RSS

Monthly Archives: ജനുവരി 2011

എവൊല്യൂഷനും സൃഷ്ടിവാദികളും

ആർട്ടിഫിഷ്യൽ സെലക്ഷൻ വഴി വളർത്തുമൃഗങ്ങളിലും സസ്യങ്ങളിലുമെല്ലാം പരിണാമം സംഭവിപ്പിക്കാനാവുമെന്നു് നമുക്കറിയാം. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകൾകൊണ്ടു് വളർത്തുമൃഗങ്ങളിലും, (പ്രത്യേകിച്ചും നായ്ക്കളിൽ) വളർത്തുപക്ഷികളിലും, പച്ചക്കറിവർഗ്ഗങ്ങളിലുമെല്ലാം മനുഷ്യനിയന്ത്രണത്തിൽ നടന്നതും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ എവൊല്യൂഷൻ കാണാതിരിക്കാനാവില്ലല്ലോ. ആരംഭകാലങ്ങളിൽ മനുഷ്യവാസമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ആഹാരത്തിനായി ചുറ്റിത്തിരിയാൻ തുടങ്ങിയ ചെന്നായ്ക്കളെ കാലക്രമേണയാണു് മനുഷ്യർ വളർത്തുമൃഗങ്ങൾ ആക്കി മാറ്റിയെടുത്തതു്. അവയിൽ നിന്നും ബ്രീഡിംഗ്‌ വഴി വളർത്തിയെടുക്കപ്പെട്ട, അങ്ങേയറ്റം വ്യത്യസ്തമായ നൂറുകണക്കിനു് ശ്വാനവർഗ്ഗങ്ങൾ ഇന്നു് നിലവിലുണ്ടു്. എത്രയോ പശുക്കുട്ടികൾ കുടിച്ചാലും തീരാത്തത്ര പാലു് സാധാരണയിലും കൂടിയ കാലത്തേക്കു് ഉൽപാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവിധത്തിൽ പശുക്കളുടെ അകിടിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കഴിയുന്നതും നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ടു്. തത്വത്തിൽ, ഈ വിധത്തിലുള്ള പരിണാമങ്ങൾ ഓരോന്നും മനുഷ്യരിലും സാദ്ധ്യമാവുന്നവയാണു്. കാബേജ്‌ മുതലായ പച്ചക്കറികൾ, റോസ്‌, ഓർക്കിഡ്‌ തുടങ്ങിയ പൂവുകൾ ഇവയിലെല്ലാം അപൂർവ്വമായ ഇനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കാൻ മനുഷ്യനു് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നതും ഇന്നു് ഒരു ദൈനംദിനാനുഭവമാണു്. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ സെലക്ഷൻ വഴിയുള്ള പരിണാമത്തിന്റെ അനേകം ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ചിലതു് മാത്രമാണിവ. ഈ വസ്തുതകളെല്ലാം തെളിയിക്കുന്നതു് എവൊല്യൂഷൻ എന്നതു് ഒരു കെട്ടുകഥയല്ല, പ്രായോഗികമായി നമ്മുടെ കണ്മുന്നിൽത്തന്നെ സാദ്ധ്യമാവുന്ന ഒരു കാര്യമാണെന്നല്ലാതെ മറ്റെന്താണു്? ഇവിടെയെല്ലാം എവൊല്യൂഷനു് വേണ്ടി കൃത്രിമമായി ‘സെലക്ഷൻ’ നടത്തുന്നതു് മനുഷ്യരാണെങ്കിൽ, ‘നാച്യുറൽ’ സെലക്ഷൻ വഴിയുള്ള എവൊല്യൂഷനിൽ മനുഷ്യന്റെ സ്ഥാനം പ്രകൃതി ഏറ്റെടുക്കുന്നു എന്ന ഒരു വ്യത്യാസമേയുള്ളു. ഹോബി ആയോ, ബിസിനസ്‌ ലക്ഷ്യമാക്കിയോ മനുഷ്യരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ആർട്ടിഫിഷ്യൽ സെലക്ഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലെ എവൊല്യൂഷനും, അത്തരം സ്വാർത്ഥമായ താത്പര്യങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, സര്‍വൈവലിനു് യോഗ്യമായവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പ്രകൃതിസഹജതയായ നാച്യുറൽ സെലക്ഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലെ എവൊല്യൂഷനും തമ്മിലുള്ള ഒരു പ്രധാന വ്യത്യാസം അവ രണ്ടും സംഭവിക്കാൻ വേണ്ടിവരുന്ന കാലദൈർഘ്യമാണു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, നായ്ക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിലുള്ള പരിണാമങ്ങൾ സംഭവിപ്പിച്ചു് നൂറുകണക്കിനു് വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ മനുഷ്യനു് ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ പരിശ്രമമേ വേണ്ടിവന്നുള്ളു. അതേസമയം, നാച്യുറൽ സെലക്ഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, പൊതുവായ ഒരു പൂർവ്വികനിൽനിന്നും വ്യത്യസ്ത സ്പീഷിസ്‌ പരിണമിച്ചുണ്ടാവാൻ വേണ്ടിവരുന്നതു് ലക്ഷക്കണക്കിനു് വർഷങ്ങളാണു്.

എവൊല്യൂഷനിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത ക്രിസ്തീയവിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി ബൈബിളിൽ നിന്നുതന്നെ ഒരു ‘ആർട്ടിഫിഷ്യൽ സെലക്ഷൻ’ കഥ: അൽപം വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണെങ്കിലും, കൃത്രിമമായ സെലക്ഷൻ വഴി വരയും പുള്ളിയുമുള്ള ആടുകളെ മാത്രം ജനിപ്പിക്കുന്ന തന്ത്രം ബൈബിളിലും വർണ്ണിക്കുന്നുണ്ടു്. കൗശലക്കാരനായ പുരാതനപിതാവു് യാക്കോബ്‌ അവന്റെ സൂത്രക്കാരനായ അമ്മായപ്പൻ ലാബാൻ തന്റെ പങ്കു് ആടുകളെക്കൂടി ഒപ്പിച്ചെടുക്കാതിരിക്കാനായി ഒരിക്കൽ ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കുന്നു: ചെമ്മരിയാടുകളിൽ കറുത്തവയൊക്കെയും, കോലാടുകളിൽ പുള്ളിയും മറവുമുള്ളവയൊക്കെയും തന്റെ പ്രതിഫലവും ബാക്കിയുള്ളവയെല്ലാം അമ്മായപ്പനുള്ളവയും ആയിരിക്കും. പിന്നീടു് പങ്കുവയ്ക്കുമ്പോൾ, തന്റെ പങ്കിൽ അങ്ങനെയല്ലാത്തവയെ കണ്ടാൽ അവ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നു് കരുതാം. ഈ രണ്ടു് ഗ്രൂപ്പും തമ്മിൽ മൂന്നു് ദിവസത്തെ അകലമുണ്ടായിരിക്കും. ഈ ഉടമ്പടി രണ്ടുപക്ഷവും അംഗീകരിക്കുന്നു. തന്റെ ആടുകളെല്ലാം ഇപ്പറഞ്ഞ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവയായി ജനിക്കുന്നതിനു് യാക്കോബ്‌ ചെയ്തതായി പറയുന്ന കാര്യങ്ങളെ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കാതെ, ഇന്നത്തെ ബുദ്ധിയുപയോഗിച്ചു് പ്രായോഗികമായി ചിന്തിച്ചാൽ, ഇവിടെ നമുക്കു് കാണാൻ കഴിയുന്നതു് ഒരു പ്രത്യേക ഇനം ആടുകളെ ജനിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി നടത്തപ്പെടുന്ന ആർട്ടിഫിഷ്യൽ സെലക്ഷനല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. താത്പര്യമുള്ളവർക്കു് ഉൽപത്തിപ്പുസ്തകം മുപ്പതാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഈ ഭാഗം വിശദമായി വായിക്കാം. ഏതാനും ദശകങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു ശാസ്ത്രശാഖയാണു് ജെനറ്റിക്സ്‌ എന്നതിനാൽ, യാക്കോബിന്റെ കഥയിലെന്നപോലെതന്നെ, ചുരുക്കം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു് മുൻപു് നായ്ക്കളെ ബ്രീഡ്‌ ചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചവരും ജെനറ്റിക്സ്‌ വിദഗ്ദ്ധർ ഒന്നുമായിരുന്നില്ല.

മനുഷ്യനും കുരങ്ങും ഒരു പൊതുവായ പൂർവ്വികനിൽ നിന്നും വരുന്നു എന്നു് കേൾക്കുമ്പോൾ, സാമാന്യബുദ്ധിയിൽ അതു് അവിശ്വസനീയമായി നമുക്കു് തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ അതിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണം, ഈ മാറ്റത്തിനു് വേണ്ടിവരുന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിനു് വർഷങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ വസ്തുത കാണാനുള്ള നമ്മുടെ സ്വാഭാവികമായ കഴിവുകേടാണു്. ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ, ഏറിയാൽ എൺപതോ തൊണ്ണൂറോ വർഷങ്ങൾ മാത്രം ആയുസ്സുള്ള മനുഷ്യന്റെ സാമാന്യചിന്തക്കു് ഉൾക്കൊള്ളാനാവുന്നതല്ല അനേക ലക്ഷവും കോടിയും വർഷങ്ങളിലൂടെ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളിൽ നടന്ന പരിണാമങ്ങൾ. ഭൂമിയിലെ അതിജീവനത്തിനുവേണ്ടി ഇരതേടുക, ശത്രുവിനേയും മിത്രത്തേയും തിരിച്ചറിയുക, ഇണയെ കണ്ടെത്തുക മുതലായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ സാദ്ധ്യമാവുന്നതിനാണു് ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ബുദ്ധിയുമെല്ലാം, മറ്റേതൊരു ജീവിയിലുമെന്നപോലെതന്നെ, മനുഷ്യരിലും എവൊല്യൂഷൻ വഴി രൂപമെടുത്തതു്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണു്, ആണവികതലത്തിൽ എന്തു് സംഭവിക്കുന്നു എന്നോ, ആകാശത്തിനുമപ്പുറമുള്ള ലോകത്തിൽ/ലോകങ്ങളിൽ എന്തു് സംഭവിക്കുന്നു എന്നോ അറിയാനുള്ള ശേഷി നൽകുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളൊന്നും മനുഷ്യർക്കില്ലാതെ പോയതു്. ഈ രണ്ടു് മൈക്രോ-മാക്രോ ലോകങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഡോക്കിൻസിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഒരുതരം മധ്യലോകവാസികളായി, ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങൾ മാത്രം ചിലവഴിക്കാൻ കഴിയുന്നവരാണു് മനുഷ്യർ. ഭൂമിയിലെ അതിജീവനത്തിനു് അത്തരം കഴിവുകൾ ഒരു ആവശ്യമല്ല. ആയിരുന്നെങ്കിൽ, അവകൂടി എവൊല്യൂഷൻ വഴി നമുക്കു് ലഭിക്കുമായിരുന്നു എന്നു് ചിന്തിക്കുന്നതിൽ തെറ്റുമില്ല.

മനുഷ്യരെ ഒരു ഉന്നത സ്പീഷിസ്‌ ആയി പരിഗണിക്കുന്നതും അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസ്യം എന്നേ പറയാനുള്ളു. മനുഷ്യരേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇന്ദ്രിയശേഷിയോ കായികശേഷിയോ വേഗതയോ ഒക്കെ ഉള്ള പലതരം ജീവികൾ ലോകത്തിലുണ്ടു്. നാച്യുറൽ സെലക്ഷൻ വഴിയുള്ള എവൊല്യൂഷനിലൂടെ ആ ജീവികൾ കൈവരിച്ച അതിജീവനോപാധികളാണു് അവയുടെ ഈദൃശ കഴിവുകൾ. മനുഷ്യരിലെ ചില വിഭാഗങ്ങൾ അവരെ ഏതോ ഒരു ദൈവം പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തതാണെന്ന പൊങ്ങച്ചഭ്രാന്തിനെ സ്വന്തം മതം സ്ഥാപിച്ചും, ദൈവം നേരിട്ടു് ഇറക്കിക്കൊടുത്ത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പൊക്കിക്കാണിച്ചും ന്യായീകരിക്കാറുള്ളതു് നമ്മൾ കാണാറുണ്ടു്. ഈ ദൈവം തന്നെയാണു് മറ്റു് മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും അവർതന്നെ പറയുകയും ചെയ്യും! സ്നേഹസ്വരൂപിയായ ഒരു പിതാവു് ഒരു പ്രത്യേക മകന്റെ കുടുംബത്തെ ‘സ്വന്തം കുടുംബം’ എന്നു് വേർതിരിക്കുന്നതിൽ അങ്ങേരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവുമോ? പ്രപഞ്ചസ്രഷ്ടാവു് എന്നാൽ ഇത്തിരി വലിയ ഒരു ഗോത്രപിതാവു് എന്ന രൂപത്തിൽ കണ്ടിരുന്ന അറേബ്യൻ പെനിൻസുലയിലെ ഒരു പേട്രിയാർക്കൽ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണു് സെമിറ്റിക്‌ മതങ്ങളിൽ ഇന്നു് കാണുന്ന ദൈവം. എവൊല്യൂഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, അതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം എന്നു് സ്വയം ഉയർത്തി ദൈവത്തിനൊപ്പം തങ്ങളെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഒരു ജനവിഭാഗം വേണ്ടത്ര കാലം മറ്റു് മനുഷ്യരിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു് ഏതെങ്കിലും ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട ദ്വീപിലോ മറ്റോ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, കുറേ ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോഴെങ്കിലും ആ ദ്വീപിനു് വെളിയിലുള്ള മറ്റു് മനുഷ്യസ്പീഷിസുമായി ഇണചേർന്നു് മക്കളെ ജനിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം പരിണാമം സംഭവിച്ചു് ഒരുപക്ഷേ അവർ മറ്റൊരു (സ്വാഭാവികമായും അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഉന്നതമായ!) സ്പെഷ്യൽ സ്പീഷിസ്‌ ആയി മാറിയേനെ. ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മഹത്വമേറിയ ജനം ആയതിനാലാണു് ഞങ്ങൾ നാച്യുറൽ സെലക്ഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എവൊല്യൂഷൻ വഴി ‘ഹോമിയോ യഹോവാസ്കുസ്‌’ എന്നോ ‘ഹോമിയോ അറാബിസ്കുസ്‌’ എന്നോ മറ്റോ പേരിൽ മറ്റൊരു സ്പീഷിസ്‌ ആയി മാറിയതെന്നു് സമർത്ഥിക്കുകയുമാവാം. ആറുദിവസത്തെ അദ്ധ്വാനം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഒരു ദിവസം വീട്ടിലിരുന്നു് വിശ്രമിക്കാതെ ഗത്യന്തരമില്ലാത്തവിധം തളർന്നുപോയ ദൈവത്തിനു് മ്യൂട്ടേഷൻ, സെലക്ഷൻ മുതലായ തലവേദനകൾ ഒഴിവായിക്കിട്ടുന്നതിൽ സന്തോഷമേ ഉണ്ടാവാൻ വഴിയുമുള്ളു.

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വഴി നേരിട്ടു് അറിയാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളെ ചെറിയചെറിയ ചുവടുകളിലൂടെ കൃത്രിമമായി അറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ മനുഷ്യർക്കു് കഴിഞ്ഞതും, കഴിയുന്നതും പരിണാമം വഴി മനുഷ്യബുദ്ധിക്കു് സംഭവിച്ച പടിപടിയായുള്ള വളർച്ചയുടെ ഫലമായാണു്. ജീവൻ പോലും പണയപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നേക്കാമായിരുന്ന വിധം പ്രതികൂലമായിരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടു് എത്രയോ ശാസ്ത്രജ്ഞർ നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ നടത്തിയ വിശ്രമരഹിതമായ പരിശ്രമങ്ങളുടെ ഫലമായാണു് ഇത്രയൊക്കെ പ്രപഞ്ചരഹസ്യങ്ങൾ ലോകം ഇതിനോടകം മനസ്സിലാക്കിയെടുത്തതു്. ആരംഭകാലത്തു് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കു് ചിതയൊരുക്കിയവരുടെ പിന്മുറക്കാർ ഇന്നും പ്രകൃതിശാസ്ത്രങ്ങളെ ‘യുദ്ധശാസ്ത്രം’ എന്നു് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അവർത്തന്നെ ഈ ഇളിഭ്യത്തരം കൊട്ടിഘോഷിക്കാൻ ആധുനികസാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ സഹായം തേടുന്നു. ഈ ഇരട്ടത്താപ്പിലെ ഉളുപ്പില്ലായ്മ മറച്ചുപിടിക്കാനായി ശാസ്ത്രീയനേട്ടങ്ങൾ തങ്ങളുടേതു് കൂടിയാണെന്നു് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. പരിതാപകരമായ ഈ ജന്മങ്ങൾ സ്വന്തം വേദഗ്രന്ഥത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി ഊനമറ്റതാണെന്നു് വരുത്താൻ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ അതേ നാവുകൊണ്ടുതന്നെ അതേ ‘യുദ്ധശാസ്ത്രത്തിന്റെ’ കൂട്ടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ മാന്ത്രിക ഏലസ്സ്‌, വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു് വട്ടം ചുറ്റൽ, പള്ളിയുടെയും അമ്പലത്തിന്റെയും മുറ്റത്തെ തറയിൽ ഉരുളൽ, മലയിൽ നിന്നു് മലയിലേക്കു് ഓടൽ, ചെകുത്താനെ കല്ലെറിയൽ, ആത്മപീഡനം, മൃഗബലി, നോമ്പു്, മുട്ടുകുത്തൽ, കുരിശുവര, ശീർഷാസനം, ശവാസനം തുടങ്ങിയ, മതവിശ്വാസത്തിനു് വെളിയിലെ ലോകത്തിൽ ആരുചെയ്താലും അവരെ ഉടനെ മനോരോഗാശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കേണ്ടവിധം സംശയരഹിതമെന്നു് ആരും സമ്മതിക്കുന്ന മുഴുഭ്രാന്തുകൾ മുഴുവൻ ‘യുക്തിഭദ്രം’ ആണെന്നു് ‘തെളിയിക്കാൻ’ അവർക്കു് ഏറ്റവും ആധുനികമായ ശാസ്ത്രത്തിൽ കുറഞ്ഞതൊന്നും വേണ്ടതാനും.

