RSS

Monthly Archives: ഓഗസ്റ്റ് 2012

ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പം

“അവിനാശി തു തദ്വിദ്ധി യേന സര്‍വമിദം തതം
വിനാശമവ്യയസ്യാസ്യ ന കശ്ചിത്കര്‍തുമര്‍ഹതി” (ഭഗവദ്ഗീത 2: 17)

ഏതൊന്നിനാല്‍ സര്‍വ്വതും വ്യാപ്തമായിരിക്കുന്നുവോ അതു്‌ (ആത്മാവു്‌) നശിപ്പിക്കപ്പെടാനാവാത്തതാണെന്നറിയുക. നാശമില്ലാത്ത അതിനെ (ആത്മാവിനെ) നശിപ്പിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കുമാവില്ല. (ശ്രദ്ധിക്കുക: ജീവികള്‍ക്കു്‌ മാത്രമല്ല, സൂര്യനും ചന്ദ്രനുമൊക്കെ ആത്മാവുണ്ടു്‌).

മുഴുവന്‍ ശരീരത്തിലും  വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥരൂപം വര്‍ണ്ണിക്കുകയാണു്‌ ഗീതാകാരന്‍. അതാണു് പ്രജ്ഞ അഥവാ, അന്തര്‍ബോധം. ശരീരം മുഴുവനുമോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിടത്തു്‌ മാത്രമോ ഉള്ള വേദനയും സന്തോഷവുമെല്ലാം നമുക്കു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുന്നതു്‌ ഈ അന്തര്‍ബോധം മൂലമാണു്‌. അതേസമയം മറ്റുള്ളവരുടെ ഈവക കാര്യങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ നമുക്കു്‌ കഴിയുകയുമില്ല. ഇതില്‍ നിന്നുമാണു്‌ ഭഗവാന്‍ ഒരോ ആത്മാവും ഓരോ വ്യക്തിത്വമാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ എത്തുന്നതു്‌. ഈവിധം ‘വ്യക്തികളായ’ ആത്മാവുകള്‍ ശരീരം കൈവരിക്കുന്നതാണു്‌ ഓരോരോ ജീവികള്‍. ഈ ജീവാത്മാവില്‍ നിന്നും അങ്ങേയറ്റം വ്യത്യസ്തമാണു്‌ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും വ്യാപിച്ചു്‌ കിടക്കുന്ന പരമാത്മാവു്‌, അഥവാ വിഷ്ണുതത്വം എന്നും നമ്മള്‍ മറക്കാതിരിക്കുക.

ശ്വേതാശ്വതര ഉപനിഷത്തില്‍ (5: 9) ജീവാത്മാവിന്റെ കൃത്യമായ മെഷര്‍മെന്റും നല്‍കിയിട്ടുണ്ടു്‌:

ബാലാഗ്രശതഭാഗസ്യ ശതധാ കല്പിതസ്യ ച
ഭാഗോ ജീവഃ സ വിജ്ഞേയ: സ ചാനന്ത്യായ കല്പതേ

ഒരു മുടിയുടെ അഗ്രം നൂറു്‌ കഷണങ്ങളായും, അതോരോന്നും വീണ്ടും നൂറു്‌ കഷണങ്ങളായും വിഭജിക്കപ്പെട്ടാല്‍ അതുപോലൊരു കഷണത്തിന്റെ വലിപ്പമെത്രയാണോ, അത്രയുമാണു്‌ ഒരു ജീവാത്മാവിന്റെ അളവു്‌.

ഇത്തരം ഓരോ ‘കഷണങ്ങളും’ സ്വന്തമായ ഓരോ വ്യതിത്വങ്ങളാണു്‌. ഈ ആത്മാവു്‌ ശരീരം മുഴുവന്‍ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുകയും അതിന്റെ ‘മിന്നല്‍’ അന്തര്‍ബോധമായി അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

മുണ്ടകോപനിഷത്തിലും ഈ ‘അറ്റോമിക്ക്’ ആത്മാവിനെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ടു്‌. “ജീവന്‍ അണുപോലെ ചെറുതാണു്‌. എങ്കിലും പൂര്‍ണ്ണമായ ബുദ്ധികൊണ്ടു്‌ അതിനെ മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ അനുഭവവേദ്യമാക്കാന്‍ കഴിയും. ഹൃദയത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്തുകൊണ്ടു്‌ മുഴുവന്‍ ശരീരത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന ആത്മാവു്‌ അഞ്ചുതരം വായുക്കള്‍ വഴി മലീമസമാക്കപ്പെടാം. അങ്ങനെ അണുജീവനെ വഷളാക്കാനായി അതിനെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന വായുക്കളെ നിലയ്ക്കു്‌ നിര്‍ത്താന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കാവും. വായുക്കള്‍ വഴിയുള്ള മലിനീകരണത്തില്‍ നിന്നും ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു്‌ ഹഠയോഗത്തില്‍ വ്യവസ്ഥയുണ്ടു്‌. അതിനു്‌ ആസനത്തെ പലരീതിയില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പരിശീലനം ആവശ്യമാണു്‌. ആ പരിശീലനം ഒരു കാരണവശാലും ഭൗതികമായ എന്തെങ്കിലും നേട്ടത്തിന്റെ പേരില്‍ ആവാതിരിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. നമ്മുടെ പ്രയത്നത്തിനു്‌ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേയുള്ളു: അണുജീവനെ, അഥവാ ജീവാത്മാവിനെ അശുദ്ധ വായുക്കളുടെ പിടിയില്‍ അകപ്പെടാതെ രക്ഷപെടുത്തുക!

ഇനി, ഇപ്പറഞ്ഞതിന്റെ ‘ഗണിതശാസ്ത്രം’ വേണമെങ്കില്‍ അതിനും വ്യാഖ്യാനമുണ്ടു്‌. ജീവനുള്ള ഭൗതികശരീരം ന്യൂനം അന്തര്‍ബോധം സമം ചത്തശരീരം അധികം ജീവാത്മാവു്‌. അതിനാല്‍, അന്തര്‍ബോധം സമം ജീവാത്മാവു്‌.  ഭൗതികമായ പരിശ്രമങ്ങള്‍ കൊണ്ടു്‌ ചത്ത ശരീരത്തില്‍ ജീവന്‍ അഥവാ, ബോധം ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നതാണു്‌ ഇതിന്റെ തെളിവു്‌. വെള്ളത്തില്‍ വീണും മറ്റും ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ റീആനിമേറ്റ് ചെയ്തു്‌ ബോധവും ജീവനും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ആവുമെന്ന കാര്യം കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധകാലത്തു്‌ ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഭഗവാനു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ലല്ലോ.

നമുക്കു്‌ ഈ ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പത്തിനെപ്പറ്റി ഇത്തിരി ശാസ്ത്രീയമായി വല്ലതും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്നു്‌ നോക്കാം:

ബാല്യത്തിലെയോ പ്രായപൂര്‍ത്തിക്കു്‌ ശേഷമോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരു മുടിയുടെ ഘനം ഏകദേശം 0.04 mm മുതല്‍ 0.12 mm വരെയാണു്‌. വിഭജിക്കാനായി നമുക്കു്‌ ബാല്യത്തിലെ മുടി തന്നെയെടുക്കാം. അതാവും ഗീതാകാരനും കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം. ഒരു കേശാഗ്രത്തെ ആദ്യം നൂറായും, അതിലൊന്നിനെ വീണ്ടും നൂറായും വിഭജിക്കുന്നതിനു്‌ തുല്യമായി, 0.04-നെ രണ്ടുവട്ടം നൂറുകൊണ്ടു്‌ ഹരിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്നതു്‌ 0.000004 മില്ലിമീറ്റര്‍, അഥവാ, 0.000000004 മീറ്റര്‍ ആയിരിക്കും. അതു്‌ നാലു്‌ മീറ്ററിനെ ആയിരം മില്യണ്‍ കഷണങ്ങളാക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്നതില്‍ ഒരു കഷണത്തിന്റെ അളവാണു്‌.

താരതമ്യത്തിനായി മറ്റു്‌ രണ്ടളവുകള്‍ കൂടി:

ഫിസിക്സില്‍ നീളത്തിനു്‌ Planck length എന്നൊരു അളവുണ്ടു്‌. ഏകദേശം ഒന്നരമീറ്ററിനെ ഒരു ലക്ഷം മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ കഷണങ്ങളാക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്ന നീളത്തിന്റെ അളവാണതു്‌ (1.616199 x 10^−35 m).

ഒരു പ്രോട്ടോണിന്റെ, ഡയമീറ്റര്‍ ഏകദേശം ഒന്നേമുക്കാല്‍ മീറ്ററിനെ ആയിരം മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ ആയി ഭാഗിച്ചാല്‍ ലഭിക്കുന്നതാണു്‌  (1.75×10^−15 m). ഇതുതന്നെയാണു്‌ ഒരു ‘മോണാറ്റോമിക്’ ഹൈഡ്രജന്റെ ന്യൂക്ലിയസിന്റെ ഡയമീറ്ററും. ഒരു ഹൈഡ്രജന്‍ ന്യൂക്ലിയസിനെ വീണ്ടും നൂറു്‌ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ പ്ലാങ്ക് യൂണിറ്റുകളായി വിഭജിക്കാമെന്നു്‌ ചുരുക്കം.

ഈ വസ്തുതകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍, ഗീതയില്‍ പറയുന്ന ജീവാത്മാവു്‌ അത്ര ചെറിയ ഒരു സാധനമല്ല. ആ ആത്മാവിനു്‌ ചുരുങ്ങിയതു്‌ രണ്ടര മില്യണ്‍ (2,67×10^6) ഹൈഡ്രജന്‍ ന്യൂക്ലിയസുകള്‍ ചേരുന്നത്ര വലിപ്പമെങ്കിലുമുണ്ടാവണം. ഒന്നിനു്‌ മറ്റൊന്നിനേക്കാള്‍ ഭൗതികമായി രണ്ടരമില്യണ്‍ മടങ്ങു്‌ വലിപ്പക്കൂടുതല്‍ എന്നതു്‌ അത്ര നിസ്സാരമായ ഒരു കാര്യമല്ല. (പ്ലാങ്ക് യൂണിറ്റുമായി താരതമ്യം ചെയ്താല്‍, ജീവാത്മാവിന്റെ വലിപ്പക്കൂടുതല്‍ ഇരുന്നൂറ്റിഅന്‍പതു്‌ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മില്യണ്‍ മടങ്ങാണു്‌!) അതിനാല്‍, കണികകളെ (atom) വരെ വീക്ഷിക്കാന്‍ മനുഷ്യരെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന ഫീല്‍ഡ് അയോണ്‍ മൈക്രോസ്കോപ്പ് ഉപയോഗിച്ചു്‌ രണ്ടര മില്യണ്‍ ഹൈഡ്രജന്‍ ന്യൂക്ലിയസുകള്‍ ചേര്‍ന്ന വലിപ്പമുള്ള ജീവാത്മാവിനെ കാണാന്‍ തത്വത്തില്‍ ഒരു പ്രയാസവും ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണു്‌. ഒരു പ്രശ്നമുള്ളതു്‌, ‘ചെറിയ’ ജീവാത്മാവിനെ കാണാന്‍ ‘വലിയ’ പരമാത്മാവു്‌ സമ്മതിക്കുമോ എന്നതാണു്‌. ജീവനെ കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ‘സ്കോപ്പിനു്‌’ പരമനെ കാണല്‍ വെറും പിള്ളകളി ആയിരിക്കുമെന്നു്‌ അറിയാമെങ്കില്‍ അങ്ങേര്‍ അതിനുള്ള അനുവാദം നിഷേധിച്ചുകൂടെന്നില്ല. അങ്ങേര്‍ ഇടങ്ങേരൊന്നുമുണ്ടാക്കാതിരുന്നാല്‍ ആര്‍ക്കുവേണമെങ്കിലും സ്വന്തം ജീവാത്മാവിനെ ഫീല്‍ഡ് അയോണ്‍ മൈക്രോസ്കോപ്പിലൂടെ മുഖാമുഖം കാണാനും കുശലാന്വേഷണങ്ങള്‍ നടത്താനും തടസ്സമൊന്നുമില്ല – ചുരുങ്ങിയപക്ഷം തത്വത്തിലെങ്കിലും.

