാക്കി ജോര്‍ജ്ജ് ഓര്‍വെല്‍ എഴുതിയ അനിമല്‍ ഫാം എന്ന പുസ്തകം ചില്ലറ എഡിറ്റുങ്ങുകള്‍ മാത്രം വരുത്തി ഒന്നാന്തരം ആന്റി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വില്‍പ്പനച്ചരക്കാക്കി …”

ജോര്‍ജ്ജ് ഓര്‍വെല്‍ അനിമല്‍ ഫാം എഴുതിയതു്‌ ബ്രിട്ടനിലെ വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കളിയാക്കി ആയിരുന്നു എന്നതു്‌ എനിക്കൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു. സൂചിതമായ ലിങ്കില്‍ നിന്നും കൂടുതലൊന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞുമില്ല. അതുകൊണ്ടു്‌ മലയാളം വിക്കിയില്‍ നോക്കി (http://tinyurl.com/oazs3u3). അവിടെനിന്നും, പ്ലോട്ട് സമ്മറിയും, “ഈ നോവലിൽ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനു്‌ മുമ്പായി സ്റ്റാലിൻ യുഗത്തിലേയും അതിലേക്കു്‌ നയിച്ചതുമായ സംഭവങ്ങൾ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. ഡെമോക്രാറ്റിക് സോഷ്യലിസ്റ്റും ഇൻഡിപെൻഡന്റ് ലേബർ പാർട്ടി അംഗവുമായ ഓർവെൽ ജോസഫ് സ്റ്റാലിന്റെ വിമർശകനായിരുന്നു” എന്നൊരു സൂചനയും ലഭിച്ചു. അതില്‍നിന്നും ജോര്‍ജ്ജ് ഓര്‍വെല്‍ ബ്രിട്ടനിലെ വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കളിയാക്കുകയായിരുന്നു എന്നു്‌ എന്തായാലും വായിച്ചെടുക്കാനാവില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ ഒന്നായിരുന്നു ആ നോവലെങ്കില്‍, എഡിറ്റിംഗ് ഒന്നും നടത്താതെതന്നെ അതു്‌ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളില്‍ പബ്ലിഷ് ചെയ്യുന്നതിനു്‌ എന്തായിരുന്നു തടസ്സം? പ്രൊപഗാന്‍ഡയുടെ ഭാഗമായി ലോകം മുഴുവന്‍ പലതരം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സുവിശേഷങ്ങള്‍ വെറുതെയോ, നിസ്സാരവിലയ്ക്കോ വിതരണം ചെയ്തിരുന്ന സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലെന്നു്‌ മാത്രമല്ല, കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളില്‍ ഇതും, ‘1984’ എന്ന ഓര്‍വെലിന്റെ മറ്റൊരു നോവലും നിരോധിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റില്‍ പെടുത്തുക പോലുമായിരുന്നു. വേണ്ടവര്‍ക്കു്‌ ആകെ ലഭിച്ചിരുന്നതു്‌ അവയുടെ ‘Samizdat’ പ്രതികള്‍ മാത്രമായിരുന്നു.

ഗൂഗിള്‍ സേര്‍ച്ചുവഴി കണ്ട ഏതോ ഒരു വാചകത്തിന്റെ പേരില്‍ എന്തിനീ നിഴല്‍ യുദ്ധം എന്ന ചോദ്യം അസ്ഥാനത്തല്ല. പക്ഷേ, ഇതുപോലുള്ള വളച്ചൊടിക്കലുകള്‍ ഒരു പ്രവണതയാണു്‌. സത്യം അറിയാനുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ അവകാശത്തിലാണു്‌ ഈ വ്യാജപണ്ഡിതര്‍ കത്തി വയ്ക്കുന്നതു്‌. സ്വന്തവിശ്വാസത്തില്‍ ഉത്തമബോദ്ധ്യമുള്ളവരെല്ലാംതന്നെ ഈ കലയുടെ ഉസ്താദുകളാണു്‌. വിശ്വാസം മാര്‍ക്സിസത്തിലായാലും, മതത്തിലായാലും, ദൈവത്തിലായാലും ഇക്കാര്യത്തില്‍ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. ഖുര്‍ആനില്‍ ബ്ലാക്ക് ഹോളും ബിഗ്-ബാംഗുമൊക്കെ ദര്‍ശിക്കുന്ന അതേ മനോവിഭ്രാന്തി തന്നെയാണു്‌ ഇടതിനെ വലതും, വലതിനെ ഇടതുമൊക്കെ ആക്കി മാറ്റുന്നതിന്റെ പിന്നിലും. അന്യചിന്താഗതിക്കാരെല്ലാം ആടിനെ പട്ടിയും, പട്ടിയെ പേപ്പട്ടിയുമൊക്കെ ആക്കുന്നവരാണു്‌ എന്നു്‌ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ദുഃഖിക്കുന്നവരും ഇവര്‍തന്നെ. തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തുമെന്നു്‌, അതും തന്നോടു്‌ തന്നെയൊന്നുമല്ല, സകല ലോകത്തോടുമായി ഉച്ചഭാഷിണിയിലൂടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞതിന്റെ അലയൊലി മായുന്നതിനു്‌ മുന്‍പേ അതേ തെറ്റുതന്നെ ആവര്‍ത്തിക്കുകയും, തൊണ്ടിസഹിതം പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്നു്‌ വന്നാല്‍ ഏതു്‌ വയ്ക്കോല്‍പ്പൊട്ടനും തലകുത്തിനിന്നു്‌ ചിരിച്ചു്‌ ചാവുന്നതരം വിശദീകരണങ്ങള്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്ന ‘സല്‍ക്കര്‍മ്മികളായ’ നേതാക്കളാണു്‌ വഴികാട്ടികള്‍. ഇവരെയാണു്‌ അനുയായിവൃന്ദം കര്‍ത്താവു്‌ കുരിശു്‌ ചുമക്കുന്നതുപോലെ ചുമന്നുകൊണ്ടു്‌ നടന്നു്‌ നഗരി കാണിക്കുന്നതു്‌. ഞങ്ങളെ ചുമക്കുന്ന കലയില്‍ നിങ്ങള്‍ എത്ര സഹനശക്തി കാണിക്കുന്നുവോ, അത്ര പെട്ടെന്നു്‌ നമുക്കു്‌ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനാവും എന്നാണു്‌ മഞ്ചത്തില്‍ വിശ്രമിക്കുകയും മഞ്ചലില്‍ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാഡിസ്റ്റുകളായ നേതാക്കള്‍ മാസക്കിസ്റ്റുകളായ ചുമട്ടുകാരെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വേദവാക്യം. ചക്കിക്കൊത്ത ചങ്കരന്‍ എന്നു്‌ ‘സംസ്കൃതം’.

സോവിയറ്റ് യൂണിയനു്‌ എന്തു്‌ സംഭവിച്ചു എന്നു്‌ അറിയുന്നവര്‍ക്കും, അറിയരുതു്‌ എന്നു്‌ നിര്‍ബന്ധമില്ലാത്തവര്‍ക്കും എല്ലാ “അനിമല്‍ ഫാമുകളെയും” കാത്തിരിക്കുന്ന വിധി ജോര്‍ജ്ജ് ഓര്‍വെലിന്റെ അനിമല്‍ ഫാമിന്റേതുതന്നെ ആയിരിക്കുമെന്നു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ അധികം ആലോചിക്കേണ്ടി വരുമെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഏതു്‌ ചീത്ത സാഹചര്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മോചനമാണോ ഫാമിലെ മൃഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതു്‌, അതിലും ഭീകരമായുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു മരണയോട്ടവും, അതുകൊണ്ടുതന്നെ അര്‍ത്ഥശൂന്യവുമാണു്‌ “അനിമലിസം” എന്ന ഐഡിയോളജി എന്നു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നെങ്കില്‍ മൃഗങ്ങള്‍ മൃഗങ്ങളായിരിക്കുമായിരുന്നില്ലല്ലോ.

ജോര്‍ജ്ജ് ഓര്‍വെല്‍ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയക്കാരെയല്ല, സോവിയറ്റ് യൂണിയനെയും ജോസഫ് സ്റ്റാലിനെയും ആണു്‌ കളിയാക്കിയതു്‌ എന്നറിയാന്‍ അനിമല്‍ ഫാമിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെപ്പറ്റി ഒരു ചെറിയ വിവരണം.

പന്നിവിഭാഗം : (അനിമല്‍ ഫാമിലെ മറ്റു്‌ മൃഗങ്ങളെക്കാള്‍ ബുദ്ധിമാന്മാര്‍, നേതാക്കള്‍)

പന്നികള്‍: സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ വര്‍ക്കേഴ്സ് കൗണ്‍സിലിലും സ്റ്റാലിന്റെ ഡിക്റ്റേറ്റര്‍ഷിപ്പിലും അധികാരികളായിരുന്ന ബോള്‍ഷെവിക്കുകള്‍.

ഓള്‍ഡ് മേജര്‍: കാര്‍ള്‍ മാര്‍ക്സിനെയും ലെനിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വൃദ്ധനായ ആണ്‍പന്നി (Middle White boar). അനിമല്‍ ഫാമിലെ മൃഗങ്ങളെ അവയുടെ ദുരിതാവസ്ഥ പറഞ്ഞു്‌ മനസ്സിലാക്കുകയും, അതിനു്‌ ഒരറുതി വരുത്താനായി ഒരിക്കല്‍ മൃഗങ്ങളുടെ വിപ്ലവം വരുമെന്നും, അതുവഴി ചൂഷകരായ മനുഷ്യര്‍ ഇല്ലാത്ത, സമത്വസുന്ദരമായ ഒരു മൃഗലോകം ഉറപ്പായും സംജാതമാവുമെന്നും, അതു്‌ സംഭവിക്കുന്നതു്‌ ഒരാഴ്ചകൊണ്ടോ, അതോ നൂറു്‌ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊണ്ടോ എന്ന കാര്യത്തില്‍ മാത്രമേ ഉറപ്പില്ലായ്മയുള്ളു എന്നും ഓള്‍ഡ് മേജര്‍ മൃഗങ്ങളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. മൃഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഇഷ്ടാനുസരണം സന്ദര്‍ശിക്കാനും ആരാധന അര്‍പ്പിക്കാനുമായി മേജറുടെ തലയോട്ടിയും സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കപ്പെടുന്നു – ലെനിന്‍ മൗസോളിയത്തിന്റെ വ്യംഗ്യോക്തി.

നെപ്പോളിയന്‍: ജോസഫ് സ്റ്റാലിനെ സിംബളൈസ് ചെയ്യുന്ന ആണ്‍പന്നി (Berkshire boar). തുടക്കത്തില്‍ സാധുവായി ഭാവിച്ചുകൊണ്ടു്‌, പട്ടിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ രഹസ്യപ്പോലീസാക്കി വളര്‍ത്തിയെടുത്തു്‌, സഹചാരി ആയിരുന്ന സ്നോബോളിനെ തുരത്തിയശേഷം ഫാമിന്റെ മുഴുവന്‍ അധികാരവും നെപ്പോളിയന്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. അതിനെത്തുടര്‍ന്നു്‌, ഏതു്‌ അടിച്ചമര്‍ത്തലില്‍ നിന്നാണോ മൃഗങ്ങള്‍ മോചനം നേടാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതു്‌, അതിനേക്കാള്‍ ക്രൂരമായി അവയെ അടിച്ചമര്‍ത്തുന്നു.

സ്നോബോള്‍: ലിയോ ട്രോട്സ്കിയുടെ അലെഗോറി. നെപ്പോളിയനോടു്‌ ചേര്‍ന്നു്‌ വിപ്ലവം നയിച്ചെങ്കിലും, താമസിയാതെ അവര്‍ തമ്മില്‍ ഭിന്നിക്കുന്നു. നെപ്പോളിയന്റെ പട്ടികള്‍ സ്നോബോളിനെ നാടുകടത്തുകയും  വധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഫാമിലെ മുഴുവന്‍ പരാജയങ്ങളുടെയും ഉത്തരവാദിത്വം സ്നോബോളിന്റെ തലയില്‍ വച്ചുകെട്ടുകയും, അവന്‍ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ചാരനായിരുന്നു എന്നു്‌ വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

സ്ക്വീലര്‍: വ്യച്ചേസ്ലാവ് മൊളൊടോവിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുന്ന കൊഴുത്തു്‌ കുറുകിയ പന്നി. നെപ്പോളിയന്റെ പ്രൊപഗാന്‍ഡ മിനിസ്റ്റര്‍. നെപ്പോളിയന്റെ ഏതു്‌ തീരുമാനത്തെയും ന്യായീകരിക്കുക, എതിരാളികളെ അപമാനപ്പെടുത്തി നിഷ്ക്രിയരാക്കുക, മിസ്റ്റര്‍ ജോണ്‍സ് (tsar) മടങ്ങിവന്നാല്‍ മൃഗസമൂഹം പഴയതിലും ഭീകരമായ അവസ്ഥയെ നേരിടേണ്ടിവരുമെന്നു്‌ ഭയപ്പെടുത്തി വിമര്‍ശനങ്ങളെ മുളയിലേ നുള്ളുക, കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ചു്‌, യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ തെറ്റായി അവതരിപ്പിച്ചു്‌, മൃഗങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മയെ മനിപ്യുലേയ്റ്റ് ചെയ്തു്‌ വൈരുദ്ധ്യമൊന്നും ഇല്ല എന്ന വ്യാജമായ ധാരണ സൃഷ്ടിക്കുക, മിസ്റ്റര്‍ ജോണ്‍സിന്റെ കീഴിലെ ജീവിതത്തെക്കാള്‍ സുഖസമൃദ്ധമാണു്‌ ഇപ്പോഴത്തേതെന്നു്‌, മറ്റൊന്നു്‌ ചിന്തിക്കാന്‍ മൃഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഇടലഭിക്കാത്തവിധം, വീണ്ടും വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിച്ചുപറഞ്ഞു്‌ ഏതു്‌ പട്ടിണിയേയും ദുരിതത്തേയും വെള്ളപൂശി എല്ലാം ശുഭം എന്നു്‌ വരുത്തുക ഇതൊക്കെയാണു്‌ സ്ക്വീലറുടെ ചുമതല.

പിങ്കൈ: നെപ്പോളിയന്റെ ആഹാരത്തില്‍ ആരും വിഷം ചേര്‍ത്തിട്ടില്ല എന്നു്‌ രുചിച്ചുനോക്കി ഉറപ്പു്‌ വരുത്താനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട യുവപന്നി. തന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ഗൂഢാലോചനയുമായി നടക്കുന്നവരാണു്‌ തനിക്കു്‌ ചുറ്റും എന്ന സ്റ്റാലിന്റെ ഹാലുസിനേഷനിലേക്കും, തത്ഫലമായി നടത്തപ്പെട്ട മഹാശുദ്ധീകരണം (great purge) എന്ന കൂട്ടക്കൊലയിലേക്കുമുള്ള വ്യംഗ്യോക്തി.