മനുഷ്യാസ്തിത്വത്തിനു് സംഭവിക്കാവുന്നതിൽ വച്ചു് ഏറ്റവും ദയനീയമായ അധഃപതനത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ഉദാഹരണങ്ങളാണു് വിശ്വാസികൾ എന്ന അസാമാന്യ ‘സ്പീഷിസ്‌’. ഏതു് സ്പീഷിസും സ്വന്തം വീഴ്ചയിൽ നിന്നും ഏതു് വിധേനയും കരകയറാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസിവർഗ്ഗം അവർ സ്വയം ഏറ്റെടുക്കുന്ന അടിമത്വത്തിന്റെ ചെളിക്കുഴിയിൽ കിടന്നു് ആർപ്പുവിളിക്കുന്നതിലും വഴിപോക്കരെ ചെളിവാരി എറിയുന്നതിലും അങ്ങേയറ്റം സായൂജ്യം അനുഭവിക്കുന്നവരാണു്. കാരണം, അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, അവർ ഈ ലോകത്തിനുവേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരല്ല, സ്വർഗ്ഗരാജ്യമാണു് അവരുടെ ലോകം. അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള യാത്രാമദ്ധ്യേ ചില പ്രാർത്ഥനകളും പൂജകളും മറ്റുചില തരികിടകളും അർപ്പിക്കുന്നതിനായി അവർ ഈ ഭൂമിയിൽ കുറച്ചുനാൾ തങ്ങുന്നു എന്നുമാത്രം. സാധാരണ മനുഷ്യർക്കു് ഗണിതശാസ്ത്രം എന്നപോലെ, തർക്കശാസ്ത്രമാണു് അവരുടെ മാതൃശാസ്ത്രം. എന്തിനെപ്പറ്റിയാണു് തർക്കിക്കുന്നതു് എന്നുപോലുമറിയാതെയാണു് തർക്കിക്കുന്നതെന്നു് മാത്രം. ഒരു സൃഷ്ടിവാദി വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയപദങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, ശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധമുള്ള ആർക്കും ഇക്കൂട്ടരുടെ ‘ശാസ്ത്രജ്ഞാനം’ മനസ്സിലാക്കാനാവും. ശാസ്ത്രീയപ്രതിഭാസങ്ങളുടെ കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത്ത കുറേ നാമങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും സൃഷ്ടിവാദവെബ്‌സൈറ്റിൽ നിന്നും പകർത്തിവയ്ക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല. എവൊല്യൂഷനെപ്പറ്റി ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ എവൊല്യൂഷനായിരിക്കണം വിഷയം. സൃഷ്ടിവാദത്തെപ്പറ്റി ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ സൃഷ്ടിവാദമായിരിക്കണം വിഷയം. എവൊല്യൂഷനെ തെറിപറഞ്ഞാൽ സൃഷ്ടിവാദത്തിന്റെ തെളിവാവുകയില്ല. അതുവഴി വെറുതെ പടർപ്പിൽ തല്ലി കുറെ ബഹളമുണ്ടാക്കാമെന്നുമാത്രം. തെർമോഡൈനാമിക്സിലെ രണ്ടാം നിയമം എന്നോ, ഫ്രീഡ്മാൻ ഗ്രാഫിൽ എവിടെയോ ഒരു പൂജ്യമുണ്ടെന്നോ ഒക്കെ തട്ടിവിടാൻ എളുപ്പമാണു്. ചിയർ ഗേൾസിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ അതു് ധാരാളം മതിതാനും. പക്ഷേ, എന്താണു് തെർമോഡൈനാമിക്സ്‌, എന്താണു് ഫ്രീഡ്മാൻ ഗ്രാഫ്‌ മുതലായ കാര്യങ്ങൾ പണ്ഡിതനായ ഒരു ഫിസിസിസ്റ്റുമായി ചർച്ച ചെയ്യാൻ അത്തരം ചപ്പടാച്ചികൾ ഒന്നും പോരാ. മലയാളം ബ്ലോഗുലകത്തിലെ ഏതെങ്കിലുമൊരു സൃഷ്ടിവാദിക്കു് തന്റേടമുണ്ടോ അവൻ എഴുതിവിടുന്ന ശാസ്ത്രീയ പദങ്ങളെ അധികരിച്ചു് ശാസ്ത്രീയമായ അടിത്തറയോടെ ഒരു ലേഖനമെഴുതാൻ? ശാസ്ത്രം എന്ന ലേബലിൽ എഴുതിവിടുന്ന നോവലുകളല്ല ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നതു്. അത്തരം ചാപിള്ളകൾക്കു് പഞ്ഞമൊന്നുമില്ല എന്നു് എനിക്കുമറിയാം. ഒരു സൃഷ്ടിവാദിയുമായി ചർച്ച ചെയ്യാൻ ഒരുമാതിരി വിലയും നിലയുമുള്ള ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനും വരില്ല എന്ന ഉറപ്പുമൂലം തട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ചവറുകളാണു് സൃഷ്ടിവാദികളുടെ ശാസ്ത്രലേഖനങ്ങൾ.

സൃഷ്ടിവാദ വെബ്‌സൈറ്റുകൾ കോപ്പി-പേസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നവർത്തന്നെ വിക്കിപീഡിയ തുടങ്ങിയ സൈറ്റുകളെ പരിഹസിക്കുന്നതും ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചയാണു്. ആധുനികശാസ്ത്രത്തിലെ അറിവുകൾ പങ്കുവയ്ക്കുന്ന ബായസ്ഡ്‌ അല്ലാത്ത ധാരാളം വെബ്‌സൈറ്റുകളുണ്ടു്. ആധുനികശാസ്ത്രങ്ങളെപ്പറ്റി കൂടുതൽ അറിയണമെന്നുള്ളവർക്കു്, വിക്കിപീഡിയ വേണ്ടെങ്കിൽ, അവയിൽ നിന്നും വേണ്ടതു് തിരഞ്ഞെടുക്കാം. അതല്ലെങ്കിൽ ശാസ്ത്രീയഗ്രന്ഥങ്ങൾ വായിക്കാം. പക്ഷേ, ഫിസിക്സ്‌ എന്നാൽ എന്തെന്നറിയാത്തവർ തെർമോഡൈനാമിക്സ്‌ വായിച്ചിട്ടെന്തു് കാര്യം? അതൊന്നും ചെയ്യാത്തവരാണു്, എന്തിനു്, സ്വന്തമതഗ്രന്ഥം പോലും മനസ്സിരുത്തി വായിക്കാത്തവരാണു് ശാസ്ത്രസത്യങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കാമെന്ന വ്യാമോഹവുമായി ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്ന മുഴുവൻ സൃഷ്ടിവാദികളും. ഇത്തരം അജ്ഞാനികളെയും അൽപജ്ഞാനികളെയും ലക്ഷ്യമാക്കിയാണു് സൃഷ്ടിവാദ ‘പണ്ഡിതർ’ അവരുടെ പുസ്തകങ്ങൾ പടച്ചുവിടുന്നതും. സാമ്പത്തികസ്രോതസ്സായി അവർക്കു് അവിശ്വാസിവർഗ്ഗത്തിന്റെ ഡോളറും വേണ്ടുവോളമുണ്ടു്. ഡോളറിനു് അയിത്തമില്ല. യഥാർത്ഥ ശാസ്ത്രലോകം ഈ വട്ടന്മാരെ അവഗണിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടു് കാലമേറെയായെങ്കിലും, അവർ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ല. വായിക്കാനറിയില്ലെങ്കിലും പല കളറിലുള്ള നോട്ടീസുകൾ കരസ്ഥമാക്കാൻ അനൗൺസ്മെന്റ്‌ ജീപ്പിന്റെ പിന്നാലെ ഓടുന്ന ഗ്രാമീണബാലികാബാലന്മാരെപ്പോലെ, അവർ ‘ശാസ്ത്രജീപ്പിന്റെ’ പുറകെയെത്തി വീണുകിട്ടുന്ന നോട്ടീസുകളുടെ നിറം നോക്കി ശാസ്ത്രീയമായ അപഗ്രഥനങ്ങൾ നടത്തുന്നു. മുകളിൽ പറഞ്ഞപോലെ, കഠിനമായ ശാസ്ത്രീയ പദങ്ങൾ ജപമാലയിലെ കുരുക്കൾ പോലെ കോർത്തുവച്ചു് ഏതാനും വാക്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണു് സൃഷ്ടിവാദികളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ശാസ്ത്രീയമായ വിശകലനങ്ങളും ശാസ്ത്രസത്യങ്ങളുടെ ഖണ്ഡനങ്ങളും. ബൗദ്ധികലോകത്തെ ഒന്നടങ്കം പുച്ഛിക്കുന്നതു് പ്രധാന ഹോബിയാക്കിയിരിക്കുന്ന ഇക്കൂട്ടർ വസ്തുതകൾ പറഞ്ഞു് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരേയും പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടു് മൊഴിയുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ കളി കാണണമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ചത്തു് കഴിയുമ്പോൾ നീയൊക്കെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു് വാ, കാണിച്ചുതരാം”. “അയ്യോ, വേണ്ടായേ” എന്നേ എനിക്കു് പറയാനുള്ളു. ഇക്കൂട്ടരുടെ ദൈവം ഏതായാലും ഒരു അത്ഭുതപ്രതിഭാസംതന്നെ എന്നു് സമ്മതിക്കാതെ വയ്യ! മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാലും തീയിലിട്ടു് പൊരിക്കാൻ മാത്രം തീവ്രമായ പാപം ചെയ്യാൻ ശേഷിയുള്ള മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണു് ആ ദൈവം. രാജവെമ്പാലയെ ജനിപ്പിക്കുന്ന വെമ്പാല! മരിച്ചവരെ വറചട്ടിയിലിട്ടു് വീണ്ടും വീണ്ടും പൊരിച്ചാലും വിദ്വേഷവും വെറുപ്പും തീരാത്ത ഒരു ദൈവം! “ജോണി ഒന്നും ഒരിക്കലും മറക്കുന്നില്ല!” അതുപോലൊരു വിചിത്രദൈവത്തിന്റെ പരിഹാസ്യത എത്രവട്ടം വ്യക്തമാക്കിയാലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത അതിലും വിചിത്രരായ കുറേ ദൈവവിശ്വാസികൾ! സ്രഷ്ടാവു് എങ്ങനെയാണോ, അതുപോലെതന്നെ സൃഷ്ടിയും. അഥവാ, മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയാണോ, അതുപോലെതന്നെ അവൻ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവവും!

ഒരു ലാർജ്ജ്‌ ഹാഡ്രോൺ കൊളൈഡർ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല ശാസ്ത്രജ്ഞർ അവരുടെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾക്കു് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചതു്. പല മൃഗങ്ങളും അതിജീവനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നപോലുള്ള പ്രിമിറ്റീവ്‌ ആയ സഹായവസ്തുക്കളിൽ നിന്നും ആരംഭിച്ചു് പടിപടിയായി മനുഷ്യൻ ആധുനിക ഉപകരണങ്ങളുടെ ലോകത്തിൽ എത്തിച്ചേരുകയായിരുന്നു. അവയിൽ ഒന്നിനെപ്പറ്റിയെങ്കിലും ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടുപോലുമില്ലാത്ത കോടിക്കണക്കിനു് മനുഷ്യർ ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കുന്നുണ്ടെന്നതു് ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണു്. വ്യത്യസ്ത ചുറ്റുപാടുകളിൽ കഴിയുന്ന ഇന്നത്തെ മനുഷ്യജീവിതങ്ങൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ അനേകനൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അകലം കണ്ടെത്താൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല എന്നു് ചുരുക്കം. പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരെ പുരോഗതിയിലേക്കു് നയിച്ചു് ഈ അകലം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കേണ്ടതിനു് പകരം അവരെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ പുറകോട്ടേക്കു് ആട്ടിപ്പായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന യാഥാസ്ഥിതികശക്തികൾ മാനവരാശിയോടു് ചെയ്യുന്നതു് അക്ഷന്തവ്യമായ ഒരു കുറ്റകൃത്യമാണെന്നേ പറയാനുള്ളു. ആ ശക്തികളുടെ മുൻപന്തിയിൽ തന്നെയാണു് മതമേധാവിത്വത്തിന്റെ സ്ഥാനം. ചൂഷണം വഴിയുള്ള സ്ഥാപിതതാത്പര്യസംരക്ഷണം ഒന്നുമാത്രമാണു് അവരുടെ ലക്ഷ്യം. മനുഷ്യരുടെ അജ്ഞത ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന കച്ചവടമനസ്ഥിതിക്കാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു എക്കാലവും മതങ്ങൾ. ദൈവവിശ്വാസം എന്ന പുകമറ ഉള്ളിടത്തോളം ഒരു വിശ്വാസിക്കു് ഈ ചൂഷകരെ തിരിച്ചറിയാനാവുകയുമില്ല. ചൂഷിതർ ചൂഷകരെ സ്വന്തജീവൻ പോലും നൽകി സംരക്ഷിക്കാൻ മടിക്കാത്ത, ചികിത്സയില്ലാത്ത ഭ്രാന്തിന്റെ പേരാണു് ദൈവവിശ്വാസം. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളർച്ചയുടെ ഫലമായി മതവിശ്വാസമെന്ന ചീട്ടുകൊട്ടാരത്തിനു് ഇളക്കം തട്ടിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മതങ്ങൾക്കു് പണ്ടേതന്നെ ഇല്ലാതിരുന്ന ബൗദ്ധികവും യുക്തിയുക്തവുമായ കെട്ടുറപ്പു് ചിന്താശേഷി പണയം വയ്ക്കാത്ത ഓരോരുത്തർക്കും ഇന്നു് കൂടുതൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ബൗദ്ധികലോകത്തിൽ നിലനിൽപു് ഇല്ലാതായിത്തീർന്ന ദൈവ-മതവിശ്വാസങ്ങളെ യുക്തിഹീനമായ ശാസ്ത്രീയവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ (വിശ്വാസത്തിൽ എന്തു് യുക്തി?) കെട്ടിച്ചമച്ചു്, ആടുകൾ ഇടയനെ എന്നപോലെ തങ്ങളെ പിന്തുടരുന്ന അനുയായികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ സ്വയാവരോധിതരായ സൃഷ്ടിവാദശിങ്കങ്ങൾ നിർബന്ധിതരായിത്തീരുന്നു. അവരേക്കാൾ മന്ദബുദ്ധികളായ കേൾവിക്കാരുടെ ഇടയിൽനിന്നും അവർക്കു് ലഭിക്കുന്ന ഹുറാ വിളിയിൽ ആവേശഭരിതരായി ശാസ്ത്രവിരോധികളും ശാസ്ത്രം എന്നാൽ എന്തെന്നുപോലും അറിയാത്തവരുമായ സൃഷ്ടിവാദികൾ ശാസ്ത്രപണ്ഡിതർ എന്ന ആട്ടിൻതോലണിഞ്ഞു് ശാസ്ത്രസത്യങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു് പുലിവാൽ പിടിച്ചാലെന്നപോലെ അവഹേളിതരാവുന്നു. കാരണം, ശാസ്ത്രവും ലോജിക്കും സംബന്ധിച്ച ചില മൗലികസത്യങ്ങൾ അവർക്കറിയില്ല, അതറിയാൻ നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട മുൻനിബന്ധനകൾ അവരുടെ ‘വൈജ്ഞാനിക’ലോകത്തിനു് എത്തിപ്പിടിക്കാനാവാത്തവിധം വെളിയിൽ ആണെന്നതിനാൽ, അവരെ അതറിയിക്കാൻ ആർക്കും ആവുകയുമില്ല. അറിയപ്പെടുന്നതും അറിയപ്പെടാത്തതുമായ സകല പ്രപഞ്ചത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ മാത്രം വലിയവനും ശക്തിമാനും സർവ്വജ്ഞാനിയും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ഒരു ദൈവത്തെ നിർമ്മിക്കുകയും, ആ ദൈവത്തെ അറിയാൻ പോന്ന അതീന്ദ്രിയജ്ഞാനം തനിക്കുണ്ടെന്നു് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മീയചെപ്പടിവിദ്യയുടെ നേരെ വിപരീതമായതാണു് പ്രകൃതിശാസ്ത്രങ്ങൾ. വാചാടോപമല്ല, വസ്തുതകളും എവിഡൻസുകളുമാണു് പ്രകൃതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആധാരം. വേണ്ടത്ര എതിർതെളിവുകൾ ലഭിച്ചാലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ മാത്രം ശാശ്വതവും വിശുദ്ധവുമായ ഒരു സത്യവും ശാസ്ത്രത്തിലില്ല. മതവിശ്വാസത്തിലേതുപോലെ, വ്യക്തമായ എതിർതെളിവുകളെപ്പോലും തള്ളിക്കളഞ്ഞു് വിശ്വാസത്തെ രക്ഷപെടുത്തുന്നതിനുവേണ്ടി നടത്തപ്പെടുന്ന വ്യാഖ്യാനക്കസർത്തുകളും, വളച്ചൊടിക്കലുകളും ശാസ്ത്രത്തിന്റെ രീതികളല്ല. സ്ത്രൈണതയെപ്പോലും നാണം കെടുത്തുന്ന വിധം കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും പരാതികളുമായി ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പുറകെ സ്വമേധയാ മണത്തുകൊണ്ടു് നടക്കുന്ന സൃഷ്ടിവാദിശിങ്കങ്ങൾ ആദ്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതു് ഈ വസ്തുതകളാണു്. ശാസ്ത്രലോകത്തിനു് നിങ്ങളെ ആവശ്യമില്ല.