Advertisements
 
8അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 26, 2012 in മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

പിന്നോട്ടൊഴുകാത്ത സമയനദി

“സമയമാം നദി പുറകോട്ടൊഴുകി
സ്മരണതന്‍ പൂവണിത്താഴ്വരയില്‍
സംഭവമലരുകള്‍ വിരിഞ്ഞുവീണ്ടും …”

പക്ഷേ, സമയമാകുന്ന നദി പുറകോട്ടൊഴുകിയാണു്‌ താന്‍ സ്മരണയുടെ താഴ്വരയില്‍ എത്തി, ഭൂതകാലസംഭവങ്ങള്‍ മലരുകളായി വിരിയുന്നതു്‌ ദര്‍ശിച്ചതെന്ന ആ നായികയുടെ അഭിപ്രായം, ഫിസിക്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍, നിഷേധിക്കുകയല്ലാതെ വേറെ നിവൃത്തിയില്ല. സ്വന്തം ഓര്‍മ്മയുടെ അലമാരയില്‍ നിന്നും ചില പഴയ ‘പുസ്തകങ്ങള്‍’ എടുത്തു്‌ മറിച്ചുനോക്കുക മാത്രമാണു്‌ ഇവിടെ ആ നായിക ചെയ്യുന്നതു്‌. അല്ലാതെ, അതു്‌ സമയത്തിലൂടെ പിന്നോട്ടുള്ള അവളുടെ ഒരു യാത്രയല്ല. ചിന്തകളിലൂടെ ഭൂതകാലത്തില്‍ എത്തുന്നതുവഴി ഭൗതികമായി അവളില്‍ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം സംഭവിക്കുകയോ, അവള്‍ അന്നത്തെ വ്യക്തി ആവുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

ഇതുപോലെതന്നെയാണു്‌ ചില സയന്‍സ് ഫിക്ഷന്‍ സിനിമകളിലെ ‘ടൈം ട്രാവലും’. അവിടെയും സമയം പിന്നോട്ടു്‌ സഞ്ചരിക്കുന്നില്ല. സംഭവിക്കുന്നതു്‌, ഒന്നോ ഒന്നിലധികമോ മനുഷ്യര്‍, അവര്‍ സ്പെയ്സിന്റെ ഭാഗം ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, ബാക്കി സ്പെയ്സില്‍ നിന്നും വേര്‍പെട്ടു്‌ അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകളുടെ ഭൂതകാലത്തില്‍ എത്തിച്ചേരുക മാത്രമാണു്‌. അതുവഴി, യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവരോ മറ്റുള്ള ആരെങ്കിലുമോ സമയത്തിലൂടെ പിന്നോട്ടു്‌ യാത്ര ചെയ്യുന്നില്ല. ഭൂതകാലത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര അവരുടെ പ്രായത്തിനേക്കാള്‍ ദൈര്‍ഘ്യമേറിയതായാലും അവര്‍ ഇല്ലാതാവുന്നില്ല, ഭൂതകാലത്തില്‍ എത്തിയശേഷവും സമയത്തിന്റെ ഗതി അവര്‍ക്കും മുന്നോട്ടുതന്നെയാണു്‌, അവിടെയെത്തുന്നതുവഴി ഭാവികാലത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായി മാറുന്ന അവരുടെ ഓര്‍മ്മയും അവര്‍ക്കു്‌ നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല മുതലായ വസ്തുതകള്‍ അവിടെ സമയത്തിന്റെ ദിശയില്‍ മാറ്റമൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നതിനു്‌ തെളിവാണു്‌. സിനിമയിലെ ടൈം ട്രാവലും, സമയത്തിലൂടെ പുറകോട്ടുള്ള സഞ്ചാരം എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലെ ശാസ്ത്രീയമായ ടൈം ട്രാവലും രണ്ടും രണ്ടാണെന്നു്‌ സാരം.

“സമയമാം നദി പുറകോട്ടൊഴുകി” എന്ന നായികയുടെ പാട്ടില്‍ തന്നെ സമയത്തിന്റെ പുറകോട്ടുള്ള ഒഴുക്കു്‌ എന്തുകൊണ്ടു്‌ സാദ്ധ്യമാവുന്നില്ല എന്നതിന്റെ വിശദീകരണമുണ്ടു്‌. ഒഴുക്കു്‌ എന്നതു്‌ ഒരു ചലനമാണു്‌. ഒരു നിശ്ചിതസമയത്തിനുള്ളില്‍ സ്പെയ്സില്‍ സംഭവിക്കുന്ന സ്ഥാനവ്യതിയാനമാണു്‌ ചലനം. അതു്‌ സംഭവിക്കുന്നതു്‌ സ്പെയ്സിലോ സമയത്തിലോ മാത്രമായല്ല, സ്പെയ്സ്-ടൈം എന്ന ഏകതയിലാണു്‌. സമയത്തെ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടു്‌ സ്പെയ്സിലൂടെ മാത്രമുള്ള ഒരു ചലനത്തിനും, സ്പെയ്സിനെ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടു്‌ സമയത്തിലൂടെ മാത്രമുള്ള ഒരു ചലനത്തിനും യാതൊരു അര്‍ത്ഥവുമില്ല. ദിശയില്ലാത്ത ഒരു സമയത്തിനു്‌ നല്‍കേണ്ടിവരുന്ന വില ചലനമില്ലാത്ത ഒരു ലോകമായിരിക്കും. ചലനത്തില്‍ നിന്നും അബ്സ്ട്റാക്റ്റ് ചെയ്തെടുക്കപ്പെടുന്ന സമയം എന്നതു്‌ റിജിഡ് ആയ ഒരു പരാമീറ്റര്‍ അല്ല, മാറ്റങ്ങളും ചലനവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ഫോം മാത്രമാണു്‌.

വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ‘മുന്നോട്ടു്‌’ ഒഴുകുന്ന സമയം, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വികാസം എന്നെങ്കിലും അവസാനിക്കുകയും, അതിനുശേഷം സങ്കോചിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു്‌ സങ്കല്പിച്ചാല്‍, അപ്പോള്‍ ‘പിന്നോട്ടു്‌’ ഒഴുകേണ്ടതല്ലേ എന്നൊരു ആശയം 1958-ല്‍ തന്നെ തോമസ് ഗോള്‍ഡ് എന്ന ആസ്റ്റ്റോഫിസിസിസ്റ്റ് മുന്നോട്ടു്‌ വച്ചിരുന്നു. ക്വാണ്ടം ഗ്രാവിറ്റേഷന്റെ ഈ വിഷയത്തിലെ പഠനങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ്ണമല്ല എന്നതിനാല്‍, സമയത്തിന്റെ അതുപോലൊരു പിന്നോട്ടൊഴുക്കിനുള്ള ഒരു ചെറിയ സാദ്ധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ലെങ്കിലും, അതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ളതു്‌, അങ്ങനെ അല്ലാതിരിക്കാനാണു്‌. അതു്‌ നമ്മള്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ വിശദീകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു ഇല്യൂഷന്‍ ആവാനാണു്‌ സാദ്ധ്യത. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, നമ്മള്‍ ഭൂമദ്ധ്യരേഖയില്‍ നിന്നും ഉത്തരധ്രുവത്തിന്റെ ദിശയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നു എന്നു്‌ കരുതിയാല്‍, ലാറ്റിറ്റ്യൂഡ് കൂടിക്കൂടിവന്നു്‌, അവസാനം ഉത്തരധ്രുവം കടന്നുകഴിയുമ്പോള്‍ വീണ്ടും കുറയാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. അതിനര്‍ത്ഥം നമ്മള്‍ പഴയവഴിയേ പിന്നോട്ടു്‌ മടങ്ങുന്നു എന്നല്ലല്ലോ. ധ്രുവബിന്ദു കടന്നശേഷം നമ്മള്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറുപുറത്തെ ലോന്‍ജിറ്റ്യൂഡ് മറ്റൊന്നായിരിക്കുമല്ലോ. പ്രപഞ്ചം ഒരിക്കല്‍ ഒരു സങ്കോചാവസ്ഥക്കു്‌  വിധേയമാകുന്നുവെങ്കില്‍ അപ്പോള്‍ സമയം പിന്നോട്ടായിരിക്കും ഒഴുകുക എന്നതിനെ ന്യായീകരിക്കാന്‍ പറ്റിയ കാരണമൊന്നും തത്കാലമില്ലെന്നു്‌ ചുരുക്കം.

ഗണിതശാസ്ത്രപരവും ഭൗതികവുമായ സമയങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ടു്‌. ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ സമയം ഐഡിയലൈസ്ഡ് ആണു്‌. അതുപോലൊരു സമയം വീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിനു്‌ പകരം നമ്മള്‍ കാണുന്നതു്‌ ദ്രവ്യങ്ങളുടെ കോണ്‍ഫിഗറേഷനില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ മാത്രമാണു്‌ – ഭൂമിയുമായുള്ള സൂര്യന്റെ ആപേക്ഷികനില, വാച്ചിന്റെ സൂചികളും ഡയലും തമ്മിലുള്ള ആപേക്ഷികസ്ഥാനങ്ങള്‍ മുതലായവ. അന്യദ്രവ്യങ്ങളുടെ സ്വാധീനം എത്രമാത്രം കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവോ, അത്രയും കൂടുതലായിരിക്കും അത്തരം സമയമാപിനികളുടെ ക്വാളിറ്റി. പ്രപഞ്ചാരംഭം പോലെ ഉയര്‍ന്ന സാന്ദ്രത നിലവിലിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ദ്രവ്യഘടകങ്ങളുടെ സ്വാധീനം അതിശക്തമായിരിക്കും എന്നതിനാല്‍, അവിടെ സമയമാപിനികളായി പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വ്യാപ്തം പോലുള്ള കോസ്മൊളോജിക്കല്‍ അളവുകള്‍ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുന്നു.

ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ സമയത്തില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണു്‌ ഭൗതികമായ, അനുഭവവേദ്യമായ സമയം. രണ്ടാമത്തേതു്‌ മനുഷ്യന്റെ ഓര്‍മ്മയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കില്‍, ആദ്യത്തേതു്‌ അതുപോലൊരു ബന്ധം ഇല്ലാത്തവിധം പ്രകൃതിയെ വിശദീകരിക്കാനുള്ളതാണു്‌. വ്യക്തിനിഷ്ഠമായി സമയത്തിന്റെ വേഗതയില്‍ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ അനുഭവപ്പെടാമെങ്കിലും, പിടിച്ചുനിര്‍ത്താനാവാതെ അനുസ്യൂതം ‘മുന്നോട്ടു്‌’ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ക്വാണ്ടിറ്റി ആണു്‌ സമയം. ഭൂതകാലത്തെപ്പറ്റി സ്മരിക്കാനും, ഭാവികാലത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാനും ഓര്‍മ്മ എന്ന പ്രതിഭാസമാണു്‌ കാരണമാവുന്നതു്‌. പഴക്കം കുറഞ്ഞ അനുഭവങ്ങള്‍, പഴക്കം കൂടിയ അനുഭവങ്ങളുടെ ഭാവികാലം എന്ന രീതിയില്‍ ഓര്‍മ്മയില്‍ പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്രസക്തമായ ചില സംഭവങ്ങള്‍ പോലും, നേരിട്ടുള്ള പരിണതഫലം മൂലം, ഈ പ്രക്രിയയില്‍ കാര്യകാരണബന്ധം ഉണ്ടായാലെന്നപോലെയാണു്‌ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതു്‌. അതുവഴി, വര്‍ത്തമാനകാലത്തിലെ സംഭവങ്ങള്‍ക്കും അതുപോലുള്ള പരിണതഫലങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. അനുഭവവേദ്യമായ സമയത്തിനു്‌ എന്റ്റോപ്പിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലും ഒരു വിശദീകരണം നല്‍കാനാവും. പക്ഷേ അതു്‌ ഈ കുറിപ്പിന്റെ പരിധിയെ ഭേദിക്കുമെന്നതിനാല്‍ ഇവിടെ ഒഴിവാക്കുന്നു.