കുതിരകളായ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ (അനിമല്‍ ഫാമിലെ മൂന്നു്‌ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവര്‍):

ബോക്സര്‍: ശക്തനായ വണ്ടിക്കുതിര. താഴെക്കിടയിലുള്ള, എളിയവരായ തൊഴിലാളികളുടെ പ്രതിനിധി. സാമാന്യവിദ്യാഭ്യാസവും കരുത്തുമുണ്ടെങ്കിലും സാവധാനം മാത്രം ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവനും നിഷ്കപടനും ആയതിനാല്‍ ചൂഷകരെ നേരിടാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തിയും തന്റേടവുമില്ലാത്തവന്‍. ശുദ്ധഗതിക്കാരനും നല്ലവനുമായതിനാല്‍ നേതൃത്വത്തെ അന്ധമായി വിശ്വസിച്ചു്‌, അവര്‍ക്കുവേണ്ടി സ്വയം മറന്നു്‌ മരിച്ചു്‌ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവന്‍. തൊഴില്‍ സമയത്തു്‌ അപകടം സംഭവിക്കുമ്പോഴും അവനെ തോല്‍വ്യാപാരികള്‍ക്കു്‌ വിറ്റു്‌ ആ പണം കൊണ്ടു്‌ വിസ്ക്കി വാങ്ങാനാണു്‌ നേതാക്കളായ പന്നികള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നതു്‌. ഇതു്‌ ഒരുപക്ഷേ, സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ ‘Stakhanovite movement’-ലേക്കുള്ള സൂചന ആവാം.

മോളി: റഷ്യന്‍ നൊബിലിറ്റിയെയും ബൂര്‍ഷ്വാസിയെയും സിംബളൈസ് ചെയ്യുന്ന സൗന്ദര്യവതിയും, വിവരം കെട്ടതും, നാര്‍സിസിസ്റ്റിക്കുമായ പെണ്‍കുതിര. സടയില്‍ സന്തോഷത്തോടെ റിബണ്‍ കെട്ടുകയും പഞ്ചസാര (ലക്ഷുറി) ഇഷ്ടപ്പെടുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന മോളി, ഈ രണ്ടു്‌ വിഭാഗത്തെയും പോലെതന്നെ, വിപ്ലവം കഴിഞ്ഞതോടെ ശീലിച്ച സുഖജീവിതം തുടര്‍ന്നും ആസ്വദിക്കുന്നതിനായി വിദേശത്തേക്കു്‌ കുടിയേറി രക്ഷപെടുന്നു.

ക്ലോവര്‍: ദൃഢഗാത്രയെങ്കിലും നാലാമത്തെ പ്രസവത്തിനു്‌ ശേഷം തന്റെ പഴയ ഫോം വീണ്ടുകിട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത തള്ളക്കുതിര. സാമാന്യം ശക്തമായ മിഡില്‍ ക്ലാസ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബോക്സര്‍ (തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗം) അപകടത്തില്‍ പെടുമ്പോള്‍ സഹാനുഭൂതിയോടെ അവനെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു. പഴയ ഏഴു്‌ നിയമങ്ങളില്‍ സ്ക്വീലര്‍ നടത്തിയ തിരിമറികള്‍ മൂലം അവ മറന്നുപോയതില്‍ ലജ്ജിക്കുന്നവള്‍. എങ്കിലും, ബോക്സറുടെ പിന്‍ഗാമികളായ മൂന്നു്‌ യുവകുതിരകള്‍ അവളോടു്‌ വളരെ  ബഹുമാനത്തോടെ പെരുമാറുന്നു.

മനുഷ്യപകഥാപാത്രങ്ങള്‍ (സോവിയറ്റ് ശക്തികളല്ലാത്തവര്‍):

മിസ്റ്റര്‍ ജോണ്‍സ്: തന്റെ ഫാമിനെയും അതിലെ മൃഗങ്ങളെയും അവഗണിക്കുന്ന നികൃഷ്ടനായ ഒരു ആല്‍ക്കഹോളിക്. Tsar Nicholas II-യുടെ അലെഗോറി.

മിസ്റ്റര്‍ പില്‍ക്കിങ്ടണ്‍: അലസനെങ്കിലും സമ്പന്നനും സൂത്രശാലിയും. ഫോക്സ്‌വുഡ് ഫാമിന്റെ ഉടമ. അമേരിക്ക, ഇംഗ്ലണ്ട് എന്നീ പാശ്ചാത്യശക്തികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആരംഭത്തില്‍ ശത്രുക്കള്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീടു്‌ നെപ്പോളിയനുമായി സഹകരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അവസാനം അവര്‍ തമ്മില്‍ പോരു്‌ തുടങ്ങുന്നു. റഷ്യയും അമേരിക്കയും തമ്മില്‍ ആരംഭിക്കുന്ന കോള്‍ഡ് വാറിലേക്കുള്ള സൂചന.

മിസ്റ്റര്‍ ഫ്രെഡ്രിക്ക്: എളുപ്പം വഴങ്ങാത്തവനും, കൗശലക്കാരനും. ഫാമിന്റെ അയല്പക്കത്തുള്ള, ചെറിയതെങ്കിലും നല്ലപോലെ പരിപാലിക്കപ്പെടുന്ന പിഞ്ച് ഫീല്‍ഡിന്റെ ഉടമ. അഡോള്‍ഫ് ഹിറ്റ്ലറിനെയും നാറ്റ്സി ജര്‍മ്മനിയെയും സിംബളൈസ് ചെയ്യുന്നു. ഫ്രെഡ്രിക്കും നെപ്പോളിയനുമായി തുടക്കത്തില്‍ നയതന്ത്രബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പിന്നീടു്‌ അനിമല്‍ ഫാമിനെ ആക്രമിച്ചു്‌ അവിടത്തെ വിന്‍ഡ്മില്‍ (ഫാമിനെ ഏതു്‌ വിധേനയും വ്യവസായവത്കരിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണു്‌ വിന്‍ഡ്മില്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്‌) നശിപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷേ, പ്രത്യാക്രമണത്തില്‍ നെപ്പോളിയന്‍ ഫ്രെഡ്രിക്കിനെ പൂര്‍ണ്ണമായി പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു. പരസ്പര ആക്രമണം ഒഴിവാക്കുന്ന ഒരു ഉടമ്പടിയില്‍ ഹിറ്റ്‌ലറും സ്റ്റാലിനും ആദ്യം ഒപ്പുവച്ചതും, പിന്നീടു്‌ ഹിറ്റ്ലര്‍ അതു്‌ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടു്‌ റഷ്യയെ ആക്രമിച്ചതും, അവസാനം ബാറ്റില്‍ ഓഫ് സ്റ്റാലിന്‍‌ഗ്രാഡില്‍ വച്ചു്‌ റഷ്യ ജര്‍മ്മനിയെ പരാജയപ്പെടുത്തിയതും ഇവിടെ ഓര്‍മ്മിക്കാം.

മറ്റു്‌ മൃഗങ്ങള്‍:

ബെന്‍‌ജമിന്‍: വിപ്ലവത്തെയും പന്നികളെയും സംശയദൃഷ്ടിയോടെ വീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു സിനിക്കല്‍ കഴുത. ബോക്സര്‍ക്കു്‌ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നതു്‌ എന്തെന്നു്‌ തിരിച്ചറിയുന്നവനാണു്‌ വായിക്കാന്‍ അറിയുന്നവനും വൃദ്ധനും ബുദ്ധിമാനുമായ ബെന്‍‌ജമിന്‍. തൊഴിലാളികളോടു്‌ സഹാനുഭൂതി ഉണ്ടെങ്കിലും, വിപ്ലവകാരികളോടു്‌ ചേരാതെ വിപ്ലവത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികളെ വീക്ഷിക്കുകയും വിലയിരുത്തുകയും മാത്രം ചെയ്യുന്ന റഷ്യന്‍ സമൂഹത്തിലെ സ്കെപ്റ്റിക്കല്‍ ഇന്റെലിജെന്റ്സിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവന്‍. ഗ്രീക്ക് മിഥോളജിയിലെ കസാന്‍ഡ്രയുടെ മാതൃകയില്‍, വിപ്ലവത്തിന്റെ ദുഷിച്ച വശങ്ങളെ മുന്‍കൂട്ടി കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ദീര്‍ഘദര്‍ശി.

മൂറിയല്‍: ഫാമിലെ എല്ലാ മൃഗങ്ങളുമായി സൗഹൃദത്തില്‍ കഴിയുന്ന ബുദ്ധിമതിയും വൃദ്ധയുമായ ഒരു ആടു്‌. ബെന്‍‌ജമിനെയും സ്നോബോളിനെയും പോലെ, ഫാമില്‍ വായിക്കാനറിയാവുന്ന ചുരുക്കം മൃഗങ്ങളില്‍ ഒരുവള്‍. ഫാമിലെ ഇന്റെലെക്ച്വല്‍സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിപ്ലവാനന്തരറഷ്യയിലെ ഇന്റെലെക്ച്വല്‍സിന്റെ തലമുറയെപ്പോലെതന്നെ, കഥാന്ത്യത്തിനു്‌ അല്പം മുന്‍പു്‌ മൂറിയല്‍ മരിക്കുന്നു.

മോസെസ്: സൗമ്യതയുള്ള ഒരു കറുത്ത കാക്ക. റഷ്യന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ് ചര്‍ച്ചിനെ സിംബളൈസ് ചെയ്യുന്നു. മോസെസ് ആദ്യം മിസ്റ്റര്‍ ജോണ്‍സുമായി സഹവര്‍ത്തിത്വത്തിലായിരുന്നു. അധികാരത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നതു്‌ ആരായാലും, അവരെ അനുസരിക്കുകയും കഠിനമായി ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന മൃഗങ്ങള്‍ മരണശേഷം മേഘങ്ങള്‍ക്കു്‌ മുകളിലുള്ള ‘കല്‍ക്കണ്ടമലയില്‍’ എത്തി അദ്ധ്വാനഭാരമൊന്നുമില്ലാതെ എന്നേക്കും സുഖമായി വിശ്രമിക്കുമെന്നു്‌ വാഗ്ദാനം ചെയ്യലാണു്‌ മോസെസ് സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യുന്ന ജോലി. ഇഹലോകത്തില്‍ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ പെരുകുമ്പോള്‍ പരലോകം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു്‌ മോസെസ് മൃഗങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കും – മൃഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ അതുകൊണ്ടു്‌ ഗുണമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും. സ്റ്റാലിന്‍ റഷ്യന്‍ ഓര്‍ത്തൊഡോക്സ് സഭയെ തിരിച്ചു്‌ കൊണ്ടുവന്നതുപോലെ, നെപ്പോളിയനും മോസെസിനെ മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്നു.

പേരില്ലാത്ത മൃഗങ്ങളില്‍ ചിലവ:

നായ്‌ക്കുട്ടികള്‍: Bluebell, Jessie, Pincher എന്നീ നായ്ക്കളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. നെപ്പോളിയന്റെ വ്യക്തിപരമായ സുരക്ഷിതത്വത്തിനും, സ്നോബോളിനെപ്പോലെ അപ്രിയരായ എലെമെന്റുകളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിനും മറ്റുമായി ഒരുക്കി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന, എന്തു്‌ ചെയ്യാനും മടിയില്ലാത്ത, അനുചരന്മാര്‍. സ്റ്റാലിന്റെ കീഴിലെ Cheka, State Political Directorate (GPU), NKVD എന്നിവയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പിടക്കോഴികള്‍: തങ്ങളുടെ മുട്ടകള്‍ മുഴുവന്‍ വിറ്റു്‌ തുലയ്ക്കുന്നതിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നവര്‍. സ്വന്തമായി ഭൂമിയുള്ളവരും എക്സ്പ്രൊപ്രിയേഷന്‍ ഭയപ്പെടുന്നവരുമായ ‘കുലാക്കുകള്‍’, കര്‍ഷകര്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ അലെഗോറി.

പൂച്ചകള്‍: കുഴിമടിയരും, അര്‍പ്പണബോധമില്ലാത്തവരും. ആരാണു്‌ അധികാരത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നതു്‌ എന്നതിനെപ്പറ്റി യാതൊരു താത്പര്യവുമില്ലെങ്കിലും, അപകടം മണത്താല്‍ ഉടനടി അപ്രത്യക്ഷമാവുന്ന റഷ്യന്‍ മാഫിയകളും ക്രിമിനലുകളും. ഏതു്‌ ഭരണവ്യവസ്ഥയായാലും സ്വന്തം നേട്ടത്തെപ്പറ്റി മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ചെമ്മരിയാടുകള്‍: ആരെങ്കിലും ദീര്‍ഘനാള്‍ പാടിക്കേള്‍പ്പിക്കുന്നതു്‌ ഏറ്റു്‌ കരയാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും കൊള്ളാത്ത വിഡ്ഢികളും ചിന്താഹീനരും. തങ്ങളുടെ കാര്യം നേടാനായി പ്രോപഗാന്‍ഡ വഴി നേതാക്കള്‍ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്ന, ഇഗ്നൊറന്റ് ആയ സാമാന്യജനത്തിന്റെ അലെഗോറി.

പൊതുമുദ്രാവാക്യം: “നാലുകാല്‍ നല്ലതു്‌, രണ്ടുകാല്‍ ചീത്ത”. കാലാന്തരത്തില്‍ പന്നികള്‍ക്കു്‌ മനുഷ്യരൂപം കൈവരാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ മുദ്രാവാക്യവും മാറുന്നു: “നാലുകാല്‍ നല്ലതു്‌, രണ്ടുകാല്‍ കൂടുതല്‍ നല്ലതു്‌!” അഭിപ്രായം ഇരുമ്പുലക്കയല്ല, റബ്ബര്‍ ബാന്‍ഡാണു്‌.

അനിമല്‍ ഫാമിലെ ആദ്യകാലകല്പനകള്‍: (സ്വരക്ഷക്കായി പന്നികള്‍ പിന്നീടു്‌ തിരുത്തിയ കല്പനകള്‍ ബ്രാക്കറ്റില്‍)

1. Whatever goes upon two legs is an enemy.
2. Whatever goes upon four legs, or has wings, is a friend.
3. No animal shall wear clothes.
4. No animal shall sleep in a bed. (No animal shall sleep in a bed with sheets.)
5. No animal shall drink alcohol. (No animal shall drink alcohol to excess.)
6. No animal shall kill any other animal. (No animal shall kill any other animal without cause.)
7. All animals are equal. (All animals are equal, but some animals are more equal than others.)