നൂറിലേറെ ശബരിമലതീർത്ഥാടകരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ പുല്ലുമേടു് ദുരന്തം മകരവിളക്കും മകരജ്യോതിയുമൊക്കെ സംബന്ധിച്ച ചൂടേറിയ ചർച്ചകൾക്കു് വഴി വച്ചിരിക്കുന്ന സമയമാണല്ലോ ഇതു്. പ്രകൃത്യതീതമായ ഒരു ദൈവം ഇല്ല എന്നു് ബോദ്ധ്യം വന്നവർക്കു് മകരവിളക്കു് അമാനുഷികമായ ഒരു പ്രതിഭാസമല്ല എന്ന കാര്യത്തിൽ പണ്ടേതന്നെ സംശയമൊന്നും ഉണ്ടാവാൻ വഴിയില്ല. പ്രകൃതിയിലെ ഒരു പ്രതിഭാസവും മനുഷ്യരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ല എന്നും അവർക്കറിയാം. അതു് ദിവ്യമായ എന്തോ ഒന്നു് ആയിരിക്കണം എന്നു് നിർബന്ധമുള്ളവർക്കേ ഇതൊരു തലവേദന ആവേണ്ട കാര്യമുള്ളു. അല്ലാത്തവർക്കെല്ലാം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാത്തവിധം പല പ്രസ്താവനകളും ഔദ്യോഗികമായിത്തന്നെ ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ടു്. ഏതായാലും, മനുഷ്യർ കത്തിക്കുന്ന മകരവിളക്കും, മലമുകളിൽ നിന്നും മുഖം കാണിക്കുന്ന നക്ഷത്രവും പ്രകൃത്യതീതമോ ദൈവികമോ ആയ ഒരു രഹസ്യവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല എന്നതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണു്. സിറിയസ്‌ (Sirius) എന്ന ‘പട്ടിനക്ഷത്രം’ (Dog Star) രാത്രിയാകാശത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ള നക്ഷത്രമാണു്. ഇതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രകാശം സൂര്യനും, ചന്ദ്രനും, ഗ്രഹങ്ങളിൽ വീനസ്‌, ജൂപിറ്റർ, മാർസ്സ്‌, മെർക്ക്യുറി എന്നിവയ്ക്കുമേയുള്ളു. ഭൂമിയുടെ പ്രായം ഏകദേശം 455 കോടി വർഷങ്ങളാണു്. ഫോട്ടോസിന്തെസിസ്‌ വഴി ഓക്സിജൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഏകകോശജീവികളുടെ രൂപത്തിൽ ‘ജീവൻ’ ഉണ്ടായിവന്നതു് ഏകദേശം 350 കോടി വർഷങ്ങൾക്കു് മുൻപാണെന്നു് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ 24 കോടി വർഷങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമുള്ള Sirius താരതമ്യേന ശൈശവദശയിൽ കഴിയുന്ന ഒരു നക്ഷത്രമാണെന്നു് പറയാം. സിറിയസ്‌ നക്ഷത്രത്തെ കാണാൻ ശബരിമലയിൽ പോകേണ്ട കാര്യമില്ല. വേണമെങ്കിൽ അവനവന്റെ മുറ്റത്തുനിന്നും കാണാവുന്ന ആ നക്ഷത്രം മലമുകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതു് കാണാൻ മാത്രമായി, ഒരു അഡ്വെഞ്ചർ എന്ന രൂപത്തിൽ, ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ സഹിച്ചു് ആരെങ്കിലും ശബരിമലയ്ക്കു് പോകുന്നുവെങ്കിൽ അതവരുടെ ഇഷ്ടം എന്നേ പറയാനുള്ളു. പക്ഷേ, ശബരിമലയിലെത്തി ഈ നക്ഷത്രം ഉദിച്ചുയരുന്നതു് കണ്ടാൽ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുമെന്നു് വിശ്വസിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ ചില മനുഷ്യർ നോമ്പുനോറ്റു്, ലൗകികസുഖങ്ങൾ ത്യജിച്ചു്, അതിനായി വിധിപ്രകാരമുള്ള പ്രത്യേക തയ്യാറെടുപ്പുകൾ എല്ലാം നടത്തി, പലവിധ അപകടങ്ങൾ പതിയിരിക്കുന്ന കാട്ടിനുള്ളിലൂടെ ദുർഘടം പിടിച്ച വഴികൾ താണ്ടി അവിടേക്കു് പോകുമ്പോൾ അതു് വെറുമൊരു അഡ്വെഞ്ചർ അല്ല, അവരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രകടനം കൂടിയാണതു്. സ്വാഭാവികമായും ഈ രണ്ടു് വിഭാഗത്തിനും അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവുമുണ്ടു്. സമ്പൂർണ്ണ ബോധവത്കരണം സംഭവിച്ച ഒരു സമൂഹത്തിൽ, ആദ്യത്തെ വിഭാഗത്തിൽ പെടുത്താവുന്ന മനുഷ്യർ, ലോകത്തിൽ മറ്റെവിടെയുമെന്നപോലെ, വീണ്ടും അവിടേക്കു് പോയിക്കൂടെന്നില്ല. എവറസ്റ്റ്‌ കൊടുമുടി കയറാൻ ചില മനുഷ്യർ പോകുന്നതു് അവിടെയെത്തി നേർച്ചയിട്ടു് അനുഗ്രഹം നേടാനല്ലല്ലോ. മരണകരമാകാവുന്ന ബൻജി ജമ്പിംഗ്‌, ബെയ്സ്‌ ജമ്പിംഗ്‌ മുതലായ സ്പോർട്ടുകൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരും ഈ ലോകത്തിലുണ്ടു്. അതേസമയം, ശബരിമലയിൽ സംഭവിക്കുന്നതു് ദിവ്യമോ അനുഗ്രഹപ്രദമോ ആയ ഒന്നുമല്ലെന്നു് വ്യക്തമായും അറിയാവുന്ന ഒരുവൻ ‘ഭക്തിയുടെ പേരിൽ’ വീണ്ടും അങ്ങോട്ടു് പോകുന്നുവെങ്കിൽ അതു് ഭോഷത്തം എന്ന ചികിത്സയില്ലാത്ത രോഗമാവാനേ വഴിയുള്ളു. ദൈവനിശ്ചയം എന്നു് വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യവിധി, ഏതെങ്കിലും ഒരു മകരജ്യോതിക്കോ വെളിപാടുകൾക്കോ സ്വാധീനിക്കാനോ തിരുത്തിയെഴുതാനോ കഴിയുമെന്ന വിശ്വാസം അതിൽത്തന്നെ ഒരു വൈരുദ്ധ്യമാണു്. വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെ ആകെത്തുകയാണു് വിശ്വാസം. ഈ സത്യം തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരുവനു് വിശ്വാസിയായി തുടരാനാവില്ല. ഓരോ മനുഷ്യനും ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കാൻ മാത്രമുള്ള ബൗദ്ധികവളർച്ചയിലേക്കു് പരിണമിച്ച ഒരു (യുട്ടോപ്പിയൻ)സമൂഹമാണു് സമ്പൂർണ്ണമായി ബോധവത്കരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹം.

സിറിയസ്‌ നക്ഷത്രം ജന്മമെടുക്കുന്നതിനു് 325 കോടി വർഷങ്ങൾക്കു് മുൻപുതന്നെ ഏകകോശജീവികൾ ഭൂമിയിൽ രൂപമെടുത്തിരുന്നു. 325-നോടു് ഏഴു് പൂജ്യങ്ങൾ ചേർത്താൽ 325 കോടിയാവുമെന്നു് നമുക്കറിയാം. പക്ഷേ, ഈ ഭീമമായ കാലയളവു് ഉൾക്കൊള്ളാൻ നമുക്കാവുമോ? ഇല്ല എന്നതാണു് സത്യം. അതുപോലൊരു കാലയളവിനെ ഉൾക്കൊള്ളാനാവുന്ന മനുഷ്യൻ എന്ന ഒരു ജീവിയെ രൂപപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നില്ല എവൊല്യൂഷന്റെ ലക്ഷ്യം. (എവൊല്യൂഷനു് ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ല. ‘ലക്ഷ്യം’ മുതലായ വാക്കുകൾ വളരെ സൂക്ഷിച്ചു് ഉപയോഗിക്കേണ്ടവയാണു്. ശാസ്ത്രപക്ഷത്തുനിന്നും വീണുകിട്ടുന്നതിൽ തങ്ങൾക്കു് അനുകൂലം എന്നു് തോന്നുന്ന ഓരോ തരികളും തലയിലേറ്റി പട്ടണം ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്താൻ കാത്തിരിക്കുന്നവരാണു് ഏകതാനബുദ്ധികളായ സൃഷ്ടിവാദികൾ. കാൾ പൊപ്പർ ‘ഡാർവിനിസത്തെപ്പറ്റി’ എന്തോ പറഞ്ഞതു് കൊള്ളാമെന്നു് തോന്നിയതിനാൽ അതും പൊക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടു് നടത്തപ്പെടുന്ന ‘മുടിയാട്ടങ്ങൾ’ നമ്മൾ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയുമാണല്ലോ. വിഭവസമൃദ്ധമായ തീന്മേശയിലും ഈച്ച തേടുന്നതു് അമേധ്യമായിരിക്കും. അതിനു് ഈച്ചയെ ശകാരിച്ചിട്ടു് കാര്യമില്ല. ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുന്നതേ ഈച്ചക്കും വേണ്ടൂ). ‘മധ്യലോകവാസികളായ’ നമുക്കു് 325 കോടി വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടു് ഏകകോശജീവികളിൽ നിന്നും മനുഷ്യരിലേക്കു് സംഭവിച്ച പരിണാമം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ആവാത്തതിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണം ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ചിന്താതീതമായ ദൈർഘ്യമാണു്. ഒരു ലക്ഷം പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നക്ഷത്രത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ. ആ നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന പ്രകാശം ഭൂമിയിൽ എത്താൻ ഒരു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിവരും. ആ നക്ഷത്രം ജന്മമെടുത്തതു് ഒരു ലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കു് മുൻപാണെങ്കിൽ, ഇന്നാവും അതിന്റെ പ്രകാശം ഭൂമിയിൽ എത്തുക. ഒരു ദൈവമായിരുന്നു നക്ഷത്രങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചതെങ്കിൽ, സൃഷ്ടിയോടൊപ്പം തത്സമയം തന്നെ അവയിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശവും ഭൂമിയിൽ എത്തിയിരുന്നിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ ആദാമിന്റേയും ഹവ്വായുടേയും കണ്ണുകൾക്കു് അത്തരം നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണാനാവുമായിരുന്നില്ലല്ലോ. പ്രകൃതിനിയമമാണു് ദൈവം എന്നു് വാദിക്കുന്നവർ ശ്രദ്ധിക്കാനാണു് ഇതു് പറയുന്നതു്. പുതിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ ജന്മമെടുക്കുന്നതു് ശാസ്ത്രം ഇന്നു് വീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വസ്തുതകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നോക്കിയാൽ, സൃഷ്ടിവാദികൾ പ്രപഞ്ചത്തിനു് നൽകുന്ന പ്രായമായ ഏതാനും ആയിരം വർഷങ്ങൾ എത്ര പരിഹാസ്യമാണെന്നു് മനസ്സിലാവും. ഫോസിലുകളുടെയും മറ്റും പ്രായനിർണ്ണയം ഏതെങ്കിലും ഒരു കിത്താബിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം നടത്തപ്പെടുന്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ഊന്നിയുള്ള കൺകെട്ടുകളികളല്ല.

(തുടരും)

Advertisements
 
9അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ജനുവരി 24, 2011 in മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

മതവും എവൊല്യൂഷനും

ഡോക്കിൻസിന്റെ ഗോഡ്‌ ഡെല്യൂഷനിൽ നിന്നും ഒരു ഭാഗം:

എന്താണു് മതങ്ങളുടെ തകരാറു്? എന്തിനു് മതങ്ങളോടു് ഇത്ര വിരോധം? സജീവമായി എതിർക്കേണ്ടിവരാൻ മാത്രമുള്ള ദ്രോഹം മതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? ഇടവംരാശി, വൃശ്ചികരാശി, ക്രിസ്റ്റൽ എനർജ്ജി, ലേ ലൈൻസ്‌ മുതലായവയെന്നപോലെ എന്തുകൊണ്ടു് മതങ്ങളേയും ജീവിക്കുക, ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുക എന്ന രീതിയിൽ അവഗണിച്ചുകൂടാ? അവയെല്ലാം നിരുപദ്രവകരമായ അസംബന്ധങ്ങൾ മാത്രമല്ലേ? ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ പ്രകൃത്യതീതനായ ഒരു ദൈവം ഇല്ല എന്നും, ധാർമ്മികരായി ജീവിക്കാൻ ഒരു മതത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല എന്നും, മതത്തിന്റെയും ധാർമ്മികതയുടെയും വേരുകൾ മതങ്ങളുടേതല്ലാത്ത ഭാഷയിൽ വിശദീകരിക്കാനാവും എന്നുമെല്ലാം പൂർണ്ണമായും അംഗീകരിക്കുന്ന പല നാസ്തികർ പോലും ചോദിക്കാറുണ്ടു്. ഇതിനു് മറുപടിയായി പറയാനുള്ളതു്, മതങ്ങൾക്കെതിരെ നാസ്തികർ ഇടയ്ക്കിടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വിരോധം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങുന്നവ മാത്രമാണെന്നതാണു്. അല്ലാതെ, അവരാരും മതശാസ്ത്രപരമായ ഭിന്നാഭിപ്രായത്തിന്റെ പേരിൽ ആരെയും ബോംബുവച്ചു് കൊല്ലുന്നില്ല, ആരുടെയും തല വെട്ടുന്നില്ല, ആരെയും കല്ലെറിയുന്നില്ല, ആരെയും ചിതയിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ല, ആരെയും കുരിശിൽ തറയ്ക്കുന്നില്ല, അംബരചുംബികളിലേക്കു് പ്ലെയിൻ പറത്തി അവയേയും അവയിലെ നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരേയും നശിപ്പിക്കുന്നില്ല.

നാസ്തികരായ ഈ വിഭാഗക്കാർ തന്നെ ഉയർത്തുന്ന മറ്റൊരു പരാതിയാണു്, ഇതുപോലുള്ള മതവിരോധം മതങ്ങളിലെ മൗലികവാദികളെപ്പോലെതന്നെ നാസ്തികരെയും മൗലികവാദികളാക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നതെന്നതു്. ഈ വസ്തുത കൂടുതൽ വിശദീകരണം അർഹിക്കുന്നുണ്ടു്. മതമൗലികവാദികൾ പറയുന്നതു് ശരിയാണെന്നു് അവർ അറിയുന്നതു് അതു് അവരുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ളതിനാലാണു്. യാതൊന്നിനും അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നും അവരെ മാറ്റാനാവില്ലെന്നും അവർ മുൻകൂറായി ഉറപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലെ സത്യം എന്നതു് റീസണിംഗ്‌ എന്നൊരു പ്രക്രിയയുടെ അന്തിമഫലമായി രൂപമെടുക്കുന്നതല്ല, അതു് അവർക്കൊരു സ്വയംസിദ്ധപ്രമാണമാണു് (axiom). ഗ്രന്ഥം സത്യമാണെന്നതിനാൽ, അതിനെ ഏതെങ്കിലും എവിഡൻസ്‌ നിരാകരിക്കുന്നു എന്നു് തോന്നുന്ന പക്ഷം, തള്ളിക്കളയേണ്ടതു്, അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആ എവിഡൻസുകളെയാണു്, അല്ലാതെ ആ ഗ്രന്ഥത്തെയല്ല. അതിൽ നിന്നും വിരുദ്ധമായി, ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, ഉദാഹരണത്തിനു്, എവൊല്യൂഷനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതു് ഏതെങ്കിലും ഒരു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം വായിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, അതിന്റെ എവിഡൻസ്‌ പഠിച്ചതുകൊണ്ടാണു്. ശാസ്ത്രത്തിലെ ‘വിശ്വാസം’ എന്നതു് അടിസ്ഥാനപരമായിത്തന്നെ മറ്റൊരു വസ്തുതയാണു്. എവൊല്യൂഷനെപ്പറ്റിയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നതു് അവ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ആയതുകൊണ്ടല്ല, അവ മുന്നോട്ടു് വയ്ക്കുന്നതും, വിപുലമായ അളവിൽ പരസ്പരം പിൻതാങ്ങുന്നതുമായ തെളിവുകളുടെ പേരിലാണു്. തത്വത്തിൽ ഏതൊരു വായനക്കാരനും പരിശോധിക്കാവുന്നവയാണു് ആ തെളിവുകൾ. ഒരു ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥത്തിൽ തെറ്റുകളുണ്ടെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും അതു് കണ്ടുപിടിച്ചാൽ തീർച്ചയായും അവ അടുത്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ തിരുത്തപ്പെടും. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായും അതുപോലൊരു തിരുത്തൽ സംഭവിക്കുന്നില്ല.