റിലേറ്റിവിറ്റിക്കു്‌ ശേഷം സ്പെയ്സ്, ടൈം എന്നിവ വ്യത്യസ്തമായ മൂല്യങ്ങളല്ലെന്നും, പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു്‌ കിടക്കുന്നവയും, രൂപാന്തരം സംഭവിക്കാവുന്നവയും ആണെന്നും മനുഷ്യര്‍ മനസ്സിലാക്കി. എങ്കിലും സ്ഥലവും കാലവും വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവയാണു്‌. സ്ഥലവും കാലവും ഒരുപോലെ പെരുമാറുന്നവ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ സമയത്തിലൂടെ പുറകോട്ടു്‌ സഞ്ചരിച്ചു്‌ ഭൂതകാലത്തില്‍ സംഭവിച്ച തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തുകയോ, കളഞ്ഞുപോയ ചാന്‍സുകള്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയോ ഒക്കെ ചെയ്യാമായിരുന്നു. സമയസഞ്ചാരം ദൈവങ്ങള്‍ക്കും സാദ്ധ്യമല്ലെന്നു്‌ തോന്നുന്നു. അവര്‍ക്കു്‌ ടൈം ട്രാവല്‍ സാദ്ധ്യമാവുമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഏതെല്ലാം ദൈവങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഭൂതകാലത്തിലേക്കു്‌ യാത്രചെയ്തു്‌ പഴയ നല്ല  ലോകത്തില്‍ എത്തിയശേഷം വേണ്ട തിരുത്തിക്കുറിക്കലുകളൊക്കെ നടത്തി അവരവരുടെ ലോകത്തെ പുതിയൊരു തുടക്കത്തിനു്‌ യോഗ്യതയുള്ളതാക്കി മാറ്റിയെടുക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല? പക്ഷേ, ഭാവിലോകവും (മരണാനന്തര ലോകമാണു്‌ കൂടുതല്‍ പഥ്യം) അതിലെ മനുഷ്യരെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാന്‍ പോന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളും, ഭയപ്പെടുത്താന്‍ മതിയായ ഭീഷണികളുമൊക്കെയല്ലാതെ, ദൈവികമായ സര്‍വ്വശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റിയ മറ്റു്‌ പ്രവര്‍ത്തനമേഖലകളൊന്നും ദൈവങ്ങള്‍ക്കും കൈമുതലായില്ല എന്നതാണു്‌ സത്യം.

അവലംബം: ബിഗ്-ബാംഗിനും പുറകിലേക്കു്‌ – മാര്‍ട്ടിന്‍ ബോയോവാള്‍ഡ്

 
2അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 21, 2012 in ശാസ്ത്രം

 

മുദ്രകള്‍: , ,

സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവേ, നിന്റെ രാജ്യം വരേണമേ

നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും ഈജിപ്ഷ്യന്‍ മരുപ്രദേശങ്ങളില്‍ ഏതാണ്ടു്‌ 24000 ക്രൈസ്തവസന്ന്യാസികള്‍ മൃഗതുല്യരായി ജീവിച്ചിരുന്നത്രെ! സാത്താന്റെ കെണികളായ പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ നിന്നും മോചനം നേടുന്നതിനായി ആഹാരം വസ്ത്രം മുതലായ പ്രാഥമിക ആവശ്യങ്ങള്‍ വരെ സാദ്ധ്യവും അസാദ്ധ്യവുമായ നിലയിലേക്കു്‌ ചുരുക്കി, സ്വന്തം ശരീരത്തെ പരമാവധി പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു്‌, യേശു വാഗ്ദത്തം ചെയ്തപ്രകാരം ഉടനെ വരാനിരിക്കുന്ന സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി നരകിച്ചു്‌ മരിച്ച സാധുക്കള്‍. “മൃഗങ്ങള്‍ക്കുതുല്യം ജീവിക്കുക”, “യഥാര്‍ത്ഥ നോമ്പു്‌ സ്ഥിരമായി പട്ടിണി കിടക്കലാണു്‌”, “ശരീരം എത്ര വീര്‍ത്തതാണോ അത്രയും ചുരുങ്ങിയതും, നേരെ മറിച്ചുമായിരിക്കും ആത്മാവു്‌” മുതലായ ആദിപിതാക്കളുടെ പഠിപ്പിക്കലുകളെ സിമ്പിള്‍ സ്റ്റ്റക്ച്ചേര്‍ഡ് ആയ ഇക്കൂട്ടര്‍ അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എടുക്കുകയായിരുന്നു.

ശരീരം മെലിഞ്ഞു്‌ എല്ലും തോലുമാവാനും, അതിനൊപ്പം ആത്മാവു്‌ ബലൂണ്‍ പോലെ വീര്‍ക്കാനുമായി അവര്‍ കണ്ടെത്തിയ ചില മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ അവിശ്വസനീയം എന്നു്‌ മാത്രമേ വിശേഷിപ്പിക്കാനാവൂ. മതപരമായ കാരണങ്ങളാല്‍ ദേഹം മുഴുവന്‍ ചാരം വാരിത്തേച്ചു്‌ കാട്ടുമൃഗങ്ങളെപ്പോലെ പൊടിമണ്ണില്‍ ജീവിക്കുന്ന പ്രാകൃതമനുഷ്യരെ ഇന്നും കാണാന്‍ സാധിക്കുന്ന ഭാരതം പോലുള്ള ഒരു ചൂടു്‌ രാജ്യത്തില്‍, അവരില്‍ ചിലര്‍ നയിച്ച ജീവിതരീതി അത്ര വലിയ അത്ഭുതത്തിനു്‌ കാരണമാവണമെന്നില്ല എന്നതു്‌ മറക്കുന്നില്ല. കുറെനാള്‍ കാണുമ്പോള്‍ എന്തും മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ ശീലമാവുമല്ലോ – മറ്റൊന്നു്‌ കാണാനും അറിയാനുമുള്ള കഴിവോ, സാദ്ധ്യതയോ, അനുവാദമോ ഇല്ലാത്തിടത്തോളം കാലം പ്രത്യേകിച്ചും. വിശ്വാസത്തിനു്‌ വേണ്ടി ഏതു്‌ നുണയും വിളംബരം ചെയ്യുന്നതു്‌ വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ തികഞ്ഞ ഒരു സ്വാഭാവികത ആണെന്നതിനാല്‍, പിതാക്കന്മാര്‍ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതില്‍ സത്യമെത്ര, നുണയെത്ര എന്നൊക്കെ ‘ദൈവത്തിനു്‌’ മാത്രമേ അറിയൂ. ഏതായാലും, ആ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ തലകീഴായി നിര്‍ത്തി അജ്ഞാതരായ ഏറെ വിഡ്ഢികളെ കൊലയ്ക്കു്‌ കൊടുത്തുകൊണ്ടു്‌ ചുരുക്കം ചില മിടുക്കന്മാര്‍ക്കു്‌ ‘വിശുദ്ധന്‍’ എന്ന പദവി നേടിയെടുക്കാന്‍ അതുവഴി കഴിഞ്ഞു എന്നതു്‌ ഒരു സത്യമാണു്‌.

ഒട്ടകച്ചാണകത്തില്‍ നിന്നും പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന ധാന്യമണികള്‍ കൊണ്ടു്‌ ദിവസങ്ങളോ ആഴ്ചകളോ ജീവിച്ച സന്ന്യാസിമാരുണ്ടത്രെ! വിശുദ്ധ സിസിനസിനെപ്പറ്റി തിയോഡൊറെറ്റ് എന്ന ബിഷപ്പ് പറയുന്നതു്‌ ശരിയാണെങ്കില്‍, അവന്‍ ഒരു ശവക്കല്ലറയില്‍ മൂന്നു്‌ വര്‍ഷം ‘ജീവിച്ചതു്‌’ ഇരിക്കുകയോ കിടക്കുകയോ ഒരു ചുവടു്‌ വയ്ക്കുകയോ ചെയ്യാതെയാണു്‌! വിശുദ്ധ മരോണ്‍ പതിനൊന്നു്‌ വര്‍ഷം കഴിച്ചുകൂട്ടിയതു്‌ ഒരു മരത്തിന്റെ, ഉള്ളില്‍ നിറയെ മുള്ളുകളുള്ള വലിയൊരു പൊത്തിലാണു്‌. അതു്‌ പോരാത്തതിനു്‌, നെറ്റിക്കുചുറ്റും തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന കല്ലുകളും അവനെ അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ അനങ്ങാതിരിക്കാന്‍ സഹായിച്ചിരുന്നു. സന്ന്യാസിനികളും മോശമായിരുന്നില്ല. മരാന, സൈറ എന്നീ രണ്ടു്‌ വിശുദ്ധകള്‍ കഴുത്തില്‍ നിറയെ വാരിച്ചാര്‍ത്തിയിരുന്ന ചങ്ങലകളുടെ ഭാരം മൂലം കുനിഞ്ഞു്‌ മാത്രമേ അവര്‍ക്കു്‌ നടക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളുവത്രെ! അങ്ങനെ അവര്‍ ജീവിച്ചതു്‌ ഒന്നും രണ്ടുമല്ല, നാല്പത്തിരണ്ടു്‌ വര്‍ഷങ്ങളാണെന്നു്‌ തിയോഡൊറെറ്റ്. വിശുദ്ധ അത്സെപ്സിസ്മസ് വാരിച്ചുറ്റിയിരുന്ന ഇരുമ്പിന്റെ ഭാരം മൂലം വെള്ളം കുടിക്കാനായി അവന്‍ പുറത്തുപോയിരുന്നതു്‌ നാലുകാലില്‍ ഇഴഞ്ഞായിരുന്നു പോലും! വിശുദ്ധ യൂസെബിയസ് ഉണങ്ങിയ ഒരു തടാകത്തിലായിരുന്നു മൂന്നുവര്‍ഷം താമസിച്ചിരുന്നതു്‌. സാധാരണഗതിയില്‍ ഇരുപതു്‌ പൗണ്ട് ഇരുമ്പു്‌ ചങ്ങലകള്‍ വഹിച്ചിരുന്ന അവന്‍ ദിവ്യനായ അഗാപിറ്റസ് വഹിച്ചിരുന്ന അന്‍പതും, മഹാനായിരുന്ന മാര്‍സിയാനസ് ചുമന്നിരുന്ന എണ്‍പതും കൂടി അതിനോടു്‌ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു്‌ തന്റെ ‘പാപഭാരം’ നൂറ്റന്‍പതു്‌ പൗണ്ടിലേക്കുയര്‍ത്തി കൃതകൃത്യനായി.