അനിമല്‍ ഫാമിന്റെ ഫുള്‍ ലെങ്ത് ആനിമേറ്റെഡ് മൂവി (length 1:11:58) കാണണമെന്നുള്ളവര്‍ക്കു്‌ അതിന്റെ യൂറ്റ്യൂബ് ലിങ്ക്:

ഇംഗ്ലീഷ് വിക്കിയിലെ അനിമല്‍ ഫാമിന്റെ ലിങ്ക്:

http://en.wikipedia.org/wiki/Animal_Farm

“If liberty means anything at all, it means the right to tell people what they do not want to hear.” – George Orwell

കടപ്പാടു്‌: വിക്കിപ്പീഡിയ

 
1 അഭിപ്രായം

Posted by on ഡിസംബര്‍ 30, 2013 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍: , , , ,

വെറുപ്പില്‍ നിന്നും വരുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രം

എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും ശാസ്ത്രബോധത്തിന്റെയും പുരോഗമനത്തിന്റെയും വക്താക്കളായി ഭാവിക്കുമ്പോഴും മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകള്‍ തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത നിലപാടുകാരെ നേരിടാന്‍ ഏതു്‌ പ്രിമിറ്റീവ് നടപടികളും, ഏതു്‌ തരംതാണ ഭാഷയും ഉപയോഗിക്കാന്‍ മടിക്കാതിരിക്കുന്നതു്‌? എന്തൊക്കെ ആയിരിക്കണം ഒരേ സമൂഹത്തില്‍, ഒരേ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ശരാശരി പൗരന്റെ മാനസികനിലവാരത്തില്‍ നിന്നും എത്ര വേണമെങ്കിലും താഴാനും, അതൊരു യോഗ്യത ആയാലെന്നപോലെ കൊണ്ടാടാനും അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ ? ആരില്‍ നിന്നുമാവണം അവര്‍ ഇത്തരം നീചമായ പെരുമാറ്റരീതികള്‍ സ്വായത്തമാക്കിയതു്‌? ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരം ലളിതമാണു്‌. ആപ്പിള്‍ അതിന്റെ മരച്ചുവട്ടില്‍ നിന്നും അധികം അകലെയായല്ല വീഴുന്നതു്‌ എന്നപോലെ, വിപ്ലവസുവിശേഷത്തിലെ മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ (അതിനപ്പുറമുള്ള വല്ലതും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍ ആ സുവിശേഷത്തെ പിന്‍തുടരാറുമില്ല) സ്ഥാപകഗുരുവില്‍ നിന്നും ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍ അവയില്‍ അന്തര്‍ലീനമായ സാര്‍വ്വലൗകികവെറുപ്പുകൂടി അനുയായികളുടെ കൂടെപ്പോന്നു, അത്രതന്നെ.

അന്യജാതികളെയും അന്യവിശ്വാസങ്ങളെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ കാഹളമൂതുന്ന ഒരു മതം, അന്യചിന്തകളെയും, അന്യനിലപാടുകളെയും വേരോടെ നശിപ്പിക്കാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രം, മുതലായവയെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്‌ അവ വിഭാവനം ചെയ്ത മനുഷ്യരുടെ മനസ്സില്‍ ആളിക്കൊണ്ടിരുന്ന അടങ്ങാത്ത വെറുപ്പിനെയാണു്‌. ജീവിതത്തില്‍ അവര്‍ ആരായിരുന്നു എന്നു്‌ അടുത്തറിഞ്ഞാലേ ആ വെറുപ്പിന്റെ കാരണവും ആഴവും മനസ്സിലാക്കാനാവൂ. മാര്‍ക്സിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു്‌ മാര്‍ക്സിസത്തെ പരിശോധിച്ചാലേ, തന്നെത്തന്നെ വെറുത്തുകൊണ്ടു്‌ ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ വെറുത്ത ഒരു മനുഷ്യന്‍ തന്റെ രോഗാതുരമായ മനസ്സില്‍ തട്ടിക്കൂട്ടിയതും, സാമൂഹികജീവിതത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയില്‍ ഒരു പരാജയം എന്നു്‌ പില്‍ക്കാലചരിത്രം തെളിയിച്ചതുമായ ആ സിദ്ധാന്തത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കാനാവൂ.

ആജീവനാന്തം സ്വന്തം അമ്മയെ വെറുത്തിരുന്നവനാണു്‌ മാര്‍ക്സ്. അതുപോലെതന്നെയായിരുന്നു വംശീയമായ തന്റെ ഉറവിടത്തോടുള്ള മാര്‍ക്സിന്റെ നിലപാടും. യഹൂദവംശത്തില്‍പ്പെട്ട ഒരു പുരോഹിതകുടുംബത്തില്‍ നിന്നും വരുന്ന മാര്‍ക്സിനു്‌ യഹൂദവംശത്തിന്റെ നേരെയും വെറുപ്പല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ നശീകരണം ഒരു ജീവിതദൗത്യമെന്നോണം ഏറ്റെടുത്ത മാര്‍ക്സ് വരുന്നതും ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാ കുടുംബത്തില്‍ നിന്നുതന്നെ!

മാര്‍ക്സിനു്‌ അമ്മയോടുള്ള വെറുപ്പിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം: പണം വേണമെങ്കില്‍ മാത്രം (ഒരു വരുമാനവും ഇല്ലാതെ കുടുംബം പോറ്റേണ്ടവനു്‌ വല്ലവന്റെയും പണം വെറുതെ കിട്ടാതെ പറ്റുമോ? ഒരു തൊഴിലും ചെയ്യാതെ ജീവിക്കണമെങ്കില്‍ ഒന്നുകില്‍ കാരണവന്മാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ പണത്തില്‍ കയ്യിട്ടു്‌ വാരാന്‍ പറ്റണം, അല്ലെങ്കില്‍ ഭിക്ഷയെടുക്കണം. കേരളത്തിലാണു്‌ അതുപോലുള്ളവര്‍ ജീവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ നോക്കുകൂലിയും നല്ലൊരോപ്ഷനാണു്‌) അമ്മയെ ഓര്‍ത്തിരുന്ന മാര്‍ക്സ് യൂറോപ്യന്‍ വന്‍കരയിലേക്കു്‌ നടത്തിയ ഒരു യാത്രയെപ്പറ്റി 1861 മെയ് മാസത്തില്‍ എംഗല്‍സിനെഴുതി: “എന്റെ അമ്മാവനില്‍ നിന്നും 160 പൗണ്ട് ഞാന്‍ പിഴിഞ്ഞു. കയ്യില്‍ റെഡി ക്യാഷ് എന്നൊരു സാദ്ധ്യതയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യം പോലുമില്ലാത്ത, അവളുടെ അന്ത്യത്തിലേക്കു്‌ അതിവേഗം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ അമ്മ ഞാന്‍ പണ്ടു്‌ അവള്‍ക്കു്‌ നല്‍കിയിരുന്ന ഏതാനും കടപ്പത്രങ്ങള്‍ നശിപ്പിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചു. ഞാന്‍ അവളോടൊത്തുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു്‌ ദിവസങ്ങള്‍ വച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ ദോഷം പറയരുതാത്ത ഒരു നേട്ടം”. മാര്‍ക്സിനു്‌ അമ്മയോടുള്ള (ആ കിഴവി) ഈ ‘സ്നേഹം’ നല്ലതുപോലെ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാവണം, അമ്മയുടെ മരണം അറിയിച്ചുകൊണ്ടു്‌ (സ്വാഭാവികമായും കുടുംബസ്വത്തിന്റെ കാര്യങ്ങള്‍ നേരെയാക്കാനുള്ള യാത്രക്കു്‌ വേണ്ടിയുള്ള പണം ചോദിച്ചുകൊണ്ടും) മാര്‍ക്സ്‌ എഴുതിയ കത്തിനുള്ള മറുപടിയില്‍ എംഗല്‍സ് ആ ‘കിഴവി’യെപ്പറ്റി ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതിരുന്നതു്‌! മാര്‍ക്സും എംഗല്‍സും! ‘ആരാദ്ധ്യര്‍’ എന്നു്‌ ലോകം കരുതുന്ന രണ്ടു്‌ തൊഴിലാളിസ്നേഹികള്‍!

നശീകരണമാണെളുപ്പം, പടുത്തുയര്‍ത്തല്‍ വളരെ ശ്രമകരമാണു്‌. സ്വന്തം വെറുപ്പിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ നശീകരണത്തിന്റെ പാത സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു മനസ്സില്‍ നിര്‍മ്മാണാത്മകമായ ആശയങ്ങള്‍ക്കു്‌ സ്ഥാനമില്ല. ഇതു്‌ മനസ്സിലാക്കിയാല്‍, പുരോഗമനവും ശാസ്ത്രീയതയും പ്രസംഗിക്കുകയും, അതോടൊപ്പം കൃഷിയുടെ യന്ത്രവത്കരണത്തേയും, കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തേയും, നമ്മുടേതല്ലാത്ത, നമുക്കു്‌ കയറി നിരങ്ങാന്‍ അനുവാദമില്ലാത്ത മറ്റെല്ലാ സംരംഭങ്ങളെയും – അതു്‌ വ്യവസായസംരംഭങ്ങളായാലും, ഇനി, വെറുമൊരു വിക്കിപ്പീഡിയ ആയാല്‍ പോലും – കൂട്ടായി എതിര്‍ത്തു്‌ നശിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തത്വശാസ്ത്രികളെ കാണുമ്പോള്‍ അത്ഭുതപ്പേടേണ്ടിവരില്ല. കാലുകുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞ എല്ലാ പ്രബുദ്ധരാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നും ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങള്‍ക്കകം പൂര്‍ണ്ണമായും കെട്ടുകെട്ടുകയോ, അതല്ലെങ്കില്‍ രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുകയെങ്കിലുമോ ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമായ ഒരു തത്വസംഹിതയെ ഇന്നും കെട്ടിപ്പുണരുന്ന സമൂഹങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്റെ കാരണം, അവയുടെ സാംസ്കാരികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. (നിഷ്പക്ഷമായ) പത്രവായനയിലൂടെയെങ്കിലും ലോകഗതി മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആരെങ്കിലും അതുപോലെ എന്നോ ചത്ത ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ജാതകത്തെയോ, അതിനു്‌ വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയ പണ്ഡിതരെയോ അപഗ്രഥിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഉപരിപഠനത്തിനോ ഗവേഷണത്തിനോ ഒക്കെ ആയി ‘ഒന്നാം നംബര്‍ ക്യാപിറ്റലിസം’ നിലവിലിരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തുചെന്നു്‌ താമസിച്ചുകൊണ്ടു്‌ ‘ഒന്നാം നംബര്‍ കമ്മ്യൂണിസം’ പ്രഘോഷിക്കുന്നതില്‍ ഉളുപ്പില്ലായ്മയൊന്നും കാണാന്‍ കഴിയാത്ത മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകമാണു്‌ ഇതെന്നതിനാല്‍, അതുപോലെ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ വായനകളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും നടത്തുന്നവരും അതു്‌ കേട്ടു്‌ കയ്യടിക്കുന്നവരും ഈ ലോകത്തില്‍ നിന്നും പൂര്‍ണ്ണമായി എന്നെങ്കിലും അപ്രത്യക്ഷമാവുമെന്നു്‌ കരുതുകയും വേണ്ട.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on നവംബര്‍ 14, 2013 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

ഹേഗെലും ചില ‘ഐഡിയ’കളും

പ്രപഞ്ചത്തിലെ മുഴുവന്‍ കാര്യങ്ങളും അവയുടെ പരസ്പരബന്ധങ്ങളും ആകെമൊത്തമായി അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ അതൊരു നല്ല കാര്യമായിരുന്നേനെ. “The truth is the whole” എന്നാണു്‌ ഹേഗെലും പറഞ്ഞതു്‌. അതിനാല്‍, സത്യം അറിയണമെങ്കില്‍ മുഴുവനും അറിയണം. അതറിഞ്ഞവനാണു്‌ ഹേഗെല്‍ (എന്നു്‌ ഹേഗെല്‍). അങ്ങേര്‍ ഇതുമാത്രമല്ല, മറ്റു്‌ പലതും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്‌. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, ശബ്ദത്തെപ്പറ്റിയും ചൂടിനെപ്പറ്റിയും വളരെ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങളാണു്‌ ഹേഗെല്‍ കണ്ടെത്തിയതു്‌:

“Sound is the change in the specific condition of segregation of the material parts, and in the negation of this condition; — merely an abstract or an ideal ideality, as it were, of that specification. But this change, accordingly, is itself immediately the negation of the material specific subsistence; which is, therefore, real ideality of specific gravity and cohesion, i.e. — heat. The heating up of sounding bodies, just as beaten or rubbed ones, is the appearance of heat, originating conceptually together with sound”. – Hegel

ഇപ്പറഞ്ഞതില്‍ എന്തെങ്കിലുമൊരു അര്‍ത്ഥം നല്‍കാവുന്ന ഒരേയൊരു വാചകം അവസാനത്തേതു്‌ മാത്രമാണു്‌. അതിനുതന്നെ ഇതേ അര്‍ത്ഥമുള്ളു: “അടി, (ചെവിക്കു്‌ പിടിച്ചു്‌) തിരുമ്മല്‍ മുതലായവ വഴി വസ്തുക്കള്‍ ശബ്ദത്തോടെ ചൂടാവുന്നതാണു്‌ ശബ്ദവും ചൂടും”! “ശബ്ദവും ചൂടുമാണു്‌ ശബ്ദവും ചൂടും” എന്നു്‌ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ വാക്കുകളുടെ എണ്ണമെങ്കിലും കുറയ്ക്കാമായിരുന്നു. അക്ഷരങ്ങള്‍ വളരെ വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കളാണു്‌ – ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ അങ്ങനെ തോന്നണമെന്നില്ലെങ്കിലും. അതുകൊണ്ടു്‌ അവയെ കവലപ്രാസംഗികരെപ്പോലെ മലിനീകരിക്കാതെയും ധൂര്‍ത്തടിക്കാതെയും ഉപയോഗിച്ചാല്‍, ശുദ്ധജലത്തിന്റെ ധൂര്‍ത്തടിയും അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ മലിനീകരണവും ഒഴിവാക്കിയാല്‍ എന്നപോലെതന്നെ, മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ നാശത്തിലേക്കു്‌ നയിക്കാതിരിക്കാന്‍ അതു്‌ സഹായകമാവും. എന്തായാലും ഒരുകാര്യം പറയാതെ വയ്യ: മുഴുവനും അറിഞ്ഞവനായിരുന്നു ഹേഗെലെങ്കിലും ഭാഷാപരമായ മിതവ്യയത്തിന്റെ ആവശ്യത്തെപ്പറ്റി വലിയ ഗ്രാഹ്യമുള്ളവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം എന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. ശബ്ദത്തിലും ചൂടിലും മാത്രമല്ല, ഇനെര്‍ഷ്യയും, ഗ്രാവിറ്റിയുമെല്ലാം പരസ്പരവിരുദ്ധമാണെന്നും മറ്റും പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടു്‌ ന്യൂട്ടന്റെ തത്വങ്ങളിലും ഹേഗെല്‍ കൈവച്ചിട്ടുണ്ടു്‌. ഹേഗെല്‍ മരിച്ചു്‌ 48 വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞശേഷം മാത്രം ഐന്‍‌സ്‌റ്റൈന്‍ ജനിച്ചതു്‌ ഏതായാലും നന്നായി. ഈ ഹേഗെലിനെയാണു്‌ താന്‍ പിടിച്ചു്‌ “തലകീഴാക്കി” എന്നു്‌ കാള്‍ മാര്‍ക്സ് അവകാശപ്പെട്ടതു്‌. ഏതു്‌ ‘തലയെ’ ആണു്‌ കീഴാക്കിയതെന്നും, ആ തലയെ കീഴ്മേല്‍ മറിച്ച തല അതിനുവേണ്ടി എത്രമാത്രം ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാണുമെന്നും ചിന്തിച്ചാല്‍ മതി. ശാസ്ത്രമെന്തെന്നറിയാതെ ശാസ്ത്രജ്ഞരായി ചമഞ്ഞു്‌ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാന്‍ മത്സരഓട്ടം ഓടിയ രണ്ടു്‌ ചരിത്രപുരുഷന്മാര്‍!