തത്വചിന്തയിലെ അൽപജ്ഞാനികളും, അതിലേറെ, ‘കൾചറൽ റിലേറ്റിവിസം’ ബാധിച്ചവരും ചർച്ചകളിൽ മനുഷ്യരുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിടുന്നതിനായി പറയാറുള്ള ഒരു കാര്യമാണു്, എവിഡൻസിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കുള്ള വിശ്വാസം അതിൽത്തന്നെ ഒരുതരം മൗലികതാഭക്തിയാണെന്നു്. അമച്വർ തത്വചിന്തയുടെ അടിത്തറയിൽ നിന്നുകൊണ്ടു് നമ്മൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നതു് എന്തുതന്നെയായാലും, നമ്മളെല്ലാവരും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ എവിഡൻസിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണു്. കൊലപാതകക്കുറ്റം ചുമത്തപ്പെട്ട എന്നോടു് കുറ്റകൃത്യം നടന്ന രാത്രിയിൽ ഞാൻ ചിക്കാഗോയിൽ ആയിരുന്നു എന്നതു് സത്യമാണോ എന്നു് പ്രോസിക്യൂട്ടർ ചോദിക്കുമ്പോൾ, “അതു് സത്യം എന്നതുകൊണ്ടു് നിങ്ങൾ എന്താണു് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു് എന്നതിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യമാണു്” എന്ന തത്വചിന്താപരമായ മറുപടി നൽകി തടിതപ്പാൻ എനിക്കാവുകയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ, “ചിക്കാഗോയിൽ എന്നതുകൊണ്ടു് നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള പാശ്ചാത്യവും ശാസ്ത്രീയവുമായ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രമേ ഞാൻ അവിടെ ആയിരുന്നിട്ടുള്ളു, അതേസമയം ബോൻഗൊളീസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഒരു കോലാടിന്റെ ഉണങ്ങിയ വൃഷണത്തിന്റെ പൊടിവലിക്കാൻ അർഹതയുള്ളവനായി തൈലാഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു മൂപ്പനാണു് നിങ്ങൾ എങ്കിൽ മാത്രമേ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു സ്ഥലത്തിനു് ‘ഉള്ളിൽ’ ആയിരിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു് കഴിയുകയുള്ളു” എന്ന മറുപടിയും എന്നെ കൊലക്കുറ്റത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുത്താൻ പര്യാപ്തമാവുകയില്ല.

‘സത്യം’ എന്നതുകൊണ്ടു് എന്താണു് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്നു് അബ്സ്ട്രാക്റ്റ്‌ ആയ രീതിയിൽ നിർവചിക്കുന്നതിലേക്കു് വരുമ്പോൾ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒരുപക്ഷേ ഫണ്ടമെന്റലിസ്റ്റുകൾ ആവാം. പക്ഷേ, അതു് ശാസ്ത്രജ്ഞർ മാത്രമല്ല, എല്ലാ മനുഷ്യരും അങ്ങനെതന്നെയാണു്. ന്യൂസീലാന്റ്‌ ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിലാണെന്നതു് സത്യമാണെന്നു് പറയുമ്പോൾ ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒട്ടും കൂടുതൽ ഫണ്ടമെന്റലിസ്റ്റ്‌ അല്ല, എവൊല്യൂഷൻ സത്യമാണെന്നു് പറയുമ്പോഴും ഞാൻ. തെളിവുകൾ അതിനെ പിൻതാങ്ങുന്നതുകൊണ്ടു് നമ്മൾ എവൊല്യൂഷനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. അതു് തെറ്റാണെന്നു് തെളിയിക്കുന്ന പുതിയ തെളിവുകൾ വന്നാൽ ആ ദിവസം നമ്മൾ ആ സിദ്ധാന്തത്തെ ഉപേക്ഷിക്കും. ഒരു യഥാർത്ഥ മൗലികവാദി ഒരിക്കലും ഇതുപോലൊരു വാചകം പറയുകയില്ല. ഫണ്ടമെന്റലിസവും അഭിനിവേശവും തമ്മിൽ കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കാൻ എളുപ്പമാണു്. പക്ഷേ, അവ രണ്ടും രണ്ടാണു്. ഫണ്ടമെന്റലിസ്റ്റ്‌ ആയ ഒരു സൃഷ്ടിവാദിയുടെ മുന്നിൽ എവൊല്യൂഷനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ശ്രമിക്കുന്നതു് ഒരു എതിർ ഫണ്ടമെന്റലിസത്തിന്റെ പേരിലല്ല, അതിനുള്ള തെളിവുകൾ വിപുലവും ശക്തവുമായതിനാലാണു്, എവൊല്യൂഷൻ സംബന്ധിച്ച യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും, അവയോടൊപ്പം എത്രയോ ശാസ്ത്രസത്യങ്ങളും, വിവരണാതീതമെന്നോണം ആകർഷകവും മനോഹരവുമായതിനാലാണു്. പക്ഷേ, എതിരാളിയായ സൃഷ്ടിവാദിക്കു് ആ തെളിവുകൾ കാണാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിനു് വിരുദ്ധമായതിനാൽ അങ്ങോട്ടു് നോക്കാൻ പോലും അവൻ മടി കാണിക്കുമ്പോൾ, അവനും അവൻ സ്വാധീനിക്കുന്നവർക്കും നഷ്ടപ്പെടുന്നതു് എന്താണെന്നുള്ള ബോധം ഏതു് ശാസ്ത്രജ്ഞനും, അവൻ തെളിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ സത്യങ്ങളോടുള്ള അഭിനിവേശത്തിന്റെ പേരിൽ, വേദനാജനകവും ക്ഷോഭകാരണവുമാവുന്നു.

വാദപ്രതിവാദങ്ങളിൽ പങ്കെടുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ക്രിയേഷനിസ്റ്റുകൾ ശ്രമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം “അതു് നിങ്ങളുടെ CV-യിൽ മഹത്തരമായിരിക്കാം, പക്ഷേ എന്റേതിൽ അല്ല” എന്നു് നിരസിക്കുന്ന, ഓസ്റ്റ്രേലിയൻ അക്സെന്റിൽ സംസാരിക്കുന്നവനും തന്റെ സഹപ്രവർത്തകനും ബഹുമാന്യനുമായ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനെപ്പറ്റി (പേരു് പറയാതെ) ഡോക്കിൻസ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു്. ആ കാരണം പറഞ്ഞു് ക്ഷണം നിരസിക്കാൻ മാത്രമുള്ള chutzpah തനിക്കില്ലെങ്കിലും ക്രിയേഷനിസ്റ്റുകളുമായുള്ള ചർച്ച താനും ഒഴിവാക്കാറാണു് പതിവെന്നും ഡോക്കിൻസ്‌ പറയുന്നു. ക്രിയേഷനിസ്റ്റുകളുമായി എതിർപക്ഷത്തുനിന്നു് ‘ചർച്ച’ നടത്തിയിട്ടുള്ള ആർക്കും മനസ്സിലാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവാൻ വഴിയില്ലാത്ത നിലപാടുകളാണിവ. തീവ്രമതവിശ്വാസികളോടു് ചർച്ചയ്ക്കു് പോകുന്നതു് ലഹളപ്രിയരായ സ്ത്രീകളുമായി തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ അർത്ഥശൂന്യമായ കാര്യമാണു്. (രണ്ടിനും ആവശ്യത്തിലേറെ തെളിവുകൾ മലയാളം ബ്ലോഗ്‌-ബസ്സ്‌ ലോകത്തിൽത്തന്നെയുണ്ടു്.)

രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകൾ പുലർത്തുന്നവർ പരസ്പരം നിശിതമായി വിമർശിക്കാറുണ്ടു്. സംവാദം ഒരു ജനാധിപത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഭാഗവുമാണു്. പക്ഷേ, അവരിലെ മതവിശ്വാസികളായവർ അവരുടെ മത-ദൈവങ്ങളെ എല്ലാ വിമർശനങ്ങൾക്കും അതീതമായി നിലനിർത്താനാണു് ശ്രമിക്കാറുള്ളതു്. എനിക്കു് ആരെയും വിമർശിക്കാം, പക്ഷേ, എനിക്കു് വിലപ്പെട്ടവയെ മറ്റാരും വിമർശിച്ചുകൂടാ എന്ന ഇരട്ടത്താപ്പു്. ഒരു മതവിശ്വാസി എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും – അവൻ അവർക്കു് അനുവദിക്കാത്ത – സ്പെഷ്യൽ പരിഗണനയാണു് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതു്. അവനെ അതുപോലൊരു പ്രത്യേകാവകാശത്തിനു് അർഹനാക്കുന്ന എന്തു് യോഗ്യതയാണവനുള്ളതു്? ഏതോ കഥാപ്പുസ്തകങ്ങളിൽ കുത്തിനിറച്ചിരിക്കുന്ന പച്ചനുണകൾ കണ്ണുമടച്ചു് വിശ്വസിക്കുന്നതും, അവന്റെ മതത്തിൽപ്പെട്ടവരൊഴികെ ലോകത്തിൽ മറ്റാരും അനുഷ്ഠിക്കാത്ത കുറേ വിചിത്ര ചേഷ്ടകൾ അപസ്മാരരോഗികളെപ്പോലെ തന്നെയും പിന്നെയും ആവർത്തിക്കുന്നതും ഒരു മനുഷ്യനു് പ്രത്യേക പരിഗണനകൾ നൽകി ബഹുമാനിക്കുന്നതിനുള്ള യോഗ്യതയാണോ? തന്റെ ദൈവത്തിനുമുന്നിൽ അങ്ങേയറ്റത്തെ താഴാഴ്മ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാക്കപ്പെടുന്ന വിശ്വാസി തന്റെ അപകർഷതാബോധം കോമ്പൻസേറ്റ്‌ ചെയ്യാനായി കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു മാർഗ്ഗമാവാം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും അതു് തന്റെ ജന്മാവകാശമായാലെന്നതുപോലെ അവൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഈ സ്പെഷ്യൽ പരിഗണനയും ബഹുമാനവും. ഒരു മതവിശ്വാസി മറ്റുള്ളവരുടെ ‘തെറ്റുകൾ’ ആയി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അതിലെത്രയോ കൂടുതലായി മറ്റുള്ളവരോടു് അവൻ സ്വയം ചെയ്യുന്നവയാണു്. പക്ഷേ, അവൻ ചെയ്യുമ്പോൾ അവ തെറ്റുകളായി അവനു് തോന്നാറില്ലെന്നുമാത്രം. മനുഷ്യൻ അവനെ ദൈവത്തോളം ഊതിവീർപ്പിക്കുന്ന ഒരുതരം ആത്മാരാധനാരോഗമാണു് ദൈവവിശ്വാസം. വിശ്വാസി അവനു് സ്വയം കൽപിച്ചു് നൽകുന്ന, ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ആളെന്ന പ്രത്യേക പദവി അവനു് ആരെയും എങ്ങനേയും വിമർശിക്കാമെന്നും അവന്റെ വിശ്വാസത്തെ ആരും വിമർശിക്കാൻ പാടില്ലെന്നുമുള്ള മിഥ്യാധാരണയിൽ അവനെ എത്തിക്കുന്നു. ഒരു ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥിതിക്കു് കടകവിരുദ്ധവും വിചിത്രവുമായ ഒരു നിലപാടാണു് അതെന്നു് പറയാതെ വയ്യ. മതങ്ങൾക്കെതിരായ വിമർശനങ്ങൾക്കു് യുക്തമായ മറുപടി നൽകാൻ കഴിയാത്തതു് മതവിമർശനമേ നിരോധിക്കണം എന്ന നിലപാടിനെ ഒരു കാരണവശാലും നീതീകരിക്കുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ വിഭിന്നമായ പലതരം സാമൂഹികവ്യവസ്ഥിതികളുടെ ഗുണദോഷങ്ങൾ ജീവിച്ചും അനുഭവിച്ചും അറിഞ്ഞശേഷമാണു് ഒരു പരിഷ്കൃതലോകത്തിനു് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായതു് ജനാധിപത്യമാണെന്ന നിഗമനത്തിൽ മനുഷ്യൻ എത്തിച്ചേർന്നതു്. മനുഷ്യരുടെ പ്രാതിനിധ്യമില്ലാതെ ‘ദൈവങ്ങളാൽ’ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന നിയമങ്ങൾക്കു് നിരുപാധികം കീഴ്പെട്ടു്, അവകാശങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ കടമകൾ മാത്രം നിർവ്വഹിക്കാൻ മനുഷ്യർ നിർബന്ധിതരാക്കപ്പെടുന്ന ഏകാധിപത്യവ്യവസ്ഥിതികളിൽ നിന്നു് വ്യത്യസ്തമായി, നിയമനിർമ്മാണത്തിൽ ജനങ്ങൾക്കു് ലഭിക്കുന്ന പ്രാതിനിധ്യവും, ഒരു സാമൂഹ്യജീവി എന്ന നിലയിൽ നിറവേറ്റേണ്ട കടമകളുടെ അതേ സ്വാഭാവികതയോടെ അവർക്കു് അനുവദിക്കപ്പെടുന്ന പൗരാവകാശങ്ങളും ജനാധിപത്യത്തെ മേന്മയുള്ളതാക്കുന്നു. ജനാധിപത്യം നൽകുന്ന അത്തരം സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടും ഉപയോഗപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും സ്വന്തം വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങൾ തൊടാനും തീണ്ടാനും പാടില്ലാത്തവയാണെന്നു് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവർ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വേരറുക്കുകയാണു് ചെയ്യുന്നതു്. വിമർശനത്തിനു് അതീതമായതൊന്നും ജനാധിപത്യത്തിൽ ഇല്ല. എന്നിരുന്നാലും, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകമായ വിമർശനത്തിനു് എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടാവണമെങ്കിൽ, പരിഗണനയിൽ ഇരിക്കുന്ന വിഷയത്തിൽ പങ്കാളികൾക്കു് മതിയായ അറിവു് നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നതു് പ്രാഥമികമായ ഒരു നിബന്ധനയാണു് എന്നും കൂടി പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രീയ വിഷയങ്ങളിലെ ചർച്ചകളിൽ അങ്ങേയറ്റം പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുതയാണിതു്. വലിയ ഗ്രാഹ്യമൊന്നുമില്ലാതെതന്നെ ഏതു് വിഷയത്തിലും ദിവസങ്ങൾ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു ‘സംവാദം’ തീർച്ചയായും സാദ്ധ്യമാവും. വാക്കുകളിൽ കടിച്ചുതൂങ്ങിയും, വ്യക്തികളെ തേജോവധം ചെയ്തും, വിഷയത്തിൽ നിന്നും വഴുതിമാറിയും ഉരുണ്ടുകളിച്ചുകൊണ്ടു് ഒരു സംവാദം വലിച്ചുനീട്ടുക എന്നതു് അത്ര പ്രയാസമുള്ള കാര്യമല്ല. അതുകൊണ്ടു് സമൂഹത്തിനോ വ്യക്തികൾക്കോ എന്തു് പ്രയോജനം എന്നേ ചോദിക്കേണ്ടതുള്ളു. മതവും ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള ഒരു സംവാദം വെറും പാഴ്‌വേലയാണെന്നു് ഈ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ശാസ്ത്രവുമായി ബന്ധമുള്ളവരെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം. ബെർട്രാന്‍ഡ് ‌ റസ്സലിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പരസ്പരം പൊതുവായ ഒരു ഘടകവും ഇല്ലാത്ത രണ്ടു് തലങ്ങളാണു് ദൈവവും ശാസ്ത്രവും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, എത്ര ചർച്ച ചെയ്താലും അവയെ പൊതുവായ ഒരു ഡിനോമിനേറ്ററിൽ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുകയുമില്ല. റസ്സലിനു് മുൻപും ശേഷവും എത്രയോ ചിന്തകർ തലപുകച്ചു് പരാജയപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമാണിതു്. അതേസമയം, ശാസ്ത്രം ഇതുവരെ കൈവരിച്ച പുരോഗതി ഇന്നു് കാര്യങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടു്. ഒരു യഹോവയോ, അല്ലാഹുവോ, ബ്രഹ്മാവോ, മനുഷ്യബുദ്ധിയിൽ ഉദിച്ച മറ്റേതെങ്കിലും ‘ദൈവമോ’ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മറുപടി ആവാൻ കഴിയില്ല എന്ന കാര്യത്തിൽ അത്യാവശ്യം വിദ്യാസമ്പന്നരും, ഈ വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ചു് വിമർശനാത്മകമായ ഒരു ചിന്തക്കു് തയ്യാറായിട്ടുള്ളവരുമായ ഇന്നത്തെ മനുഷ്യർക്കു് രണ്ടഭിപ്രായമുണ്ടാവാൻ വഴിയില്ല. നമുക്കു് ഇഷ്ടമായാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ഭാരതത്തിലെ തൊണ്ണൂറു് ശതമാനം ജനങ്ങളും അതുപോലൊരു വിശകലനത്തിനു് പ്രാപ്തരല്ല എന്നതു് നിഷേധിക്കാനാവാത്ത ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണു്. ഉന്നതപദവികൾ അലങ്കരിക്കുന്ന മഹാന്മാർ വരെ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക മാത്രമല്ല, ‘തുലാഭാരം’ പോലെ പ്രിമിറ്റീവ്‌ ആയ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാൻ പോലും ലജ്ജിക്കുന്നില്ല എന്നതിൽ നിന്നും, ആത്മീയമായ കാര്യങ്ങളിൽ റാഷണൽ ആയി ചിന്തിക്കാൻ വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രം പോരാ എന്ന നിഗമനത്തിലേ എത്താനാവൂ. ദൈവവിശ്വാസം എന്നതു് അന്ധമായ വിശ്വാസമാണു്. അതിൽ ശാസ്ത്രീയമായി ഒന്നുമില്ല. ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനോ സാങ്കേതികവിദഗ്ദ്ധനോ അവൻ ബന്ധപ്പെടുന്ന തൊഴിൽ മേഖലയിൽ എക്സ്‌പെർട്ട്‌ ആണു് എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം വിശ്വാസപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ അതേ ശാസ്ത്രബോധം അവൻ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊള്ളണമെന്നില്ല. ചെറുപ്പത്തിലേ അടിച്ചേൽപിക്കപ്പെടുന്ന, ആത്മീയമായ കാര്യങ്ങൾ നിരുപാധികം അനുഷ്ഠിക്കപ്പെടണം എന്ന ബാദ്ധ്യതയിൽ നിന്നും പിന്നീടൊരു മോചനം മനുഷ്യനു് എളുപ്പമല്ലാത്തതു് അവ സത്യമായതുകൊണ്ടല്ല, ശീലം എന്നതു് പൊതുവേ തലച്ചോറിൽ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നതു് ഇച്ഛാനുസരണം തിരുത്താനാവാത്ത വിധം നമ്മുടെ ബോധപൂർവ്വമായ ഇടപെടൽ ഇല്ലാതെ ഓട്ടൊമാറ്റിക്‌ ആയി തലച്ചോറിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ ആയതിനാലാണു്. ആധുനിക ന്യൂറോസയൻസ്‌ ഈ വസ്തുത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. ഒരർത്ഥത്തിൽ, ബാല്യത്തിലേ തലച്ചോറിൽ പതിയുന്ന പ്രോഗ്രാമുകൾക്കനുസൃതമായി ‘പാവകളിക്കാൻ’ മാത്രം കഴിയുന്നവരാണു് മനുഷ്യർ. അക്ഷീണവും നിരന്തരവുമായ പരിശ്രമത്തിലൂടെ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനുപമവും അനവദ്യസുന്ദരവുമായ പ്രപഞ്ചരഹസ്യങ്ങളുടെ ഒരുക്കപ്പെട്ട തീന്മേശ ഒരു വിജ്ഞാനദാഹിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ ഒരു സദ്യയുടെ അനുഭൂതിയാണു് ഉണർത്തുന്നതു്. അതേസമയം, തീട്ടാന്വേഷിയായ ഒരു ഈച്ചയുടെ ശ്രമം അതിലെവിടെയെങ്കിലും അമേധ്യമുണ്ടോ എന്നു് കണ്ടെത്താനായിരിക്കും. പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടുത്താൻ പൊതുഘടകങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത രണ്ടു് വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങൾ.