വിശപ്പു്‌, അഴുക്കു്‌, കണ്ണുനീര്‍ ഇവയൊക്കെ അക്കാലത്തെ ക്രൈസ്തവരുടെ ഐഡിയലുകളായിരുന്നു. (ഇതുവരെ നേരം വെളുക്കാത്ത ചില നാടുകളില്‍ ഇപ്പോഴും അതില്‍ വലിയ മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടുമില്ല). “ഈ മരുഭൂമിയില്‍ പ്രവേശിച്ചതുമുതല്‍ ഞാന്‍ ചീരയോ മറ്റേതെങ്കിലും പച്ചക്കറിയോ, മുന്തിരിങ്ങയോ പഴങ്ങളോ മാംസമോ കഴിച്ചിട്ടില്ല, കുളിച്ചിട്ടുമില്ല” എന്നു്‌ യൂഗാറിയസ് പൊന്തിക്കസ് എന്നൊരു സന്ന്യാസി. വിശുദ്ധ ഇസിഡോറ സന്ന്യാസിനിക്കു്‌ നിന്ദ എത്ര കിട്ടിയാലും മതിയായിരുന്നില്ല. അതായിരുന്നു അവളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനതന്നെ. നഗ്നപാദയായി, കീറത്തുണികള്‍ ധരിച്ചു്‌, താഴെ വീഴുന്ന റൊട്ടിയുടെ പൊട്ടും പൊടിയും തൂത്തുവാരിത്തിന്നും, പാത്രം കഴുകിയ വെള്ളം കുടിച്ചുമാണു്‌ അവള്‍ മഠത്തിലെ അടുക്കളയില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നതു്‌. താഴാഴ്മ കാണിച്ചില്ല എന്നതിന്റെ പേരില്‍ ദൈവരാജ്യത്തില്‍ അഡ്മിഷന്‍ ലഭിക്കാതെ പോകരുതു്‌ എന്നാവാം അവള്‍ കരുതിയതു്‌. ഹെലെനോപ്പോലീസിലെ (ബിഥീനിയ) ബിഷപ്പായിരുന്ന പല്ലേഡിയസ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു: “ഒരു സഞ്ചാരസന്ന്യാസി ആയിരുന്ന ബെസാറിയണ്‍ ആള്‍ത്താമസമുള്ള ഒരിടത്തും പ്രവേശിക്കുമായിരുന്നില്ല. രാപകലില്ലാതെ മരുഭൂമിയിലൂടെ അലഞ്ഞുകൊണ്ടു്‌ വിലപിക്കലായിരുന്നു അവന്റെ പതിവു്‌. അവന്‍ വിലപിച്ചിരുന്നതു്‌ അവനുവേണ്ടിയോ ലോകത്തിനുവേണ്ടിയോ ആണെന്നു്‌ കരുതിയോ? അല്ലേയല്ല. അവന്‍ വിലപിച്ചിരുന്നതു്‌ ആദിപാപത്തിന്റെ പേരിലായിരുന്നു – ആദാമും ഹവ്വയും കൂടി ഒപ്പിച്ചു്‌ മനുഷ്യരാശിയുടെ നെറുകന്തലയിലേക്കു്‌ കയറ്റിവച്ച ആ പഴയ മഹാപാപത്തിന്റെ പേരില്‍! സ്വന്തം പിതാവു്‌ അവനെ അതുപോലൊരു പാപപ്രൊസീജ്യര്‍ വഴി ജനിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടു്‌ അവനു്‌ ആദിപാപത്തിന്റെ പേരില്‍ വിലപിക്കാന്‍ പറ്റി എന്നതൊരു ഭാഗ്യമായാണോ നിര്‍ഭാഗ്യമായാണോ അവന്‍ കരുതിയിരുന്നതു്‌ എന്നു്‌ വ്യക്തമല്ല.

ഇനി, ഈ ആദാമും ഹവ്വയും ദൈവം കല്പിച്ചമാതിരി അത്യാവശ്യം തോട്ടപ്പണിയും അടുക്കളപ്പണിയും കഴിഞ്ഞശേഷം ബാക്കി മുഴുവന്‍ സമയവും സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കു്‌ ദൃഷ്ടികളുയര്‍ത്തി ‘സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവേ’ എന്നു്‌ കരയുക മാത്രമായിരുന്നു എന്നൊന്നു്‌ സങ്കല്പിച്ചു്‌ നോക്കൂ! പഴം പറിച്ചു്‌ കാണിക്കുന്ന പാമ്പിനെ ഹവ്വ നല്ലൊരു വേലിപ്പത്തല്‍ എടുത്തു്‌ അടിച്ചോടിച്ചു എന്നും കൂടി സങ്കല്പിച്ചോളൂ. എങ്കില്‍ ലോകം എന്നാല്‍ ഇന്നും ഒരു ഏദന്‍ തോട്ടവും അതില്‍ ‘തോട്ടപ്പണിയും അടുക്കളപ്പണിയും പ്രാര്‍ത്ഥനയുമായി’ കഴിയുന്ന ആദാമും ഹവ്വയും മാത്രമാവുമായിരുന്നില്ലേ? എങ്കില്‍ ആദിപാപവുമില്ല, അന്തിപാപവുമില്ല. എങ്കില്‍ ബൈബിള്‍ എന്നൊരു പുസ്തകം ഉണ്ടാവുമായിരുന്നോ? സംവിധായകനും നായകനും നായികയുമൊഴികെ മറ്റാരുമില്ലാത്തൊരു ലോകത്തില്‍ ആര്‍ക്കുവേണ്ടി കഥയും നാടകവും സില്‍മയും ഉണ്ടാവണം? ‘ആദിപാപം’ എന്നൊന്നു്‌ സംഭവിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ദൈവത്തിനു്‌ യേശുവിനെ ജനിപ്പിക്കേണ്ട വല്ല ആവശ്യവും വരുമായിരുന്നോ? അത്തരമൊരു ഗതികേടു്‌ ഒഴിവാക്കിത്തന്നതിനു്‌ ആദിപിതാവിനും മാതാവിനും നന്ദി പറയേണ്ടതിനു്‌ പകരമാണു്‌ നമ്മുടെ ബെസാറിയണ്‍ സന്ന്യാസി ആദിപാപത്തിന്റെ പേരില്‍ ചങ്കുതകര്‍ന്നു്‌ വിലപിച്ചുകൊണ്ടു്‌ മരുഭൂമിയിലൂടെ ഓടിനടന്നതു്‌! മതവും, ദൈവവും! മനുഷ്യന്റെ ആത്യന്തികമായ ആശ്രയസ്ഥാപനവും, സ്ഥാനവും!

ഈ ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാനും ദൈവരാജ്യം കരസ്ഥമാക്കാനും സിറിയയിലെ ചില ക്രൈസ്തവര്‍ കണ്ടെത്തിയതു്‌ മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗമായിരുന്നത്രെ! മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ പുല്ലുതിന്നു്‌ ജീവിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ രീതി. സഭാദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന എഫ്രയിമിന്റെ സഭാചരിത്രത്തില്‍ മിക്കവാറും നഗ്നരായി മേച്ചില്പുറങ്ങളില്‍ പുല്ലുതിന്നു്‌ നടന്നിരുന്ന ഇക്കൂട്ടരെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ടു്‌. മനുഷ്യരെ കണ്ടാല്‍ തത്ക്ഷണം ഓടിയൊളിക്കുമായിരുന്ന അവര്‍ ആരെങ്കിലും പിന്തുടരുന്നു എന്നു്‌ തോന്നിയാല്‍ അപാരസ്പീഡില്‍ ഓടി ആര്‍ക്കും അത്ര എളുപ്പം എത്തിപ്പെടാന്‍ പറ്റാത്ത ഇടങ്ങളിലേക്കു്‌ രക്ഷപെടുമായിരുന്നത്രെ! യോഹാന്നെസ് മൊഷുസ് എന്നൊരു മങ്കിനു്‌ ഒരു മേച്ചില്പുറസന്ന്യാസി അവനെ പരിചയപ്പെടുത്തിയതു്‌ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു പോലും: “ഞാന്‍ പത്രോസ്, വിശുദ്ധ യോര്‍ദ്ദാന്റെ തീരത്തു്‌ പുല്ലുതിന്നുന്നവന്‍”.

മനുഷ്യരെ വിഡ്ഢികളാക്കി കൂപ്പിയ കൈകളും മടക്കിയ മുട്ടുകളും ഈശ്വരപ്രാര്‍ത്ഥനയുമായി അന്ധകാരയുഗത്തിലേക്കു്‌ പറഞ്ഞയച്ച ഈ ഭ്രാന്തിന്റെ കഥകള്‍ ഇനിയുമുണ്ടു്‌ വേണ്ടുവോളം. മനുഷ്യരാശിയെ അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെയും അജ്ഞതയുടെയും കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ കൊണ്ടു്‌ പൊതിഞ്ഞ, ആരോ എഴുതിവച്ച കുറെ നുണക്കഥകളില്‍ ‘പരമമായ സത്യം’ ദര്‍ശിച്ച കുറെ മാനസികവിഭ്രാന്തിക്കാര്‍! അല്പമെങ്കിലും വെളിവുള്ള ആര്‍ക്കും അബദ്ധം എന്നു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നതാണു്‌ ദൈവവും അവനിലെ വിശ്വാസവും എന്നതിനാല്‍, ‘നല്ല’ ദൈവവിശ്വാസവും ‘ചീത്ത’ ദൈവവിശ്വാസവും ഉണ്ടെന്നു്‌ സ്ഥാപിച്ചു്‌ സ്വയം രക്ഷപെടുത്താന്‍ പെടാപ്പാടു്‌ പെടുകയാണു്‌ ഇന്നും അത്തരത്തില്‍ പെട്ട ചില മനുഷ്യരെങ്കിലും. ഒരിക്കല്‍ പെട്ടുപോയാല്‍ അത്ര എളുപ്പം തലയൂരാന്‍ കഴിയുന്നതല്ല ദൈവവിശ്വാസം എന്ന നീരാളിപ്പിടുത്തം. ഏതാണു്‌ ‘നല്ല ദൈവവിശ്വാസം’ എന്നു്‌ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരു സംശയവും വേണ്ട, ‘എന്റെ’ ദൈവവിശ്വാസം, അതാണു്‌ കുറ്റമറ്റ, എല്ലാം തികഞ്ഞ, സര്‍വ്വസമ്പൂര്‍ണ്ണമായ ദൈവവിശ്വാസം. ഇത്തരം ‘നല്ല’ ദൈവവിശ്വാസികളുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍, ബാക്കിയുള്ള സകലരുടെയും നിലപാടുകള്‍ക്കു്‌, അതു്‌ ദൈവവിശ്വാസമാവട്ടെ, ദൈവത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലായ്മ ആവട്ടെ, ഒരു വിശേഷണമേയുള്ളു: “പൈശാചികം”!