വിടുവായന്‍ തവളകളെപ്പോലെ ‘ഐഡിയോളജിക്കലായി’ കരയുന്നതു്‌ എത്ര എളുപ്പമാണെന്നും, അതില്‍ നിന്നുമൊക്കെ എത്രയോ മടങ്ങു്‌ പ്രയാസമേറിയതാണു്‌ പ്രപഞ്ചയാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്നും അറിയണമെങ്കില്‍ ഒരുവന്‍/ഒരുവള്‍ ഹേഗെലിനെ വായിച്ചിരിക്കണം. അക്കാര്യത്തിനു്‌ ഹേഗെലിനെക്കാള്‍ ഒട്ടും കുറയാത്ത സഹായം മാര്‍ക്സിനും നല്‍കാന്‍ കഴിയും. അതുകൊണ്ടു്‌ ‘ഐഡിയോളജിക്കല്‍ കരച്ചില്‍’ ആര്‍ക്കും കഴിയുന്ന ഒരു കാര്യമാണെന്നൊന്നും തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട. കഴുതകളെപ്പോലെ കരയാന്‍ തവളകള്‍ക്കാവുമോ? ചില കഴിവുകള്‍ ചില ജീവികള്‍ക്കു്‌ ഇന്‍സ്റ്റിങ്ക്റ്റീവായി ലഭിക്കുന്നതാണു്‌. ദ്വിതീയാക്ഷരപ്രാസം, ആദ്യപ്രാസം, അന്ത്യപ്രാസം, ആദിമദ്ധ്യാന്തപ്രാസം,  അത്യന്താധുനികപ്രാസം മുതലായ നിയമങ്ങള്‍ പാലിച്ചു്‌ സാഹിത്യസൃഷ്ടികള്‍ നടത്താനോ, അതല്ലെങ്കില്‍ സില്‍മകള്‍ സംവിധാനം ചെയ്യാനോ, സില്‍മയില്‍ അഭിനയിക്കാനോ, നൃത്തം ചെയ്യാനോ ഒക്കെ ഇപ്പറഞ്ഞ ‘ജന്മവാസനയില്‍’ ഏറിയോ കുറഞ്ഞോ ഒരല്പമെങ്കിലും ഉണ്ടാവാതെ പറ്റുമെന്നു്‌ എനിക്കു്‌ തോന്നുന്നില്ല. എഴുതുന്നവരെല്ലാം ഷേക്സ്‌പിയറോ, സില്‍മാക്കാരെല്ലാം സത്യജിത്ത് റേയോ, മിമിക്രിക്കാരെല്ലാം സൂപ്പര്‍ സ്റ്റാറുകളോ ആവുന്നില്ല എന്നും നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക. അതിലൊക്കെ വളരെ ഉയരത്തിലുള്ള മരങ്ങളില്‍ സ്വയം  തൂക്കുന്നതാണു്‌ അവരില്‍ പലര്‍ക്കും കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടമെങ്കിലും.

പണ്ടൊക്കെ, അതായതു്‌ കേരളത്തില്‍ I. R. 8-ന്റെ സ്ഥാനത്തു്‌ I. T. കൃഷി തുടങ്ങുന്നതിനുമൊക്കെ മുന്‍പു്‌, കൊയ്ത്തും പണിയുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു്‌ മനുഷ്യര്‍ സ്വസ്ഥമാവുന്ന കന്നിമാസത്തില്‍ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ മനുഷ്യര്‍ “നിങ്ങളെന്നെ (എന്തിനിങ്ങനെ) കമ്മൂണിഷ്ടാക്കി” എന്നും മറ്റുമുള്ള നാടകങ്ങളുടെ റിഹേഴ്സലുകള്‍ നടത്താറും, കലശലായ മനംപിരട്ടല്‍ മൂലം യുവനടികളെ അധികം ദീര്‍ഘിപ്പിക്കാതെ കെട്ടിച്ചു്‌ വിടേണ്ട സാഹചര്യം ഇല്ലാതിരുന്ന അവസരങ്ങളില്‍ അവ അരങ്ങേറ്റം വരെയൊക്കെ എത്താറും ഉണ്ടായിരുന്നു. അപൂര്‍വ്വമായെങ്കിലും അവരില്‍ ചിലര്‍ ‘K. P. A. C.’ വരെയോ, ‘വെള്ളിത്തിര’ വരെയോ ഒക്കെ എത്തിപ്പെട്ടിരുന്നിരിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. പഠനവിധേയമാക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന മറ്റു്‌ ചരിത്രങ്ങളോ, സ്വതന്ത്രമായ ചരിത്രപഠനം നടത്താന്‍ യോഗ്യതയുള്ള ചരിത്രകാരന്മാരോ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍, ഉള്ള ‘ചരിത്രകാരന്മാര്‍ക്കു്‌’ അവരുടെ കൊടിയുടെ നിറത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, “ഉള്ളതുകൊണ്ടു്‌ ഓണം പോലെ” എന്ന നിലയില്‍, ഇതുപോലുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ പഠനവിധേയമാക്കാവുന്നതാണു്‌. പലതരം വര്‍ണ്ണങ്ങളാലും വര്‍ണ്ണനകളാലും തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ വേര്‍പെട്ടു്‌ നില്‍ക്കുന്നതും, പരസ്പരവിരുദ്ധമായതുമായ കലാസൃഷ്ടികളുടെ സമാഹാരത്തെയാണല്ലോ നമ്മള്‍ ചരിത്രം എന്നു്‌ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതു്‌! ഹിന്ദുവിനു്‌ ഒരു ഭാരതചരിത്രം, മുസ്ലീമിനു്‌ മറ്റൊരു ഭാരതചരിത്രം, ക്രൈസ്തവനു്‌ ഇതുരണ്ടുമല്ലാത്ത മറ്റൊന്നു്‌… അങ്ങനെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി, നിരയനുസരിച്ചു്‌. മതങ്ങള്‍ ചരിത്രരചന തീര്‍ത്തുകഴിയുമ്പോള്‍ ജാതികള്‍ക്കു്‌ അവരുടെ വകയായുള്ള ചരിത്രരചന തുടങ്ങാം. അച്ചടിമഷി പുരട്ടിയിരിക്കുന്ന കടലാസുകളുടെ വിലപോലും ഇല്ലാത്ത തകൃതികളാണു്‌ സാഹിത്യസൃഷ്ടികള്‍ എന്ന പേരില്‍ കേരളത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവയില്‍ എണ്‍പതു്‌ ശതമാനവും എന്നതിനാല്‍, ഈ രീതിയില്‍ ‘സാമൂഹികപ്രതിബദ്ധതയുള്ള’ വിഷയങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ സാമ്പത്തികമായി വന്‍വിജയം കരസ്ഥമാക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം വേണ്ട.

ഇനി, ഹേഗെലിന്റെ മറ്റൊരു മൊഴിമുത്തു്‌! മനസ്സിലാകാത്തതിനെ അന്ധമായി ആരാധിക്കുക എന്ന പ്രവണത മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിനു്‌ ജന്മസിദ്ധമായതിനാല്‍, കാണാതെ പഠിച്ചു്‌, ചായക്കട, കള്ളുഷാപ്പു്‌ മുതലായ ഇടങ്ങളില്‍ ‘വിദഗ്ദ്ധന്മാര്‍’ തമ്മില്‍ കയ്യേറ്റത്തിലും കൊലയിലും വരെ എത്തിച്ചേരാവുന്നത്ര ആവേശത്തോടെ അരങ്ങേറുന്ന രാഷ്ട്രീയവും മതപരവും സാമൂഹികവുമായ ചര്‍ച്ചകളില്‍ സന്ദര്‍ഭാനുസരണം ഉരുവിട്ടാല്‍ എതിര്‍പക്ഷത്തിന്റെ കണ്ണില്‍ പൊടി വാരിയെറിയുന്നതിനു്‌ തുല്യമായ ഫലം കിട്ടിക്കൂടെന്നില്ല. പഴയകാലത്തെ പൂഴിക്കടകന്‍ അടി, പുതിയകാലത്തെ ചെളി വാരിയെറിയല്‍ മുതലായവയെല്ലാം ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ എതിരാളിയുടെ കണ്ണിലേക്കു്‌ മണ്ണു്‌ വാരിയെറിഞ്ഞു്‌ കണ്ണുകാണാതാക്കുക എന്ന മലയാളിത്തനിമയുള്ള അടവുകള്‍ തന്നെയാണല്ലോ.

“It is the totality which reaches its truth – the potential becomes actualized – only at the end of the process of its own teleological self-becoming. It is a result of its own development in which it gives itself its own content – Nature (the presupposition of human consciousness) – and returns from the otherness of this content through human consciousness. In other words, it becomes object to itself and comes to know itself to be this object.  It becomes self-consciously, self-thinking thought.” – Hegel

“It is the totality which reaches its truth”. അതുതന്നെയല്ലേ “The truth is the whole” എന്ന വാക്യം പറയുന്നതും? ആണെന്നു്‌ കരുതാം. മനുഷ്യനായാല്‍ എന്തെങ്കിലുമൊന്നു്‌ കരുതാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ? കേരളത്തില്‍ കരുതിയിരുന്നാല്‍ത്തന്നെ മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതാണു്‌ ഇന്നത്തെ കാലം. പഴയ കാലത്തെ നാച്ചുറല്‍ ഫിലോസഫി മുഴുവനും അറിയാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതു്‌. ഇത്തിരി കൊണ്ടൊന്നും അവര്‍ തൃപ്തിപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഇന്നത്തെ നാച്ചുറല്‍ സയന്‍സ് ആ ഉദ്യമം ഉപേക്ഷിച്ചു. മുഴുവനും അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹമില്ലാത്തതിനാലല്ല, അതു്‌ സാദ്ധ്യമല്ലാത്തതിനാല്‍. പയ്യെത്തിന്നാല്‍ പനയും തിന്നാം എന്നതാണു്‌ അവരുടെ രീതി. റിഡക്ഷനിസം. ചെറിയ ചുവടുകളിലൂടെ അറിയാന്‍ കഴിയുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങളെ ചേര്‍ത്തുവച്ചു്‌ മൊത്തത്തെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്നറിയാനുള്ള ശ്രമം.

മനുഷ്യനു്‌ ആകെമൊത്തം ഈ ലോകത്തില്‍ ജീവിക്കാന്‍ ലഭിക്കുന്ന സമയം എഴുപതോ എണ്‍പതോ വര്‍ഷങ്ങളാണു്‌. കേരളത്തിലെ ട്രാഫിക്കില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു നാല്പതോ അന്‍പതോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ വേണമെങ്കില്‍ കുറയ്ക്കാം. അതായതു്‌, അവരുടെ ജീവിതദൈര്‍ഘ്യം ഇരുപതോ മുപ്പതോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ മാത്രം. ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നശിച്ച വര്‍ഗ്ഗം അവരെക്കാള്‍ നശിച്ച ചില കണ്ടുപിടുത്തങ്ങള്‍ നടത്തിയതിന്റെ ഫലമായി, ശാസ്ത്രീയമായി പുരോഗതി പ്രാപിച്ച സമൂഹങ്ങളില്‍ ഒരു പത്തോ ഇരുപതോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ (സത്രീകളുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കില്‍ ഇരുപതോ മുപ്പതോ വര്‍ഷങ്ങള്‍) കൂട്ടുകയുമാവാം. നൂറു്‌ വയസ്സുവരെയൊക്കെ ജീവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും, നൂറിനുമീതെ വയസ്സുവരെ ജീവിക്കുന്ന സ്ത്രീകളും പരിഷ്കൃതരാജ്യങ്ങളില്‍ ഇന്നൊരു അപൂര്‍വ്വതയല്ല. അങ്ങനെ, ചുരുക്കം ദശാബ്ദങ്ങള്‍ മാത്രം ഈ ലോകത്തില്‍ ജീവിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍ ‘മുഴുവന്‍ സത്യവും’ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടേ ചാകാവൂ എന്നെല്ലാം പറയുന്നതു്‌ ഇത്തിരി കടന്നകയ്യാണു്‌.

അല്ലെങ്കിലും ആയുസ്സിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പുരുഷവര്‍ഗ്ഗം ആദിമുതലേ അവഗണിക്കപ്പെട്ടവരാണു്‌. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, പിടകള്‍ക്കു്‌ കാലവും സമയവും നോക്കാതെ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും മുറ്റത്തും പറമ്പിലും കൊക്കിക്കൊണ്ടു്‌ നടക്കാം. അതു്‌ ആരിലും ഒരുവിധ ചൊറിച്ചിലും ഉണ്ടാക്കാറില്ല. പക്ഷേ, പുലര്‍കാലത്തില്‍ മാത്രം അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പൂവന്മാരുടെ കൂവല്‍ ഒരു പത്തുമിനിട്ടു്‌ മുന്നെയോ, പത്തുമിനിട്ടു്‌ താമസിച്ചോ സംഭവിച്ചാല്‍ ആ വീട്ടില്‍ ആ പൂവനാവും അന്നത്തെ അത്താഴത്തിന്റെ കറി. കൃത്യമായി ടൈം ടേബിള്‍ പാലിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണു്‌ പൊതുവേ പുരുഷവര്‍ഗ്ഗം. ഒരു പത്തുമിനിട്ടു്‌ നേരത്തെയോ, അല്ലെങ്കില്‍ പത്തുമിനിട്ടു്‌ താമസിച്ചോ ആണു്‌ ഉണര്‍ന്നതും കൂവിയതും എന്നതു്‌ വധശിക്ഷ അര്‍ഹിക്കുന്ന ഒരു കുറ്റമായി എനിക്കു്‌ തോന്നുന്നില്ല.