അതുകൊണ്ടു്, മതത്തിന്റെ കുരുക്കിൽ പെട്ടവരെ മോചിപ്പിക്കുക എന്ന മിക്കവാറും അസാദ്ധ്യമായ ലക്ഷ്യം നേടാൻ അദ്ധ്വാനിച്ചു് സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയല്ല, മതങ്ങളുടെ കെണിയിലേക്കു് അറിവില്ലായ്മ മൂലം ചെന്നു് വീഴാതിരിക്കാൻ കഴിയുന്നത്രപേരെ സഹായിക്കുക എന്നതായിരിക്കണം ശാസ്ത്രബോധമുള്ള മനുഷ്യർ നയിക്കുന്ന സംവാദങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം.

ഡോക്കിൻസിന്റെ The Greatest Show on Earth-ൽ നിന്നും ചില ഭാഗങ്ങൾ:

പ്രപഞ്ചം ഉത്ഭവിച്ചിട്ടു് പതിനായിരം വർഷങ്ങളിൽ താഴെ മാത്രമേ ആയിട്ടുള്ളു എന്നു് ഘോഷിക്കുന്ന ‘ചരിത്ര-നിഷേധികൾ’ ബയോളജിയിലെ സത്യങ്ങളെ മാത്രമല്ല, ഫിസിക്സിനേയും, ജിയോളജിയേയും, കോസ്മോളജിയേയും, ആർക്കിയോളജിയേയും, ഹിസ്റ്ററിയെയും, കെമിസ്ട്രിയെയും ഒക്കെയാണു് നിഷേധിക്കുന്നതു്. നാച്ചുറൽ സെലക്ഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള എവൊല്യൂഷൻ അർത്ഥശങ്കക്കിടയില്ലാത്തവണ്ണം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ ഈ വിഷയങ്ങളിലെല്ലാം അത്യാവശ്യം അറിവു് ഉണ്ടാവാതെ കഴിയുകയുമില്ല. പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെ എതിർക്കുന്നവരിലെ പണ്ഡിതർ എന്നു് അവകാശപ്പെടുന്നവർപ്പോലും അതെന്താണെന്നു് മനസ്സിലാക്കാത്തവരാണെന്നതാണു് യാഥാർത്ഥ്യം. ചർച്ചകളിൽ അവർ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ അതാണു് സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്. പലർക്കും വേണ്ടതു് ‘fronkey’, ‘crocoduck’ മുതലായ ഇന്റർമീഡിയറ്റുകളെയാണു്. മനുഷ്യൻ കുരങ്ങിൽ നിന്നും വരുന്നതാണെങ്കിൽ, കുരങ്ങു് ഒരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിനു് ജന്മം നൽകേണ്ടതല്ലേ എന്നാണു് മറ്റുചിലരുടെ ചോദ്യം. അങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിന്റെ ജന്മം കണ്ടാൽ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെ അംഗീകരിക്കാം എന്നു് പ്രസ്താവിക്കുന്നവരുമുണ്ടു്. ബോധമുള്ള ഒരു എവൊല്യൂഷനിസ്റ്റും പറയുന്നില്ല മനുഷ്യൻ കുരങ്ങിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്നു എന്നു്. അതുപോലുള്ള ‘കുതിച്ചുചാട്ടം’ എവൊല്യൂഷനിൽ സംഭവിക്കുക എന്നതു് സൃഷ്ടിവാദക്കാരുടെ ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ അസംബന്ധവും, സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കലി അസാദ്ധ്യവുമാണു്. മനുഷ്യവർഗ്ഗവും കുരങ്ങുവർഗ്ഗവും ഒരു പൊതുവായ പൂർവ്വികനിൽ നിന്നും വരുന്നു എന്നതിനു് മനുഷ്യൻ കുരങ്ങിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്നു എന്നെങ്ങനെ അർത്ഥം വരും? എവൊല്യൂഷൻ എന്നതു് അനുക്രമവും സാവകാശവുമായ ഒരു പ്രക്രിയയാണു്. എവൊല്യൂഷനെ എതിർക്കുന്നതിനു് മുൻപു് എന്തിനെയാണു് എതിർക്കുന്നതു് എന്നറിയാൻ മാത്രമായിട്ടെങ്കിലും അതിനെ സംബന്ധിച്ച പ്രാഥമിക വിവരങ്ങൾ പഠിക്കാൻ സൃഷ്ടിവാദികൾ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നേനെ. ചർച്ചയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവർ പറയുന്നതു് എന്താണെന്നുപോലും മനസ്സിലാക്കാതെ ‘elephanzee’ എവിടെ, ‘buffalion’ എവിടെ എന്നും മറ്റും ചോദിച്ചു് പരിഹാസ്യരാവാതിരിക്കാനെങ്കിലും അതു് സഹായിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഉളുപ്പില്ലായ്മ വീണ്ടും വീണ്ടും തെളിയിക്കുന്ന വിശ്വാസികൾക്കു് പരിഹാസമെന്തു്? വിഡ്ഢിത്തമെന്തു്?

ഒരു മനുഷ്യൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതു് കാണുമ്പോൾ സാധാരണ മനുഷ്യർക്കു് അവനോടു് സഹതാപം തോന്നും. പക്ഷേ, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു മാസക്കിസ്റ്റ്‌ ആണു് അവനെങ്കിൽ അവനോടു് സഹതപിക്കുന്നവരെ അവൻ വെറുക്കുകയേ ഉള്ളു. കീഴ്പെടുന്നതു് സായൂജ്യമായി കരുതുന്നവരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വില പറഞ്ഞു് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഒരു മൂഢത്വം മാത്രമേ ആവൂ, വിശ്വാസിയോടു് അവൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികളെപ്പറ്റി സ്വന്തം ബുദ്ധിയുപയോഗിച്ചു് ചിന്തിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നതു്. തന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നതുമാത്രമാണു് അവന്റെ ബുദ്ധിയിലെ ഒരേയൊരു ശരി. ആത്മാവിൽ അടിമകൾ ആയവർ അടിമത്തത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നതിനു് അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല. സമൂഹത്തിൽ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന വിവിധ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ അവരിൽ നിന്നുതന്നെ ഉരുത്തിരിയുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ അന്തിമമായി പരാജയപ്പെടുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രധാന കാരണം അതിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കു് അവരെ സ്വന്തം അപകർഷതാബോധത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നതാണു്. സ്വന്തം ഇൻഫീരിയോറിറ്റി ഊരിയെറിയുന്നതിനുള്ള പാഴ്‌ശ്രമത്തിനിടയിൽ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം എന്തെന്നതു് അവരുടെ കൈവിട്ടുപോകുന്നു. “പാലത്തിനടിയിൽ ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്നവർ ഇന്നുവരെ അവിടെ നിന്നും സ്വയം മോചിപ്പിച്ചിട്ടില്ല” എന്നു് എവിടെയോ വായിച്ചതോർക്കുന്നു.

ഒരു ആധുനിക സ്പീഷീസും മറ്റേതെങ്കിലുമൊരു ആധുനിക സ്പീഷീസിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ചതല്ല. ഇന്നായാലും, ലക്ഷക്കണക്കിനു് വർഷങ്ങൾ മുൻപായിരുന്നാലും, ഏതു് ജീവിയുടേയും മാതാപിതാക്കളും കുഞ്ഞുങ്ങളും ആ ജീവിയോടു് സാദൃശ്യമുള്ളവയായിരിക്കും. ഏതായാലും മാതാപിതാക്കളുമായി കുരങ്ങും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ളപോലുള്ള വ്യത്യാസത്തോടെ ഒരു കുഞ്ഞും ജനിക്കുന്നില്ല. സസ്തനികളുടെ ഏറ്റവും പഴയ പൂർവ്വികരിൽ ഒന്നു് എന്നു് കരുതപ്പെടുന്ന, ഏകദേശം 125 മില്ല്യൺ വർഷങ്ങൾക്കു് മുൻപു് ജീവിച്ചിരുന്നതും വംശനാശം സംഭവിച്ചതുമായ Eomaia scansoria എന്ന ജീവിയും അതിന്റെ മാതാപിതാക്കളും, ഒരുപക്ഷേ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവയും പരസ്പരം സാദൃശ്യമുള്ളവയായിരുന്നിരിക്കും എന്നു് ചുരുക്കം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇന്നുമുതൽ കോടിക്കണക്കിനു് വർഷങ്ങൾ മുൻപുവരെയുള്ള എല്ലാ ജീവികളുടേയും ഫോസിലുകൾ ഒന്നൊഴിയാതെ (ഒറ്റ മിസ്സിംഗ്‌ ലിങ്ക്‌ പോലുമില്ലാതെ) ലഭ്യമായിരുന്നെങ്കിൽ, അവയുടെ തരം തിരിക്കൽ തന്നെ ഒരു വലിയ പ്രശ്നമായിരുന്നേനെ. ഒരു ജീവിയിലും അതിനു് തൊട്ടു് മുന്നിലും പിന്നിലും ഉള്ള തലമുറയിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിയത്തക്ക വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഇന്നത്തെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ മാതാക്കളെ (പിതാക്കളെയുമാവാം) ഒന്നൊന്നായി നമ്മൾ തലമുറകളിലൂടെ പുറകോട്ടു് നടന്നു് കാണുന്നു എന്നു് സങ്കൽപിച്ചാൽ, ഒരു തലമുറയിലും തൊട്ടടുത്തുള്ളവയിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധേയമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒന്നുംതന്നെ കാണാൻ കഴിയുകയില്ല. പക്ഷേ, നമ്മുടെ യാത്ര ‘വേണ്ടത്ര’ ദൂരം പുറകോട്ടു് തുടർന്നാൽ, ഒരു ‘കവലയിൽ’ (hairpin bend) ആധുനിക മനുഷ്യനുമായി കാര്യമായ സാമ്യമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു പൂർവ്വികജീവിയെ നമ്മൾ കണ്ടെത്തും. എവൊല്യൂഷൻ പ്രകാരം അത്തരമൊരു ജീവിയെ കണ്ടെത്തിയേ പറ്റൂ. ആ ജീവി ഒരു മനുഷ്യനോടു് എന്നതിനേക്കാൾ ഒരു കുരങ്ങിനോടു് കൂടുതൽ സാമ്യം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതായിരിക്കും എന്നു് മിക്കവാറും ഉറപ്പായി പറയാം. ആ കവലയിൽ നിന്നും മറ്റൊരു ശാഖയിലൂടെ യാത്ര ‘മുന്നോട്ടു്’ തുടർന്നാൽ ആ ജീവിക്കു് സംഭവിക്കുന്ന അനുക്രമമായ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ അവസാനം നമ്മൾ ചിമ്പാൻസീയിൽ എത്തിച്ചേരും. നമ്മൾ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നതു് ചിമ്പാൻസീയെ അല്ല മറ്റേതെങ്കിലും സ്പീഷീസിനെ ആണെങ്കിൽ അതിനനുസരിച്ചു് കവലകളും ശാഖകളും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയേ വേണ്ടൂ. ഏതു് സ്പീഷീസിനും മറ്റേതൊരു സ്പീഷീസുമായി പൊതുവായ ഒരു പൂർവ്വികനുണ്ടു്. ഒന്നിൽ നിന്നും മറ്റേതിൽ എത്താൻ, ആദ്യത്തേതിൽ നിന്നും പുറകോട്ടു് ബന്ധപ്പെട്ട ഹെയർപ്പിൻ ബെൻഡ്‌ വരെ എത്തിയശേഷം അവിടെ നിന്നും രണ്ടാമത്തേതിലേക്കു് മുന്നോട്ടു് യാത്ര തിരിക്കുക. ഇതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, മനുഷ്യനു് മറ്റേതെങ്കിലും ജീവിയെ അപേക്ഷിച്ചു് എന്തെങ്കിലും മേന്മയുണ്ടെന്നോ, മനുഷ്യനെ രൂപീകരിക്കുന്നതിനു് വേണ്ടിയായിരുന്നു എവൊല്യൂഷൻ എന്നോ ഒക്കെ പറയുന്നതിൽ ഒരു അർത്ഥവുമില്ല. മനുഷ്യനേക്കാൾ എത്രയോ കോടി വർഷങ്ങൾക്കു് മുൻപു് രൂപമെടുത്തതും, മനുഷ്യൻ ഇവിടെ നിശ്ശേഷം ഇല്ലാതായാൽപ്പോലും (എന്നെങ്കിലും നിശ്ചയമായും സംഭവിക്കേണ്ടുന്ന ഒരു കാര്യമാണതു്) അതിനുശേഷം അനേക കോടി വർഷങ്ങൾ കൂടി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കാൻ എല്ലാ സാദ്ധ്യതയുള്ളതുമായ അനേകം ചെറുജീവികൾക്കും കൂടി അവകാശപ്പെട്ടതാണു് ഈ ഭൂമി. മദ്ധ്യകാലയൂറോപ്പിലെ ക്രൈസ്തവസങ്കൽപപ്രകാരം ഏറ്റവും മുകളിൽ ദൈവം, അതിനു് താഴത്തെ പല പടികളിലായി റാങ്ക്‌ അനുസരിച്ചുള്ള മാലാഖമാർ, അതിനുതാഴെ റാങ്ക്‌ അനുസരിച്ചുള്ള മനുഷ്യർ, അതിനും താഴെ മൃഗങ്ങൾ, വീണ്ടും താഴെ നിരയനുസരിച്ചു് ചെടികൾ, കല്ലുകൾ, ജീവനില്ലാത്ത മറ്റു് വസ്തുകൾ ഇങ്ങനെയൊരു ‘ഗോവണി’ മിത്ത്‌ ഡാർവിന്റെ കാലം വരെ നിലനിന്നിരുന്നു (നമ്മൾ കാണുന്നപോലെ, സൃഷ്ടിവാദികളുടെ ഇടയിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു). പുരുഷമനസ്സുകളിൽ വേരുറച്ചിരുന്ന ഉയർന്ന ജീവികളുടെയും താഴ്‌ന്ന ജീവികളുടെയും ഈ ‘ഗോവണി’ ആണു് മിസ്സിംഗ്‌ ലിങ്ക്‌ എന്ന ആശയത്തിനു് ഇന്നും ഊർജ്ജം പകരുന്നതു്. അതേസമയം, എവൊല്യൂഷന്റെ തെളിവിനു് ഫോസ്സിലുകൾ ഒരു നിർബന്ധമല്ല. ഫോസ്സിലുകൾ അതിനു് അഡീഷണൽ ആയ മറ്റൊരു എവിഡൻസ്‌ കൂടി നൽകുന്നു എന്നേയുള്ളു.