ക്രിസ്തുമതത്തേക്കാള്‍ അഞ്ഞൂറു്‌ വര്‍ഷം മുന്‍പേതന്നെ ഗ്രീസില്‍ രൂപമെടുത്തു്‌ വളരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്ന ഒരു അത്യുന്നത തത്വചിന്തയെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു്‌ യൂറോപ്പില്‍ വേരോടിയ, അവിടെനിന്നും ലോകം മുഴുവന്‍ ‘സുവിശേഷഘോഷണം’ വഴി വിറ്റഴിക്കപ്പെട്ട, ഇന്നും വിറ്റഴിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, കോടിക്കണക്കിനു്‌ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിനെ കിനാവള്ളിപോലെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്ന, ദൈവഭയം എന്ന ഉമ്മാക്കി മൂലം വലിച്ചെറിയാനാവാതെ ചുമന്നുകൊണ്ടു്‌ നടക്കാന്‍ മനുഷ്യര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഭ്രാന്തന്‍ ആദര്‍ശത്തിന്റെ അറപ്പുളവാക്കുന്ന കെട്ടുകഥകള്‍! “ദാ വരുന്നു ദൈവരാജ്യം” എന്നു്‌ വിളിച്ചുകൂവുന്ന ഏതാനും ഭ്രാന്തന്മാരെ വിശുദ്ധര്‍ എന്നു്‌ വിശേഷിപ്പിക്കാനും, കൊണ്ടാടുവാനും, അവരോടു്‌ വിദഗ്ദ്ധോപദേശം ചോദിക്കാനും, അവരുടെ ‘അനുഗ്രഹം’ ലഭിക്കുവാനും വേണ്ടി ക്യൂ നില്‍ക്കാന്‍ മടിക്കാത്ത  കുറെയേറെ വിഡ്ഢികള്‍ ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്തില്‍ രണ്ടായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു്‌ മുന്‍പു്‌ ദൈവനാമത്തിന്റെ മറ പിടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കാപട്യവും നുണയും വഴി രാജാക്കന്മാരെയും അധികാരികളെയും ചാക്കിട്ടു്‌ കാര്യം നേടാന്‍ എത്രമാത്രം എളുപ്പമായിരുന്നിരിക്കും എന്നു്‌ ചിന്തിച്ചാല്‍ മതി. നാളെ രാവിലെ ഈ ലോകം അവസാനിച്ചു്‌ ദൈവലോകം വരുമെങ്കില്‍ പിന്നെ ആര്‍ക്കുവേണം കലയും ശാസ്ത്രവും സംസ്കാരവുമൊക്കെ? “ഒരുവന്‍ ക്രിസ്ത്യാനി ആണെങ്കില്‍ അവനെന്തിനു്‌ ഈ ലോകത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം? ജീവിതത്തിനു്‌ ആവശ്യമായതു്‌ സഭയില്‍ നിന്നും അവന്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടു്‌, അതു്‌ ധാരാളം മതി” എന്നാണു്‌ ഹെര്‍ട്ലിങ് എന്നൊരു ജെസുവിറ്റ് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലും ചോദിക്കാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടതു്‌. മതം മനുഷ്യനെ എത്രമാത്രം മണ്ടന്മാരാക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണതു്‌.

മണികിലുക്കം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ കാലു്‌ പൊക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാവുന്ന ഞരമ്പുരോഗിയായ കുതിരയെപ്പോലെ, (https://seekebi.com/2007/12/02/) ‘ദൈവസന്നിധിയില്‍’ നിന്നും മണിയടിയോ വിളിയോ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ കൈകള്‍ നെഞ്ചത്തു്‌ ചേര്‍ത്തുവച്ചു്‌ കുനിഞ്ഞ മുതുകുമായി അങ്ങോട്ടേയ്ക്കു്‌ നീങ്ങുകയല്ലാതെ ഗത്യന്തരമൊന്നുമില്ലാത്ത വിശ്വാസി! ആരെങ്കിലും ദൈവവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരാഹിത്യം മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അതോടെ തീരും അവന്റെ ഈ ഭക്തിസ്വപ്നാടനം. അതുപോലൊരു ‘ശത്രുവിന്റെ’ മുന്നില്‍ ഒരു ഗൊറില്ലയെപ്പോലെ നെഞ്ചത്തിടിച്ചു്‌ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ടു്‌ തന്റെ ദൈവത്തെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ അവന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനായിത്തീരും. എന്തിനും പ്രാപ്തനായ, സര്‍വ്വശക്തനാണു്‌ അവന്റെ ദൈവമെങ്കിലും, ആ ശക്തി വിര്‍ച്വല്‍ ആയ സഹായങ്ങള്‍ക്കു്‌  മാത്രമേ ദൈവം വിനിയോഗിക്കുകയുള്ളു. റിയല്‍ ആയ സഹായങ്ങള്‍ മുഴുവനും വിശ്വാസി ദൈവത്തിനു്‌ അങ്ങോട്ടു്‌ ചെയ്തുകൊടുക്കേണ്ടവയാണു്‌. സാമാന്യബുദ്ധിയില്‍ യാതൊരു അര്‍ത്ഥവും നല്‍കാനില്ലാത്ത ഈ കൊടുക്കല്‍വാങ്ങലില്‍ വിശ്വാസി അനുഭവിക്കുന്ന അദമ്യമായ ആനന്ദാനുഭൂതിയാണു്‌ ദൈവവിശ്വാസം. ഈ മുഴുഭ്രാന്തു്‌ ആവോളം ആടിത്തിമിര്‍ക്കാന്‍ വിശ്വാസിക്കു്‌ കളിയരങ്ങുകള്‍ ഒരുക്കിക്കൊടുത്തു്‌ തുട്ടുണ്ടാക്കുന്ന കച്ചവടസ്ഥാപനങ്ങളാണു്‌ എല്ലാ മതങ്ങളും. ചിലന്തി, വല, കീടങ്ങള്‍!

അവലംബം: ക്രിസ്തീയതയുടെ കുറ്റകൃത്യചരിതം – കാര്‍‌ള്‍‌ഹൈന്‍ത്സ് ഡെഷ്നെര്‍

 
2അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 20, 2012 in മതം

 

മുദ്രകള്‍: , ,

വരൂ, നമുക്കു്‌ ബൈബിളിലെ ദൈവത്തെ വരയ്ക്കാം

ബൈബിളിലെ ദൈവത്തെ വരച്ചാല്‍ നമ്മള്‍ വരയ്ക്കുന്നതു്‌ യഹൂദരുടെയും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെയും മുസ്ലീമുകളുടെയും ദൈവത്തെക്കൂടിയാണു്‌. യഹൂദനായിരുന്ന യേശുവിനെ ജനിപ്പിച്ചവനായതിനാല്‍, യഹൂദരുടെ ദൈവമാണു്‌ തങ്ങളുടെയും ദൈവമെന്നു്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണു്‌ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍. പക്ഷേ, മുസ്ലീമുകള്‍ എല്ലാവരും ആ ദൈവമാണു്‌ തങ്ങളുടെ ദൈവമെന്നു്‌ അംഗീകരിക്കുന്നവരല്ല എന്നു്‌ ബ്ലോഗുവഴി നേരിട്ടു്‌ മനസ്സിലാക്കാന്‍ എനിക്കു്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്‌. ഇപ്പറയുന്ന ദൈവം അബ്രാഹാമിന്റെ, അഥവാ ഇബ്രാഹിമിന്റെയും ദൈവമായിരുന്നതിനാല്‍, മുസ്ലീമുകളുടെ ദൈവമല്ല എന്നെങ്ങാനും ഇബ്രാഹിം നബി കേട്ടാല്‍ ചങ്കുപൊട്ടിച്ചാവാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ടു്‌. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍, അതും ദൈവത്തിന്റെ മടിയില്‍, സംഭവിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ മരണം! അതു്‌ മുസ്ലീമുകള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.

വിശ്വാസികളുടെ പിതാവായ ഈ അബ്രാഹാമിനോടാണു്‌ ഒറിജിനല്‍ ഭാര്യയായ സാറയില്‍ നിന്നും അവനു്‌ ജനിച്ച മകനായ ഇസഹാക്കിനെ കഴുത്തറത്തുകൊന്നു്‌ നല്ലപോലെ തീയില്‍ പൊരിച്ചു്‌ തനിക്കു്‌ ബലിയായി അര്‍പ്പിക്കണമെന്നു്‌ യഹോവ കല്പിച്ചതെന്നു്‌ ബൈബിള്‍. അതേസമയം ഇബ്രാഹിം നബിയോടു്‌ അല്ലാഹു കല്പിച്ചതു്‌ അവനു്‌ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ ദാസിയായ ഹാഗാറിനു്‌ ജനിച്ചവനായ യിശ്മായേലിനെ കൊന്നു്‌ പൊരിച്ചു്‌ തനിക്കു്‌ ബലിയായി നല്‍കാനായിരുന്നു എന്നു്‌ ഖുര്‍ആന്‍. ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്‌ മലയാളം പത്രങ്ങള്‍ വായിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥയിലാണു്‌. ഏതാണു്‌ സത്യം എന്നു്‌ തീര്‍ത്തു്‌ പറയാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ! പക്ഷേ, ഭാഗ്യത്തിനു്‌ രണ്ടു്‌ കഥകളിലും നായകന്‍ അബ്രാഹാം ആയതിനാല്‍ രണ്ടിന്റെയും തിരക്കഥാകൃത്തായ ദൈവം അവന്റെയും, തന്മൂലം മുസ്ലീമുകളുടെയും ദൈവം ആയിരിക്കണമെന്ന ലോജിക്ക് തെറ്റാവാന്‍ വഴിയില്ല. അതില്‍ കൂടുതല്‍ ഇവിടെ നമുക്കു്‌ ആവശ്യവുമില്ല. കൂട്ടത്തില്‍ പറയട്ടെ, ഇത്തരം ലോജിക്കുകള്‍ വിശ്വാസികള്‍ക്കു്‌ അജ്ഞാതമാണു്‌. അതുകൊണ്ടു്‌ അവരെ ഇതൊക്കെ കണ്‍വിന്‍സ് ചെയ്യിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതിരിക്കുന്നതാണു്‌ നല്ലതു്‌. ഈ അബ്രാഹം തന്നെയാണു്‌ സ്വന്തം നാട്ടിലെ ക്ഷാമം മൂലം ഈജിപ്റ്റില്‍ പോയി പാര്‍ത്തിരുന്നപ്പോള്‍, യഹോവയുടെ ഒത്താശയോടെ, സുന്ദരിയായ അവന്റെ ഭാര്യ സാറയെ ഫറവോന്റെ അരമനയില്‍ പോകാന്‍ അനുവദിച്ചതും, അതുവഴി പൊന്നു്‌, വെള്ളി, ദാസിമാര്‍, ദാസന്മാര്‍, ആടുമാടുകള്‍, ആണ്‍-പെണ്‍കഴുതകള്‍, ആണ്‍-പെണ്‍ഒട്ടകങ്ങള്‍ മുതലായ ഒട്ടേറെ സമ്പത്തുകള്‍ നേടിയെടുത്തു്‌ ധനികനായതും (ഉല്പത്തി 12: 10 – 20).  ഇഷ്ടം പോലെ പണമുണ്ടാക്കാന്‍ പാകത്തിനു്‌ അന്നു്‌ വിദ്യാഭ്യാസമേഖല ഇന്നത്തെപ്പോലെ വളര്‍ന്നിരുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍ ഉള്ള സൗകര്യങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചു്‌ മുതലെടുക്കുകയല്ലാതെ വിശ്വാസികളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാം എന്തുചെയ്യാന്‍?

ചുരുക്കത്തില്‍, നമ്മള്‍ വരയ്ക്കാന്‍ പോകുന്ന ബൈബിളിലെ ദൈവം മൂന്നു്‌ ലോകമതങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവമാണു്‌.

“യഹോവയായ ദൈവം നിലത്തെ പൊടികൊണ്ടു്‌ മനുഷ്യനെ നിര്‍മ്മിച്ചിട്ടു്‌ അവന്റെ മൂക്കില്‍ ജീവശ്വാസം ഊതി, മനുഷ്യന്‍ ജീവനുള്ള ദേഹിയായിത്തീര്‍ന്നു (ഉല്പത്തി 2: 7).”

ശ്രദ്ധിക്കുക: ദൈവത്തിനു്‌ കൈകളുണ്ടു്‌, വായുണ്ടു്‌, തലയുണ്ടു്‌, ഉടലുണ്ടു്‌, ശ്വാസകോശമുണ്ടു്‌, ഊതാനുള്ള ശേഷിയുമുണ്ടു്‌. തീറ്റയും കുടിയും ബലിയായി ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനാല്‍ വയറും കുടലും ദഹനവും തന്മൂലം മലദ്വാരവും ദൈവശരീരത്തിലെ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഭാഗങ്ങളാണു്‌ – വസ്ത്രം ധരിച്ച ചിത്രത്തില്‍ അവ കാണില്ലെങ്കിലും.

“വെയിലാറിയപ്പോള്‍ യഹോവയായ ദൈവം തോട്ടത്തില്‍ നടക്കുന്ന ഒച്ച അവര്‍ കേട്ടു (ഉല്പത്തി 3: 8).” (ഇവിടെ ‘അവര്‍’ എന്നതുകൊണ്ടു്‌ ബൈബിള്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്‌, പാപം ചെയ്തപ്പോള്‍ പരസ്പരം നഗ്നത കണ്ടതിനാല്‍, അത്തിയില എലാസ്റ്റിക് സഹിതം കൂട്ടിത്തുന്നി ഓരോ അണ്ടര്‍വെയര്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടശേഷം വൃക്ഷങ്ങളുടെയിടയില്‍ ‘ഭയം മൂലം’ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ആദാം-ഹവ്വ ദമ്പതികളെയാണു്‌).

ഇതില്‍ നിന്നും ദൈവത്തിനു്‌ കാലുകളുണ്ടെന്നും അവ ഉപയോഗിച്ചു്‌ നടക്കാനാവുമെന്നും, നടക്കുമ്പോള്‍ ഒച്ച കേള്‍ക്കുമെന്നും നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

“നീ നഗ്നനെന്നു്‌ നിന്നോടു്‌ ആര്‍ പറഞ്ഞു? തിന്നരുതെന്നു്‌ ഞാന്‍ നിന്നോടു്‌ കല്പിച്ച വൃക്ഷഫലം നീ തിന്നുവോ എന്നു്‌ അവന്‍ ചോദിച്ചു (ഉല്പത്തി 3: 11).”

ഇതോടെ നമ്മുടെ അറിവു്‌ അല്പം കൂടി വര്‍ദ്ധിച്ചു: ദൈവം സംസാരശേഷിയുള്ളവനാണു്‌, മനുഷ്യരോടു്‌ ചോദിക്കാതെ അറിയാനാവാത്തതുകൊണ്ടോ എന്തോ, ചില കാര്യങ്ങള്‍ നേരിട്ടു്‌ ചോദിച്ചു്‌ അറിയുന്നതാണു്‌ ദൈവത്തിനു്‌ ഇഷ്ടം.

“യഹോവയായ ദൈവം ആദാമിനും അവന്റെ ഭാര്യക്കും തോല്‍കൊണ്ടു്‌ ഉടുപ്പുണ്ടാക്കി അവരെ ഉടുപ്പിച്ചു (ഉല്പത്തി 3: 21).”

ഇതുവരെ അറിഞ്ഞതിനെല്ലാം പുറമെ, അത്യാവശ്യം കൈത്തൊഴിലുകളൊക്കെ വഴങ്ങുന്നവനുമാണു്‌ ദൈവം എന്നു്‌ ഇതില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ വായിച്ചെടുക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ, ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചശേഷം അതില്‍ നമ്മള്‍ കാണുന്നതും കാണാത്തതുമായ സകലതും വാരിനിറച്ച ഒരു ദൈവത്തിനു്‌ കൈത്തൊഴിലുകള്‍ വശമില്ലെന്നു്‌ വന്നാല്‍ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ ചിരിച്ചു്‌ ചാവുകയില്ലേ?

അതായതു്‌, ഏതൊരു തയ്യല്‍ക്കാരനെയും പോലെ, ഒരു സാദാ മനുഷ്യന്റെ രൂപമുള്ളവനാണു്‌ മൂന്നു്‌ ലോകമതങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവം. ബാഹ്യരൂപം മനുഷ്യന്റേതാണെന്നപോലെതന്നെ, ഇന്ദ്രിയശേഷിയുടെ കാര്യത്തിലും ദൈവം മനുഷ്യനെപ്പോലെതന്നെ. പൊരിച്ച ഇറച്ചിയുടെ സുഗന്ധവും രുചിയും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന, കാണാനും കേള്‍ക്കാനും സംസാരിക്കാനും തടസ്സമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു നോണ്‍ വെജിറ്റേറിയന്‍! ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു്‌ ആഹാരം കഴിക്കണമെന്ന ഒരു നിര്‍ബന്ധമൊഴികെ മറ്റു്‌ കാര്യമായ ദുശ്ശീലങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ അറേബ്യന്‍ പെനിന്‍സുലക്കാരന്‍!

സൗരയൂഥങ്ങള്‍, ഗ്യാലക്സികള്‍, ബ്ലാക്ക് ഹോള്‍, ഡാര്‍ക്ക് എനര്‍ജി, ഡാര്‍ക്ക് മാറ്റര്‍, ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡ്, മനുഷ്യന്‍, തിമിംഗലം, വൈറസ്, ബാക്റ്റീരിയ എന്നുവേണ്ട, പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള സകല കുണ്ടാമണ്ടികളും സ്വന്തം വായ്കൊണ്ടും, കൈകള്‍കൊണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചവനായ ദൈവത്തെ വരയ്ക്കാന്‍ ആവശ്യമുള്ളതില്‍ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ നമുക്കു്‌ ഇതിനോടകം ബൈബിളില്‍ നിന്നും ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. വരയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയേ വേണ്ടൂ. ഒരു മാതൃക വേണമെന്നു്‌ നിര്‍ബന്ധമാണെങ്കില്‍, ലോകപ്രസിദ്ധ ചിത്രകാരന്മാര്‍ വരച്ച, ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്റെ ഏതെങ്കിലും ചിത്രം പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണു്‌. ദൈവത്തിന്റെ വസ്ത്രം ഇറ്റാലിയന്‍ മോഡലില്‍ ആവാതെ അറേബ്യന്‍ മോഡലില്‍ ആവുന്നതാണു്‌ ഒറിജിനാലിറ്റിക്കു്‌ നല്ലതു്‌.

 
1 അഭിപ്രായം

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 18, 2012 in Uncategorized

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

സത്യനിഷേധികളേ, ഇതിലേ.. ഇതിലേ…

ആധുനികശാസ്ത്രത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ കണ്ടെത്തലുകളും ഒറ്റയടിക്കു്‌ കാണണമെന്നും മനസ്സിലാക്കണമെന്നും ആഗ്രഹമുള്ളവര്‍ക്കു്‌ കൈവന്നിരിക്കുന്നതു്‌ ഒരു സുവര്‍ണ്ണാവസരമാണു്‌. അവര്‍ അതുമിതുമെല്ലാം വായിച്ചു്‌ സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയ ഒരു കിത്താബുണ്ടു്‌. അതു്‌  വായിച്ചാല്‍ മനുഷ്യന്റെ സകല വിജ്ഞാനദാഹവും ശമിച്ചുകിട്ടും. ഉന്നത ഗണിതശാസ്ത്രം അതേപടി, ഫിസിക്സിലെ നിയമങ്ങള്‍ കിളികിളി പോലെ, ഭൂതവും വര്‍ത്തമാനവും ഭാവിയും പൈങ്കിളിപോലെ ലളിതമായി  … … വെറുതെ വായിക്കുക, ചുമ്മാ പ്രബുദ്ധരാവുക! തുറന്നു്‌ പറഞ്ഞാല്‍, വായിക്കുന്നതിലും നല്ലതു്‌ “വായിച്ചവര്‍” പറയുന്നതു്‌ കേള്‍ക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണു്‌. ചാകുവോളം സ്വന്തം ചിന്താശേഷിയെ (അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടെങ്കില്‍) കേടുവരാതിരിക്കാനായി കല്‍ഭരണിയില്‍ ഉപ്പിലിട്ടു്‌ സൂക്ഷിക്കാന്‍ അതു്‌ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും.

(‘ക്യൂരിയോസിറ്റി’ ചൊവ്വയില്‍ ഇറങ്ങുമെന്നും ഖുര്‍ആനില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്‌. ആദിമുതല്‍ അന്ത്യം വരെയുള്ള മുഴുവന്‍ പ്രപഞ്ചജ്ഞാനവും വര്‍ണ്ണിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥത്തില്‍ അതു്‌ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കില്‍ അതൊരു അത്ഭുതമായിരിക്കും. അതിനാല്‍ പണ്ഡിതര്‍ ആ ഭാഗം കണ്ടെത്താനായി രാപകലില്ലാതെ മുങ്ങിത്തപ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്‌. “മനുഷ്യന്‍ നേരേ ചൊവ്വേ ‘ആകാംക്ഷ’ ഉള്ളവര്‍ ആവും” എന്ന രീതിയിലെങ്കിലും വ്യാഖ്യാനിച്ചൊപ്പിക്കാവുന്ന ഒരു വാക്യം കണ്ടുകിട്ടിയാല്‍ പണ്ഡിതര്‍ക്കു്‌ ദൈവത്തെ രക്ഷിക്കാനാവും. അതില്‍ ഇത്തിരി മയിലെണ്ണ പുരട്ടി നല്ലവണ്ണം ഒന്നു്‌ തിരുമ്മിയാല്‍ മതി, അതിനെ “ക്യൂരിയോസിറ്റി നേരെ ചൊവ്വയില്‍ ഇറങ്ങും” എന്നാണു്‌ ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചതു്‌ എന്നു്‌ വരുത്തിത്തീര്‍ക്കാന്‍! കിണറ്റില്‍ വീണുപോയ ചന്ദ്രനെ പാതാളക്കരണ്ടികൊണ്ടു്‌ വലിച്ചുകയറ്റുന്നതിനിടയില്‍ മലര്‍ന്നടിച്ചു്‌ വീണ മുത്തുപിള്ള കണ്ണില്‍ പൊന്നീച്ചകളെയും ആകാശത്തു്‌ ചന്ദ്രനെയും കണ്ടപ്പോള്‍ തന്റെ ദൗത്യം വിജയിച്ചതില്‍ സന്തുഷ്ടനായതുപോലെ, മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ പഴുത്തു്‌ ചീഞ്ഞതോ, രക്തക്കറ പുരണ്ടതോ, പുഴുത്തുനാറിയതോ  എന്നതിലൊന്നുമല്ല, ലക്ഷ്യം ‘വിശുദ്ധ’മാണോ എന്നതില്‍ മാത്രമാണു്‌ വിശ്വാസപരമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും സത്ത കുടികൊള്ളുന്നതു്‌. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധവും, കുരിശുയുദ്ധവും, ജിഹാദുമെല്ലാം കിണഞ്ഞു്‌ പരിശ്രമിക്കുന്നതു്‌ ഈ ഒരു സത്യം മനുഷ്യരെ പഠിപ്പിക്കാനാണു്‌.)

സാധാരണഗതിയില്‍ ദൈവദൂതന്മാരുടെ ഈവക സാഹിത്യസംരംഭങ്ങള്‍ കാണാതെപോവുകയാണു്‌ എന്റെ പതിവു്‌. പക്ഷേ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ മെയിലുകളിലെ ലിങ്കുകള്‍ വഴി വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും ചില അത്ഭുതസൃഷ്ടികളില്‍ എത്തിപ്പെടാറുണ്ടു്‌. ദോഷം പറയരുതല്ലോ, മറ്റേതൊരു തമാശയേക്കാളും ഒറിജിനാലിറ്റി അവകാശപ്പെടാവുന്നവയാണു്‌ ദിവ്യമായ തമാശകള്‍. ചിരി ആരോഗ്യത്തിനു്‌ നല്ലതാണെന്നതിനാല്‍, ഇടയ്ക്കിടെ അവയൊക്കെ ഞാന്‍ ഒന്നോടിച്ചു്‌ വായിച്ചുനോക്കാറുമുണ്ടു്‌. ഒട്ടും തമാശയില്ലെങ്കില്‍ ആരും ശവമടക്കിനു്‌ വരില്ല എന്ന മഹദ്വചനം നമ്മള്‍ മറക്കാനും പാടില്ലല്ലോ. പിശാചു്‌ വേദമോതുന്നതുപോലെ, മതപണ്ഡിതര്‍ വിശ്വാസികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ‘ആധുനികശാസ്ത്രം’ വായിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഭേദം ഏതെങ്കിലും മരുഭൂമിയില്‍ ചെന്നു്‌ നാലു്‌ ഈത്തപ്പനകള്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തുന്നതായിരിക്കും എന്നറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ല, അവരുടെ പാട്ടുകുര്‍ബ്ബാനയിലെ ഈ ഫലിതഘടകമാണു്‌ അവയെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും എഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കാറുള്ളതു്‌. എന്തും ഏതും സാദ്ധ്യമായവന്‍ എന്നു്‌ അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ദൈവത്തില്‍ നിന്നും ലഭിച്ചതു്‌ എന്നു്‌ അവര്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍, അതേ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചവര്‍ എന്നു്‌ അവര്‍തന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ തലയില്‍ കയറാത്തതിനാല്‍, അവര്‍ക്കതു്‌ വ്യാഖ്യാനിച്ചു്‌ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാന്‍ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടുന്ന യോഗ്യന്മാര്‍ ഒന്നുകില്‍ ദൈവത്തേക്കാള്‍ യോഗ്യതയുള്ള ഉന്നതരായിരിക്കണം, അല്ലെങ്കില്‍ പമ്പരവിഡ്ഢികളായിരിക്കണം. ഒരു തീരുമാനം കൈക്കൊള്ളാന്‍ അത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു കാര്യമാണു്‌ ഇതെന്നു്‌ അവരൊഴികെ മറ്റാരെങ്കിലും കരുതുമെന്നു്‌ എനിക്കു്‌ തോന്നുന്നില്ല.

അപ്പോള്‍ ശരി, പഠനം തുടങ്ങിക്കോളൂ: (ക്വൊട്ടേഷന്‍ മാര്‍ക്സില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാക്യങ്ങള്‍ ആ ലേഖനങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ളവയാണു്‌.)

ബിഗ് ബാങ് തിയറി: ഡോ. ഹുസൈന്‍ രണ്ടത്താണി
(http://www.mathrubhumi.com/ramzan_2012/story.php?id=288963)

ഖുര്‍ആന്‍ വരയ്ക്കുന്നതും ‘ദൈവകണങ്ങളി’ല്‍ കണ്‍തുറക്കുന്നതും: ടി.പി.എം. റാഫി
(http://www.mathrubhumi.com/ramzan_2012/story.php?id=292113)

“ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും പരസ്പരം ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നവയായിരുന്നു. എന്നിട്ട് നാമവയെ വേര്‍പ്പെടുത്തി. വെള്ളത്തില്‍ നിന്ന് ജീവനുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളേയും സൃഷ്ടിച്ചു. സത്യനിഷേധികള്‍ ഇതൊന്നും കാണുന്നില്ലേ? അങ്ങനെ അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലേ? (21/ 30)”

ഇനി, ഖുര്‍ആനില്‍ ഈ ഭാഗം പറയുന്നതെന്താണെന്നു്‌ നോക്കാം. ഏതായാലും അദ്ധ്യായം 21-ലെ വാക്യം 30 വായിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച സ്ഥിതിക്കു്‌ തുടര്‍ന്നുള്ള മൂന്നു്‌ വാക്യങ്ങള്‍ കൂടി വായിച്ചേക്കൂ. കാര്യങ്ങളുടെ നിജസ്ഥിതി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതു്‌ തലച്ചോറില്‍ ആയാലും വ്യത്യസ്ത ഇന്‍ഫര്‍മേഷനുകളെ തമ്മില്‍തമ്മില്‍ താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണല്ലോ. ഇതു്‌ സംഗതി ബിഗ്-ബാംഗ് തന്നെ എന്നു്‌ ഉറപ്പാക്കാന്‍ അതു്‌ സഹായിക്കും.

ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നതായിരുന്നുവെന്നും, എന്നിട്ട്‌ നാം അവയെ വേര്‍പെടുത്തുകയാണുണ്ടായതെന്നും സത്യനിഷേധികള്‍ കണ്ടില്ലേ? വെള്ളത്തില്‍ നിന്ന്‌ എല്ലാ ജീവവസ്തുക്കളും നാം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലേ?

ഭൂമി അവരെയും കൊണ്ട്‌ ഇളകാതിരിക്കുവാനായി അതില്‍ നാം ഉറച്ചുനില്‍ക്കുന്ന പര്‍വ്വതങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവര്‍ വഴി കണ്ടെത്തേണ്ടതിനായി അവയില്‍ (പര്‍വ്വതങ്ങളില്‍) നാം വിശാലമായ പാതകള്‍ ഏര്‍പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ആകാശത്തെ നാം സംരക്ഷിതമായ ഒരു മേല്‍പുരയാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്‌. അവരാകട്ടെ അതിലെ (ആകാശത്തിലെ) ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ തിരിഞ്ഞുകളയുന്നവരാകുന്നു.

അവനത്രെ രാത്രി, പകല്‍, സൂര്യന്‍, ചന്ദ്രന്‍ എന്നിവയെ സൃഷ്ടിച്ചത്‌. ഓരോന്നും ഓരോ ഭ്രമണപഥത്തിലൂടെ നീന്തി (സഞ്ചരിച്ചു) കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. (21: 30 – 33):

ആദ്യം ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നതായിരുന്നു. പിന്നീടാണു്‌ ദൈവം അവയെ വേര്‍പെടുത്തിയതു്‌. അതിന്‍പ്രകാരം, ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും സൃഷ്ടിച്ചതു്‌ ചെകുത്താന്‍ ആവാനാണു്‌ സാദ്ധ്യത. കാരണം, ദൈവത്തിനു്‌ പണിയുണ്ടാക്കി കൊടുക്കുകയാണല്ലോ അവന്റെ പണി. ദൈവമായിരുന്നു അവയെ സൃഷ്ടിച്ചതെങ്കില്‍ ഈ കുന്ത്രാണ്ടങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ വേര്‍പെട്ടിരിക്കേണ്ടവയാണെന്നു്‌ മുന്‍കൂട്ടി കാണുകയും, സൃഷ്ടിയിലേതന്നെ അവയെ വേര്‍പെട്ടവയായി സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നില്ലെന്നുണ്ടോ? നെല്‍ച്ചെടിയില്‍ നിന്നും നേരിട്ടു്‌ അരി വിളയിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നെങ്കില്‍, നെല്ലുപുഴുങ്ങിക്കുത്തി അരിയാക്കുക എന്ന ബുദ്ധിമുട്ടു്‌ മനുഷ്യന്‍ ഒഴിവാക്കുമായിരുന്നു എന്നാണെനിക്കു്‌ തോന്നുന്നതു്‌. പക്ഷേ, ബാല്യത്തിലേ മുറിച്ചുമാറ്റേണ്ട ഒരു ലിംഗാഗ്രവുമായി മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലും എളുപ്പം അവരെ ലിംഗാഗ്രം ഇല്ലാത്തവരായി സൃഷ്ടിക്കുകയാണെന്ന സിമ്പിള്‍ ലോജിക്ക് മനസ്സിലാവാത്ത ഒരു ദൈവം ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആകാശങ്ങളേയും ഭൂമിയേയും സൃഷ്ടിച്ചശേഷം ഭയങ്കരമായി മൂച്ചുപിടിച്ചു്‌ അവയെ തമ്മില്‍ വേര്‍പെടുത്തുന്നതു്‌ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളു. വേണമെങ്കില്‍ അതിലും നമുക്കു്‌ നല്ലൊരു ദൃഷ്ടാന്തമുണ്ടു്‌ – ഒരു ദൈവത്തെ കണ്ടുപിടിച്ചവനെക്കാള്‍ കൂടിയ ഒരു ബുദ്ധി ആ ദൈവത്തിനു്‌ ഉണ്ടാവാന്‍ കഴിയില്ല എന്നതാണതു്‌.

വെള്ളത്തില്‍ നിന്നുമാണു്‌ എല്ലാ ജീവവസ്തുക്കളെയും ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയതു്‌ എന്നതുകൊണ്ടാണല്ലോ ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള മണ്ണുമായി സമുദ്രത്തിന്റെ അടിയിലേക്കു്‌ മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടതു്‌!

പുരുഷനു്‌ അഗ്രചര്‍മ്മം വച്ചുപിടിപ്പിച്ച അതേ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച രാത്രിയും പകലും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അവയുടെ വഴികളിലൂടെ നീന്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു്‌ ഭൂമിയും കാണാതിരിക്കുന്നില്ല എന്നതിനാല്‍, അവയെപ്പോലെ തനിക്കും ഒന്നു്‌ നീന്തണം എന്നു്‌ ഭൂമിക്കും തോന്നിയാല്‍ എന്തായിരിക്കും ഭൂമിയിലുള്ളവയുടെ ഇളക്കം? അതുപോലുള്ള ഇളക്കമൊന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കാനാണു്‌ ആഴത്തില്‍ കുഴികുത്തി നല്ല ഉറപ്പായി ദൈവം പര്‍വ്വതങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചതു്‌. പര്‍വ്വതങ്ങളെ കാണുമ്പോള്‍ പിക്നിക്കിനു്‌ പോകണം എന്നു്‌ മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ തോന്നുമെന്നു്‌ അറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണു്‌ അവയില്‍ കുറെ നാഷനല്‍ ഹൈവേകളും ആയിക്കോട്ടേ എന്നു്‌ ദൈവം കരുതിയതു്‌. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമുള്ള യാത്രയില്‍ അവര്‍ക്കു്‌ വഴി തെറ്റിപ്പോകരുതല്ലോ. ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച അതുപോലൊരു രാജവീഥിയാണു്‌ ‘സില്‍ക്ക് സ്റ്റ്റീറ്റ്’. ദൈവം എല്ലാം മുന്‍കൂട്ടി കാണുന്നവനാണെന്നു്‌ അഗ്രചര്‍മ്മകാണ്ഡത്തില്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടതു്‌ ഓര്‍മ്മിക്കുക. ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നതിനെ ബലം പ്രയോഗിച്ചു്‌ വേര്‍പെടുത്തിയ ബിഗ്-ബാംഗിന്റെ നടുക്കം തീര്‍ന്ന ഉടനെയാണു്‌ ദൈവം ആകാശമേല്‍പുരയുടെ കെട്ടിമേയല്‍ ആരംഭിച്ചതു്‌.

“ആകാശങ്ങളെ (ഗ്രഹങ്ങളെ) ശക്തിപൂര്‍വം നാം സൃഷ്ടിച്ചു. നാമതിനെ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. (51/ 47)”

ഇനി, ഖുര്‍ആനിലെ ഈ വാക്യവും അതിനെത്തുടര്‍ന്നുള്ള രണ്ടു്‌ വാക്യങ്ങളും കാണുക:

ആകാശമാകട്ടെ നാം അതിനെ ശക്തി കൊണ്ട്‌ നിര്‍മിച്ചിരിക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും നാം വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നവനാകുന്നു.

ഭൂമിയാകട്ടെ നാം അതിനെ ഒരു വിരിപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ അത്‌ വിതാനിച്ചവന്‍ എത്ര നല്ലവന്‍!

എല്ലാ വസ്തുക്കളില്‍ നിന്നും ഈ രണ്ട്‌ ഇണകളെ നാം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ ആലോചിച്ച്‌ മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ വേണ്ടി. (51: 47 – 49)

ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ആകാശങ്ങളെയും ഭൂമിയെയും വേര്‍പെടുത്താന്‍ വേണ്ടി ചില്ലറ പിടുത്തമാണോ ദൈവം പിടിച്ചതു്‌? അതുകൊണ്ടു്‌ ആകാശത്തെ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ നല്ല ശക്തി പ്രയോഗിക്കേണ്ടിവന്നു എന്നതില്‍ ഒട്ടും അതിശയോക്തിയില്ല. ജോര്‍ജ്ജ് ബുഷ് പ്രശ്നം സോള്‍വ് ചെയ്യുന്നവനാണെങ്കില്‍, ദൈവം പ്രശ്നങ്ങളെ വികസിപ്പിക്കുന്നവനാണു്‌. ഭൂമിയെ ദൈവം ആക്കി വച്ചിരിക്കുന്നതു്‌ ഒരു വിരിപ്പു്‌ ആയിട്ടാണു്‌. പില്‍ക്കാലത്തു്‌ അതു്‌ ഉരുണ്ടുപോയെങ്കില്‍ അതിന്റെ പിന്നിലും ആ പിശാചു്‌ തന്നെയാവാനാണു്‌ വഴി. ദൈവത്തിനു്‌ സ്വൈര്യം കൊടുക്കാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി എത്ര വലിയ നോമ്പും വ്രതവും എടുക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്തവനാണു്‌ പിശാചു്‌. പേടിക്കുകയോ പരിഭ്രമിക്കുകയോ വേണ്ട. സമയം പോലെ ദൈവം ഭൂമിയെ വീണ്ടും വിരിപ്പാക്കി മാറ്റിക്കൊള്ളും.

എല്ലാ വസ്തുക്കളില്‍ നിന്നും ഈരണ്ട്‌ ഇണകളെ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചതു്‌ നമ്മള്‍ ആലോചിച്ച്‌ മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ വേണ്ടിയാണു്‌. എന്താണു്‌ നമ്മള്‍ ആലോചിക്കേണ്ടതു്‌? ഇണകളല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ മനുഷ്യര്‍ ഏകകോശജീവികളെപ്പോലെ സ്വയം വിഭജിച്ചു്‌ പെരുകേണ്ടി വരുമായിരുന്നു. അതാണു്‌ നമ്മള്‍ ആലോചിക്കേണ്ടതു്‌. അപ്പോള്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ ‘പൊട്ടെന്‍ഷ്യല്‍’ ആയ മരണം സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല. ഒന്നുവച്ചാല്‍ രണ്ടു്‌ എന്ന രീതിയില്‍ പെരുകാമെന്നല്ലാതെ, ഒന്നു്‌ മനസ്സിണങ്ങി ചാകാന്‍ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ! അതല്ലെങ്കില്‍ ദൈവം സ്വന്തം കൈകള്‍ കൊണ്ടു്‌ ഓരോന്നിനേയും വേറേ വേറേ വല്ല അമ്മിക്കല്ലിലും വച്ചു്‌ അരച്ചു്‌ കുഴമ്പുരൂപത്തില്‍ ആക്കി കൊല്ലണം. എന്തൊരു കഷ്ടമായേനെ അതു്‌? അതുവഴി സ്വര്‍ഗ്ഗം, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ ഹൂറികള്‍, നരകം, നരകത്തിലെ വറചട്ടികള്‍, നോമ്പു്‌, പ്രാര്‍ത്ഥന, മയ്യത്തു്‌ ചടങ്ങുകള്‍ … … എല്ലാം വ്യര്‍ത്ഥവും അധികപ്പറ്റുമാവുമായിരുന്നില്ലേ? അതല്ലാതെ മറ്റെന്തു്‌ ആലോചിച്ചു്‌ മനസ്സിലാക്കാനാണു്‌ ദൈവം നമ്മോടു്‌ ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്നു്‌ എനിക്കറിയില്ല.

“അവന്‍ പിന്നെ ആകാശത്തിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അത് വാതകാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ആകാശത്തോടും ഭൂമിയോടും പറഞ്ഞു; ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ അനുസരണയുള്ളവരാവുക എന്ന്. അപ്പോള്‍ അവ രണ്ടും അറിയിച്ചു, ഞങ്ങളിതാ അനുസരണയുള്ളവരായി വന്നിരിക്കുന്നു. (41/ 11).”

ഇനി, ഖുര്‍ആനിലെ ഈ വാക്യവും അതിനു്‌ മുന്‍പും പിന്‍പുമുള്ള വാക്യങ്ങളും കാണുക:

നീ പറയുക: രണ്ടുദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങളിലായി ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ചവനില്‍ നിങ്ങള്‍ അവിശ്വസിക്കുകയും അവന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ സമന്‍മാരെ സ്ഥാപിക്കുകയും തന്നെയാണോ ചെയ്യുന്നത്‌? അവനാകുന്നു ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ്‌.

അതില്‍ (ഭൂമിയില്‍) – അതിന്‍റെ ഉപരിഭാഗത്ത്‌ – ഉറച്ചുനില്‍ക്കുന്ന പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ അവന്‍ സ്ഥാപിക്കുകയും അതില്‍ അഭിവൃദ്ധിയുണ്ടാക്കുകയും, അതിലെ ആഹാരങ്ങള്‍ അവിടെ വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തി വെക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നാലു ദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങളിലായിട്ടാണ്‌ (അവനത്‌ ചെയ്തത്‌.) ആവശ്യപ്പെടുന്നവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ശരിയായ അനുപാതത്തില്‍

അതിനു പുറമെ അവന്‍ ആകാശത്തിന്‍റെ നേര്‍ക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. അത്‌ ഒരു പുകയായിരുന്നു.എന്നിട്ട്‌ അതിനോടും ഭൂമിയോടും അവന്‍ പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ അനുസരണപൂര്‍വ്വമോ നിര്‍ബന്ധിതമായോ വരിക. അവ രണ്ടും പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളിതാ അനുസരണമുള്ളവരായി വന്നിരിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ രണ്ടുദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങളിലായി അവയെ അവന്‍ ഏഴുആകാശങ്ങളാക്കിത്തീര്‍ത്തു. ഓരോ ആകാശത്തിലും അതാതിന്‍റെ കാര്യം അവന്‍ നിര്‍ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. സമീപത്തുള്ള ആകാശത്തെ നാം ചില വിളക്കുകള്‍ കൊണ്ട്‌ അലങ്കരിക്കുകയും സംരക്ഷണം ഏര്‍പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. പ്രതാപശാലിയും സര്‍വ്വജ്ഞനുമായ അല്ലാഹു വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തിയതത്രെ അത്‌. (41: 9 – 12)

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക: ആദിപ്രപഞ്ചം ആകാശത്തില്‍ ഒരു പുകയായി അങ്ങനെ നിന്നപ്പോള്‍, എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ‘താഴെ’ ഭൂമിയും നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു! ആ പുകയോടും ഭൂമിയോടും അവന്‍ പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ അനുസരണപൂര്‍വ്വമോ നിര്‍ബന്ധിതമായോ വരിക. അവയ്ക്കു്‌ ആകെ കണ്‍ഫ്യൂഷനായി. അനുസരണപൂര്‍വ്വമോ നിര്‍ബന്ധിതമായോ? നിര്‍ബന്ധിതമായോ അനുസരണപൂര്‍വ്വമോ? അനുസരണ ബലിയേക്കാള്‍ നല്ലതാണെന്നു്‌ ഓത്തുപള്ളിക്കൂടത്തില്‍ അവറ്റകള്‍ പഠിച്ചിരുന്നതു്‌ ഒരു മഹാഭാഗ്യമായി എന്നേ പറയേണ്ടൂ, അവസാനം അവ രണ്ടും ഏകസ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളിതാ അനുസരണമുള്ളവരായി വന്നിരിക്കുന്നു”.

രണ്ടുദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങളിലായി ഭൂമി, നാലു ദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങളിലായി ഉറച്ചുനില്‍ക്കുന്ന പര്‍വ്വതങ്ങള്‍, രണ്ടുദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങളിലായി ഏഴു്‌ ആകാശങ്ങള്‍! ആവശ്യപ്പെടുന്നവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ശരിയായ “അനുപാതത്തില്‍” വേണം കാര്യങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കാന്‍ എന്നു്‌ അറിയാത്തവന്‍ അല്ലല്ലോ ദൈവം! ബ്ലാക്ക് ഹോളും, ഡാര്‍ക്ക് മാറ്ററും, ഡാര്‍ക്ക് എനര്‍ജിയും, കോടാനുകോടി നക്ഷത്രവ്യൂഹങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു്‌ തൊട്ടുമുകളിലുള്ള ആകാശത്തില്‍ ചില വിളക്കുകളും കൊളുത്താന്‍ രണ്ടുദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങള്‍! ഉറച്ചുനില്‍ക്കുന്ന പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ നാലു്‌ ദിവസ(ഘട്ട)ങ്ങള്‍! എന്നുവച്ചാല്‍, പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ക്കു്‌ ഉറപ്പു്‌ ലഭിക്കാന്‍ വേണ്ടത്ര ആഴമുള്ള കുഴികള്‍ കുത്തുന്ന പോലെ അത്ര അദ്ധ്വാനഭാരമുള്ള ജോലിയല്ലല്ലോ ഏഴു്‌ ആകാശങ്ങളും, ‘കുട്ടി പറഞ്ഞപോലുള്ള’ അവയിലെ സാധനങ്ങളും തട്ടിക്കൂട്ടാന്‍!

ഇപ്പറഞ്ഞതെല്ലാം വായിച്ചിട്ടും ഖുര്‍ആന്‍ മുഴുവന്‍ ആധുനികശാസ്ത്രമാണെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം നിങ്ങള്‍ക്കു്‌ ബോദ്ധ്യപ്പെടുന്നില്ലെങ്കില്‍, ദാണ്ടെ ഈ ജ്ഞാനങ്ങള്‍ കൂടി വായിക്കുക.

“സൂര്യന്‍ അതിന്റെ സങ്കേതത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രതാപിയും സര്‍വജ്ഞനുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ സൂക്ഷ്മപദ്ധതിയനുസരിച്ചാണിത്. ചന്ദ്രനും ചില മണ്ഡലങ്ങള്‍ നാം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് അത് ഉണങ്ങിയ ഈത്തപ്പനക്കുലയുടെ തണ്ടു പോലെയായിത്തീരും. ചന്ദ്രനെ എത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ സൂര്യന് സാധ്യമല്ല. പകലിനെ മറികടക്കാന്‍ രാവിനുമാവില്ല. എല്ലാ ഓരോന്നും നിശ്ചിത ഭ്രമണപഥത്തില്‍ നീന്തിത്തുടിക്കുകയാണ്. (36/ 38-40).” നെഞ്ചത്തു്‌ കൈവച്ചു്‌ സത്യം പറയൂ! ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിത്തന്നില്ലെങ്കില്‍ ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കു്‌ അറിയാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നു എന്നാണോ നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നതു്‌?

അതും പോരാത്തവര്‍ക്കു്‌: ഹബ്ള്‍സ് സ്‌പെയ്‌സ് ടെലസ്‌കോപ്പ്, കാലൈഡൊസ്കോപ്പ്, ലറിംഗോസ്കോപ്പ്, മൈക്രോസ്കോപ്പ്, സ്പെയ്സ്-ടൈം കണ്ടിന്യുവം, ജെനറല്‍ റിലേറ്റിവിറ്റി, ഹിഗ്സ് ഫീല്‍ഡ്, റോയല്‍ എന്‍ഫീല്‍ഡ്,  ഐന്‍‌സ്റ്റൈന്‍, ഫ്രാങ്കെന്‍‌സ്റ്റൈന്‍, ഹോക്കിംഗ്, ബ്രേക്കിംഗ്, ട്രാക്കിംഗ് … … “സത്യനിഷേധികളേ കണ്ടുമനസ്സിലാക്കൂ, വാനലോകങ്ങളും ഭൂമിയുമെല്ലാം ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്ന രൂപത്തിലായിരുന്നു. നാം അവയെ വിടര്‍ത്തിയെടുത്തു.” ‘നാം’ എന്നതു്‌ കേട്ടു്‌ ഒന്നിലധികം ദൈവമോ എന്നു്‌ തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട. ദൈവം തനിക്കു്‌ സ്വയം ഒരു പൂജകബഹുവചനം അനുവദിച്ചുകൊടുത്തു എന്നേയുള്ളു, കാര്യമാക്കാനില്ല.

 
9അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 7, 2012 in Uncategorized

 

മുദ്രകള്‍: , , ,