അതിനെക്കാളൊക്കെ കഷ്ടം, complete truth, absolute truth എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെടുന്ന സംഗതി എന്താണെന്നു്‌ സങ്കല്പിക്കാന്‍ പോലും മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ കഴിയില്ല എന്നതാണു്‌. റിലേറ്റിവിറ്റിയും ക്വാണ്ടം തിയറിയുമൊക്കെ വന്നശേഷം പ്രത്യേകിച്ചും. തീര്‍ച്ചയായും, ദൈവവിശ്വാസികളും മറ്റിനം പച്ചക്കുതിരകളുമെല്ലാം (പച്ചക്കുതിര ജര്‍മ്മന്‍ ഭാഷയില്‍ ‘ദൈവാരാധക’ എന്നു്‌ അര്‍ത്ഥം വരുന്ന Gottesanbeterin എന്നാണു്‌ അറിയപ്പെടുന്നതു്‌! തികച്ചും യോഗ്യമായ ഒരു വിളിപ്പേരു്‌.) കമ്പ്ലീറ്റ് ട്രൂത്ത്‌, അബ്സൊല്യൂട്ട് ട്രൂത്ത്‌ എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാല്‍ എന്തെന്നതിനെപ്പറ്റി വ്യക്തമായ ധാരണയുള്ളവരാണു്‌. ഇപ്പറഞ്ഞ ഏതാനും കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, ഇനി ലോകാവസാനത്തോളം സകലലോകവും പറയാനിരിക്കുന്ന സര്‍വ്വമാനകാര്യങ്ങളും ദൈവം എന്ന ഒരൊറ്റ വാക്കിലേക്കു്‌ ഒതുക്കാന്‍ കഴിയുന്നവയാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ ഒരു തരിക്കുപോലും സംശയമില്ലാത്തവര്‍! അവര്‍ക്കാണെങ്കില്‍ അതിനു്‌ സാമാന്യവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പോലും ആവശ്യവുമില്ല. സത്യം പറയാമല്ലോ, ജനിക്കണമെങ്കില്‍ അത്തരം പച്ചക്കുതിരകളായി ജനിക്കണം! പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ഒരു അസ്തിത്വത്തിനു്‌ ലഭിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യമാണതു്‌. ജനിക്കുക, മുടങ്ങാതെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക, മുടങ്ങാതെ തിന്നുക, തിന്നുതിന്നു്‌ വീര്‍ക്കുക, കഴിയുന്നത്ര പെരുകുക,  എപ്പോഴെങ്കിലും ചാവുക, അവസാനം നിത്യസ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെത്തുക! അതില്‍ കൂടിയ ഒരു ഭാഗ്യമുണ്ടോ?

ഹേഗെലിന്റെയും മാര്‍ക്സിന്റെയും, എന്തിനു്‌, ഐന്‍‌സ്റ്റൈന്റെ പോലും ലോകത്തില്‍ നിന്നും ശാസ്ത്രവും  മനുഷ്യരും (ചിലരെങ്കിലും) ഇന്നു്‌ വളരെ മുന്നോട്ടുപോയി. പണ്ടു്‌ തത്വചിന്തയില്‍ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സംജ്ഞകള്‍ക്കു്‌ ഇന്നത്തെ പ്രകൃതിശാസ്ത്രങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന സംജ്ഞകളുടെ സൂക്ഷ്മതാനിലവാരം ഇല്ല എന്നതു്‌ തത്വചിന്തകര്‍ തന്നെ അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞ കാര്യമാണു്‌. ക്ലാസിക്കല്‍ ഫിലോസഫി കൈകാര്യം ചെയ്തതു്‌ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നില്ല, സ്യൂഡോ പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നു. വാസ്തവത്തില്‍ തത്വചിന്തകര്‍ ഇടപെടാന്‍ പോകരുതാത്ത മേഖലയാണതു്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പ്രപഞ്ചത്തെപ്പറ്റിയും മനുഷ്യരെപ്പറ്റിയും ക്ലാസിക്കല്‍ ഫിലോസഫി ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങളും, നടത്തിയ പരിശോധനകളും അര്‍ത്ഥശൂന്യമായിരുന്നു. ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സിന്റെ വരവോടെ കാര്യങ്ങള്‍ വീണ്ടും സങ്കീര്‍ണ്ണമായി. ശാസ്ത്രത്തില്‍ നിന്നും സ്പഷ്ടമായ സംജ്ഞകള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന തത്വചിന്തകരെ അതിലെ കോമ്പ്ലിമെന്റാരിറ്റി, അണ്‍സെര്‍ട്ടെന്റി റിലേഷന്‍, ഇന്റെര്‍ഫെറെന്‍സ് പ്രോബബിലിറ്റി മുതലായവയെല്ലാം നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയാല്‍ അതില്‍ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല. നീല്‍സ് ബോര്‍ പറയുന്നു: “ഒരു വസ്തുത സ്പഷ്ടമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമ്പോഴും, അതിനെപ്പറ്റി സാദൃശ്യങ്ങളും ഉപമകളും വഴി മാത്രം സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണു്‌ ക്വാണ്ടം തിയറി. തരംഗവും കണവും ക്ലാസിക്കല്‍ സംജ്ഞകളാണെങ്കിലും ഇവിടെ അവ കോമ്പ്ലിമെന്ററി ആയതിനാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ലോകവുമായി ചേര്‍ന്നുപോകാന്‍ കഴിയാത്തവിധം പരസ്പരവിരുദ്ധമായി നിലകൊള്ളുന്നവയാണു്‌. എങ്കിലും, ഒരു വസ്തുതയുടെ വിവരണത്തിനു്‌ നമുക്കു്‌ സ്വാഭാവികഭാഷയുടെ പരിധിക്കുള്ളില്‍ നില്‍ക്കേണ്ടതുള്ളതിനാല്‍, സാദൃശ്യങ്ങളും ഉപമകളും വഴി മാത്രമേ ഈ വസ്തുതയെ നമുക്കു്‌ സമീപിക്കാന്‍ കഴിയൂ”.

പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടോടെ മാത്രമാണു്‌ ചുരുങ്ങിയപക്ഷം യൂറോപ്പിലെങ്കിലും മനുഷ്യര്‍ അഥോറിറ്റികളില്‍ നിന്നും സ്വതന്ത്രമായി അനുഭവജ്ഞാനത്തിലേക്കു്‌, അല്ലെങ്കില്‍, പരീക്ഷണങ്ങള്‍ വഴി വിശദാംശങ്ങള്‍ വെരിഫൈ ചെയ്തു്‌ അനുഭവജ്ഞാനം സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന രീതിയിലേക്കു്‌ പുരോഗമിച്ചതു്‌. അതുവരെ അറിവു്‌ എന്നതു്‌ ആകമാനതയെപ്പറ്റി പൊതുവായുള്ള ചില വിവരങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു. അതിനു്‌ മനുഷ്യര്‍ ആശ്രയിച്ചിരുന്നതു്‌ പ്ലേറ്റോ, അരിസ്റ്റോട്ടില്‍ മുതലായവരുടെ ചിന്തകളെയോ ക്രൈസ്തവസഭയുടെ ഡോക്ട്രിനുകളെയോ ആയിരുന്നു. അക്കാലത്തു്‌ അനുഭവലോകത്തിലെ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളും അവയുടെ വിശദാംശങ്ങളുമൊന്നും മനുഷ്യരെ അധികം അലട്ടിയിരുന്നില്ല. അതിനെല്ലാം ‘ജ്ഞാനികളായ’ മന്ത്രവാദികള്‍ നല്‍കുന്ന വിശദീകരണങ്ങള്‍കൊണ്ടു്‌ മനുഷ്യര്‍ സംതൃപ്തരായിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ പല കാര്യങ്ങളിലും അന്ധവിശ്വാസം പെരുകുകയും, വലിയ കാര്യങ്ങളില്‍ ഒരു ചുവടുപോലും മുന്നോട്ടു്‌ പോകാന്‍ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നതൊഴിച്ചാല്‍, ആകാശത്തിലേപ്പോലെ ഭൂമിയിലും എന്ന രീതിയില്‍ ‘നന്മതിന്മകള്‍ക്കപ്പുറത്തുള്ള’ ഏതോ ലോകത്തെ സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടു്‌ ജീവിച്ചു്‌ മരിക്കുക എന്നതിനു്‌ അപ്പുറം എത്തുന്നതായിരുന്നില്ല അന്നത്തെ മനുഷ്യജീവിതം.

ഒരു കരിവണ്ടിനെ അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ മേശപ്പുറത്തു്‌ ചോക്കുകൊണ്ടു്‌ വരച്ച ഒരു വൃത്തത്തിന്റെ നടുക്കു്‌ വച്ചാല്‍, അതിനു്‌ ആ വൃത്തത്തിനു്‌ പുറത്തുകടക്കാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല എന്നൊരു വിശ്വാസം പഴയ കാലത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ നിര്‍ദ്ദിഷ്ടമായ എല്ലാ കണ്ഡീഷനുകളും പാലിച്ചുകൊണ്ടു്‌ വൃത്തത്തിനു്‌ നടുവില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ഒരു വണ്ടു്‌ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നപോലെ (സ്വാഭാവികമായും) വൃത്തത്തിനു്‌ പുറത്തിറങ്ങി അതിന്റെ പാട്ടിനുപോയതോടെ ആ വിശ്വാസം അവസാനിച്ചു. ഇതു്‌ പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ലണ്ഡനില്‍ സംഭവിച്ചതാണു്‌. എങ്കിലും, മഴ പെയ്യിക്കാനായി ഈ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലും യാഗവും ഹോമവുമൊക്കെ നടത്തുന്ന ചില രാജ്യങ്ങളുണ്ടു്‌! അവിടങ്ങളില്‍ മേശപ്പുറത്തു്‌ വരച്ച വൃത്തത്തിന്റെ നടുവില്‍ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്ന കരിവണ്ടുകള്‍ പ്രതിമയെപ്പോലെ ഇരുത്തിയിടത്തു്‌ ഇരിക്കാറാണു്‌ പതിവെന്നും കേള്‍ക്കുന്നു. അത്തരം രാജ്യങ്ങളില്‍ വണ്ടും, മനുഷ്യരും, കല്ലും, തടിയുമൊക്കെ ഒരുപോലെയാണു്‌ – നിന്നിടത്തുനിന്നും ഒരു ചുവടുപോലും അനങ്ങാതിരിക്കാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്ന യാഥാസ്ഥിതികത്വമാണു്‌ അവയുടെ മുഖമുദ്ര! ഇരുത്തിയാല്‍ ഇരുത്തിയിടത്തു്‌ ഇരിക്കുന്ന, കിടത്തിയാല്‍ കിടത്തിയിടത്തു്‌ കിടക്കുന്ന തരം യാഥാസ്ഥിതികത്വം.

‘ഒരുവന്‍ /ഒരുവള്‍’ എന്നു്‌ മുകളില്‍ പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയേണ്ടിവന്നതുകൊണ്ടു്‌ ഒരു വിശദീകരണം: സ്ത്രീപുരുഷസമത്വത്തില്‍ ഭാഗികമായി മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്നവനാണു്‌ ഞാന്‍. അതു്‌ ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലുമൊരു വര്‍ഗ്ഗം ഇത്തിരി ഉയര്‍ന്നതാണെന്നോ, മറ്റേ വര്‍ഗ്ഗം അതിലുമിത്തിരി താഴ്ന്നതാണെന്നോ ഉള്ള ചിന്തയുടെ പേരിലല്ല, പൂര്‍ണ്ണമായ സ്ത്രീപുരുഷസമത്വം മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ കൊണ്ടുചെന്നു്‌ എത്തിച്ചേക്കാവുന്ന സ്വയം നശീകരണത്തിനു്‌ ശാശ്വതമായ ഒരു പരിഹാരം കാണാന്‍ ശാസ്ത്രത്തിനു്‌ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതിന്റെ പേരില്‍ മാത്രമാണു്‌. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും തൊഴിലിനും തുല്യമായ അവസരങ്ങള്‍, തുല്യജോലിക്കു്‌ തുല്യകൂലി മുതലായ കാര്യങ്ങള്‍ ജാതി, മത, ലിംഗഭേദമെന്യേ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിനു്‌ പൊതുവായി ബാധകമായിരിക്കേണ്ട ജന്മാവകാശങ്ങള്‍ ആയിരിക്കണം എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ഇന്ന ജോലി ഇന്ന വിഭാഗമേ ചെയ്യാവൂ എന്നൊരു നിര്‍ബന്ധത്തിന്റെ പോലും ആവശ്യമില്ല എന്നുംകൂടി പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുങ്കില്‍ അതായിരുന്നേനെ എനിക്കു്‌ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം. പക്ഷേ, ചില വിഷയങ്ങളില്‍ (പുരുഷവര്‍ഗ്ഗത്തെ എങ്ങനെ പ്രസവശേഷിയുള്ള ജീവികളാക്കി മാറ്റാം എന്ന പോലുള്ളവ) ഫലപ്രദമായ ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്താന്‍ ശാസ്ത്രത്തിനു്‌ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്കു്‌, ഈ രണ്ടു്‌ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളുടെയും ശരീരങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാലാകാലങ്ങളായി നിലവിലിരിക്കുന്ന പ്രസക്തമായ ചില വ്യത്യാസങ്ങള്‍ക്കു്‌ കാര്യമായ മാറ്റമൊന്നും സംഭവിക്കാത്തവിധത്തില്‍ തട്ടിക്കൂട്ടാവുന്ന സ്ത്രീപുരുഷസമത്വംകൊണ്ടു്‌ തൃപ്തിപ്പെടുക എന്നതല്ലാതെ തത്കാലം മറ്റു്‌ നിവൃത്തിയൊന്നും ഞാന്‍ കാണുന്നില്ല. സാങ്കേതികമായ ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഒരു കാലത്തു്‌ അനുയോജ്യമായ പരിഹാരം കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയുന്ന പക്ഷം അന്നു്‌ സ്ത്രീപുരുഷസമത്വത്തിലെ ഈ ഭാഗികത ഒഴിവാക്കുന്നതിനോടു്‌ എനിക്കു്‌ വിയോജിപ്പുമില്ല. വിയോജിക്കാന്‍, ഇതിപ്പോള്‍ വൈരുദ്ധ്യത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ ഭൗതികവാദം പോലെ, തൊടാനും തീണ്ടാനുമൊന്നും അനുവാദമില്ലാത്ത ഒരു ‘സയന്റിഫിക്’ തിയറിയോ, മരണാനന്തരജീവിതം പോലെ, ലോകാവസാനം വരെ ഇടിച്ചാലും കടിച്ചാലും പൊട്ടാത്ത ഒരു വിശ്വാസസത്യമോ ഒന്നുമല്ലല്ലോ.