(തുടരും)

 
6അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ജനുവരി 14, 2011 in മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

സൃഷ്ടിവാദശാസ്ത്രം

എനിക്കു് ജീവിതത്തിൽ ഒരേയൊരു ആഗ്രഹമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഒരു മാർപ്പാപ്പയാവുക എന്നതായിരുന്നു അതു്. എന്തെന്തു് ത്യാഗങ്ങൾ ഞാൻ അതിനുവേണ്ടി സഹിച്ചില്ല, എത്രയെത്ര നോമ്പുകൾ ഞാൻ നോറ്റില്ല? ഏതു് തത്തമ്മക്കും മാർപ്പാപ്പയാവാൻ കഴിയും എന്ന അനുഭവജ്ഞാനമാണു് സത്യത്തിൽ ആ തൊഴിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതു്. മാർപ്പാപ്പ ഒരോ വർഷത്തിലേയും വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ വത്തിക്കാൻ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ജനാലയ്ക്കൽ, Cuckoo clock-ൽ ഓരോ മണിക്കൂറിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു്, എത്ര മണിയായോ അത്രവട്ടം കൂവുന്ന കിളിയെപ്പോലെ, Urbi et Orbi എന്നും മറ്റും അരുളിച്ചെയ്യുന്ന പരിപാടി ടിവിയിൽ ആദ്യമായി കണ്ട ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചതാണു്: ഞാൻ എന്നെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ആകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതൊരു മാർപ്പാപ്പയായിരിക്കും. എല്ലാം പ്രണയത്തിന്റെ യൂണിറ്റിൽ അളക്കുന്നവരുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, പാപ്പത്തൊഴിലിനോടു് തോന്നിയ ദിവ്യമായ ഒരുതരം ആദ്യാനുരാഗമായിരുന്നു അതു്. പക്ഷേ, ഇനി എത്ര പറഞ്ഞിട്ടെന്തു് കാര്യം? എല്ലാം പാഴും ശൂന്യവുമായിപ്പോയി. “കാത്തുസൂക്ഷിച്ചൊരു കസ്തൂരിമാമ്പഴം കാക്ക കൊത്തിപ്പോയി, അയ്യോ കാക്കച്ചി കൊത്തിപ്പോയി” എന്ന സിൽമാഗാനം പോലെയായി കാര്യങ്ങൾ. മലയാളം ബ്ലോഗോസ്ഫിയറിലെ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽപ്പടയാളികൾ എനിക്കു് മാർപ്പാപ്പയാവാനുള്ള യോഗ്യതയില്ല എന്നു് സർട്ടിഫിക്കറ്റ്‌ നൽകിയിരിക്കുന്നു! ഞാൻ മൂലത്തിലോ കുംഭത്തിലോ പടേണ്ടതിനു് പകരം ഭരണിയിലാണു് പാടുന്നതത്രേ! കണ്ട ഭോഷന്മാർ പറയുന്നതിലൊക്കെ എന്തു് കാര്യം എന്നു് ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾക്കു് തോന്നുന്നുണ്ടാവാം. അതു് നിങ്ങളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണയാണു്; ആത്മീയമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഭോഷന്മാർ പറയുന്നതു് മാത്രമാണു് ദൈവതിരുമുൻപിൽ കണക്കിടപ്പെടുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം. മദ്ധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനയുടെ ചീട്ടിന്റെ വിലയല്ലാതെ, അതിനു് ദൈവം നൽകുന്ന മറ്റേവില അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണു് നിങ്ങൾക്കു് കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം പിടികിട്ടാത്തതു്. പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തെ കണ്ടിച്ചു് കഷണിച്ചു്, ഉപ്പും മുളകും പുരട്ടി പൊരിച്ചു് തിന്നുന്ന ബ്ലോഗിലെ സൃഷ്ടിവാദികളുടെ അതിഗഹനമായ ശാസ്ത്രീയ വിശകലനങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുള്ളവർക്കു് – അവർ സൃഷ്ടിവാദികളല്ലെങ്കിൽ – ഭോഷത്വത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാവാതിരിക്കില്ല.

“മറ്റു് ചികിത്സകൾ ഫലിക്കാതെ വരുമ്പോൾ കാളൻ നെല്ലായി” എന്ന പോലെ, അസ്തിത്വസംബന്ധിയായ സംശയങ്ങൾ പരിഹാരമില്ലാതെ തുറിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ സമീപിക്കേണ്ടതു് വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെയാണു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഭോഷത്വസംബന്ധമായ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരത്തിനു് ബൈബിളിലെ പൗലോസിന്റെ ഒന്നാം കൊരിന്ത്യർ ലേഖനമാണു് നിങ്ങൾ വായിക്കേണ്ടതു്. “ലോകത്തിന്റെ ജ്ഞാനം ദൈവം ഭോഷത്വമാക്കിയില്ലയോ?” എന്ന വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ വാക്യത്തിലെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അർത്ഥവ്യാപ്തി ഭോഷത്വസംബന്ധമായ നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങളെ ദൂരീകരിക്കും. “ലോകത്തിന്റെ ജ്ഞാനം ദൈവം ഭോഷത്വമാക്കി” എന്നു് പറയുന്നതിലൂടെ, ലോകത്തിന്റെ ഭോഷത്വത്തെ ദൈവം ജ്ഞാനമാക്കി എന്നാണു് പൗലോസ്‌ സംശയത്തിനു് ഇടനൽകാതെ സ്ഥാപിക്കുന്നതു്. പൗലോസിന്റെ ജ്ഞാനം ലോകത്തിന്റെ ജ്ഞാനമല്ല, അതു് ലോകത്തിന്റെ ഭോഷത്വമാണെന്നും, ആ ഭോഷത്വത്തെയാണു് ദൈവം ജ്ഞാനമാക്കി മാറ്റിയതെന്നും പൗലോസ്‌ തന്നെ ലോകത്തിലെ വിശ്വാസികളായ ഭോഷന്മാരോടു് പറയുകയാണിവിടെ. ഇത്തരം പൗലോസിയൻ ഡയലെക്ടിക്കിനെയാണു് നമ്മൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ യുക്തിഭദ്രമായ ആര്‍ഗ്യുമെന്‍റ്‌ എന്നു് വിളിക്കുന്നതുതന്നെ! ഒരു ദൈവവിശ്വാസിയുടെ ഈഗോസെന്‍റ്റിസം അവനെ ദൈവത്തിനൊപ്പം പൊക്കിപ്പിടിക്കുന്നതിൽപ്പോലും ലജ്ജിക്കാത്ത ഭ്രാന്തിലേക്കു് നയിക്കുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണു് പൗലോസ്‌. ‘അഹം ബ്രഹ്മം’ എന്ന മഹദ്വചനത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി മാത്രം വ്യവഹരിക്കുന്ന മലയാളിക്കു് ഈഗോസെന്‍റ്റിസം പുത്തരിയാവാൻ വഴിയുമില്ല. സാക്ഷാൽ പൗലോസിനേയും കടത്തിവെട്ടുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണു് പരിണാമസിദ്ധാന്തമെന്നാൽ ‘ഡാർവിനിസം’ മാത്രമാണെന്നും, അതിനെ ‘കണ്ടിക്കാൻ’ ഡോക്കിൻസിനെ കണ്ടിച്ചാൽ മതിയെന്നും, ഡോക്കിൻസിനെ കണ്ടിക്കാൻ ‘നാസ്തികനായ ദൈവത്തെ’ കണ്ടിച്ചാൽ മതിയെന്നും, ‘നാസ്തികനായ ദൈവത്തെ’ കണ്ടിക്കാൻ എവൊല്യൂഷനെപ്പറ്റി കുറെ സൃഷ്ടിവാദികൾ അമേരിക്കൻ ഡോളറിന്റേയും ഓയിൽ ഡോളറിന്റേയും പിൻബലത്തിൽ ശാസ്ത്രം എന്ന പേരിൽ പടച്ചുവിടുന്ന കുറേ നോവലുകളിലെ മുക്കും മൂലയും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു് ആധുനികശാസ്ത്രമേ മണ്ടത്തരമാണെന്നു് ഏതാനും ചിയർ ഗേൾസിന്റെ സഹായത്തോടെ ആർപ്പുവിളിച്ചാൽ മതിയെന്നും കരുതുന്ന മലയാളം ബ്ലോഗുലോകത്തിലെ ‘മതശാസ്ത്രപണ്ഡിതർ’. അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ bright, Jack Rabbit, KP, Mi, അപ്പൂട്ടൻ, കാളിദാസൻ, ബാബുരാജ്‌, ചിത്രഭാനു, മുതലായവരെല്ലാം വിവരദോഷികൾ, സുശീൽകുമാറും, സി. കെ. ബാബുവും ഭരണിയിൽ പാടുന്നവർ, ഇ. എ. ജബ്ബാർ പണ്ടേതന്നെ നരകത്തിലെ വറചട്ടിയ്ക്കു് മാത്രം യോഗ്യൻ! പിന്നെ ആരാണു് എല്ലാം തികഞ്ഞ യോഗ്യന്മാർ? സംശയമെന്തു്? ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ദൈവ-ശാസ്ത്രജ്ഞാനം വിളമ്പുന്ന സി. കെ. ലത്തീഫ്‌, ചിന്തകൻ, കാട്ടിപ്പരുത്തി, എൻ.എം. ഹുസൈൻ, ‘സത്യാ’ന്വേഷി, നാജ്‌, സുബൈർ ഇത്യാദി ജനുസ്സുകളും അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂലിയ്ക്കോ കൂലിയില്ലാതെയോ കൂവാനല്ലാതെ, വിഷയത്തിനെ സംബന്ധിച്ച ABC പോലുമറിയാത്ത, അധികപങ്കും സ്വന്തമായി ഒരു പ്രൊഫെയിൽ പോലുമില്ലാത്ത കുറേ ചിയർ ഗേൾസുമാണു് അറിവുള്ളവർ, മതപണ്ഡിതർ, ശാസ്ത്രജ്ഞാനികൾ! അഡ്രസ്സുള്ള മേൽപടിയാന്മാർ പറയുന്നതുതന്നെ കിടിലൻ പാണ്ഡിത്യമാവുമ്പോൾ പിന്നെ അഡ്രസ്സില്ലാത്ത (അതിൽ മിക്കവരും അഡ്രസ്സുള്ളവരുടെതന്നെ വ്യാജ ID-കൾ തന്നെ!) ചിയർഗേൾസിൽ നിന്നും അതിലും കിടിലോൽക്കിടിലമായ പാണ്ഡിത്യമല്ലേ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതുള്ളു. വിഷപ്പാമ്പുകളെ നേരിടേണ്ടതു് ഡിപ്ലോമസികൊണ്ടല്ല, വേലിപ്പത്തൽകൊണ്ടാണു് എന്നതിനാൽ, ഇപ്പറഞ്ഞവരുമായി യുക്തിഭദ്രവും ശാസ്ത്രീയവുമായ ഒരു ചർച്ചക്കു് പോകുന്നവരോടു് സഹതപിക്കാനേ നിവൃത്തിയുള്ളു. ആസനത്തിലെ ആൽമരത്തിനെ തണൽമരമായി ആഘോഷിക്കുന്നവർക്കാണോ ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ‘പ്രാകൃതത്വത്തെ’ കൊട്ടിഘോഷിച്ചുകൊണ്ടു് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ‘ഡാർവിനിസത്തെ’ വിമർശിക്കാനും, ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ‘മോഡേൺ എവൊല്യൂഷനറി സിന്തസിസ്‌’ കണ്ടില്ലെന്നു് നടിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടു്? പോരെങ്കിൽ, സൃഷ്ടിവാദികളുടെ ചക്കു് വളരെ പതുക്കെ ആടുന്നതാണു്. പരന്ന ഭൂമിയെ ഉരുട്ടിയെടുക്കാനുള്ള ശ്രമം ചിലർ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നതു് നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒരു പത്തുനൂറു് കൊല്ലം ക്ഷമിച്ചാൽ അവർ മോഡേൺ എവൊല്യൂഷനറി സിന്തസിസിനെ വിമർശിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതു് ഒരുപക്ഷേ കാണാം. ശാസ്ത്രം അപ്പോഴേക്കും അവിടെനിന്നും വളരെദൂരം പോയിട്ടുണ്ടായിരിക്കുമെന്നതു് മറ്റൊരു കാര്യം.

‘ലോകത്തിന്റെ ഭോഷത്വം’ എന്നതു് ബിഗ്‌ബാംഗിനും, ഇതുവരെ ആർക്കുമറിയാത്ത അതിലും വലിയ സകല ‘ബാംഗുകൾക്കും’ അപ്പുറത്തുനിന്നും വരുന്ന സാക്ഷാൽ ദൈവജ്ഞാനമാണു് എന്നു് വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു് ചത്തശേഷം നൽകാനായി റിസർവ്വ്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്ന ട്രോഫികളാണു് സ്വർഗ്ഗരാജ്യവും അതിലെ ഇതിനോടകം പരസ്യമായിക്കഴിഞ്ഞ പലയിനം ചൂടാറാത്ത സ്പെഷ്യൽ സർവ്വീസുകളും. ദൈവം രാവിലെ ഉറക്കമുണർന്നാൽ ആദ്യം നോക്കുന്നതു്, ഇൻബോക്സിൽ ലോകഭോഷന്മാരുടെ പുതിയ ഇ-മെയിലുകൾ വല്ലതും എത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്നാണു്. തനിക്കു് നേർച്ചയിടാനായി ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തതും, തന്റെ സ്വന്തവുമായ വിശ്വാസികൾ എന്ന വിശുദ്ധജനം ആവശ്യപ്പെടുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ദൈവം ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ല, ഇനിയൊട്ടു് ചെയ്യുകയുമില്ല. ഉദാഹരണത്തിനു്, എന്നെ മാർപ്പാപ്പയാക്കരുതു് എന്നു് ഒരു ലോകഭോഷൻ (= ദൈവജ്ഞാനി) ദൈവത്തോടു് പറഞ്ഞാൽ അതിനു് പിന്നെ അപ്പീലൊന്നുമില്ല. മാർപ്പാപ്പയാവാൻ വച്ച വെള്ളം അടുപ്പത്തുനിന്നും താഴെയിറക്കി ആ വെള്ളം കൊണ്ടുതന്നെ അടുപ്പിലെ തീ കെടുത്തുകയല്ലാതെ എനിക്കു് ഗത്യന്തരമൊന്നുമില്ല. രണ്ടു് ഇടതുകൈകളും, അവ രണ്ടും കൂടിയാലത്ര നീളമുള്ള ഒരു നാക്കുമായി ഈ ഭൂമിയിലേക്കു് അവതരിക്കുന്ന ഇടതുകയ്യരല്ലാത്ത എല്ലാവരും ചെയ്യുന്ന തൊഴിലായ ദൈവവേല ചെയ്തു് സുഖമായി ജീവിക്കാൻ എനിക്കും കഴിയുമെന്ന ഉത്തമവിശ്വാസം മൂലം മറ്റൊരു തൊഴിലും ഞാൻ പഠിച്ചുമില്ല. അതിനാൽ, ഇനി, പട്ടിണി കൂടാതെ കഴിയണമെങ്കിൽ വല്ല ധ്യാനകേന്ദ്രവും തുടങ്ങുകയേ രക്ഷയുള്ളു. അവിടെയും രക്ഷയില്ലെങ്കിൽ ഡോക്കിൻസിനെ കണ്ടിച്ചുകൊണ്ടു് ഒരഞ്ചാറു് പുസ്തകമെഴുതണം.

