RSS

Monthly Archives: നവംബര്‍ 2013

മാനിഫെസ്റ്റൊയിലെ പത്തു്‌ കല്പനകള്‍

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റൊയിലെ ‘തൊഴിലാളികളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരും’ എന്ന രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തിലെ ഏതാനും ഖണ്ഡികകളാണു്‌ താഴെ. ആ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം: പ്രോഗ്രെസ്സ് പബ്ലിഷേഴ്സ് മോസ്ക്കോ. ലോകജനതയെ മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകളാക്കാന്‍ മോസ്കോ കേന്ദ്രമാക്കി നടന്നിരുന്ന പ്രോപഗാന്‍ഡയുടെ ആ ബാക്കിപത്രം എന്നോ എങ്ങനെയോ എന്റെ പുസ്തകശേഖരത്തില്‍ എത്തുകയായിരുന്നു. മാനിഫെസ്റ്റോയിലും ‘ദാസ്’ കാപ്പിറ്റലിലുമെല്ലാം വേണ്ടതില്‍ കൂടുതല്‍ അറിവുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ വായിക്കാനോ, വായിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലോ അല്ല ഞാനിതെഴുതുന്നതു്‌. സാമൂഹികജീവിതത്തിലും, ഓണ്‍ലൈനിലുമെല്ലാം എത്ര വിദഗ്ദ്ധമായാണു്‌ അവര്‍ ഓരോരോ വിഷയങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതെന്നു്‌ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്കു്‌ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തത്തെപ്പറ്റി കൂടുതലെന്തെങ്കിലും അറിയേണ്ട ആവശ്യം അവര്‍ക്കുണ്ടെന്നു്‌ പറയാന്‍ കഴിയുമെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. എന്നിട്ടും ആര്‍ക്കെങ്കിലും അങ്ങനെ പറയാന്‍ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്റെ കാരണം മാര്‍ക്സിയന്‍ ചിന്തകളെപ്പറ്റിയും, ലോകകമ്മ്യൂണിസത്തെപ്പറ്റിയുമുള്ള അവരുടെ അജ്ഞതയാണു്‌. വിശ്വാസികള്‍ അവിശ്വാസികളോടു്‌ മുടക്കമില്ലാതെ ആവര്‍ത്തിക്കാറുള്ളതുപോലെ, ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ശരിക്കു്‌ പഠിക്കാത്തതുമൂലമുള്ള അജ്ഞത. വിശ്വാസികള്‍ അവിശ്വാസികളെപ്പോലെ അജ്ഞാനികളല്ല, അവര്‍ ശരിക്കും ജ്ഞാനികളാണു്‌. അങ്ങനെയുള്ള അവിശ്വാസികളില്‍ വല്ലവര്‍ക്കും വേണമെങ്കില്‍ ചുമ്മാ വായിച്ചുനോക്കാം. അതുവഴി അവര്‍ക്കല്ലാതെ, എനിക്കൊന്നും നഷ്ടപ്പെടാനില്ല. മാര്‍ക്സിയന്‍ പ്രോലെറ്റേറിയറ്റിനു്‌ പോലുമുണ്ടു്‌ ചിലതൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടാന്‍ – കാലില്‍ ചങ്ങലയും കയ്യില്‍ വിലങ്ങുകളും. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കാര്യം കഷ്ടം തന്നെ എന്നു്‌ പറയേണ്ടിവരും.

എംഗല്‍സും മാര്‍ക്സും ചേര്‍ന്നു്‌ മാനിഫെസ്റ്റോയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിപ്ലവത്തിന്റെ ‘Ten Point Programme’ വായിക്കുന്നവര്‍ക്കു്‌, അവര്‍ പശ്ചിമയൂറോപ്പിന്റെ ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി നേരിട്ടു്‌ കാണാനും വിലയിരുത്താനും കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളവരാണെങ്കില്‍, മാര്‍ക്സിന്റെ രചനകളില്‍ (അന്നത്തെ നിലയില്‍ തികച്ചും ന്യായമായി) വര്‍ണ്ണിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു ‘ക്യാപിറ്റലിസം’, ആധുനികജനാധിപത്യം നിലവിലിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യത്തില്‍ ഇന്നു്‌ നിലവിലില്ല എന്നു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. വിരോധാഭാസം എന്നു്‌ തോന്നാമെങ്കിലും, ആ പഴയ ക്യാപിറ്റലിസത്തിനോടു്‌ ഏറ്റവും അടുത്തുനില്‍ക്കാനുള്ള യോഗ്യത, റഷ്യന്‍ നിയന്ത്രണത്തില്‍ കഴിയേണ്ടിവന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍ കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന ‘സ്റ്റേറ്റ് ക്യാപിറ്റലിസത്തിനു്‌’ അവകാശപ്പെട്ടതാണു്‌. പക്ഷേ ലോകത്തിനു്‌ ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കാന്‍ ആ രാജ്യങ്ങള്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള സ്വപ്നാടനത്തില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ന്നു്‌ സ്വതന്ത്രമാവുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു. അവിടങ്ങളിലെ ജനങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടിവന്ന അടിമത്തവും അടിച്ചമര്‍ത്തലും ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായിരുന്നു എന്നു്‌ അംഗീകരിക്കാന്‍ കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ കഥയറിയാതെ  ആട്ടം കാണുന്ന ചില നിത്യ ഇന്നലെകള്‍ ഇന്നും കൂട്ടാക്കാറില്ലെങ്കിലും.

സോഷ്യലിസ്റ്റ് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിനുവേണ്ടി ഏതു്‌ കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയവും സ്വീകരിക്കാനും ന്യായീകരിക്കാനും മടിയില്ലാത്ത ‘മാര്‍ക്സിയന്‍ ഫ്രാങ്കെന്‍സ്‌റ്റൈനുകളില്‍’ എത്രപേര്‍ മാനിഫെസ്റ്റോയിലെ ഈ ‘ടെന്‍ പോയിന്റ് പ്രോഗ്രാം’ ഉടനടി കേരളത്തില്‍ നടപ്പാക്കുന്നതിനെ സര്‍വ്വാത്മനാ അനുകൂലിക്കും എന്നു്‌ ചിന്തിക്കുന്നതു്‌ രസകരമായിരിക്കും:

“സ്വത്തവകാശങ്ങളിന്മേലും ബൂര്‍ഷ്വാ ഉല്പാദനവ്യവസ്ഥകളിന്മേലും സ്വേച്ഛാധിപത്യപരമായി കൈവയ്ക്കാതെ, സാമ്പത്തികമായി അപര്യാപ്തവും അസ്വീകാര്യവുമായി തോന്നുന്നെങ്കിലും, പ്രസ്ഥാനം വളരുന്നതോടുകൂടി സ്വയം വളരുന്നതും, പഴയ സാമൂഹ്യക്രമത്തിന്മേല്‍ അധികമധികം കൈവയ്ക്കല്‍ ആവശ്യമാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നതും, ഉല്പാദനസമ്പ്രദായത്തില്‍ സമൂലപരിവര്‍ത്തനം വരുത്താനുള്ള ഉപാധിയെന്ന നിലയ്ക്കു്‌ അനിവാര്യവുമായ നടപടികളെടുക്കാതെ, ഇതൊന്നും തീര്‍ച്ചയായും തുടക്കത്തില്‍ നേടാനാവില്ല.
ഈ നടപടികള്‍ പല രാജ്യത്തും പല തരത്തിലായിരിക്കുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല.
എങ്കിലും ഏറ്റവും പുരോഗമിച്ചിട്ടുള്ള   രാജ്യങ്ങള്‍ക്കു്‌ താഴെ കൊടുക്കുന്ന നടപടികള്‍ പൊതുവില്‍ ബാധകമാവുന്നതാണു്‌.”