 
 

മുദ്രകള്‍: , , , , ,

സെക്റ്റുകള്‍ സെക്റ്റുകള്‍ വിശ്വവിപത്തിന്റെ നാരായവേരുകള്‍…

സയന്റൊളജി എന്ന ക്രൈസ്തവസെക്റ്റിനെപ്പറ്റി കേള്‍ക്കാത്തവര്‍ വിരളമായിരിക്കും. ഹോളിവുഡ് താരം ടോം ക്രൂസ് തുടങ്ങിയ ചില പ്രശസ്തരൊക്കെ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഒരു സെക്റ്റാണതു്‌. സെക്റ്റുകള്‍ പൊതുവെ, രക്ഷയും സമത്വവും സ്വാതന്ത്ര്യവുമെല്ലാം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു്‌ മനുഷ്യരെ തടവിലാക്കുന്നവയാണെന്നതിനാല്‍, ഒരിക്കല്‍ പെട്ടുപോയാല്‍ അവിടെനിന്നും രക്ഷപെടുക എന്നതു്‌ അത്ര എളുപ്പമായ കാര്യമല്ല. തടവറയില്‍ അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന സുരക്ഷിതത്വം, സ്വാതന്ത്ര്യം മുതലായവയെപ്പറ്റിയുള്ള സ്റ്റഡിക്ലാസ്സുകള്‍ മുടങ്ങാതെ നടത്തിയാലും, അതൊന്നും ചിലരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താന്‍ പര്യാപ്തമാവാറില്ല എന്നതിനാല്‍, അതില്‍നിന്നും രക്ഷപെടുന്നതാണു്‌  ബുദ്ധി എന്നു്‌ എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നവരും വിരളമല്ല. ഡ്രൈക്ലീന്‍ ചെയ്താലും ‘ശുദ്ധിയാവാത്ത’ ചില തലകളുണ്ടു്‌, എന്തുചെയ്യാന്‍? അംഗങ്ങള്‍ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി കൊഴിഞ്ഞുപോയാല്‍ സെക്റ്റിനു്‌ നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല എന്നതു്‌ വ്യക്തമാണെന്നതിനാല്‍ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ വേര്‍പിരിയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അംഗങ്ങള്‍ക്കെതിരെ രഹസ്യമായി ആയുധങ്ങള്‍ എടുക്കാനും സെക്റ്റിനെ നയിക്കുന്ന ‘സ്വാതന്ത്ര്യസ്നേഹികളായ’ നേതാക്കള്‍ മടിക്കാറില്ല.

സെക്റ്റ് എന്നതുകൊണ്ടു്‌ പൊതുവേ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്‌ ‘മെയിന്‍സ്റ്റ്റീം’ മതങ്ങളിലെ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളില്‍ ചില ചായംപൂശലുകള്‍ നടത്തി, പുതിയതു്‌ എന്നു്‌ അവകാശപ്പെടുന്ന സ്വന്തം വിശ്വാസസത്യങ്ങളുമായി വേര്‍പെട്ടു്‌ നിലകൊള്ളുന്ന ചെറിയ സംഘങ്ങളെയാണെങ്കിലും, രാഷ്ട്രീയമോ തത്വചിന്താപരമോ ആയ അഭിപ്രായഭിന്നതകളുടെ പേരില്‍ – സത്യത്തില്‍ പക്ഷേ നേതൃത്വവും അപ്പത്തിന്റെ കഴിയുന്നത്ര വലിയ ഒരു പങ്കും കൈക്കലാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി – വേര്‍പിരിയുന്ന കൈവഴികളെയും സെക്റ്റുകള്‍ എന്നു്‌ വിളിക്കാറുണ്ടു്‌. ഇത്ര അംഗങ്ങളില്‍ കൂടുതലാണെങ്കില്‍ മെയിന്‍സ്റ്റ്റീം, അതില്‍ കുറവെങ്കില്‍ സെക്റ്റ് എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. അംഗസംഖ്യ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുക (ചുരുങ്ങിയപക്ഷം കുറയാതെയെങ്കിലും ഇരിക്കുക) എന്നതു്‌ രണ്ടു്‌ വിഭാഗത്തിന്റെയും ലക്ഷ്യമാണെങ്കിലും, അതിനു്‌ കൊല്ലും കൊലയും അടക്കമുള്ള, അഗ്രെസീവ് ആയ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കാനും, അവയെ എന്തു്‌ മുട്ടായുക്തി ഉപയോഗിച്ചും ന്യായീകരിക്കാനും സെക്റ്റുകളോളം ആവേശം മെയിന്‍സ്റ്റ്റീമില്‍ കാണാറില്ല. ജനാധിപത്യപരം, സര്‍വ്വതന്ത്രസ്വതന്ത്രം എന്നൊക്കെ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മത-, രാഷ്ട്രീയഗ്രൂപ്പുകള്‍ സത്യത്തില്‍ സെക്റ്റുകള്‍ മാത്രമാണോ എന്നറിയാനുള്ള ഒരു ക്രൈറ്റീറിയമായി ഈ വസ്തുതയെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താവുന്നതാണു്‌.

അതിനു്‌, ഒരു ഗ്രൂപ്പിന്റെ ചിന്താധാരയില്‍ നിന്നും അകലുകയോ, അതിനോടു്‌ വിയോജിപ്പു്‌ പ്രകടിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അതുവരെ കൂടെനിന്നു്‌ കയ്യടിച്ചു്‌ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്ന ചെന്നായ്ക്കള്‍ ധരിച്ചിരുന്ന ആട്ടിന്‍തോലും, ജനാധിപത്യ-,  മതേതരത്വമുഖംമൂടിയും അഴിഞ്ഞുവീഴുന്നുണ്ടോ എന്നു്‌ പരിശോധിച്ചാല്‍ മതി. പക്ഷേ, രാഷ്ട്രീയം എന്നാല്‍ വ്യക്തിഹത്യയാണെന്നും, അതു്‌ കഴിയുമെങ്കില്‍ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ത്തന്നെ കയ്യോടെ കഴുത്തുമുറിച്ചു്‌ നടപ്പാക്കിയിരിക്കണമെന്നും ‘ചിന്തിക്കുന്ന’ സമൂഹങ്ങളിലെയും സംസ്കാരങ്ങളിലെയും സെക്റ്റുകളില്‍ അത്തരം പരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതിനുമുന്‍പു്‌ രണ്ടുവട്ടം ആലോചിക്കുന്നതു്‌ നല്ലതാണു്‌. അല്ലെങ്കില്‍ പരീക്ഷണശേഷം തപ്പിനോക്കാന്‍ കയ്യോ, കഴുത്തിനു്‌ മുകളില്‍ തലയോ ഇല്ലല്ലോ എന്നു്‌ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടിവന്നേക്കാം.

ചില അംഗങ്ങള്‍ ‘ഡിസ്ലോയല്‍’ ആവാന്‍ തുടങ്ങുന്നു എന്ന സംശയം തോന്നുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ചാവേറുകള്‍ ആക്രമണസന്നദ്ധരാവുമ്പോഴേക്കും അത്തരം ചില ‘നിഷേധികള്‍’ ക്വട്ടേഷന്‍കാരുടെ കയ്യും ആയുധവും എത്താത്ത ദൂരത്തില്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവാമെന്നതിനാല്‍, ചാവേറുകള്‍ മുഖം മൂടിയുമായി അപൂര്‍വ്വമായെങ്കിലും, സ്തുതിഗീതങ്ങളോടെ അവരുടെ മുന്നിലെത്തി വണങ്ങി നേര്‍ച്ചയിട്ടു്‌ പിന്മടങ്ങുന്ന കാഴ്ചകളും വിരളമല്ല. മല്ലൂസ് അങ്ങനെയാണു്‌: ഒന്നുകില്‍ എല്ലാവരെയും തങ്ങളോടൊപ്പം ചെളിയിലിട്ടു്‌ വലിച്ചിഴക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും, അതിനു്‌ പറ്റാത്ത നിലയില്‍ എത്തിയെന്നു്‌ തോന്നുന്നവരെ ദൈവത്തെപ്പോലെ പൂവിട്ടു്‌ പൂജിക്കും! വല്ല ബൂര്‍ഷ്വാ ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റുകളുടെയും രാജ്യങ്ങളിലെത്തി ഡോക്ടറേറ്റോ മറ്റോ എടുക്കുന്നവര്‍ ഇതില്‍ രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തില്‍ പെടുന്നവരാണു്‌. ‘പ്ലാസ്റ്റര്‍ ഓഫ് പാരീസ്’ ദൈവങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ചെന്നു്‌ ഹൃദയഭാരം ഇറക്കിവച്ചു്‌ ആശ്വസിക്കുന്ന ഭാരതീയന്‍ ആരെയൊക്കെ, എന്തിനെയൊക്കെ പൂജിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുകയില്ല? തെരുവിലിറങ്ങി എതിര്‍പക്ഷത്തെ തെറിപറയുക, പോലീസിന്റെ തല്ലുകൊള്ളുക ഇതൊക്കെ ധാരാളം മതി മല്ലൂസിന്റെ ലോകത്തില്‍ നേതാവു്‌ എന്ന സ്ഥാനം കരസ്ഥമാക്കാന്‍. ചുരുക്കത്തില്‍, മറ്റു്‌ പല രാജ്യങ്ങളിലും ശിക്ഷാര്‍ഹമായ ക്രിമിനല്‍ കുറ്റങ്ങള്‍ മല്ലൂസിന്റെ ലോകത്തില്‍ അന്തസ്സിന്റെയും യോഗ്യതയുടെയും സ്യൂപര്‍ലറ്റീവുകളാണു്‌!

എനിക്കു്‌ മനസ്സിലാവാത്ത മറ്റൊരു കാര്യം, ഉപരിപഠനത്തിനും, വിദഗ്ദ്ധചികിത്സക്കുമൊക്കെയായി പലരും എന്തുകൊണ്ടു്‌ ഇത്തരം ബൂര്‍ഷ്വാ രാജ്യങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു എന്നതാണു്‌. വിശ്രമമില്ലാതെ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രസംഗിക്കുന്നവര്‍ വരെ ഈ രീതിയാണു്‌ സ്വീകരിച്ചു്‌ കാണുന്നതു്‌. വെനെസ്വേലയില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കു്‌ സാക്ഷാല്‍ ചാവെസിന്റെ മുന്നില്‍ നിന്നു്‌ പരസ്യമായി കുഞ്ഞിനു്‌ മുല കൊടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെങ്കിലും, അവിടത്തെ ചികിത്സയും ഉപരിപഠനവുമൊന്നും അത്ര മികച്ചതല്ല എന്നു്‌ തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ടാവണം ഇപ്പോഴത്തെ അവിടത്തെ പ്രസിഡന്റ് മഡൂറൊ പണ്ടു്‌ ‘ഉപരിപഠനത്തിനും ചികിത്സക്കുമായി’ ഭാരതത്തിലെത്തി സായിബാബയുടെ മുന്നില്‍ പോയി വായും പൊളിച്ചു്‌ കുത്തിയിരുന്നതു്‌.

ഞാനിതു്‌ ഇപ്പോള്‍ എഴുതാന്‍ കാരണം ഈ വാര്‍ത്തയാണു്‌. (http://www.bbc.co.uk/news/technology-23273109).

അതില്‍ നിന്നും ഒരു ഭാഗം:

“I would like to ask your assistance in getting each one of you to post positive messages on the internet (at least once a week, more if you like), about Scientology,” she wrote.

“If you imagine 40-50 Scientologists posting on the internet every few days, we’ll just run the SP’s [ex-members] right off the system.

“It will be quite simple, actually.”

അതാണു്‌ ഒരു സെക്റ്റിന്റെ തനിസ്വഭാവം! ആഴ്ചയില്‍ ഒന്നുവീതം (വേണമെങ്കില്‍ അതില്‍ കൂടുതലുമാവാം) നാല്പതു്‌ അന്‍പതു്‌ സയന്റോളജിസ്റ്റുകള്‍ കടന്നാക്രമണം നടത്തിയാല്‍ ‘SP’-കളെ വലിയ കാലതാമസമില്ലാതെ നശിപ്പിക്കാമെന്നു്‌! ഇതു്‌ വായിക്കുമ്പോള്‍ ഇതേ നയം തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്ന ചില ഇനങ്ങളെ എവിടേയോ  കണ്ടിട്ടുള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കില്‍, മല്ലൂസിന്റെ ‘ഓപ്പറേഷന്‍ ഗൂഗിള്‍ പ്ലസ്’, ‘ഓപ്പറേഷന്‍ ഫേസ്ബുക്ക്’ മുതലായവയെപ്പറ്റി നിങ്ങള്‍ക്കൊരു ചുക്കും അറിയില്ലെന്നേ അതിനര്‍ത്ഥമുള്ളു. അവിടങ്ങളില്‍ ചെന്നാല്‍, ആഴ്ചയില്‍ ഒന്നല്ല, ദിവസത്തില്‍ത്തന്നെ ഒന്നിലധികം തവണ വെറുപ്പിന്റെ സുവിശേഷം ഘോഷിക്കാനായി ഉണരുന്നതു്‌ മുതല്‍ ഉറങ്ങുന്നതുവരെ സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളില്‍ കുത്തിയിരുന്നു്‌ ചര്‍വ്വിതചര്‍വ്വണം നടത്തുന്നവരെ കണ്ടു്‌ തൃപ്തിയടയാം.

സയന്റോളജിയെപ്പറ്റി ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ ‘നിന്ദകരും വട്ടന്മാരും’ (വിമര്‍ശകര്‍ക്കു്‌ നല്‍കപ്പെടുന്ന പ്രാമാണികവിശേഷണങ്ങളില്‍ താരതമ്യേന നിരുപദ്രവകരം എന്നു്‌ വിളിക്കേണ്ടുന്ന രണ്ടെണ്ണം! ഇവയാണു്‌ മാര്‍ക്സിയന്‍ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയില്‍ “പട്ടി, പന്നി, തീട്ടം” മുതലായവയായി മാറുന്നതു്‌) അപകീര്‍ത്തികരമായ വാര്‍ത്തകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരായി സയന്റോളജിക്കാര്‍ എന്താണു്‌ ചെയ്യേണ്ടതു്‌ എന്നു്‌ പറയാനായി 1994-ല്‍ E. Siegel എല്ലാ അംഗങ്ങള്‍ക്കുമായി അയച്ച ഒരു മെയിലില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗമാണു്‌ മുകളില്‍ കൊടുത്തതു്‌. (ബ്രീഫിങ് പൂര്‍ണ്ണമായി ഇവിടെ വായിക്കാം. http://www.freezone.de/english/timetrack/data/e-siegel.html).

ഇന്നത്തെ സയന്റോളജി സീഗലിന്റെ ഈ പഴയ ആഹ്വാനത്തില്‍ നിന്നും അകന്നുനില്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു്‌ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളു. മാര്‍ക്സും മുഹമ്മദും യേശുവുമൊക്കെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയും ഇതില്‍ നിന്നും ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമല്ലല്ലോ. വേണ്ടതുമാത്രം നുള്ളിയെടുക്കുന്നവരാണു്‌ യഥാര്‍ത്ഥ അനുയായികള്‍. അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ, കാണാനും കേള്‍ക്കാനുമൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവ മാത്രം കാണാനും കേള്‍ക്കാനുമേ മനുഷ്യനു്‌ കഴിയൂ എന്നതൊരു അംഗീകൃതസത്യവുമാണു്‌. പറയുന്നവന്‍ കാണുന്നതെന്തെന്നു്‌ കാണാന്‍ കഴിയാത്ത കേള്‍വിക്കാരനോടു്‌ സംസാരിക്കുന്നതു്‌ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ ഒരു സംരംഭമാവുന്നതു്‌ മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല. ഞാന്‍ ഏതാണ്ടു്‌ ഏഴു്‌ വര്‍ഷത്തോളമായി മലയാളം ബ്ലോഗിലുണ്ടു്‌. അന്നും ഇന്നും ഒരേ വായ്ത്താരിയുമായി ബ്ലോഗില്‍ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന ആത്മീയ-, ഭൗതികവിശ്വാസികളുണ്ടു്‌. “എന്നോടു്‌ മുട്ടാന്‍ ആരുണ്ടെടാ” എന്നും മറ്റുമാണു്‌ വെല്ലുവിളികള്‍. അതില്‍ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല. ബസ്സില്‍ കയറുമ്പോഴും ‘മുട്ടിനില്‍ക്കണം’ എന്നു്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണല്ലോ മല്ലൂസ്!