ജീവിതത്തിൽ ആരായിത്തീരണം എന്ന ആഗ്രഹത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ ഭാഗ്യമുള്ളവനായിരുന്നു തോമാസ്‌ അക്വീനാസ്‌. പൗലോസിന്റെ തത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ലോകത്തിന്റെ ഭോഷത്വം ദൈവം ജ്ഞാനമാക്കി മാറ്റുന്നതിന്റെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണു് അക്വീനാസ്‌. ഓർക്കുക, ഈ അക്വീനാസാണു് ഒരു മജീഷ്യൻ തന്റെ തൊപ്പിയിൽ നിന്നും മുയലിനെ പുറത്തെടുക്കുന്നപോലെ, തള്ളപ്പൂച്ച കുഞ്ഞിനെയെന്ന മാതൃകയിൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തിനെ കഴുത്തിനു് പിടിച്ചു് തൂക്കിയെടുത്തു് ‘സഹലമാന’ ലോകത്തിനും കാണിച്ചുകൊടുത്തു എന്നു് ‘ചാവേർ’ ഗേൾസിനെ ആവേശഭരിതരാക്കിക്കൊണ്ടു് ഹുസൈൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചുപറയുന്നതു്. എല്ലാ മനുഷ്യരും കാണാതെ പഠിക്കുക: അക്വീനാസ്‌ = ദൈവാസ്തിത്വം തെളിയിച്ചവൻ! “എനിക്കൊരു ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസി ആയാൽ മതി, ചത്താലും ഞാനൊരു ബെനെഡിക്റ്റിൻ സന്യാസി ആവില്ല” എന്ന കട്ടായമായ തീരുമാനം തന്റെ പത്തൊൻപതാമത്തെ വയസ്സിൽ കൈക്കൊണ്ട തോമാസ്‌ അക്വീനാസിന്റെ മനസ്സുമാറ്റാനായി അവന്റെ രണ്ടു് സഹോദരന്മാർ ഒരുദിവസം ഒരു വേശ്യയെ വാടകക്കെടുത്തു് അവന്റെ മുറിയിൽ നിക്ഷേപിച്ചത്രേ! അക്വീനാസിനോടാണു് തങ്ങളുടെ കളി എന്നവർ ഓർത്തില്ല. അവൻ സാധാരണ ആയുധങ്ങളായ ചൂരലോ ചാട്ടയോ, ഡ്രാക്കുളയെപ്പോലും പിൻതിരിപ്പിക്കാൻ പോന്ന കുരിശോ വെളുത്തുള്ളിയോ ഒന്നും എടുക്കാൻ പോകാതെ, നല്ല ഒന്നാംതരം ഒരു തീക്കൊള്ളിയുമായി അവളുടെ പുറകെയെത്തി. തീക്കൊള്ളികൊണ്ടു് എന്തു് പ്രയോഗമാണു് അവൻ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നതെന്നറിയാത്തതിനാലാവാം, ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട Sado-Maso (BDSM) കളികളിലെല്ലാം എൿസ്പെർട്ട്‌ ആയിരുന്നിട്ടും അവൾ ജീവനും കൊണ്ടു് ഓടി രക്ഷപെടുകയായിരുന്നു എന്നു് സഭാചരിത്രം. അവൾ പിന്നെ തിരിച്ചു് ചെന്നില്ലെങ്കിലും, അന്നുരാത്രി അവൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നപ്പോൾ, രണ്ടു് മാലാഖമാർ അടുത്തു് വന്നിരുന്നു്, അവന്റെ തീരുമാനം ശരിയായിരുന്നു എന്നു് ഉറപ്പുനൽകുകയും, അവന്റെ ‘മലയെ മാറ്റുന്ന’ ജനുസ്സിൽ പെട്ട ഉറച്ചവിശ്വാസത്തെ ഒന്നുകൂടി അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നൊരു കഥയുമുണ്ടു്. മതങ്ങൾ ഇന്നോളം പറഞ്ഞുപിടിപ്പിച്ചതു് മുഴുവൻ കഥകളാവുമ്പോൾ ഒന്നോ രണ്ടോ കഥകൾ കൂടിയാലെന്തു്, കുറഞ്ഞാലെന്തു്? ഇതിൽ നിന്നും വെളിപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം: അക്കാലത്തു് ഒരു ബെനെഡിക്റ്റിൻ സന്യാസി ആവാൻ ഒരുത്തന്റെ വേശ്യാസഹശയനം ഒരു തടസ്സമായിരുന്നില്ല. ഇന്നും കാര്യങ്ങൾക്കു് വലിയ മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ല. സഹശയനവാർത്തകൾ പുറത്തു് വരരുതെന്നേയുള്ളു. വ്യഭിചരിക്കാം, മദ്യപിക്കാം, ബാലികാബാലന്മാരെവരെ പീഡിപ്പിക്കാം… – പക്ഷേ, സംഗതി രഹസ്യമായിരിക്കണം, അത്രേയുള്ളു. നമ്മൾ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകമായ സദാചാരി ലേബലിൽ കറ പിടിപ്പിക്കരുതു്. ‘നാലാളു് കേട്ടാൽ’ എന്തുകരുതും? എപ്പോഴും ഓർമ്മിക്കുക: നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നതു് നമുക്കു് വേണ്ടിയല്ല, നാലാൾക്കു് വേണ്ടിയാണു്!

പണ്ടൊക്കെ സദാചാരപരമായ കാര്യങ്ങൾ അത്ര കർശനമായിരുന്നില്ല. അക്വീനാസിനു് മുൻപും അവനു് ശേഷം ഇന്നുവരെയും സഭയുടെ നെടുംതൂണായ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻതന്നെ ലൗകികജീവിതത്തിൽ പിശാചിനോടു് കൂട്ടുകൂടി കളിയെത്ര കളിച്ചശേഷമാണു് ആത്മീയജീവിതത്തിലേക്കു് തിരിഞ്ഞതു് എന്നു് ചരിത്രം അറിയാവുന്നവർക്കൊക്കെ അറിയാം. മുഹമ്മദ്‌ തന്നെ എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ ലൈംഗികമായി അമ്മാനമാടിയില്ല? ഒരർത്ഥത്തിൽ മുഹമ്മദിനെ കുറ്റം പറയാനാവില്ല. ദൈവകൽപന അനുസരിക്കാനായി അയൽനാട്ടുകാരോടെല്ലാം യുദ്ധം ചെയ്തു് പുരുഷവംശം എണ്ണത്തിൽ ചുരുങ്ങിയപ്പോൾ വംശം നശിക്കാതിരിക്കാൻ മുഹമ്മദ്‌ തന്നാലാവുന്നതു് ചെയ്തെന്നേയുള്ളു. നമ്മൾ നേരിട്ടു് ചെയ്താൽ മാത്രം ശരിയാവുന്ന ചില കാര്യങ്ങളുണ്ടു്. അതു് നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരെ ഏൽപിക്കരുതു്. കക്കൂസിൽ പോക്കു് ഒരുദാഹരണമാണു്. വംശം നശിക്കാതിരിക്കാൻ ലോത്തിന്റെ രണ്ടു് പെണ്മക്കൾ അപ്പനിൽനിന്നുപോലും ഗർഭം ധരിക്കാൻ മടികാണിച്ചില്ല എന്നു് നമ്മൾ മറക്കരുതു്. (ഇതാണു് നിരീശ്വരവാദിയും യുക്തിവാദിയുമൊക്കെ ആയാലുള്ള ഒരു തകരാറു്. ഒരു വിശുദ്ധകാര്യം കേട്ടാൽപ്പോലും അതിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഹസ്യമെല്ലാം ചുഴിഞ്ഞെടുത്തു് അവർ വിളിച്ചുപറയും. വിശ്വാസി ആയാൽ അങ്ങനെയൊരു തകരാറില്ല. കേൾക്കുന്നതു് ദൈവവിശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യമാണെങ്കിൽ, അതു് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽത്തന്നെ പച്ചക്കള്ളം എന്നു് തിരിച്ചറിയാവുന്നതായാലും ശരി, പറഞ്ഞു – കേട്ടു – വിശ്വസിച്ചു – ഏറ്റെടുത്തു – അനുഷ്ഠിച്ചു, അതാണു് വിശ്വാസി. – അവിടെ പിന്നെ വലിയ സംശയത്തിനോ ചോദ്യത്തിനോ ഒന്നും ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. വിരലുകളിൽ എണ്ണാവുന്നതിൽ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ ഒറ്റയടിക്കു് പറയരുതെന്ന ഒറ്റ നിബന്ധനയേയുള്ളു. ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു് വിശ്വാസിയുടെ തലയിൽ ഒതുങ്ങില്ല.) ഒരു മാർപ്പാപ്പയാവുക എന്ന എന്റെ സുചിന്തിത തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതിനായി സാത്താന്റെ പ്രലോഭനത്താൽ എന്നെ സമീപിച്ച സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഹൂറികൾ പോലുള്ള അനേകം യുവകന്യകമാരെ, അക്വീനാസിനെ മാതൃകയാക്കി, ഞാനും ആളുന്ന തീക്കൊള്ളിയും, കയ്യെത്താവുന്ന ദൂരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു് പലതരം കൊള്ളികളുമൊക്കെ കാണിച്ചു് ഭയപ്പെടുത്തി ഓടിച്ചിട്ടുണ്ടു്. പക്ഷേ, ഡൊമിനിക്കൻ ആവാനുള്ള അക്വീനാസിന്റെ ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും വിരുദ്ധമായി മാർപ്പാപ്പ ആവാനുള്ള എന്റെ സ്വപ്നം ബ്ലോഗ്‌ ഉപദേശിമാരുടെ ഒരൊറ്റ സർട്ടിഫിക്കറ്റോടെ പാഴായിപ്പോയി. ഞാൻ പാതിരിമാരെപ്പോലെ വീഞ്ഞുമാത്രമല്ല, വിസ്കിയും കുടിക്കുമെന്ന വാർത്ത വിക്കിലീക്സ്‌ വഴി ഇതിനോടകം പുറത്തുവന്നതിനാൽ, മാർപ്പാപ്പ പോയിട്ടു് ഒരു ബിഷപ്പുപോലും ആവാൻ ഇനിയിപ്പോൾ പറ്റുമെന്നു് തോന്നുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ബാക്ക്‌ ഗ്രൗണ്ടിൽ മണികെട്ടിയ ഒരു ഭരണിപ്പാട്ടു് അലയടിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾക്കു് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതു് യാദൃച്ഛികമല്ല.

എവൊല്യൂഷനെപ്പറ്റിയുള്ള സൃഷ്ടിവാദികളുടെ ഉമ്മാക്കിക്കഥകൾ നിങ്ങൾക്കു് കേൾക്കണോ? ഉമ്മാക്കിക്കഥകൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തി മര്യാദക്കാരാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം നേടാനായി, അതൊരു പ്രാകൃത രീതിയാണെന്നറിയാൻ കഴിയാതിരുന്ന പുരാതനകാലങ്ങളിൽ മനുഷ്യരുടെ ഭാവനയിൽ രൂപമെടുത്തവയാണു്. ചില മതങ്ങളിൽ പണ്ടാരോ പറഞ്ഞ ചില ഉമ്മാക്കിക്കഥകൾ അക്ഷരംപ്രതി കേട്ടനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ കുഴിമാടത്തിൽ നിന്നും മനുഷ്യരുടെ ആത്മാവു് നേരിട്ടു് നരകത്തിലെ ഭീമൻ അടുക്കളയിലെ വറചട്ടിയിൽ എത്തുമെന്നും അതിൽ കിടന്നു് പപ്പടം പോലെ പൊരിയേണ്ടിവരുമെന്നുമൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ഭയന്നു് മൂത്രം പോവുന്ന മുതിർന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ ലോകത്തിലെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നുണ്ടു്. ഉമ്മാക്കിക്കഥകൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്ന പഴയ കാലഘട്ടത്തിലെ അത്രപോലും മാനസികവളർച്ചയെത്താത്ത ഏകതാനബുദ്ധികളാണവർ! മിന്നാമിനുങ്ങിനെ വിറകിനടിയിൽ വച്ചു് ഊതിയാൽ തീയുണ്ടാവുമെന്നു് ഉറച്ചു് വിശ്വസിക്കുന്നവരെ ഉപദേശിക്കരുതു്, അവരോടു് സഹതപിക്കരുതു് – അതവരെ ദുഃഖിതരും അതിലുപരി കോപാകുലരുമാക്കും. അതെന്തായാലും, അതിനു് നേരെ വിപരീതമായി, ഒരു മഹാഭാഗ്യമെന്നോണം, ലോകത്തിലെ മറ്റുചില ഭാഗങ്ങളിൽ അത്തരം ഉമ്മാക്കിക്കഥകൾ കേട്ടാൽ അതു് തികഞ്ഞ വിഡ്ഢിത്തമാണെന്നു് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബൗദ്ധികശേഷി ബാല്യത്തിലേ കൈവരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ കുഞ്ഞുങ്ങളും ജീവിക്കുന്നുണ്ടു്. ലോകം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

യഹോവ ആറു് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടു് സൃഷ്ടിച്ചതാണു് ഈ പ്രപഞ്ചം എന്നു് വിശ്വസിക്കുന്നവരാണു് ക്രിസ്തീയ സൃഷ്ടിവാദികൾ. ബൈബിളാണു് അവരുടെ ആധാരം. അതിൻപ്രകാരം, ഏതു് സെക്റ്റാണു്, ബൈബിളിലെ ഏതേതു് വാക്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണു് കണക്കുകൂട്ടുന്നതു് എന്നൊക്കെ അനുസരിച്ചു് പല നിഗമനങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടു്. ഏതു് തത്വം എന്നതിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ഏകദേശം അയ്യായിരം മുതൽ പതിമൂവായിരം വർഷങ്ങൾ വരെ നീളാവുന്നതാണു് സൃഷ്ടിവാദികളുടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം. ഇതിൽ, ഉൽപത്തിപ്പുസ്തകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം കണക്കാക്കുന്ന രീതി വളരെ എളുപ്പമാണു്. ആദ്യമനുഷ്യനായിരുന്ന ആദാം മുതലുള്ളവരുടെ ജീവിതദൈർഘ്യം ബൈബിളിൽ വർണ്ണിച്ചിട്ടുള്ളതിനാൽ, കടലാസും പെൻസിലുമായി ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കുത്തിയിരുന്നു് ആകെയൊന്നു് കൂട്ടിയെടുത്താൽ മതി. അങ്ങനെ പലരും ഇതിനോടകം കൂട്ടിയെടുത്തിട്ടുണ്ടു്. ഹീബ്രൂ കലണ്ടർ പ്രകാരം പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടു് 5770 വർഷങ്ങളേ ആയിട്ടുള്ളു. ബിസാന്റിൻ കണക്കുപ്രകാരം 7519 വർഷങ്ങൾ, മായൻ സംസ്കാരപ്രകാരം 5124 വർഷങ്ങൾ, ഹൈന്ദവ പുരാണം അനുസരിച്ചു് 158.7 ട്രില്ല്യൺ വർഷങ്ങൾ. മതങ്ങളിലും സംസ്കാരങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതമായി ഇതുപോലെ മറ്റു് പല കണക്കുകൂട്ടലുകളും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം സംബന്ധിച്ചു് നിലവിലുണ്ടു്. ഇതിൽ രസകരമായ ഒന്നു്, ഒരു ക്രൈസ്തവ റേഡിയോ ബ്രോഡ്കാസ്റ്റർ ആയ ഹരോൾഡ്‌ ക്യാമ്പിംഗ്‌ കണക്കുകൂട്ടിയ പ്രായമായ 13023 വർഷങ്ങളാണു്. ഈ ക്യാമ്പിംഗ്‌ തന്നെയാണു് യേശുവിന്റെ രണ്ടാമത്തെ വരവു് 1994-ൽ ആയിരിക്കുമെന്നു് പ്രവചിച്ചതു്. അതു് പാളിപ്പോയെങ്കിലും ക്യാമ്പിംഗ്‌ നിരാശനാവാതെ വീണ്ടും പ്രവചിച്ചു: 2011 മേയ്‌ മാസത്തിൽ യേശു കാഹളനാദവുമായി മേഘത്തിൽ വരും. 89 വയസ്സു് പ്രായമുള്ള ക്യാമ്പിംഗ്‌ ഇപ്പോൾ മുട്ടിപ്പായി ദൈവത്തോടു് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതു് 2011 ഏപ്രിൽ മാസാവസാനത്തിനു് മുൻപു് തട്ടിപ്പോവാൻ അനുഗ്രഹിക്കണമേ എന്നാണോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഇവന്റെയൊക്കെ പുറകെ നടക്കുന്നവരെ പറഞ്ഞാൽ മതി. അടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിൽ എവിടെയെങ്കിലും സുവിശേഷപ്രസംഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ അവിടെയൊക്കെ ചെന്നു് ഹാജർ വയ്ക്കുന്ന വിധവയായ ഒരു ചേട്ടത്തിയെ എനിക്കറിയാം. മക്കളിൽ ചിലർ വിദേശത്തായതുകൊണ്ടു് ചേട്ടത്തിയുടെ മടിശീല ബോറഡിച്ചു് കോട്ടുവാ വിടേണ്ട കാര്യവുമില്ല. എന്തിനാണിങ്ങനെ ഷട്ടിൽ സർവ്വീസ്‌ നടത്തുന്നതെന്നു് ചോദിക്കുന്നവരോടു് ചേട്ടത്തിയുടെ സ്ഥിരം കമന്റ്‌ ഇതാണു്: “ഉപദേശിമാർ പറയുന്നതു് തെറ്റും തെറിയുമൊന്നുമല്ലല്ലോ, ദൈവത്തിന്റെ കാര്യമല്ലേ”. മിന്നാമിനുങ്ങിനെ ഊതി തീയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌ പൊട്ടിത്തെറിപ്പണ്ഡിതരുടെ ഇടയിലെ മറ്റൊരു മണിമുത്തു്.