1. “ഭൂമി സ്വകാര്യസ്വത്താക്കിവയ്ക്കുന്ന സമ്പ്രദായം ഇല്ലാതാക്കുകയും, ഭൂമിയില്‍നിന്നു്‌ പാട്ടമായി കിട്ടുന്ന വരുമാനമെല്ലാം പൊതു ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി വിനിയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുക.”

– സര്‍ കാര്‍ള്‍ പൊപ്പറുടെ ചിന്തകള്‍ കടമെടുത്തു്‌ പറഞ്ഞാല്‍, ജനാധിപത്യരാജ്യങ്ങള്‍ ഈ പോയിന്റ് ഇതുവരെ നടപ്പാക്കിയിട്ടില്ല എന്ന പേരും പറഞ്ഞാണു്‌ ജനാധിപത്യരാജ്യങ്ങളില്‍ സോഷ്യലിസം നടപ്പാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നു്‌ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ നിലവിളിക്കാറുള്ളതു്‌. (അതു്‌ നടപ്പാക്കാന്‍ എത്ര സോഷ്യലിസ്റ്റ് നേതാക്കള്‍ തയ്യാറാവും എന്നതു്‌ മറ്റൊരു പ്രശ്നം). ഇതിനെ മാനദണ്ഡമാക്കി ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യത്തില്‍ നിലവിലിരിക്കുന്നതു്‌ ക്യാപിറ്റലിസമാണെന്ന നിഗമനത്തിലെത്തുന്നതിനെപ്പറ്റി കൂടുതലെന്തെങ്കിലും  പറയേണ്ടതുണ്ടെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. അവനവന്‍ ജീവിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലും, ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നേരിട്ടുള്ള പങ്കാളിത്തത്തോടെയും കണ്മുന്നില്‍ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍പോലും കാണാന്‍ കഴിയാത്തവിധം ഒരു ആശയസംഹിത മനുഷ്യരെ അന്ധരാക്കിയാല്‍ അതിനെതിരെ എന്തു്‌ പറഞ്ഞിട്ടും വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല. ഇങ്ക്വിലാബ്‌ വിളിക്കാനും, സമൂഹത്തില്‍ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കാനുമല്ലാതെ, ഉള്‍ക്കാഴ്ചയോടെ ഭാവിയിലേക്കുള്ള ഒരു മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശകരേഖയാകാന്‍ മാര്‍ക്സിസത്തിനുള്ള  അപ്രാപ്തിയിലേക്കാണു്‌ ഇത്തരം അന്ധമായ നിലപാടുകള്‍ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നതു്‌.

2. “ആദായത്തിന്റെ വര്‍ദ്ധനവനുസരിച്ചു്‌ വര്‍ദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഒരു ആദായനികുതിസമ്പ്രദായം ഏര്‍പ്പെടുത്തുക.“

– എല്ലാ ജനാധിപത്യരാജ്യങ്ങളും നിയമം മൂലം നടപ്പാക്കിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു കാര്യമാണിതു്‌.

3. “എല്ലാ പിന്‍തുടര്‍ച്ചാവകാശങ്ങളും റദ്ദാക്കുക.“

– പൂര്‍വ്വികരില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്തിനു്‌ നികുതി ഏര്‍പ്പെടുത്തി നല്ലൊരു പരിധിവരെയുള്ള നിയന്ത്രണം ഇക്കാര്യത്തില്‍ ജനാധിപത്യരാജ്യങ്ങളില്‍ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്‌. പിന്‍ഗാമികള്‍ക്കു്‌ ഒരു പിന്‍തുടര്‍ച്ചാവകാശവും ഉണ്ടാവരുതെന്നാണെങ്കില്‍ അതെത്രത്തോളം ജനാധിപത്യപരമാണു്‌ എന്നതു്‌ ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമാണു്‌. അല്പസ്വല്പം സമ്പത്തൊക്കെ സ്വരൂപിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ സോഷ്യലിസ്റ്റുകള്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ എന്തു്‌ നിലപാടു്‌ സ്വീകരിക്കുമെന്നു്‌ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അതും രസകരമായ ഒരു കാര്യമായിരിക്കും.

4. “അന്യരാജ്യങ്ങളിലേക്കു്‌ കുടിയേറിപ്പാര്‍ക്കാന്‍ പോയിട്ടുള്ളവരുടെയും, എതിര്‍ത്തുനില്‍ക്കുന്നവരുടെയും സ്വത്തുക്കള്‍ കണ്ടുകെട്ടുക.“

– അന്യരാജ്യങ്ങളില്‍ കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്തിട്ടുള്ളവരും, ലോകകമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളികളുമായവരെ ഏറെ സന്തോഷിപ്പിച്ചേക്കാവുന്ന ഒരു കാര്യമാണിതു്‌. എതിരഭിപ്രായമുള്ളവരെ കൂട്ടം ചേര്‍ന്നു്‌ ആക്രമിച്ചു്‌ (ഒപ്പം സഹിഷ്ണുത പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടും) നിശബ്ദരാക്കിയാല്‍ മാത്രം പോരാ, അവരുടെ സ്വത്തുക്കള്‍ കണ്ടുകെട്ടുകയുംകൂടി വേണം! അതാണു്‌ മാര്‍ക്സിസം. ജനാധിപത്യം മാര്‍ക്സിസമല്ലാത്തതിനാലാവാം, ഇത്തരമൊരു ‘കണ്ടുകെട്ടല്‍’ നടപ്പിലാക്കാന്‍ ജനാധിപത്യരാജ്യങ്ങളൊന്നും ഇതുവരെ തയ്യാറാകാതിരുന്നതു്‌.

5. “സ്റ്റേറ്റിന്റെ മൂലധനത്തോടുകൂടിയതും, അതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണമായ കുത്തകയിന്‍ കീഴിലുള്ളതുമായ ഒരു ദേശീയ ബാങ്കുമുഖേന നാണയമെല്ലാം സ്റ്റേറ്റിന്റെ കൈവശം കേന്ദ്രീകരിക്കുക.“

– സമ്പൂര്‍ണ്ണ മാര്‍ക്സിയന്‍ സോഷ്യലിസം വരുമ്പോള്‍ സ്റ്റേറ്റ്, നാണയവിനിമയം, മതം, കുടുംബം തുടങ്ങിയ എല്ലാ ബൂര്‍ഷ്വാതിന്മകളും ഇല്ലാതാവുമെന്നു്‌ മാര്‍ക്സ് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുള്ളതിനാല്‍, സ്റ്റേറ്റിന്റെ പൂര്‍ണ്ണകുത്തകയിലുള്ള ഒരു ദേശീയബാങ്ക് എന്നതൊരു ഇടക്കാല ഏര്‍പ്പാടു്‌ മാത്രമാവാനേ സാദ്ധ്യതയുള്ളു. എംഗല്‍സ് പറഞ്ഞപോലെ, സോഷ്യലിസ്റ്റ് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ സ്റ്റേറ്റ് ‘wither away’ ആവുമ്പോള്‍ ബാങ്ക് മാത്രം ‘wither away’ ആവാതിരുന്നിട്ടും കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ. അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ, ഒരുവിധ നാണയവിനിമയവും ഇല്ലാത്ത ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ബങ്കുകള്‍ക്കു്‌ എന്തു്‌ പ്രസക്തി?

6. “ഗതാഗതത്തിന്റെയും വാര്‍ത്താവിനിമയത്തിന്റെയും ഉപാധികള്‍ സ്റ്റേറ്റിന്റെ കൈവശം കേന്ദ്രീകരിക്കുക.“

– കേരളത്തില്‍ റോഡ് ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് KSRTC-യുടെ കുത്തകാവകാശമാക്കിയാലെന്നപോലെ വിജയകരമായി നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു പദ്ധതിയാവും മാര്‍ക്സ് വിഭാവനം ചെയ്യുന്നതു്‌! ഏതായാലും, അംഗസംഖ്യ കുറഞ്ഞതും പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമതയുള്ളതുമായ ചെറുകിട ജനാധിപത്യങ്ങളില്‍ ഈ രീതി നിലവിലുണ്ടു്‌. ജനങ്ങളുടെ ആധിപത്യമാണു്‌ ജനാധിപത്യം. ജനങ്ങള്‍ എത്ര നല്ലതാണോ അത്രയും മാത്രം നല്ലതാവാനേ ജനാധിപത്യത്തിനു്‌ കഴിയൂ. ജനങ്ങള്‍ എത്ര ചീത്തയോ, അത്രകണ്ടു്‌ ചീത്തയാവാനുമായിരിക്കും അതിന്റെ ശ്രമം.

7. “സ്റ്റേറ്റുടമയിലുള്ള ഫാക്ടറികളും ഉല്പാദനോപകരണങ്ങളും വിപുലീകരിക്കുക. ഒരു പൊതുപദ്ധതിയനുസരിച്ചു്‌ തരിശുനിലങ്ങള്‍ കൃഷിക്കുപയോഗപ്പെടുത്തുകയും മണ്ണിന്റെ ഗുണം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക.“

– സ്റ്റേറ്റുടമയിലുള്ള ഫാക്ടറികളും ഉല്പാദനോപകരണങ്ങളും വിപുലീകരിച്ചതുകൊണ്ടാവാം, ഒരു കാറു്‌ വാങ്ങാന്‍ പേരു്‌ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്താല്‍ അതു്‌ കിട്ടാന്‍ കിഴക്കന്‍ ജര്‍മ്മനിയില്‍ പന്ത്രണ്ടു്‌ വര്‍ഷങ്ങള്‍ വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നു എന്ന ചില അനുഭവസാക്ഷ്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കേണ്ടിവന്നതു്‌. ദോഷം പറയരുതല്ലോ, സാധാരണക്കാര്‍ക്കേ ആ ദുര്‍വിധി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പാര്‍ട്ടി ഫങ്ഷനെറികള്‍ക്കും അവരുടെ പുറകെ വാലാട്ടി നടക്കുന്നവര്‍ക്കും അത്തരം പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പില്‍ ജനം ആട്ടിയോടിച്ച ചില കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണാധികരികളുടെ ബാത്ത്റൂമിലെ സ്വര്‍ണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഫൊസെറ്റുകള്‍ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ കാണാനുള്ള ‘ഭാഗ്യം’ എനിക്കു്‌ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടു്‌. അവിടത്തെ ജനം നിത്യവൃത്തിയ്ക്കുവരെ കഷ്ടപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നു എന്ന വസ്തുത കൂടി അറിഞ്ഞാലേ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥമഹത്വം മനസ്സിലാക്കാനാവൂ.

– ആവശ്യമെങ്കില്‍ തരിശുനിലങ്ങള്‍ കൃഷിക്കുപയോഗപ്പെടുത്തുകയും, മണ്ണിന്റെ ഗുണം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യാം. അതിനു്‌ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ലവം മുന്നോടി ആയിരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയേ പിടികിട്ടാതുള്ളു. വനഭൂമി എന്നാല്‍ ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ നീണ്ടുനിവര്‍ന്നു്‌ കിടക്കുന്ന തരിശുഭൂമിയാണു്‌ എന്നൊരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് നിര്‍വചനം ഏതെങ്കിലുമൊരു ‘പാര്‍ട്ടി ബുദ്ധിജീവി’ നല്‍കുകകൂടി ചെയ്താല്‍, വനഭൂമിയും ആര്‍ക്കുവേണമെങ്കിലും ഇഷ്ടം പോലെ കയ്യേറി കൃഷിക്കുപയോഗപ്പെടുത്താം. പോരെങ്കില്‍, “ജഡ്ജിയില്ലാത്തിടത്തു്‌ ആരാച്ചാരുമില്ല” എന്നൊരു റഷ്യന്‍ ചൊല്ലുമുണ്ടു്‌.

8. “പണിയെടുക്കാനുള്ള ബാദ്ധ്യത എല്ലാവര്‍ക്കും തുല്യമാക്കിത്തീര്‍ക്കുക. വ്യാവസായികോല്പാദനത്തിനും വിശേഷിച്ചു്‌ കൃഷിക്കും വേണ്ടിയുള്ള തൊഴില്‍‌പ്പടയെ സൃഷ്ടിക്കുക.“

– കൈനീട്ടലും ഒരുതരം തൊഴിലാണു്‌ – അതു്‌ ഭിക്ഷ വാങ്ങാനായാലും ശരി, നോക്കുകൂലി വാങ്ങാനായാലും ശരി. നോര്‍ത്ത് കൊറിയയിലെ ‘സുപ്രീം ഫ്യൂറര്‍’ കല്പിച്ച പ്രകാരം കല്ലുളിയും ചുറ്റികയും പോലെ പ്രിമിറ്റീവ് ആയ പണിയായുധങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചു്‌ സ്കീ റിസോര്‍ട്ട് പണിയുന്ന ഒരു ‘തൊഴില്‍പ്പടയെ’ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ കാണാനിടയായി. എന്തായാലും, വെടിയേറ്റു്‌ ചാകേണ്ടി വരുന്നതിനെക്കാള്‍ ഭേദമാണു്‌ ‘ഫ്യൂറര്‍ക്കു്‌’ സിന്ദാബാദ് വിളിച്ചുകൊണ്ടു്‌ കരിങ്കല്ലുപൊട്ടിക്കുന്നതു്‌!

9. “കാര്‍ഷികോല്പാദനത്തെ വ്യാവസായികോല്പാദനവുമായി കൂട്ടിയിണക്കുക, രാജ്യത്തിലെ ജനസംഖ്യാവിതരണം കുറേക്കൂടി തുല്യമാക്കിക്കൊണ്ടു്‌ നാടും നഗരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ക്രമേണ ഇല്ലാതാക്കുക.“

– എന്തിനു്‌ നാടും നഗരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മാത്രമായിട്ടു്‌ ഇല്ലാതാക്കണം? മണ്ണിനടിയില്‍ ടണ്‍ കണക്കിനു്‌ സ്വര്‍ണ്ണമുണ്ടെന്നു്‌ ഒരു സ്വാമി സ്വപ്നം കണ്ടാല്‍ മണ്‍വെട്ടിയും പിക്കാസുമായി കുഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ വരെയുള്ള ഒരു നാട്ടില്‍, നാടും നഗരവും കാടും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഇല്ലാതാക്കണം എന്നു്‌ ആഹ്വാനം ചെയ്താലും ആചാര്യന്റെ കല്പനകള്‍ അക്ഷരംപ്രതി അനുസരിക്കാന്‍  നിരനിരയായി കാത്തുനില്‍ക്കുന്ന അനുയായികള്‍ എല്ലാം വെട്ടിനിരപ്പാക്കിത്തരുമായിരുന്നല്ലോ?

– ജര്‍മ്മനിയില്‍ തന്റെ ജന്മസ്ഥലമായ ട്രിയറിന്റെ പാലും തേനുമൊഴുകുന്ന ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍, ഒരു സമൂഹത്തിനു്‌ പുരോഗമിക്കാന്‍ വേണ്ടതു്‌ ഐഡിയോളജിയോ വിപ്ലവമോ അല്ല, ശാസ്ത്രചിന്തയിലും പ്രായോഗികബുദ്ധിയിലും അധിഷ്ഠിതമായ മനുഷ്യാദ്ധ്വാനമാണെന്നു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒരുപക്ഷേ മാര്‍ക്സിനു്‌ കഴിഞ്ഞേനെ. മാനിഫെസ്റ്റോ എഴുതപ്പെടുന്നതിനു്‌ മുന്‍പുതന്നെ ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ ഫാക്ടറി ലെജിസ്ലേഷന്‍ വഴി, ആഴ്ചയില്‍ 48 മണിക്കൂര്‍ മാത്രം ജോലി, അണ്‍‌എമ്പ്ലോയ്മെന്റ് ഇന്‍ഷ്വറന്‍സ്, തൊഴിലാളികളുടെ സാമൂഹികസുരക്ഷിതത്വത്തിനു്‌ ഉതകുന്ന മറ്റു്‌ പദ്ധതികള്‍ തുടങ്ങിയവ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടു്‌ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ലണ്ടനില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടും, വിപ്ലവജ്വരം ബാധിച്ചു്‌ കണ്ണുകാണാതായതിനാലാവാം, മാര്‍ക്സിനു്‌ അതൊന്നും  കാണാനും, തന്റെ ‘സയന്റിഫിക് തിയറിയില്‍’ തദനുസരണം മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താനും കഴിയാതെ പോയതു്‌. ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ തന്റെ കണ്‍മുന്നില്‍ ആരംഭിച്ചു്‌ വിജയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നവീകരണപ്രയത്നങ്ങളുടെ നേരെ മുഖം തിരിച്ചുകൊണ്ടു്‌, പതിനായിരക്കണക്കിനു്‌ നിരപരാധികളുടെ ജീവന്‍ അപഹരിച്ച തന്റെ ഭ്രാന്തന്‍ ആശയത്തില്‍ കടിച്ചുതൂങ്ങാനായിരുന്നു ‘മനുഷ്യസ്നേഹിയായ’ മാര്‍ക്സ് കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതു്‌. സാമൂഹികപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കു്‌ വിപ്ലവം എന്ന ഒരേയൊരു പരിഹാരമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കാണാന്‍ ഗുരുവിനു്‌ കഴിഞ്ഞില്ല, പിന്നെയാണു്‌ ഇങ്ക്വിലാബ് വിളിച്ചാല്‍ വിപ്ലവം വരുമെന്നു്‌ കരുതുന്ന, പെന്തിക്കൊസ്ത്തു്‌ നാളില്‍ പരിശുദ്ധാത്മാവു്‌ കയറിക്കൂടിയ ചില സത്യവിശ്വാസികള്‍ എന്നപോലെ, അവര്‍ക്കോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കോ മനസ്സിലാവാത്ത ചില അന്യഭാഷാപദങ്ങളെല്ലാം തിരുകിക്കയറ്റി ‘സാഹിത്യവത്കരിച്ചു്‌ ഗഹനമാക്കിയ’ മറുഭാഷയില്‍ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുറെ ശിഷ്യന്മാര്‍ മറ്റൊരു കാഴ്ചപ്പാടു്‌ സ്വീകരിക്കുമെന്ന വ്യാമോഹം!

10. “പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളില്‍ എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും സൗജന്യമായ വിദ്യാഭ്യാസം നല്‍കുക. ഇന്നത്തെ രൂപത്തില്‍ കുട്ടികളെക്കൊണ്ടു്‌ ഫാക്ടറിയില്‍ പണിയെടുപ്പിക്കുന്നതു്‌ നിര്‍ത്തുക. വ്യവസായോല്പാദനവും വിദ്യാഭ്യാസവും കൂട്ടിയിണക്കുക.“

– ആധുനിക ജനാധിപത്യങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും, അല്ലാത്തിടങ്ങളില്‍ നല്ലൊരു പരിധിവരെയും കുട്ടികള്‍ക്കു്‌ സൗജന്യവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കുന്നുണ്ടു്‌. അതുപോലെതന്നെ, തിയറിയും പ്രാക്ടീസും ഉള്‍പ്പെടുന്നവയാണു്‌ മിക്ക തൊഴിലുകളുടെയും കോഴ്സുകള്‍. പരിഷ്കൃതരാജ്യങ്ങളില്‍ നിയമം വഴി ബാലവേല കര്‍ശനമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്‌. സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായി പിന്നാക്കാവസ്ഥയില്‍ കഴിയുന്ന സമൂഹങ്ങളില്‍ ഇന്നും ബാലവേല നിലവിലുണ്ടു്‌ എന്നതൊരു വസ്തുതയാണെങ്കിലും, അതിന്റെ പരിഹാരം ഒരു മഹാവിപ്ലവത്തിലൂടെ മുതലാളിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ രക്തത്തില്‍ നീന്തിക്കുളിച്ചുകൊണ്ടു്‌ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗം അധികാരം കയ്യാളുന്നതിലൂടെ നേടിയെടുക്കേണ്ടതോ, അങ്ങനെ നേടിയെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നതോ ആയ ഒന്നല്ല.

“അങ്ങനെ ക്രമേണ വര്‍ഗ്ഗവ്യത്യാസമെല്ലാം ഇല്ലാതാവുകയും ഒരു വമ്പിച്ച സമാജമായി സംഘടിച്ചിട്ടുള്ള രാഷ്ട്രത്തിന്റെ കയ്യില്‍ ഉല്പാദനമെല്ലാം കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഭരണാധികാരത്തിനു്‌ രാഷ്ട്രീയസ്വഭാവം ഇല്ലാതാവും. രാഷ്ട്രീയാധികാരമെന്നു്‌ സാധാരണയായി പറയുന്നതു്‌ ഒരു വര്‍ഗ്ഗത്തിനു്‌ മറ്റൊരു വര്‍ഗ്ഗത്തെ മര്‍ദ്ദിക്കാനുള്ള സംഘടിതശക്തിയെ മാത്രമാണു്‌. ബൂര്‍ഷ്വാസിയുമായുള്ള പോരാട്ടത്തിനിടയില്‍ പരിതസ്ഥിതികളുടെ നിര്‍ബന്ധം മൂലം തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗത്തിനു്‌ ഒരു വര്‍ഗ്ഗമെന്ന നിലയ്ക്കു്‌ സ്വയം സംഘടിക്കേണ്ടിവരുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, ഒരു വിപ്ലവം മൂലം അതു്‌ സ്വയം ഭരണാധികാരിവര്‍ഗ്ഗമായിത്തീരുകയും, ആ നിലയ്ക്കു്‌ പഴയ ഉല്പാദനവ്യവസ്ഥകളെ ബലം പ്രയോഗിച്ചു്‌ തുടച്ചുനീക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍, ഈ വ്യവസ്ഥകളോടൊപ്പം വര്‍ഗ്ഗവൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെയും വര്‍ഗ്ഗങ്ങളുടെതന്നെയും നിലനില്പിനുള്ള സാഹചര്യങ്ങളും അതു്‌ തുടച്ചു്‌ നീക്കുന്നതായിരിക്കും; അങ്ങനെ ഒരു വര്‍ഗ്ഗമെന്ന നിലയ്ക്കുള്ള സ്വന്തം മേധാവിത്വത്തെയും അതു്‌ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും.

വര്‍ഗ്ഗങ്ങളും വര്‍ഗ്ഗവൈരുദ്ധ്യങ്ങളുമുള്ള പഴയ ബൂര്‍ഷ്വാ സമുദായത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തു്‌, ഓരോരുത്തരും സ്വതന്ത്രമായി വളര്‍ന്നാല്‍ മാത്രം എല്ലാവരും സ്വതന്ത്രമായി വളരുന്ന ഒരു സമുദായം നമുക്കു്‌ ലഭിക്കുന്നതായിരിക്കും.”

– പ്രവചനസ്വഭാവമുള്ള, കേള്‍ക്കാന്‍ വളരെ ഇമ്പമുള്ള ഈ വാഗ്ദാനവാചകങ്ങള്‍ ഇന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോയില്‍ വായിച്ചു്‌ സോഷ്യലിസ്റ്റ് സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പേരില്‍ ആവേശഭരിതരാവുന്നവരെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതു്‌, ഒരു സായുധവിപ്ലവത്തിലൂടെ റഷ്യയില്‍ അധികാരത്തിലെത്തിയ കമ്മ്യൂണിസം എന്ന ദുര്‍ഭൂതം ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങള്‍ക്കുശേഷം റഷ്യയിലെ സാമൂഹികയാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ക്കു്‌ മുന്നില്‍ അടിയറവു്‌ പറയേണ്ടി വന്നപ്പോഴേക്കും, രാജ്യസമ്പത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം പോക്കറ്റിലാക്കി രക്ഷപെട്ട ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം കോടീശ്വരന്മാരാണു്‌. ലോകചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഏകദേശഗതിയെങ്കിലും പിന്‍തുടരാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള ആര്‍ക്കും നിഷേധിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു വസ്തുതയുണ്ടു്‌:  ഒരു ആധുനികസമൂഹത്തെ പിടികൂടി നശിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന രോഗങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും മാരകമായതാണു്‌ മാര്‍ക്സിസം എന്ന അര്‍ബുദം.

Advertisements
 
1 അഭിപ്രായം

Posted by on നവംബര്‍ 21, 2013 in രാഷ്ട്രീയം

 

മുദ്രകള്‍: , ,

വെറുപ്പില്‍ നിന്നും വരുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രം

എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും ശാസ്ത്രബോധത്തിന്റെയും പുരോഗമനത്തിന്റെയും വക്താക്കളായി ഭാവിക്കുമ്പോഴും മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകള്‍ തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത നിലപാടുകാരെ നേരിടാന്‍ ഏതു്‌ പ്രിമിറ്റീവ് നടപടികളും, ഏതു്‌ തരംതാണ ഭാഷയും ഉപയോഗിക്കാന്‍ മടിക്കാതിരിക്കുന്നതു്‌? എന്തൊക്കെ ആയിരിക്കണം ഒരേ സമൂഹത്തില്‍, ഒരേ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ശരാശരി പൗരന്റെ മാനസികനിലവാരത്തില്‍ നിന്നും എത്ര വേണമെങ്കിലും താഴാനും, അതൊരു യോഗ്യത ആയാലെന്നപോലെ കൊണ്ടാടാനും അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ ? ആരില്‍ നിന്നുമാവണം അവര്‍ ഇത്തരം നീചമായ പെരുമാറ്റരീതികള്‍ സ്വായത്തമാക്കിയതു്‌? ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരം ലളിതമാണു്‌. ആപ്പിള്‍ അതിന്റെ മരച്ചുവട്ടില്‍ നിന്നും അധികം അകലെയായല്ല വീഴുന്നതു്‌ എന്നപോലെ, വിപ്ലവസുവിശേഷത്തിലെ മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ (അതിനപ്പുറമുള്ള വല്ലതും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍ ആ സുവിശേഷത്തെ പിന്‍തുടരാറുമില്ല) സ്ഥാപകഗുരുവില്‍ നിന്നും ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍ അവയില്‍ അന്തര്‍ലീനമായ സാര്‍വ്വലൗകികവെറുപ്പുകൂടി അനുയായികളുടെ കൂടെപ്പോന്നു, അത്രതന്നെ.

അന്യജാതികളെയും അന്യവിശ്വാസങ്ങളെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ കാഹളമൂതുന്ന ഒരു മതം, അന്യചിന്തകളെയും, അന്യനിലപാടുകളെയും വേരോടെ നശിപ്പിക്കാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രത്യയശാസ്ത്രം, മുതലായവയെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്‌ അവ വിഭാവനം ചെയ്ത മനുഷ്യരുടെ മനസ്സില്‍ ആളിക്കൊണ്ടിരുന്ന അടങ്ങാത്ത വെറുപ്പിനെയാണു്‌. ജീവിതത്തില്‍ അവര്‍ ആരായിരുന്നു എന്നു്‌ അടുത്തറിഞ്ഞാലേ ആ വെറുപ്പിന്റെ കാരണവും ആഴവും മനസ്സിലാക്കാനാവൂ. മാര്‍ക്സിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു്‌ മാര്‍ക്സിസത്തെ പരിശോധിച്ചാലേ, തന്നെത്തന്നെ വെറുത്തുകൊണ്ടു്‌ ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ വെറുത്ത ഒരു മനുഷ്യന്‍ തന്റെ രോഗാതുരമായ മനസ്സില്‍ തട്ടിക്കൂട്ടിയതും, സാമൂഹികജീവിതത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയില്‍ ഒരു പരാജയം എന്നു്‌ പില്‍ക്കാലചരിത്രം തെളിയിച്ചതുമായ ആ സിദ്ധാന്തത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കാനാവൂ.

ആജീവനാന്തം സ്വന്തം അമ്മയെ വെറുത്തിരുന്നവനാണു്‌ മാര്‍ക്സ്. അതുപോലെതന്നെയായിരുന്നു വംശീയമായ തന്റെ ഉറവിടത്തോടുള്ള മാര്‍ക്സിന്റെ നിലപാടും. യഹൂദവംശത്തില്‍പ്പെട്ട ഒരു പുരോഹിതകുടുംബത്തില്‍ നിന്നും വരുന്ന മാര്‍ക്സിനു്‌ യഹൂദവംശത്തിന്റെ നേരെയും വെറുപ്പല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ നശീകരണം ഒരു ജീവിതദൗത്യമെന്നോണം ഏറ്റെടുത്ത മാര്‍ക്സ് വരുന്നതും ഒരു ബൂര്‍ഷ്വാ കുടുംബത്തില്‍ നിന്നുതന്നെ!

മാര്‍ക്സിനു്‌ അമ്മയോടുള്ള വെറുപ്പിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം: പണം വേണമെങ്കില്‍ മാത്രം (ഒരു വരുമാനവും ഇല്ലാതെ കുടുംബം പോറ്റേണ്ടവനു്‌ വല്ലവന്റെയും പണം വെറുതെ കിട്ടാതെ പറ്റുമോ? ഒരു തൊഴിലും ചെയ്യാതെ ജീവിക്കണമെങ്കില്‍ ഒന്നുകില്‍ കാരണവന്മാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ പണത്തില്‍ കയ്യിട്ടു്‌ വാരാന്‍ പറ്റണം, അല്ലെങ്കില്‍ ഭിക്ഷയെടുക്കണം. കേരളത്തിലാണു്‌ അതുപോലുള്ളവര്‍ ജീവിക്കുന്നതെങ്കില്‍ നോക്കുകൂലിയും നല്ലൊരോപ്ഷനാണു്‌) അമ്മയെ ഓര്‍ത്തിരുന്ന മാര്‍ക്സ് യൂറോപ്യന്‍ വന്‍കരയിലേക്കു്‌ നടത്തിയ ഒരു യാത്രയെപ്പറ്റി 1861 മെയ് മാസത്തില്‍ എംഗല്‍സിനെഴുതി: “എന്റെ അമ്മാവനില്‍ നിന്നും 160 പൗണ്ട് ഞാന്‍ പിഴിഞ്ഞു. കയ്യില്‍ റെഡി ക്യാഷ് എന്നൊരു സാദ്ധ്യതയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യം പോലുമില്ലാത്ത, അവളുടെ അന്ത്യത്തിലേക്കു്‌ അതിവേഗം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ അമ്മ ഞാന്‍ പണ്ടു്‌ അവള്‍ക്കു്‌ നല്‍കിയിരുന്ന ഏതാനും കടപ്പത്രങ്ങള്‍ നശിപ്പിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചു. ഞാന്‍ അവളോടൊത്തുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു്‌ ദിവസങ്ങള്‍ വച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ ദോഷം പറയരുതാത്ത ഒരു നേട്ടം”. മാര്‍ക്സിനു്‌ അമ്മയോടുള്ള (ആ കിഴവി) ഈ ‘സ്നേഹം’ നല്ലതുപോലെ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാവണം, അമ്മയുടെ മരണം അറിയിച്ചുകൊണ്ടു്‌ (സ്വാഭാവികമായും കുടുംബസ്വത്തിന്റെ കാര്യങ്ങള്‍ നേരെയാക്കാനുള്ള യാത്രക്കു്‌ വേണ്ടിയുള്ള പണം ചോദിച്ചുകൊണ്ടും) മാര്‍ക്സ്‌ എഴുതിയ കത്തിനുള്ള മറുപടിയില്‍ എംഗല്‍സ് ആ ‘കിഴവി’യെപ്പറ്റി ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതിരുന്നതു്‌! മാര്‍ക്സും എംഗല്‍സും! ‘ആരാദ്ധ്യര്‍’ എന്നു്‌ ലോകം കരുതുന്ന രണ്ടു്‌ തൊഴിലാളിസ്നേഹികള്‍!

നശീകരണമാണെളുപ്പം, പടുത്തുയര്‍ത്തല്‍ വളരെ ശ്രമകരമാണു്‌. സ്വന്തം വെറുപ്പിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ നശീകരണത്തിന്റെ പാത സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു മനസ്സില്‍ നിര്‍മ്മാണാത്മകമായ ആശയങ്ങള്‍ക്കു്‌ സ്ഥാനമില്ല. ഇതു്‌ മനസ്സിലാക്കിയാല്‍, പുരോഗമനവും ശാസ്ത്രീയതയും പ്രസംഗിക്കുകയും, അതോടൊപ്പം കൃഷിയുടെ യന്ത്രവത്കരണത്തേയും, കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തേയും, നമ്മുടേതല്ലാത്ത, നമുക്കു്‌ കയറി നിരങ്ങാന്‍ അനുവാദമില്ലാത്ത മറ്റെല്ലാ സംരംഭങ്ങളെയും – അതു്‌ വ്യവസായസംരംഭങ്ങളായാലും, ഇനി, വെറുമൊരു വിക്കിപ്പീഡിയ ആയാല്‍ പോലും – കൂട്ടായി എതിര്‍ത്തു്‌ നശിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തത്വശാസ്ത്രികളെ കാണുമ്പോള്‍ അത്ഭുതപ്പേടേണ്ടിവരില്ല. കാലുകുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞ എല്ലാ പ്രബുദ്ധരാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നും ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങള്‍ക്കകം പൂര്‍ണ്ണമായും കെട്ടുകെട്ടുകയോ, അതല്ലെങ്കില്‍ രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുകയെങ്കിലുമോ ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമായ ഒരു തത്വസംഹിതയെ ഇന്നും കെട്ടിപ്പുണരുന്ന സമൂഹങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്റെ കാരണം, അവയുടെ സാംസ്കാരികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ പിന്നാക്കാവസ്ഥയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. (നിഷ്പക്ഷമായ) പത്രവായനയിലൂടെയെങ്കിലും ലോകഗതി മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആരെങ്കിലും അതുപോലെ എന്നോ ചത്ത ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ജാതകത്തെയോ, അതിനു്‌ വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയ പണ്ഡിതരെയോ അപഗ്രഥിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമെന്നു്‌ തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഉപരിപഠനത്തിനോ ഗവേഷണത്തിനോ ഒക്കെ ആയി ‘ഒന്നാം നംബര്‍ ക്യാപിറ്റലിസം’ നിലവിലിരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തുചെന്നു്‌ താമസിച്ചുകൊണ്ടു്‌ ‘ഒന്നാം നംബര്‍ കമ്മ്യൂണിസം’ പ്രഘോഷിക്കുന്നതില്‍ ഉളുപ്പില്ലായ്മയൊന്നും കാണാന്‍ കഴിയാത്ത മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകമാണു്‌ ഇതെന്നതിനാല്‍, അതുപോലെ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ വായനകളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും നടത്തുന്നവരും അതു്‌ കേട്ടു്‌ കയ്യടിക്കുന്നവരും ഈ ലോകത്തില്‍ നിന്നും പൂര്‍ണ്ണമായി എന്നെങ്കിലും അപ്രത്യക്ഷമാവുമെന്നു്‌ കരുതുകയും വേണ്ട.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on നവംബര്‍ 14, 2013 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

ബോധത്തിന്റെ ചൈതന്യം

ഒരു ആത്മീയവെബ്സൈറ്റില്‍ കണ്ട ഒരു വാക്യമാണു്‌ താഴെ. ഇതൊക്കെ ഋഷി, മുനി, സ്വപ്നസ്വാമി തുടങ്ങിയ ജനുസ്സുകളില്‍ പെട്ടവര്‍ക്കു്‌ മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന കാര്യങ്ങളാണെന്നറിയായ്കയല്ല. പോരെങ്കില്‍, ഓര്‍ഡിനറി മോര്‍ട്ടലുകള്‍ക്കു്‌ ഇതൊക്കെ എന്തുകൊണ്ടു്‌ മനസ്സിലാകുന്നില്ല എന്നതിനു്‌ റെഡിമെയ്ഡ് വിശദീകരണങ്ങള്‍ ആത്മീയര്‍ ധാരാളമായി ധാരകോരാറുമുണ്ടു്‌. നിങ്ങള്‍ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ വായിക്കുന്നതൊന്നുമല്ല അവ നിങ്ങളോടു്‌ പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു്‌ എന്ന രീതിയില്‍ ഉള്ളവയായിരിക്കും അവയെല്ലാംതന്നെ. അതുകൊണ്ടാണു്‌ വേദഗ്രന്ഥത്തിലെ വാക്യങ്ങള്‍ സത്യത്തില്‍ എന്തു്‌ പറയാനാണു്‌ വെമ്പുന്നതെന്നറിയാന്‍ വേദപണ്ഡിതരെ ആശ്രയിക്കുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളു എന്നു്‌ അവര്‍ നമ്മോടു്‌ പറയുന്നതു്‌. അതൊന്നും അറിയാതിരിക്കുക എന്നതു്‌ തല പോകുന്ന വല്ല കാര്യവുമാണോ എന്നു്‌ ചോദിച്ചാല്‍, അതുകൊണ്ടു്‌ ഉണ്ടാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴല്ല, ചത്തു്‌ കഴിഞ്ഞശേഷം അനുഭവിക്കേണ്ടവയാണു്‌ എന്നാവും മറുപടി. അതായതു്‌, ജീവിച്ചിരുന്ന ശരീരത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതും, മരിക്കുമ്പോള്‍ ആ ശരീരത്തില്‍നിന്നും രക്ഷപെടുന്നതുമായ എന്തോ ഒരു സാധനത്തിനു്‌ അതിന്റെ ഭാവിജീവിതത്തില്‍ ചീത്തയായ ‘ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങള്‍’ ഒന്നും ഉണ്ടാവാതിരിക്കണമെങ്കില്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ വച്ചു്‌ മനുഷ്യര്‍ പല കര്‍മ്മങ്ങളും, അവ അനിവാര്യമായ കടമകള്‍ ആയാലെന്നപോലെ, ചെയ്തുതീര്‍ത്തിരിക്കണം. (എന്റെ ഓണ്‍ലൈന്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ ആദ്യമായി പറയുന്ന ഒരു കാര്യമൊന്നുമല്ല ഇതു്‌. ഭാവിയില്‍ ഇതു്‌ വീണ്ടും പറയേണ്ടിവരില്ല എന്നു്‌ ഒരുറപ്പും എനിക്കില്ലതാനും.)

ഓലക്കെട്ടുകളില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വിധിപ്രകാരം അവ എന്തൊക്കെ, എങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരിക്കണം എന്നു്‌ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നവരാണു്‌ വേദശാസ്ത്രികള്‍, മതപണ്ഡിതര്‍, പുരോഹിതര്‍  മുതലായവര്‍. എന്തിനാണു്‌ അവര്‍ നമ്മളെ അതൊക്കെ പഠിപ്പിക്കുന്നതു്‌? സദുദ്ദേശ്യം! സദുദ്ദേശ്യം ഒന്നുമാത്രമാണു്‌ മനുഷ്യര്‍ക്കുവേണ്ടി ഇമ്മാതിരി കഷ്ടപ്പെടാന്‍ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതു്‌. നിഷ്ക്ളങ്കമായ അവരുടെ മനുഷ്യസ്നേഹം മൂലമാണു്‌ യോഗ്യതയില്ലാത്തവര്‍ എന്നു്‌ ഓലക്കെട്ടുകള്‍ വിധി പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്ന ‘ചെറുമന്മാര്‍’ ആ ഓലക്കെട്ടുകള്‍ വായിക്കുകയോ കേള്‍ക്കുകപോലുമോ ചെയ്യരുതെന്നു്‌ അവര്‍ കല്പിക്കുന്നതും, കല്പന നിരസിക്കുന്നവരുടെ ചെവിയില്‍ ഈയം ഉരുക്കി ഒഴിക്കുമെന്നും മറ്റും താക്കീതു്‌ ചെയ്യുന്നതും. എന്തുകൊണ്ടു്‌ ഈയം എന്നാണു്‌ ചോദ്യമെങ്കില്‍, ഈയത്തിന്റെ മെല്‍റ്റിങ് പോയിന്റ് സ്വര്‍ണ്ണത്തിന്റേതിനേക്കാള്‍ കുറവാണെന്നു്‌ ഉത്തരം. അല്ലെങ്കില്‍ സ്വര്‍ണ്ണമേ ഉരുക്കിയൊഴിക്കുമായിരുന്നുള്ളു. മനുഷ്യരുടെ കയ്യിലും കഴുത്തിലും കാതിലും മൂക്കിലും മൂട്ടിലും മുതല്‍ മണ്ണിനടിയില്‍ വരെ ടണ്‍ കണക്കിനു്‌ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സ്വര്‍ണ്ണം എന്ന ലോഹത്തിനു്‌ ഭാരതത്തില്‍ പഞ്ഞമൊന്നുമില്ല; പഞ്ഞത്തിനും കുറവൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ ആ പഞ്ഞം മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ മാത്രമേയുള്ളു. ചുരുക്കത്തില്‍, സ്വര്‍ണ്ണത്തിന്റെ കുറവുകൊണ്ടല്ല, സ്വര്‍ണ്ണം ഉരുക്കണമെങ്കില്‍ ‘സ്വാഹ’യെ വിളിച്ചുവിളിച്ചു്‌ പുരോഹിതരുടെ ഒച്ചയടയുമായിരുന്നു; അതിനാല്‍ ഈയം.

>>>ഈ ബോധത്തിന്റെ ചൈതന്യം എപ്പോഴും ചലനാത്മകമായതിനാല്‍ ജനനമരണങ്ങള്‍ക്ക് ഹേതുവാകുന്ന അവിദ്യയുടെ ചാക്രികചലനം പോലും നടക്കുന്നത് ബോധത്തിലാണ്.<<<

അതായതു്‌, ബോധത്തിന്റെ (consciousness) ചൈതന്യം (ആത്മാവു്‌/ജീവന്‍) എപ്പോഴും ചലനാത്മകം (dynamic) ആയതിനാല്‍ ജനനമരണങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഹേതുവായ അവിദ്യയുടെ (വിദ്യയില്ലായ്മയുടെ /അജ്ഞതയുടെ) ചാക്രികചലനം പോലും (cyclical movement) നടക്കുന്നതു്‌ ബോധത്തിലാണു്‌.

ഒന്നുകൂടി ‘പൊരുള്‍’ തിരിച്ചാല്‍, ബോധം എന്ന സാധനം (അതെന്തുതന്നെ ആയാലും) അതിന്റെ ജീവനു്‌ (ഒരുപക്ഷേ കൃമികടിയുള്ളതിനാലാവാം) അടങ്ങിയിരിക്കുക എന്നൊരു സ്വഭാവം ഇല്ല. തന്മൂലം, ജനനത്തിനും മരണത്തിനും കാരണമായ വിദ്യയില്ലായ്മയുടെ (ജനനത്തിനും മരണത്തിനും കാരണമായ, പള്ളിക്കൂടത്തില്‍/ഗുരുകുലത്തില്‍ പോകാതിരിക്കല്‍) ചക്രത്തിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള ചലനം പോലും സംഭവിക്കുന്നതു്‌ ഈ ബോധത്തിലാണു്‌.

(ബോധം അഥവാ കോണ്‍ഷ്യസ്നെസ് എന്നതിനു്‌, വിശാലമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍, മാനസികമായ അവസ്ഥകളുടെയും പ്രക്രിയകളുടെയും അനുഭവവേദ്യത എന്നൊരു അര്‍ത്ഥം മറ്റുചില ചിന്തകര്‍ നല്‍കുന്നുണ്ടു്‌. ‘ബോധത്തിന്റെ ചൈതന്യം’ എന്ന സംഭവം എന്താണെന്നു്‌ ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കാന്‍ അതുകൂടി അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു്‌ ചിലപ്പോള്‍ സഹായകമായേക്കാം.)

ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഗുരു മാത്രമാണു്‌ ശരണം എന്നു്‌ ഗുരുവിന്റെ ശിങ്കിടികള്‍ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ? സത്യത്തില്‍ ഒരര്‍ത്ഥവുമില്ലാത്ത, പക്ഷേ, വേണമെങ്കില്‍ വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ ഒരായിരം അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ നല്‍കാന്‍ കഴിയുന്ന, ഇതുപോലത്തെ നാക്കുളുക്കികളാണു്‌ എല്ലാ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കുത്തിനിറച്ചിരിക്കുന്ന ‘തത്വചിന്തകളില്‍’ അധികപങ്കും. “കൈ മുറിഞ്ഞാല്‍ ചോരവരും”, “കുരുടന്‍ കുരുടനെ വഴിനടത്തിയാല്‍ ഇരുവരും കുഴിയില്‍ വീഴും” മുതലായ ചില അപൂര്‍വ്വജ്ഞാനങ്ങളും അവയില്‍ ഉണ്ടു്‌ എന്നതിനാലാണു്‌ ‘അധികപങ്കും’ എന്നു്‌ പറയേണ്ടി വരുന്നതു്‌. ഓലക്കെട്ടുകളുടെയും വെളിപാടുകളുടെയും കാലത്തു്‌ ചുരുക്കം ചില അന്ധരുടെ കണ്ണുകളില്‍ തുപ്പല്‍ പുരട്ടിയും, മറ്റു്‌ ചില മാജിക്കുകള്‍ കാട്ടിയും, ‘ആരോ’ ഇല്ലാതാക്കിയ അവരുടെ കാഴ്ചശക്തി ദൈവംതമ്പുരാന്‍ അവര്‍ക്കു്‌ തിരിച്ചു്‌ നല്‍കാറുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മുഴുവന്‍ അന്ധര്‍ക്കും വല്ലതും വായിക്കാനും പഠിക്കാനും ഉതകുന്ന തരത്തില്‍ ഒരു ‘ബ്രെയ്ല്‍ ആല്‍ഫബെറ്റ്’ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി അങ്ങേര്‍ ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല എന്നുവേണം അനുമാനിക്കാന്‍. അല്ലെങ്കില്‍ സകലജ്ഞാനവും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന വേദഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ അക്കാര്യം ഉണ്ടാവുമായിരുന്നല്ലോ. (ഒരുപക്ഷേ അവയില്‍ ഉണ്ടായിക്കൂടെന്നുമില്ല. വേദഗ്രന്ഥം എന്ന മഹാസാഗരത്തെ മനസ്സിലാക്കാനും വ്യാഖ്യാനിക്കാനുമെല്ലാം ഒരുപാടു്‌ സമയമെടുക്കും. കാത്തിരിക്കുകയേ തത്കാലം നിവൃത്തിയുള്ളു.) ആത്മീയഗുരു എന്നതിനു്‌, ഓരോ വേദവാക്യത്തിനും ഒന്നിലധികം പുസ്തകങ്ങള്‍ നിറയെ വ്യാഖ്യാനം എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നവര്‍ എന്നൊരു അര്‍ത്ഥം കൂടി നല്‍കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല. ഒരു നുണയെ സത്യമാക്കി മാറ്റണമെങ്കില്‍ ഒരുപാടു്‌ തുടര്‍നുണകള്‍ നീട്ടിപ്പരത്തി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കണം എന്നതു്‌ ഒരു കേവല സത്യം.

സംസാരിക്കപ്പെടുന്നതു്‌ മാത്രമല്ല ഭാഷ. നിലനില്പിനു്‌ സഹായകരമോ ദോഷകരമോ എന്നു്‌ തരംതിരിച്ചു്‌ തീരുമാനങ്ങള്‍ കൈക്കൊള്ളുന്നതിനും തദനുസരണം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനും സഹായകമായി ജീവിവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ ചുറ്റുപാടുകളില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന എല്ലാ വിവരങ്ങളും ‘ഭാഷകള്‍’ തന്നെയാണു്‌. ജീവിക്കാനായി ഏറിയോ കുറഞ്ഞോ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയാണു്‌ വേട്ടയും ശേഖരണവും. ആഹാരം ദുര്‍ലഭമായതോ ഒട്ടും ലഭിക്കാത്തതോ ആയ കാലാവസ്ഥകളെ അതിജീവിക്കാന്‍ ഒന്നുകില്‍ അതു്‌ സുലഭമായ സമയത്തു്‌ ശേഖരിച്ചു്‌ കേടുകൂടാതെ സൂക്ഷിച്ചു്‌ ക്ഷാമകാലത്തു്‌ ഉപയോഗിക്കുക അല്ലെങ്കില്‍ നശിക്കുക എന്നതല്ലാതെ ജീവിവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ മറ്റു്‌ പോംവഴിയൊന്നുമില്ല. ജനനം മുതല്‍ മരണം വരെ ആഹാരത്തിനു്‌ ദുര്‍ലഭതയുണ്ടാവുമെന്ന ഭയം ആവശ്യമില്ലാത്ത ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കു്‌ പ്രകൃതി സമൃദ്ധമായി ഒരുക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന സദ്യ ആസ്വദിക്കുകയേ വേണ്ടൂ, ശേഖരിക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. ആഹാരം എന്നതു്‌ ഒരു പ്രയത്നവുമില്ലാതെ ലഭിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്നാണെന്നു്‌ ഇതിനര്‍ത്ഥമില്ല. വിതയ്ക്കലും കൊയ്യലും മാത്രമല്ല പ്രയത്നം – ബൈബിള്‍ അങ്ങനെയൊരു വിജ്ഞാനം പകര്‍ന്നു്‌ നല്‍കുന്നുണ്ടെങ്കിലും.

ഇര തേടാനും ഇണ തേടാനുമായി ചുറ്റുപാടുകളില്‍ നിന്നുമുള്ള ഇന്‍ഫര്‍മേഷനെ (ഭാഷയെ) ആശ്രയിക്കാതെ  ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കു്‌ നിവൃത്തിയില്ല എന്ന ഈ ഗത്യന്തരമില്ലായ്മ വേണ്ടുവോളം ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നുമുണ്ടു്‌. വനാന്തരങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന ആദിവാസികള്‍ വേട്ടയ്ക്കായി മൃഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം അനുകരിച്ചു്‌ അവയെ ആകര്‍ഷിച്ചു്‌ അടുത്തേക്കു്‌ വരുത്തി അമ്പെയ്തു്‌ വീഴ്ത്തുന്നതും, മനുഷ്യരടക്കമുള്ള ജീവികള്‍ കെണിയൊരുക്കി ഇരകളെ അതില്‍ വീഴിച്ചു്‌ പിടിക്കുന്നതുമെല്ലാം ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവയുടെ നിലനില്പിന്റെ അനിവാര്യതയായ ഭാഷയെ മനിപ്യുലേയ്റ്റ് ചെയ്യലാണു്‌. ഭാഷയെ ആരെങ്കിലും മനഃപൂര്‍വ്വമായി മനിപ്യുലേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനു്‌ ഒരു ലക്ഷ്യമേയുള്ളു: ആ കൃത്രിമഭാഷ ആരെയാണോ അഭിസംബോധനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതു്‌, അവരെ ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി കെണിയില്‍ വീഴിക്കുക. വിഷയം ആത്മീയമാണെങ്കില്‍ അവിടെ എപ്പോഴും ഒരു ദൈവവും ഉണ്ടാവുമെന്നതിനാല്‍, മനിപ്യുലേറ്റേഴ്സിനെ സംബന്ധിച്ചു്‌ ഈ കെണിയില്‍ വീഴിക്കല്‍ വളരെ എളുപ്പമായ ഒരു കാര്യവുമാണു്‌. കാരണം, ദൈവം ചതിക്കുന്നവനല്ല എന്നാണു്‌ ചതിയന്മാര്‍ ചതിക്കപ്പെടുന്നവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നതും, ഈ രണ്ടു്‌ വിഭാഗവും ഒരേസ്വരത്തില്‍ ഏറ്റുപാടുന്നതും.

“ജീവിതനദിയില്‍ മാത്രമേ ഭാഷയ്ക്കു്‌ എന്തെങ്കിലും അര്‍ത്ഥമുള്ളു” എന്നും, “ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചു്‌ നമ്മുടെ ബുദ്ധിശക്തിയില്‍ നടത്തപ്പെടുന്ന ക്ഷുദ്രപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കു്‌ എതിരായുള്ള ഒരു സമരമാണു്‌ ഫിലോസഫി” എന്നും ലുഡ്‌വിഗ് വിറ്റ്ഗെന്‍സ്‌റ്റൈന്‍. “ഇന്ദ്രിയാധിഷ്ഠിതവിവരങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലും അവശ്യമായതില്‍ കൂടുതലായി അകലാതിരിക്കുക” എന്നു്‌   വില്ലര്‍ഡ് ക്വൈന്‍.

ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞതു്‌, പരമശിവന്‍ പറഞ്ഞതു്‌, യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു്‌, അല്ലാഹു വെളിപ്പെടുത്തിയതു്‌, മുതലായ എല്ലാ അറിവുകളും കല്പനകളും ഏതെങ്കിലും ഒരു മനുഷ്യന്റെയോ, ഏതാനും മനുഷ്യരുടെയോ ബുദ്ധിയില്‍ രൂപമെടുത്ത കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമാണു്‌. ഐസക് ന്യൂട്ടണ്‍, ആഡാം സ്മിത്, കാര്‍ള്‍ മാര്‍ക്സ് തുടങ്ങി മറ്റെത്രയോ പേര്‍ പറഞ്ഞ അനേകം കാര്യങ്ങള്‍ പോലെതന്നെ. ഈ വസ്തുത – അമാനുഷികമായ ഒരു ജ്ഞാനവും ഇല്ലെന്നും, എല്ലാ ജ്ഞാനങ്ങളും മനുഷ്യബുദ്ധിയില്‍ രൂപമെടുത്തിട്ടുള്ളവ മാത്രമാണെന്നും, അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു ജ്ഞാനവും ആത്യന്തികമല്ലെന്നുമുള്ള വസ്തുത – നിരുപാധികം അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയാത്തിടത്തോളം ലോകത്തില്‍ ഇന്നുവരെ ചിന്തിക്കപ്പെട്ടതും പറയപ്പെട്ടതുമായ കാര്യങ്ങളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിനെ റീസണബിളായി വിലയിരുത്താന്‍ മനുഷ്യന്‍ പ്രാപ്തനാവുകയില്ല.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on നവംബര്‍ 3, 2013 in മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,