പണ്ടു്‌ ഞാന്‍ നാട്ടിലായിരുന്ന കാലത്തു്‌ ട്രെയിനോ ബസോ കാത്തു്‌ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, അടുത്തുവന്നു്‌ തോണ്ടിവിളിച്ചു്‌ ഭിക്ഷ യാചിച്ചിരുന്ന ചില കുട്ടികളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടു്‌. എന്തെങ്കിലും കൊടുത്തു്‌ ഒഴിവാക്കുന്നതുവരെ അവര്‍ തോണ്ടലും കൈനീട്ടലും തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിക്കൊണ്ടല്ലാതെ മടങ്ങിച്ചെന്നാല്‍ പിച്ചച്ചട്ടിയില്‍ കയ്യിട്ടുവാരാനായി എവിടെയോ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചൂഷകരില്‍ നിന്നുള്ള ദേഹോപദ്രവം ഉറപ്പാണെന്നതിനാലാവണം എന്തും സഹിച്ചു്‌ അവര്‍ ഈ കര്‍മ്മത്തിനു്‌ മുതിരുന്നതു്‌. വാദഗതികള്‍ എന്ന പേരില്‍ വര്‍ഷങ്ങളായി ഛര്‍ദ്ദിക്കുന്ന വിവരദോഷങ്ങള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ഛര്‍ദ്ദിച്ചുവച്ചിട്ടു്‌ ആരെങ്കിലും “മുട്ടാന്‍” വരുമെന്നു്‌ കരുതി കാത്തിരിക്കുന്ന ചാവേറുകളെ കാണുമ്പോള്‍ ആ കുട്ടികളെ ഓര്‍മ്മ വരാറുണ്ടു്‌. പീഡനം ഏല്‍ക്കേണ്ടിവരുമെന്നുള്ള ഭയമാവുമോ ഇത്തരം താര്‍ക്കികരെ ഈ നാണംകെട്ട ഏര്‍പ്പാടിനു്‌ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതു്‌?

എന്തിനുവേണ്ടിയാണു്‌ ഇക്കൂട്ടര്‍ ഈ ഭഗീരഥപ്രയത്നം നടത്തുന്നതെന്നു്‌ എനിക്കറിയില്ല. വീടുകള്‍ തോറും കയറിയിറങ്ങി ഇന്‍ഷ്വറന്‍സുകളില്‍ ആളെച്ചേര്‍ക്കുക, ആനുകാലികങ്ങളുടെ സബ്സ്ക്രിപ്ഷന്‍ പിടിപ്പിക്കുക മുതലായ, വാസ്തവത്തില്‍ നിയമവിരുദ്ധമായ ജോലികള്‍ ചെയ്യാനായി ചെറുപ്പക്കാരെ റിക്രൂട്ട് ചെയ്യുന്ന തട്ടിപ്പുകാരായ ചില ഏജന്റുകളെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടുണ്ടു്‌. പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ക്വോട്ട തികയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ദേഹോപദ്രവംവരെ ഏല്‍ക്കേണ്ടിവരുമത്രെ! ചെയ്യുന്നതു്‌ നിയമവിരുദ്ധമായ ജോലി ആയതിനാലും, ഏജന്റ് കാണിക്കുന്ന ഉടമ്പടി വായിച്ചാല്‍ പോലും അതില്‍ ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ച കെണികള്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയാത്തതിനാലും, ശുദ്ധഗതിയോടെ ഒപ്പിട്ടു്‌ കൊടുത്തു്‌ അബദ്ധത്തില്‍ വീഴുന്ന യുവാക്കള്‍ പരാതിയും കൂടെ കൊടുത്തു്‌ കൂടുതല്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വലിച്ചു്‌ തലയില്‍ വയ്ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുകയില്ല എന്ന ഉറപ്പാണു്‌ ഏജന്റുമാരുടെ ധൈര്യം. ഈ കെണിയില്‍ പോയി വീഴുന്ന യുവാക്കളെ പാവങ്ങള്‍ എന്നു്‌ വിളിക്കാമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. കാരണം, ഏജന്റിന്റെ മധുരവാഗ്ദാനങ്ങള്‍ സത്യമെന്നു്‌ കരുതി പെട്ടെന്നു്‌ ധനികരാവാന്‍ ചാടിപ്പുറപ്പെടുന്നവര്‍ക്കു്‌ പാവങ്ങള്‍ എന്നതിനേക്കാള്‍ വിഡ്ഢികള്‍ എന്ന വിശേഷണമാണു്‌ കൂടുതല്‍ യോജിക്കുന്നതെന്നാണു്‌ എനിക്കു്‌ തോന്നുന്നതു്‌.

ഒരു ആശയം തത്വത്തില്‍ എങ്കിലും ശരിയാണോ എന്നറിയണമെങ്കില്‍ ആ ആശയം എന്തെന്നു്‌ വിശദമായും ക്രിട്ടിക്കല്‍ ആയും പഠിച്ചിരിക്കണം. ഒരു ആശയം പ്രായോഗികമായി ശരിയാണോ എന്നറിയണമെങ്കില്‍ ആ ആശയം പ്രായോഗികമാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ നാടുകളില്‍ അതിനു്‌ പില്‍ക്കാലത്തു്‌ എന്തു്‌ സംഭവിച്ചു എന്നറിഞ്ഞിരിക്കണം. അതിനു്‌ ലോകചരിത്രം മുഴുവനുമല്ലെങ്കിലും, ആ രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രമെങ്കിലും മുന്‍വിധിയില്ലാതെ, നിഷ്പക്ഷമായി പഠിച്ചിരിക്കണം. വടക്കു്‌- തെക്കന്‍ കൊറിയകളും, കിഴക്കു്‌-പടിഞ്ഞാറന്‍ ജര്‍മ്മനികളുമെല്ലാം ഈ വിഷയത്തില്‍ വേണമെങ്കില്‍ പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാവുന്ന ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണു്‌.

BBC-യിലെ ആ ലേഖനത്തില്‍ നിന്നും:

“Founder L Ron Hubbard told them how to do everything in life,” reflects Dr Poulter from Wikipedia.

“But he didn’t leave any instructions on how to handle the internet.”

അതുപോലെതന്നെ, ബൂര്‍ഷ്വാ ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റുകളെ എന്നേക്കുമായി ഉന്മൂലനം ചെയ്യേണ്ടതു്‌ എങ്ങനെയെന്നു്‌ മാര്‍ക്സ് തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗത്തോടു്‌ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, പ്രോലെറ്റേറിയറ്റിന്റെ അന്തിമവിപ്ലവത്തിനുശേഷം പാര്‍ട്ടി ഫങ്ക്ഷണറികള്‍ സ്വയം ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റുകള്‍ ആയി, ചരിത്രം കണ്ടിട്ടുള്ളതില്‍ വച്ചു്‌ ഏറ്റവും നികൃഷ്ടമായ ബൂര്‍ഷ്വാസിയായി മാറുമെന്നു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ മാത്രം വളര്‍ന്നതായിരുന്നില്ല പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീവിച്ച മാര്‍ക്സിന്റെ ഉള്‍ക്കാഴ്ച – എന്തുകൊണ്ടു്‌ എന്നാണു്‌ ചോദ്യമെങ്കില്‍, ആയിരത്തിനാനൂറോ, രണ്ടായിരമോ അതില്‍ കൂടുതലോ പഴക്കമുള്ള ‘ദര്‍ശനങ്ങള്‍’ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മാനവികസംസ്കാരത്തിനു്‌ അനുയോജ്യമല്ലാതാവുന്ന അതേ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുതന്നെ എന്നേ മറുപടിയുള്ളു.

 
 

മുദ്രകള്‍: , , , ,

ചിത്രം

മാര്‍ക്സ്, എംഗല്‍സ്, ഹെലേന ഡേമൂത്ത്

Helena Demuth

ജര്‍മ്മന്‍ ഐഡിയോളജിയെപ്പറ്റി എഴുതുമ്പോള്‍ മാര്‍ക്സിനും എംഗല്‍സിനും സംശയമേതുമില്ലായിരുന്നു: “മനുഷ്യന്‍ വഴിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ ചൂഷണവും, ക്യാപ്പിറ്റലിസത്തിന്റെ ജന്മമെടുക്കലും തുടങ്ങുന്നതു്‌ കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും, സ്ത്രീകളുടെ അടിച്ചമര്‍ത്തലില്‍ നിന്നുമാണു്‌.”

ബൂര്‍ഷ്വാസിയും ക്യാപ്പിറ്റലിസ്റ്റുകളും ജന്മികളും തൊഴിലാളികള്‍ക്കു്‌ അര്‍ഹിക്കുന്ന കൂലിനല്‍കാതെ അവരെക്കൊണ്ടു്‌ ജോലി ചെയ്യിക്കുന്നതിനും, ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനും എതിരെ സന്ധിയില്ലാസമരം പ്രഖ്യാപിച്ചവനാണു്‌ മാര്‍ക്സ്. പക്ഷേ, സ്വന്തം വീട്ടുവേലക്കാരിയായിരുന്ന ഹെലേന ഡേമൂത്ത് എന്ന സ്ത്രീയ്ക്കു്‌ അവള്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന കൂലി സ്ഥിരമായി നല്‍കണമെന്നതു്‌ അത്ര പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമായി എന്തുകൊണ്ടോ മാര്‍ക്സിനു്‌ തോന്നിയില്ല. അര്‍ഹിക്കുന്ന കൂലി നല്‍കാതെ തൊഴിലാളിയെക്കൊണ്ടു്‌ ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കുന്ന താന്‍ ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാ ആണെന്നോ, തന്റെ പ്രവൃത്തി ഒരു ചൂഷണമാണെന്നോ ഒരുപക്ഷേ മാര്‍ക്സിനു്‌ തോന്നാതിരുന്നതാവാം അതിനു്‌ കാരണം. അതിനെല്ലാം പുറമെ, അവളില്‍ നിന്നും ഒരു കുഞ്ഞിനെ ജനിപ്പിക്കാന്‍ കൂടി മാര്‍ക്സ് തയ്യാറാവുമ്പോള്‍, അതു്‌ കൂലിക്കു്‌ പകരം താന്‍ നല്‍കുന്ന പ്രതിഫലമായി അവള്‍ കണക്കാക്കി കൊള്ളട്ടെ എന്നാവുമോ ആ തൊഴിലാളിസ്നേഹി കരുതിയിട്ടുണ്ടാവുക? മനുഷ്യാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ മൂല്യം കൃത്യമായി കണക്കുകൂട്ടി തിട്ടപ്പെടുത്തി എന്നു്‌ അവകാശപ്പെട്ട മാര്‍ക്സ് തന്റെ വീട്ടുവേലക്കാരി തനിക്കും തന്റെ കുടുംബത്തിനും നല്‍കുന്ന സേവനത്തിന്റെ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കാന്‍ അപ്രാപ്തനായിരുന്നു എന്നു്‌ വരുമോ?

ഒരു ബൂര്‍ഷ്വായുടെ കീഴില്‍ വീട്ടുവേല ചെയ്യുന്ന പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ മുതലാളിയുടെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കണം എന്നാഗ്രഹിച്ചാല്‍ അതു്‌ വലിയ ഒരു തെറ്റോ, അത്ര അസാധാരണമായ കാര്യമോ അല്ല. പക്ഷേ, അനാഥയും, അഗതിയുമായ ഒരു സ്ത്രീ ‘പൊട്ടിച്ചെറിയാന്‍ പറ്റാത്ത ചങ്ങലയില്‍’ തളച്ചിട്ടാലെന്നപോലെ തന്റെ കീഴില്‍ വീട്ടുപണി ചെയ്തു്‌ കഴിയുമ്പോള്‍, തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മൊത്തം രക്ഷകനാവാന്‍ അവതരിച്ചവന്‍ എന്നു്‌ അഭിമാനിച്ച ഒരു വ്യക്തി, തന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി അവള്‍ക്കും, ആ കുഞ്ഞിനും, തനിക്കുതന്നെയും ആജീവനാന്തം സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും നേരിടേണ്ടി വരുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങളെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാതെ, അവള്‍ക്കു്‌ ബീജദായകനാവുക എന്നതു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ചില്ലറ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ബുദ്ധിയൊന്നും മതിയാവില്ല. അങ്ങനെ തന്നില്‍ നിന്നും അവള്‍ ഗര്‍ഭിണി ആയപ്പോഴും, ജന്മം കൊണ്ടു്‌ ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാസി ആയിരുന്ന തനിക്കു്‌ സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ‘റെപ്യൂട്ടേഷനു്‌’ കളങ്കമേല്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ആ കുഞ്ഞിനെ അവളെക്കൊണ്ടു്‌ ദത്തു്‌ കൊടുപ്പിച്ചപ്പോഴും മാര്‍ക്സിന്റെ ‘സാര്‍വ്വലൗകികസോഷ്യലിസ്റ്റ് മനസാക്ഷിയില്‍’ പോറലൊന്നും ഏറ്റില്ല.

അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ, തന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും മാര്‍ക്സിനെ ഭരിച്ചിരുന്നതും നയിച്ചിരുന്നതുമായ ചേതോവികാരം ഒരിക്കലും സമൂഹത്തിലെ അനീതി ആയിരുന്നില്ല, തന്റെ സ്വന്തം ‘റെപ്യൂട്ടേഷന്‍’ മാത്രമായിരുന്നു. തന്റെ ആ ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള ഒരു ഉപാധി മാത്രമായിരുന്നു മാര്‍ക്സിനെസംബന്ധിച്ചു്‌ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗം. മാര്‍ക്സിന്റെ ജീവചരിത്രം അറിയാവുന്നവര്‍ക്കു്‌ ഇക്കാര്യത്തില്‍ സംശയമൊന്നും ഉണ്ടാവാന്‍ വഴിയില്ല. തങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാവുന്ന ഹലൂസിനേഷനുകളെ ദൈവവെളിപാടു്‌ എന്നു്‌ വിളിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാര്‍ നല്‍കുന്ന ഉറപ്പില്‍, സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന വിശ്വാസികളെപ്പോലെ, വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു സുവര്‍ണ്ണകാലം വാഗ്ദാനം ചെയ്താല്‍ എളുപ്പം മയക്കാനും കരുവാക്കാനും, ദുരുപയോഗം ചെയ്യാനും കഴിയുന്ന ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യര്‍, അതായിരുന്നു മാര്‍ക്സിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ ‘പ്രോലെറ്റേറിയറ്റ്’ എന്നു്‌ മാമൂദീസ മുക്കപ്പെട്ട തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗം!