ഇനി, ശാസ്ത്രത്തിലേക്കു് വന്നാൽ, പ്രപഞ്ചം എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അതിനാൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം എന്നതു് അപ്രസക്തമാണെന്നും, അതേസമയം, ഭൂമി സൂര്യൻ മുതലായവകൾക്കു് ഉത്ഭവവും അതുകൊണ്ടു് പ്രായവുമുണ്ടെന്നുമാണു് steady state തത്വം പറയുന്നതു്. ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌ തത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം 1370 കോടി വർഷങ്ങളും ഭൂമിയുടേതു് 454 കോടി വർഷങ്ങളുമാണു്. ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌ സിദ്ധാന്തത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായനിർണ്ണയം വ്യത്യസ്ത മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയുള്ള കണക്കുകൂട്ടലുകളെ വലിയ വൈരുദ്ധ്യമില്ലാതെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതിനാലാണു് അതു് ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രീയ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഏറ്റവും പ്ലോസിബിൾ എന്നു് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതു്. ഇതുവരെ തെളിയിക്കപ്പെട്ട ശാസ്ത്രസത്യങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുകയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു നൂതനതത്വം രൂപമെടുത്താൽ സ്വാഭാവികമായും ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌ സിദ്ധാന്തത്തെ ശാസ്ത്രലോകം പിൻതള്ളും. തങ്ങളുടെ കിത്താബിലും ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടു് എന്നു് സ്ഥാപിക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നവർ ഈ വസ്തുത മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു! വിശ്വാസികൾക്കു് ഉളുപ്പു് എന്നൊന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ടു് ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌ സിദ്ധാന്തം തെറ്റായിരുന്നു എന്നു് എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ, അപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും മുട്ടായുക്തിയും വ്യാഖ്യാനവുമായി അവർ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുമെന്ന കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട.

ഏതാനും ആയിരം വർഷങ്ങൾ മാത്രമാണു് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം എന്ന വിഡ്ഢിത്തം, ശാസ്ത്രീയമായ അന്വേഷണങ്ങളുടെയും അളവുകളുടെയും ഫലമായി എത്തിച്ചേരുന്ന പുതിയ അറിവുകൾക്കു് അനുയോജ്യമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു് ഒപ്പിക്കുന്ന സൃഷ്ടിവാദികളുടെ രീതിയെ സാഹിത്യത്തിൽ സാധാരണമായിരുന്ന, ഇപ്പോൾ വിരളമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമസ്യാപൂരണത്തിനോടേ ഉപമിക്കാനാവൂ. ഉത്തരത്തിനു് യോജിക്കുന്ന ചോദ്യം ചെത്തിമിനുക്കുക എന്ന, അത്ര മോശമല്ലാത്ത എന്റർട്ടെയിൻമന്റ്‌ വാല്യു ഉള്ള അത്തരം തമാശകളെ ശാസ്ത്രീയം എന്നു് വിളിക്കാമെങ്കിൽ, ഏറ്റവും വലിയ ശാസ്ത്രം ഗൗളിശാസ്ത്രമായിരിക്കും. മാങ്ങാ ഉപ്പിലിടുന്നതിനെ ശാസ്ത്രമെന്നു് വിളിക്കാൻ ഹസ്തരേഖകൾ നോക്കി ഭാവി പ്രവചിക്കുന്നതിനെ ശാസ്ത്രം എന്നു് വിളിക്കുന്നത്ര ലജ്ജിക്കേണ്ട ആവശ്യം തീർച്ചയായുമില്ല. മാങ്ങ ഉപ്പിലിടുക, കൂടുകുത്തി മീൻ പിടിക്കുക മുതലായ ‘ശാസ്ത്രങ്ങൾ’ പ്രായോഗികമാക്കിയിരുന്ന പുരാതന മനുഷ്യരും ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ അർത്ഥത്തിൽ സൃഷ്ടിവാദികളായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും സൃഷ്ടിവാദികൾ എന്തു് മനസ്സിലാക്കുന്നു? ശാസ്ത്രത്തിനു് ജന്മം നൽകിയതു് സൃഷ്ടിവാദികളാണു്! എത്ര സുന്ദരമായ നിഗമനം! സൃഷ്ടിവാദിയുടേയോ, ഹിന്ദുവിന്റേയൊ, മുസ്ലീമിന്റേയോ, ക്രിസ്ത്യാനിയുടെയോ സൃഷ്ടിയല്ല ശാസ്ത്രം. അതു് ജാതിമതഭേദമെന്യേ, മനുഷ്യബുദ്ധിയുടെ വളർച്ചയുടെ തെളിവും നേട്ടവുമാണു്. മനുഷ്യബുദ്ധിയെ ആയിരത്തിനാനൂറും രണ്ടായിരവും വർഷങ്ങൾ പുറകിൽ കൊണ്ടുപോയി കെട്ടിയിടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സൃഷ്ടിവാദികൾ തന്നെ വേണം ശാസ്ത്രത്തിന്റെ തലതൊട്ടപ്പന്മാർ എന്നു് വീമ്പിളക്കാൻ. അതിൽ ഒട്ടും അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. കാരണം, മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചപോലെ, ഉളുപ്പു് എന്നൊന്നു് ഇക്കൂട്ടർക്കു് പണ്ടേ ഇല്ല, പറയുന്നതെന്തെന്നു് നിശ്ചയമില്ല, അതും പോരെങ്കിൽ, ഇന്നലെ പറഞ്ഞതെന്തെന്നു് ഇന്നേക്കു് ഓർമ്മയുമില്ല. കഴിഞ്ഞ കമന്റിൽ പറഞ്ഞതെന്തെന്നു് അടുത്ത കമന്റെഴുതുമ്പോഴേക്കും മറക്കുന്ന ‘ഡോക്കിൻസ്കണ്ടകരുടെ’ ലോകത്തിൽ അതിലൊക്കെ എന്തത്ഭുതം? ദൈവം കൽപിച്ചതാണെന്നു് ആരോ പറഞ്ഞുകേട്ടതിന്റെ പേരിൽ, ഇക്കൂട്ടർ മുറതെറ്റാതെ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതും, സാമാന്യബോധമുള്ള ആരിലും അറപ്പുളവാക്കുന്നതുമായ ഭ്രാന്തുകൾ മാത്രം കണ്ടാൽ മതി, അവരുടേതുപോലൊരു ദൈവം ഈ പ്രപഞ്ചം പോയിട്ടു് ഒരു മീൻകൂടുപോലും സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്നവനല്ല എന്നു് മനസ്സിലാക്കാൻ.

ഇനി, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം ആറായിരം വർഷമാണെന്ന ക്രിസ്തീയ സൃഷ്ടിവാദികളുടെ അവകാശവാദം ഇസ്ലാം താർക്കികരോടു് പറഞ്ഞാലോ? പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം ആറായിരം വർഷമാണെന്നു് ഖുർആനിൽ എങ്ങും പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നാവും അവരുടെ പ്രതികരണം. സ്വന്തം മതഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അടിത്തറയിലെ സൃഷ്ടിവാദത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയത തെളിയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അൽപമെങ്കിലും സത്യസന്ധതയുള്ളവരാണെങ്കിൽ അവർ ചെയ്യേണ്ടതു്, അവരുടെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ പ്രായം എത്രയെന്നാണു് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്നും, ഏതു് ശാസ്ത്രീയ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയാണു് ആ പ്രസ്താവനയുടെ സാധുത്വം തെളിയിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ, വ്യക്തമാക്കുകയാണു്. ഒരുവൻ അവനോടുതന്നെയെങ്കിലും സത്യസന്ധത പുലർത്തണമല്ലോ. ഇസ്ലാമിലെ മതതാർക്കികരുടെ ബൗദ്ധികനിലവാരം അത്ര പിടിയില്ലാതിരുന്നതിന്റെ ഗതികേടുമൂലം ആരംഭകാലത്തു് ബ്ലോഗിൽ നടത്തിയ ചില ‘ചർച്ചകളിൽ’ ഇസ്ലാമിന്റെ ദൈവമായ അല്ലാഹുവും, യഹൂദ-ക്രൈസ്തവവിഭാഗങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയും ഒന്നല്ല എന്നുവരെ പ്രഖ്യാപിച്ചുകളഞ്ഞ പണ്ഡിതരെ എനിക്കു് കാണേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടു്. എന്താണു് പറയുന്നതെന്നറിയാതെ, എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതാണു് ‘ചർച്ച’ എന്നു് ധരിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന ഏതാനും വിചിത്ര ജന്മങ്ങൾ! ബൈബിളിൽ നിന്നും ആദാം മുതൽ യേശുവരെയുള്ളവരെ മുഴുവൻ അറബിനാമങ്ങൾ നൽകി ‘പ്രവാചകരായി’ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥമായ ഖുർആനിൽ വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടു് അല്ലാഹു യഹോവയല്ല എന്നൊരുവൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ ഏതു് ലോകത്തിലാണു് ജീവിക്കുന്നതെന്നോ, അവനുമായി ഒരു ചർച്ചയിൽ ഏർപ്പെടുന്നതു് എന്തു് നേടാനാണെന്നോ എനിക്കറിയില്ല.

ലോകത്തിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരിൽത്തന്നെ ഏറിയാൽ ഏതാനും ആയിരം പേർക്കു് മാത്രം വേണ്ടവിധം മനസ്സിലായിട്ടുള്ള അതിസങ്കീർണ്ണമായ ശാസ്ത്രീയതകളെ മാത്രമേ അവർക്കു് ഖണ്ഡിക്കേണ്ടതുള്ളു! അതിൽ കുറഞ്ഞതൊന്നും വേണ്ട. ബിഗ്‌-ബാംഗ്‌, നിയോ-ഡാർവിനിയൻ സിന്തെസിസ്‌ മുതലായവയെല്ലാം വെറും ചവറാണെന്നു് സ്ഥാപിക്കാനാണു് പരക്കം പാച്ചിൽ. അവയൊക്കെ വെറും ചവറാണെന്നു് യോഗ്യതയുള്ളവർ ആരെങ്കിലും തെളിയിക്കുന്നതിനു് ശാസ്ത്രലോകത്തിൽ ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും തടസ്സമുണ്ടാവാനും വഴിയില്ല. പക്ഷേ, അതിനു് ഡാർവിൻ പറഞ്ഞതിനെപ്പറ്റി പൊപ്പർ പറഞ്ഞതിനേപ്പറ്റി ഞാൻ ഊഹിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണു് എന്ന ഇളിഭ്യത്തരം വിളിച്ചുപറയുകയല്ല, അവയെല്ലാം തെറ്റാണെന്നു് കാര്യകാരണസഹിതം തെളിയിക്കാനുതകുന്ന ഒരു തീസിസ്‌ തയ്യാറാക്കി ശാസ്ത്രം എന്നാൽ എന്തെന്നറിയാവുന്ന ഏതെങ്കിലും ജേർണ്ണലുകൾക്കു് അയച്ചുകൊടുക്കുകയാണു് ചെയ്യേണ്ടതു്. അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ, ആ പറയുന്നതിൽ എന്തെങ്കിലും കഴമ്പുണ്ടെങ്കിൽ അതുപോലൊരു പണ്ഡിതശിരോമണിയെ വൈജ്ഞാനികലോകം ഒന്നടങ്കം ആവേശത്തോടെ സ്വീകരിക്കുകയും നോബൽ പ്രൈസ്‌ അടക്കമുള്ള സമ്മാനങ്ങൾ കൊണ്ടു് പൊതിയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അതിനുപകരം, ഏതു് സന്തോഷ്‌ മാധവനും ദൈവമാവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു നാട്ടിൽ, സ്ഥാപിതതാത്പര്യത്തിനു് അനുകൂലമെന്നു് തോന്നുന്ന ഏതു് കമ്പോസ്റ്റും ചന്തയിൽ എത്തിക്കാൻ മടിക്കാത്ത പ്രസിദ്ധീകരണശാലകൾ വഴി ശാസ്ത്രം എന്ന പേരിൽ ദുർഗ്ഗന്ധം വമിക്കുന്ന കുറേ മാലിന്യം സമൂഹത്തിൽ എത്തിച്ചു് മനുഷ്യബുദ്ധിയെ ബലാൽസംഗം ചെയ്യുന്നതിനെ ‘അനുമോദിക്കാൻ’ യോജിച്ച ഭരണിപ്പാട്ടുകൾ ഇനിയും എഴുതപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിവാദത്തെ ശാസ്ത്രീയമാക്കണമെങ്കിൽ സൃഷ്ടിവാദത്തെ ശാസ്ത്രീയമാക്കുകയാണു് വേണ്ടതു്. അതല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല. പക്ഷേ, കാക്ക കുളിച്ചാൽ കൊക്കാവാത്തതുപോലെ, ശാസ്ത്രീയമല്ലാത്തതിനെ ശാസ്ത്രീയമാക്കാനാവില്ല. ശാസ്ത്രത്തിന്റേയും, യുക്തിയുക്തമായി സംവദിക്കാൻ വരുന്നവരുടേയും നേരെ കൊടിച്ചികളുടെ മാതൃകയിൽ കുരച്ചുകാണിച്ചതുകൊണ്ടോ, വ്യക്തിപരമായി അവഹേളിച്ചതുകൊണ്ടോ സൃഷ്ടിവാദം ശാസ്ത്രീയമാവില്ല. കുരച്ചുകാണിക്കൽ ഏതു് തെരുവുനായ്ക്കും ഏതു് ചിയർ ഗേളിനുമാവും. ഒരു വസ്തുത തെറ്റെന്നു് തെളിയിക്കാനാണെങ്കിലും, ശരിയെന്നു് തെളിയിക്കാനാണെങ്കിലും, അതിനൊരു മെഥഡോളജി ഉണ്ടായിരിക്കണം. നിഴലുകളുടെ നേരെ നോക്കി കുരയ്ക്കൽ ഒരു മെഥഡോളജി അല്ല. റിച്ചാർഡ്‌ ഡോക്കിൻസിനെ ഖണ്ഡിക്കുക എന്നാൽ ഡോക്കിൻസിന്റെ കയ്യോ കാലോ അഗ്രചർമ്മമോ കണ്ടിക്കലോ, അവനെ തേജോവധം ചെയ്യലോ അല്ല, അവൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളെ സിസ്റ്റമാറ്റിക്‌ ആയി, കാര്യകാരണസഹിതം ഖണ്ഡിക്കുക എന്നാണു് സാധാരണഗതിയിൽ മനുഷ്യർ മനസ്സിലാക്കുന്ന അർത്ഥം. “ദൈവമുണ്ടു്, അതുകൊണ്ടു് ദൈവമുണ്ടു്” എന്നു് പറയുന്നതു് ദൈവാസ്തിത്വത്തിനു് മതിയായ തെളിവായി കരുതുന്നവരുണ്ടാവാം. എന്തും വിശ്വസിക്കുന്ന വിഡ്ഢികൾക്കു് ഈ ലോകത്തിൽ പഞ്ഞമൊന്നുമില്ല. അതുപോലെതന്നെയാണു്, സൃഷ്ടിവാദം പരീക്ഷണപരമായി തെളിയിക്കാവുന്നതും തെളിയിക്കപ്പെട്ടതുമാണെന്നു് ഞാൻ സമർത്ഥിച്ചു എന്നൊരു സൃഷ്ടിവാദി അവകാശപ്പെടുന്നതും. ആരു് എവിടെ തെളിയിച്ചു? ഒരുവൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവന്റെ തലച്ചോറിന്റെ സൃഷ്ടിയാണു്. ആ കാര്യങ്ങൾ ശരിയോ തെറ്റോ എന്നറിയണമെങ്കിൽ അവ റാറ്റിഫൈ ചെയ്യപ്പെടണം. റാറ്റിഫൈ ചെയ്യേണ്ടതു് അവനോ, അവന്റെ ചിയർ ഗേൾസോ അല്ല, ആ വിഷയത്തിൽ അവഗാഹമുള്ളവരാണു്. ചെയ്യാത്തകാര്യം ചെയ്തു എന്നവകാശപ്പെടുന്നവന്റെ റാറ്റിഫിക്കേഷനു് എന്തു് വില? വെളിച്ചപ്പാടന്മാർ വിളിച്ചുപറയുന്ന ഭ്രാന്തു് ദൈവവചനമാണെന്നു് മനുഷ്യർ നിരുപാധികം വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നവർക്കു് സ്വന്തം ഊഹങ്ങൾ സത്യങ്ങളെന്നു് സ്വയം സർട്ടിഫൈ ചെയ്യുന്നതിലെ യുക്തിഹീനത മനസ്സിലാവുകയുമില്ല. ശാസ്ത്രത്തെയോ ശാസ്ത്രജ്ഞരെയോ ചെളിവാരി എറിഞ്ഞതുകൊണ്ടു് സൃഷ്ടിവാദം സ്ഥാപിക്കാനാവുമെന്നു് കരുതുന്നതു് മൗഢ്യമാണു്. അതിനു് ശാസ്ത്രത്തിന്റേയും സാങ്കേതികവിദ്യകളുടേയും പുറകെ നടക്കുന്നതു് അതിലേറെ ലജ്ജാവഹവുമാണു്. വല്ലവന്റേയും ‘കക്കൂസിൽ’ അവൻ ആവശ്യപ്പെടാതെ ചെന്നു് കയറിയിട്ടു് അതിൽ നാറ്റമാണു് എന്നു് ഘോഷിക്കുന്നപോലുള്ള നാറിത്തരമാണതു്.

(തുടരും)

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on ജനുവരി 5, 2011 in മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,