ഒരു ബെയ്ക്കറുടെ മകളായി 1820 ഡിസംബര്‍ 31-നു്‌ ജര്‍മ്മനിയിലെ സാര്‍ലാന്‍ഡ് സംസ്ഥാനത്തില്‍ ജനിച്ച ഹെലേന ഡേമൂത്ത് പത്താമത്തെ വയസ്സില്‍ അര്‍ദ്ധഅനാഥയായി. ജനനരജിസ്റ്റര്‍ പ്രകാരം വിദ്യാഭ്യാസമോ തൊഴില്‍ പരിശീലനമോ ഒന്നും ലഭിച്ചവളായിരുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍, ഏതെങ്കിലും ധനികകുടുംബത്തിലെ വേലക്കാരിയായോ, അല്ലെങ്കില്‍, വല്ല ഫാക്ടറിയിലും ദിവസക്കൂലിക്കാരിയായോ അധികമാരുമറിയാതെ അവസാനിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഹെലേനയുടെ ജീവിതത്തിനു്‌ ചരിത്രത്തില്‍ ഇടം ലഭിച്ചതു്‌ 1837-ല്‍ ഒരു വീട്ടുവേലക്കാരിയായി അവള്‍ ചെന്നുപെട്ടതു്‌ അയല്‍ സംസ്ഥാനമായ റൈന്‍ലാന്‍ഡിലെ ട്രിയറില്‍ ലുഡ്‌വിഗ് ഫോണ്‍ വെസ്റ്റ്ഫാളന്‍ എന്ന പ്രഭുവിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു എന്നതിനാലാണു്‌. കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകളായ ജെന്നി ഫോണ്‍ വെസ്റ്റ്ഫാളനില്‍ ആയിരുന്നു പിന്നീടു്‌ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഗുരു ആയി മാറിയ കാര്‍ള്‍ മാര്‍ക്സ് അന്തം വിട്ടു്‌ പ്രണയപരവശനായതും, അവളെ ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നെന്നോണം പ്രണയകാവ്യങ്ങള്‍കൊണ്ടു്‌ വീര്‍പ്പു്‌ മുട്ടിച്ചതും, അവരുടെ കുടുംബങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ നിലവിലിരുന്ന, അക്കാലത്തു്‌ ഒട്ടും അപ്രധാനമല്ലാതിരുന്ന, ‘ക്ലാസ് ഡിസ്റ്റിങ്ഷന്‍’ മൂലം രണ്ടു്‌ കുടുംബങ്ങളില്‍ നിന്നും എതിര്‍പ്പുകള്‍ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടും,  അവസാനം, തന്നെക്കാള്‍ നാലു്‌ വയസ്സിനു്‌ പ്രായക്കൂടുതല്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ജെന്നിയെ 1843-ല്‍ വിവാഹം കഴിച്ചതും.

ഏതാനും മാസത്തെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനം വഴി പ്രഷ്യന്‍ രാജാവിന്റെ അതൃപ്തി നേടിയ മാര്‍ക്സ് പാരീസിലേക്കു്‌ നാടു്‌ കടത്തപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ജെന്നിയും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കൈക്കുഞ്ഞുമായി പാരീസിലെ ഒരു ചെറിയ ഫ്ലാറ്റില്‍  മാര്‍ക്സിനോടൊപ്പം ജീവിച്ചിരുന്ന ജെന്നി പാചകമോ മറ്റു്‌ വീട്ടുജോലികളോ ശീലിച്ചിട്ടുള്ളവളായിരുന്നില്ല. മകളെ വീട്ടുജോലികളില്‍ സഹായിക്കാനായിട്ടാണു്‌ ജെന്നിയുടെ അമ്മ, “തനിക്കു്‌ അയയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നതില്‍ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തയും, സ്നേഹവതിയുമായ” ഹെലേനയെ പാരീസിലേയ്ക്കു്‌ അയച്ചതു്‌. രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകള്‍ മൂലം, പാരീസില്‍ നിന്നും ബ്രസ്സല്‍സിലേയ്ക്കും, അവിടെനിന്നും ലണ്ഡനിലേയ്ക്കും താമസം മാറ്റാന്‍ മാര്‍ക്സും കുടുംബവും നിര്‍ബന്ധിതരായപ്പോഴെല്ലാം അവരോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ഹെലേന, ജെന്നിയും മാര്‍ക്സും മരിക്കുന്നതുവരെ മാര്‍ക്സ് കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു. ശാസ്ത്രം എന്ന ലേബല്‍ വഹിച്ചുകൊണ്ടു്‌ ലക്ഷക്കണക്കിനു്‌ മനുഷ്യരെ കൊലയ്ക്കു്‌ കൊടുത്ത അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ ഒരു ഐഡിയോളജി എന്നു്‌ പില്‍ക്കാലത്തു്‌ തെളിയിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ മിക്കവാറും മുഴുവന്‍ പ്രസവവേദനകളും നേരിട്ടു്‌ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ മാര്‍ക്സ് കുടുംബത്തിന്റെ വീട്ടുവേലക്കാരി.

തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മോചനത്തെപ്പറ്റി സ്വൈര്യമായി ഇരുന്നു്‌ ചിന്തിക്കാനും എഴുതാനും വേണ്ട സമയം മാര്‍ക്സിനു്‌ ലഭിച്ചതു്‌, എഴുതുന്നവയുടെ തിരുത്തലും പകര്‍ത്തലുമെല്ലാം ജെന്നിയും, വീട്ടുജോലികളും, മാര്‍ക്സിന്റെ ഏഴു്‌ മക്കളുടെ (അവരില്‍, നാലുപേര്‍ ബാല്യത്തിലേ മരിച്ചെങ്കിലും) സംരക്ഷണവും, വീട്ടുചിലവുകളുടെ നിയന്ത്രണവുമെല്ലാം ഹെലേനയും ഏറ്റെടുത്തതുകൊണ്ടുകൂടി ആയിരുന്നു. മേല്‍വസ്ത്രങ്ങള്‍ വരെ പണയത്തിലായിരുന്നതിനാല്‍ വീടിനു്‌ പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പോലും കഴിയാത്തത്ര ഗതികേടിലായിരുന്നത്രെ പലപ്പോഴും മാര്‍ക്സും കുടുംബവും. വീട്ടുചിലവിനു്‌ പണമില്ലാതിരുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഉപകരണങ്ങളോ വസ്ത്രങ്ങളോ പണയം വയ്ക്കുന്നതു്‌ സംബന്ധിച്ചു്‌ കടക്കാരുമായി വിലപേശിയിരുന്നതും ഹെലേന തന്നെ ആയിരുന്നത്രെ. അത്തരം ‘താഴ്ന്ന’ ജോലികളില്‍ നേരിട്ടു്‌ ഏര്‍പ്പെട്ടു്‌ തൊഴിലാളിസംരക്ഷകനായ മാര്‍ക്സിനു്‌ ജന്മസിദ്ധമായിരുന്ന ബൂര്‍ഷ്വാഭിമാനം വ്രണപ്പെടരുതല്ലോ.

1851 ജൂണ്‍ 23-നു്‌ ഹെലേന ഡേമൂത്ത് ഒരു ആണ്‍കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു – ഹെന്‍റി ഫ്രെഡെറിക് ഡേമൂത്ത്. ജനനസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റില്‍ പിതാവിന്റെ പേരു്‌ ‘അജ്ഞാതം’ എന്നാണു്‌ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു്‌. ആ കുഞ്ഞു്‌ ലേവിസ് എന്നൊരു കുടുംബത്തിനു്‌ ദത്തു്‌ നല്‍കപ്പെടുകയായിരുന്നു. മാര്‍ക്സ് കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നിടത്തുനിന്നും ഏതാനും തെരുവുകള്‍ മാറി ഒരു സ്ലം ഏറിയയില്‍ ആയിരുന്നു ഹെലേനയുടെ സുഹൃത്തും തൂപ്പുകാരിയുമായിരുന്ന മറീ ലേവിസ് കഴിഞ്ഞിരുന്നതു്‌. മാര്‍ക്സിന്റെ വീടു്‌ മറ്റൊരു കുഞ്ഞിനുകൂടി ആരോഗ്യപൂര്‍വ്വം ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടത്ര ഇടം നല്‍കാന്‍ കഴിയാത്തവിധം ഇടുങ്ങിയതും സൗകര്യമില്ലാത്തതും ആയതുകൊണ്ടു്‌ മാത്രമായിരുന്നില്ല ആ ദത്തു്‌ കൊടുക്കല്‍. മാര്‍ക്സിനു്‌ സാമൂഹികമായും കുടുംബപരമായും ഉണ്ടാകാവുന്ന പേരുദോഷത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടുത്തുന്നതിനായി ആ കുഞ്ഞിന്റെ പിതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ടു്‌ എംഗല്‍സ് അധികം താമസിയാതെ മുന്നോട്ടു്‌ വന്നതില്‍ നിന്നും ആ നടപടിയുടെ പിന്നിലെ യഥാര്‍ത്ഥ ചിന്ത എന്തായിരുന്നിരിക്കാം എന്നു്‌ ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഗുരുവിന്റെ ബൂര്‍ഷ്വാഭിമാനം വ്രണപ്പെടരുതല്ലോ. മാര്‍ക്സിനെ അപവാദത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാന്‍ അതുകൊണ്ടും കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, എംഗല്‍സിനു്‌ മാര്‍ക്സിനോടുണ്ടായിരുന്ന നിരുപാധികമായ വിധേയത്വത്തിന്റെ തീവ്രത മനസ്സിലാക്കാന്‍ അതു്‌ സഹായിക്കും.

മകന്റെ വളര്‍ത്തലിനോ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനോ വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാതെ അവനെ ചേരിപ്രദേശത്തു്‌ ജീര്‍ണ്ണിക്കാന്‍ വിടുകയായിരുന്നു മാര്‍ക്സ് ചെയ്തതെങ്കിലും, എംഗല്‍സ്‌ തന്റെ ഹൗസ് കീപ്പര്‍ വഴി അവനെ സാമ്പത്തികമായി സഹായിച്ചിരുന്നു. സ്വയം സഹായിക്കാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന മാര്‍ക്സിനു്‌ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതെങ്ങനെ എന്നും വേണമെങ്കില്‍ ചോദിക്കാം. ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാ ആയിരുന്ന മാര്‍ക്സ് തന്റെ ജാരസന്തതിക്കു്‌ സാമ്പത്തികസഹായം ചെയ്തു്‌ നാണം കെടണമായിരുന്നോ എന്ന സോഷ്യലിസ്റ്റ് ചോദ്യവും അനുവദനീയമാണു്‌. ഉത്തരങ്ങളെക്കാള്‍ എളുപ്പമാണു്‌ ചോദ്യങ്ങള്‍.

ഫ്രെഡെറിക് ലേവിസിനു്‌ തന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അമ്മ ആരാണെന്നു്‌ അറിയാമായിരുന്നു. അവന്‍ പതിവായി ഹെലേനയെ കാണാന്‍ മാര്‍ക്സിന്റെ വീട്ടില്‍ ചെല്ലാറുണ്ടായിരുന്നു – അവന്‍ അമ്മയെ സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്നതു്‌ പക്ഷേ അടുക്കളയില്‍ മാത്രമായിരുന്നു. ഹെലേനയെ സംബന്ധിച്ചു്‌ ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളൊന്നും മാര്‍ക്സിനെ അവഹേളിക്കാനോ ആ കുടുംബത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാനോ മതിയായ കാരണങ്ങളായിരുന്നില്ല. സന്തോഷവതിയും സംതൃപ്തയും സഹായസന്നദ്ധയുമായിട്ടായിരുന്നത്രെ അവള്‍ എപ്പോഴും കാണപ്പെട്ടിരുന്നതു്‌. ജെന്നിയെയും മാര്‍ക്സിനെയും അവരുടെ അന്ത്യം വരെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പരിചരിച്ച ഹെലേന മാര്‍ക്സിന്റെ മരണശേഷം 1883-ല്‍ എംഗല്‍സിന്റെ വീട്ടുജോലിക്കാരിയായി.

1890 നവംബര്‍ 4-നു്‌ ഹെലേന ഡേമൂത്ത് നിര്യാതയായി. മാര്‍ക്സിന്റെയും ജെന്നിയുടെയും ആഗ്രഹപ്രകാരം ഹെലേനയുടെ മൃതശരീരം ലണ്ഡനിലെ ഹൈഗെയ്റ്റ് സെമിറ്ററിയിലെ അവരുടെ കുടുംബക്കല്ലറയിലാണു്‌ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതു്‌. ആദ്യം ഒരു ലെയ്ത്ത് ഓപറേറ്ററും പിന്നീടു്‌ ഒരു പ്രിന്ററുമായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഫ്രെഡെറിക് ലേവിസ്‌ 1929-ല്‍ ലണ്ഡനില്‍ മൃതിയടഞ്ഞു. അവന്‍ ട്രെയ്ഡ് യൂണിയനിലും ആക്റ്റീവ് ആയിരുന്നത്രെ. തന്റെ പിതാവു്‌ ആരെന്നു്‌ ഫ്രെഡെറിക്കിനു്‌ അറിയാമായിരുന്നോ ആവോ. ഫ്രെഡിയ്ക്കു്‌ മാര്‍ക്സുമായി പരിഹാസ്യമായ വിധത്തിലുള്ള സാമ്യമുണ്ടു്‌ എന്നു്‌ കുടുംബസുഹൃത്തായിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവനെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മാര്‍ക്സിന്റെ ജീവിതകാലത്തു്‌ അധികമാരും അറിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു കാര്യമല്ല ഇതു്‌. 1960-കളിലെ ഗവേഷണങ്ങളില്‍ പഠനവിധേയമാക്കപ്പെട്ട കത്തുകള്‍ വഴി മാര്‍ക്സിന്റെ പിതൃത്വം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു.

മാര്‍ക്സില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്കു്‌ ഇതെല്ലാം ക്യാപ്പിറ്റലിസ്റ്റ് പ്രോപഗാന്‍ഡയായി തോന്നാം. ഇവയെല്ലാം സത്യമായാല്‍ത്തന്നെ, അതെങ്ങനെ മാര്‍ക്സിന്റെ ചിന്തകളെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും എന്ന ചോദ്യവും ന്യായം തന്നെ. മനുഷ്യന്‍, ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം, തന്നോടുതന്നെയെങ്കിലും സത്യസന്ധനായിരിക്കണം. അല്ലാത്തിടത്തു്‌ വാഴുന്നതു്‌ അവനവനിസത്തിന്റെ അവസരവാദമാണു്‌. അവിടെ ഏതു്‌ ചോദ്യവും ന്യായം, ഏതു്‌ മറുപടിയും യുക്തം, ഏതു്‌ വിശ്വാസവും സത്യം.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on ജൂണ്‍ 25, 2013 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍: , , , , ,