RSS

Monthly Archives: സെപ്റ്റംബര്‍ 2009

ആഹാരം, ഡാർവിൻ, ലാമാർക്ക്‌

“നീ കഴിക്കുന്നതെന്തോ അതാണു് നീ” എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ടു്. അതു് മിക്കവാറും ശരിയാണെന്നു് അംഗീകരിക്കേണ്ടിവരുന്ന വിധത്തിലാണു് താരതമ്യേന ഒരു പുതിയ ശാസ്ത്രശാഖയായ എപ്പിജെനറ്റിക്സ്‌ (Epigenetics) നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ. നമ്മുടെ ആഹാരരീതികൾ ജീനുകളിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നില്ലെങ്കിലും അവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുവാനോ നിഷ്ക്രിയമാക്കുവാനോ അവ പര്യാപ്തമാണു്. അത്തരം എപ്പിജെനറ്റിക്കൽ മാറ്റങ്ങൾ പിൻതലമുറകളിലേക്കു് പകർന്നു് കൊടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടു്. ആഹാരം വഴി മാത്രമല്ല, പരിസ്ഥിതിയിൽ നിന്നുള്ള മറ്റു് ഘടകങ്ങൾവഴിയും ഈവിധത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. എപ്പിജെനറ്റിക്കൽ ആയി സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്കു് പകർന്നു് കൊടുക്കപ്പെടാം എന്നതു് ചാൾസ്‌ ഡാർവിൻ നിഷേധിച്ചിരുന്ന ഒരു കാര്യമായിരുന്നു എന്നതിനാൽ ഈ കണ്ടെത്തലിനും, അതുപോലെതന്നെ, ഭാഗികമായെങ്കിലും ലാമാർക്കിനും പ്രസക്തിയേറുന്നു.

അണ്ഡവും ബീജവും തമ്മിലുള്ള സംയോജനം വഴി ഒരു പുതിയ ജീവൻ രൂപമെടുക്കുന്നതിനു് പിന്നിൽ ജീനുകൾ മാത്രമാണു് പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന ധാരണയായിരുന്നു പൊതുവേ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നതു്. ജീനുകളിലെ മ്യൂട്ടേഷൻസ്‌ മാത്രമേ ശാശ്വതമായി പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്നുള്ളു എന്നും, ജീനുകളെ ഓണും ഓഫും ആക്കുന്നതിനു് ആവശ്യമായ എപ്പിജെനറ്റിക്കൽ ഇൻഫർമ്മേഷൻസ്‌ സംയോജനസമയത്തു് ‘പൂജ്യമാക്കി’ മാറ്റി അകറ്റിനിർത്തപ്പെടുമെന്നുമായിരുന്നു ശാസ്ത്രപുസ്തകങ്ങൾ ഇതുവരെ പൊതുവേ നൽകിയിരുന്ന അറിവു്. പക്ഷേ, ആധുനിക ഉപകരണങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ എപ്പിജെനറ്റിക്സ്‌ കൈവരിക്കുന്ന പുരോഗതി ഈ അഭിപ്രായത്തെ തിരുത്തി എഴുതാൻ പര്യാപ്തമായവയാണു്.

പരിസ്ഥിതിയുടെ സ്വാധീനം ജീവികളിൽ പ്രത്യക്ഷമായ പരിണാമത്തിനു് കാരണമാവുമെന്നും ആ മാറ്റങ്ങൾ പിൻതലമുറകളിലേക്കു് പകർന്നു് കൊടുക്കപ്പെടുമെന്നുമുള്ളതിന്റെ ഒരു തെളിവാണു് സ്വിറ്റ്‌സർലണ്ടിലെ റെനാറ്റോ പാറൊ എന്ന എപിജെനറ്റിക്സ്‌ വിദഗ്ദ്ധൻ ഒരേ തരം ജീനുകളുള്ള പഴഈച്ചകളുടെ മുട്ടകളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണം. ഒരുവിഭാഗം മുട്ടകൾക്കു് 37°C ചൂടിൽ ഒരു ഹീറ്റ്‌ ഷോക്ക്‌ നൽകപ്പെട്ടു. അത്തരം ഒരു ഷോക്ക്‌ പരിസ്ഥിതിസ്വാധീനത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്ന ലഘുവായ ഒരു അനുഭവം ആണു്. ജീനുകളിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കഴിയുന്ന റേഡിയോ ആക്റ്റിവിറ്റി പോലെ ശക്തമായ ഒരു പ്രവർത്തനം അല്ലെന്നു് സാരം. ഷോക്ക്‌ നൽകപ്പെട്ട മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞപ്പോൾ സാധാരണഗതിയിൽ വെളുത്തനിറമായിരിക്കേണ്ട അവയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന നിറമുള്ളവയായി മാറിയിരുന്നു. സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ നീതീകരണത്തിനായി അത്തരം ഏറെ ഈച്ചകളെ സാധാരണ രീതിയിൽ (ഹീറ്റ്‌ ഷോക്ക്‌ നൽകാതെ) തുടർന്നു് വളരാൻ അനുവദിച്ചു. അവയുടെ മുട്ടകളിൽ നിന്നും വിരിഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ തലമുറയും ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളവയായി വിരിഞ്ഞതു് അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യമായിരുന്നു. ഈ വസ്തുത പൊതുവേ പിൻതള്ളപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞ ലാമാർക്കിസത്തെ ഭാഗികമായെങ്കിലും പുനരധിവസിപ്പിക്കുന്നതിനു് തുല്യമാണു്. ജീവിതകാലത്തു് ആർജ്ജിച്ച സവിശേഷതകൾ പിൻതലമുറകളിലേക്കു് പകർന്നു് കൊടുക്കപ്പെടുന്നുണ്ടു് എന്നതാണു് (soft inheritance) ഡാർവിനു് 65 വർഷം മുൻപു് ജനിച്ച ലാമാർക്കിന്റെ സിദ്ധാന്തം. എപ്പിജെനറ്റിക്ക്‌ ഇൻഫർമ്മേഷൻസ്‌ ജെനറ്റിക്‌ ഇൻഫർമ്മേഷനുകളെ അപേക്ഷിച്ചു് ലളിതമായി സ്വാധീനിക്കപ്പെടാവുന്നതാണു്. എപ്പിജെനറ്റിക്‌ സ്വാധീനം വഴി ഒരേ തലമുറയിൽ തന്നെ പരിണാമം സാദ്ധ്യമാണു് എന്നതിനർത്ഥം, ജീവികളിൽ സംഭവിക്കുന്ന പരിണാമം പരിസ്ഥിതിയിൽ വരുന്ന മാറ്റങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു് അങ്ങേയറ്റം ത്വരിതപ്പെടുത്താവുന്നവയാണെന്നാണല്ലോ. ഈ വസ്തുത ഡാർവിന്റെ പരിണാമസിദ്ധാന്തവുമായി കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ തന്റെ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിനു് ഡാർവിനു് അത്ര തൃപ്തികരമായി നൽകാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഒരു വിശദീകരണം നമുക്കു് ലഭിക്കുന്നു, അഥവാ, പരിണാമത്തിന്റെ ഗതിവേഗവർദ്ധനവിനു് നൽകാൻ കഴിയുന്ന തൃപ്തികരമായ ഒരു വിശദീകരണം.

എപ്പിജെനറ്റിക്കൽ ആയി സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം മാറ്റങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനങ്ങൾക്കു് ഏറ്റവും അനുയോജ്യരായ മറ്റൊരു വിഭാഗമാണു് ബാല്യവും കൗമാരവും മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞശേഷം വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും മറ്റുമായി വ്യത്യസ്ത ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ, വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഏകഅണ്ഡഇരട്ടകൾ. ആഫ്രിക്കയിലേയും തെക്കേ അമേരിക്കയിലേയും യൂറോപ്പിലേയുമൊക്കെ കാലാവസ്ഥക്കും, സാമൂഹികചുറ്റുപാടുകൾക്കും അനുസൃതമായി അവിടങ്ങളിലെ ആഹാരരീതികളും മറ്റു് പരിസ്ഥിതിസ്വാധീനങ്ങളും പരസ്പരം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുമെന്നു് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. അതിനാൽ വ്യത്യസ്തസമൂഹങ്ങളിൽ ജീവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഇരട്ടകളുടെ ജീവിതരീതികളും ശീലങ്ങളും രോഗങ്ങളും അവരുടെ ജീനുകളും പഠനവിധേയമാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ആഹാരരീതികളിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഏകഅണ്ഡഇരട്ടകളിൽ പോലും വ്യക്തമായ മാറ്റങ്ങൾ (ഒരേ തലമുറയിൽ തന്നെ) വരുത്താനാവും എന്നതായിരുന്നു പഠനഫലം.

അതുപോലെ, യുദ്ധം മൂലമോ മറ്റു് കാരണങ്ങളാലോ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന മനുഷ്യരേയും അവരുടെ പിൻതലമുറകളെയും പരിശോധനാവിധേയരാക്കി. ഉദാഹരണത്തിനു്, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തു് 1944-ലെ വിന്ററിൽ നാറ്റ്‌സികൾ ഒരു ശിക്ഷയായി ഹോളണ്ടിലെ ആഹാരപദാർത്ഥങ്ങളുടെ സപ്ലൈ തടഞ്ഞതുവഴി അനേകം ഹോളണ്ടുകാർ ദാരിദ്ര്യം മൂലം മരണമടഞ്ഞിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും തിക്തമായ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നതു് സ്വാഭാവികമായും ഗർഭിണികളും കുഞ്ഞുങ്ങളുമായിരുന്നു. ആറുമാസം നീണ്ടുനിന്ന ആ ക്ഷാമകാലത്തു് ജനിക്കുകയും അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്തവരിലും അവരുടെ പിൻതലമുറകളിലും ദീർഗ്ഘകാലപഠനങ്ങൾ നടത്തി അവ മറ്റു് കാലഘട്ടങ്ങളിലെ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സുമായി താരതമ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ജനനമരണങ്ങളുടെ വിശദമായ കണക്കുകളും വിവരങ്ങളും നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ കൃത്യമായി എഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്ന ആശുപത്രികൾ, മറ്റു് സാമൂഹികസ്ഥാപനങ്ങൾ മുതലായവ ഇത്തരം പഠനങ്ങൾക്കു് സഹായകമായി. ദാരിദ്ര്യം പോലുള്ള സാമൂഹികസാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം വേണ്ടത്ര ഭാരമില്ലാതെ ജനിക്കേണ്ടിവരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു് ഭാവിയിൽ ഡയബെറ്റിസ്‌, ഹൃദയസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ മുതലായവ ബാധിക്കുന്നതിനുള്ള സാദ്ധ്യതകൾ കൂടുതലാണെന്ന വസ്തുതയിലേക്കാണു് ഈ പഠനങ്ങൾ വിരൽ ചൂണ്ടിയതു്. അതായതു്, ശൈശവത്തിലെ പോഷകാഹാരക്കുറവു് സെല്ലുകളിൽ ഒരു ഓർമ്മയായി സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്തൊക്കെയാണു് നമ്മുടെ ജീനുകളെ പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കാനും വീണ്ടും പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ? പ്രധാനമായും നമ്മുടെ ആഹാരരീതികൾ, പുകവലി, മദ്യം ഇവയെല്ലാമാണവ. കൂടാതെ, സൂര്യപ്രകാശത്തിലെ അൾട്രാവയലറ്റ്‌ രശ്മികൾ, നമ്മൾ സ്പർശ്ശിക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ഉത്പന്നങ്ങൾ, തൊഴിൽപരമോ അല്ലാത്തതോ ആയ സ്ട്രെസ്‌ മൂലം ശരീരത്തിൽ രൂപമെടുക്കുന്ന ഹോർമ്മോണുകൾ ഇവയെല്ലാം ജീനുകളിലെ ആക്റ്റിവിറ്റിയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവയുടേതായ പങ്കു് വഹിക്കുന്നുണ്ടു്.

കൈകൊണ്ടു് ആഹാരം കഴിക്കുന്ന ഭാരതീയർ പാശ്ചാത്യരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഒരുപക്ഷേ വേണ്ടത്ര ഹൈജീൻ പാലിക്കാത്തവരാണെങ്കിലും, പൊതുവേ അവർ ആരോഗ്യവാന്മാരാണു്. മതപരമായ കാരണങ്ങളാൽ മാംസാഹാരം പാടേ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങൾ പോലും ഭാരതത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നിടത്തോളം അനാരോഗ്യവാന്മാരല്ല. പക്ഷേ, അവരിൽത്തന്നെ പലരും ശുചിത്വത്തിനും ആഹാരപദാർത്ഥങ്ങളുടെ നൂറുശതമാനം വൃത്തിക്കും പരമപ്രാധാന്യം നൽകുന്ന പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ കുടിയേറി പാർക്കുമ്പോൾ ഹൃദയസംബന്ധമായ ബലഹീനതകൾക്കു് വിധേയരാവുന്നു! അതിന്റെ കാരണം തേടി അവരുടെ ആഹാരരീതികൾ പഠനവിധേയമാക്കിയപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞതു് നൂറൂശതമാനം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു് മാർക്കറ്റിൽ എത്തുന്ന പാശ്ചാത്യപച്ചക്കറികളിൽ നിന്നും ജന്മനാട്ടിലെ പച്ചക്കറികളിലെ മൈക്രോ ഓർഗ്ഗനിസങ്ങളിലൂടെ അവർക്കു് ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വൈറ്റമിൻ B-12 ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതായിരുന്നു. അതായതു്, എപ്പിജെനറ്റിക്കൽ ആയി പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ഒരു പദാർത്ഥം അവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാശ്ചാത്യപച്ചക്കറികളിൽ നിന്നും അവർക്കു് ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

അതുപോലെതന്നെ രസകരമായ മറ്റൊരു വസ്തുതയാണു് വ്യാവസായികപുരോഗതിയിലും ജീവിതത്തിരക്കിലും തത്തുല്യമായ സമൂഹങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ചു് ജപ്പാൻകാരുടെ ഇടയിൽ ക്യാൻസർ ബാധിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം പൊതുവേ കുറവാണെന്നതു്. ജപ്പാനിൽ സർവ്വവ്യാപകമായി പാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഗ്രീൻ റ്റീ ആണു് അതിന്റെ കാരണമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നതു്. ചൂടുവെള്ളവുമായി ചേരുമ്പോൾ സ്വതന്ത്രമാക്കപ്പെടുന്ന ഈ ചായയിലെ സ്വാഭാവികമായ ഒരു രാസപദാർത്ഥം വാർദ്ധക്യത്തിൽ സാധാരണഗതിയിൽ നിഷ്ക്രിയമാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ജീനിനെ വീണ്ടും ആക്റ്റിവേറ്റ്‌ ചെയ്യാൻ പര്യാപ്തമാണെന്നു് കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്. അങ്ങനെ, DNA Methylation മൂലം ഓഫ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്ന ജീൻ ആക്റ്റീവ്‌ ആവുന്നതോടെ ശരീരത്തിന്റെ സ്വന്തവും ക്യാൻസറിനെ നേരിടാൻ കഴിവുള്ളതുമായ ഒരു പദാർത്ഥം ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതാണു് ജപ്പാനിൽ ക്യാൻസർ ബാധിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്ന ഗ്രീൻ റ്റീയുടെ പ്രവർത്തനത്തിനു് പിന്നിലെ എപ്പിജെനറ്റിക്‌ രഹസ്യം.

നമ്മുടെ എല്ലാ രോഗങ്ങളുടെയും പിന്നിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു എപ്പിജെനറ്റിക്‌ ഘടകം ഉണ്ടാവണം. കാരണം, നമ്മുടെ ജീനോമിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ ജീനുകളും എപ്പിജെനറ്റിക്കൽ ‘മുദ്രകളാൽ’ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നവയാണു്. ശരീരത്തിലെ സെല്ലുകളുടെ നവീകരണത്തിനുവേണ്ടി ജീവിതകാലത്തിലുടനീളം സംഭവിക്കുന്ന സെൽവിഭജനത്തിന്റെ വേഗത ഭയാനകവും, നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം അതിന്റെ ഒരു അവിഭാജ്യഘടകവുമാണു്. ഒരേയൊരു DNA-യിൽ 320 കോടി Base pairs ആണു് ഉള്ളതു്! അതായതു്, ഇരുപതു് മണിക്കൂർ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു സെൽ വിഭജനത്തിൽ ഒരു സെക്കന്റിൽ(!) 44000-ത്തിലേറെ Base pairs ആണു് കൃത്യമായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടേണ്ടതു്! ക്ഷാമകാലങ്ങളിൽ സെൽ വിഭജനത്തിനു് ആവശ്യമായ പല പോഷകപദാർത്ഥങ്ങളും ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാവാറില്ല എന്നതിനാൽ പല ജെനറ്റിക്‌ ഇൻഫർമ്മേഷൻസും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകാം. സെൽ വിഭജനത്തിൽ ജീനുകളിലെ മുഴുവൻ ‘സർക്ക്യൂട്ടുകളും’ തെറ്റുകൂടാതെ പകർത്തപ്പെടുന്നതിനു് നിർബന്ധമായും വേണ്ട പദാർത്ഥങ്ങളാണു് Folic acid, vitamin B-12 മുതലായവ. ഗർഭപാത്രത്തിൽ തന്നെ ഇത്തരം പദാർത്ഥങ്ങൾ ഭ്രൂണത്തിനു് ലഭ്യമല്ലെന്നുവന്നാൽ ഭാവിയിലെ രോഗങ്ങൾ അവിടെ വച്ചുതന്നെ നിശ്ചയിക്കപ്പെടുമെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയം വേണ്ട. ഫാഷൻ ലോകത്തിൽ മാർക്കറ്റുകളുടെ ഡിമാൻഡിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനായി മനഃപൂർവ്വം ആഹാരം ഉപേക്ഷിച്ചു് എല്ലും തൊലിയും മാത്രമായി ഉണങ്ങിവരണ്ട മോഡലുകൾ ഗർഭിണികളായാൽ അതു് കുഞ്ഞിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ തീർച്ചയായും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും. ‘മാതൃകാ’സൗന്ദര്യത്തിനുവേണ്ടിയോ, അതോ ദാരിദ്ര്യം മൂലമോ പട്ടിണി കിടന്നതെന്ന കാര്യം പ്രകൃതിക്കു് അറിയണമെന്നു് നിർബന്ധമില്ല. ഗർഭിണികൾ ആവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവരുടെ ആഹാരം ബോധപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിലേക്കാണു് ഇതു് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നതു്. അതുപോലെതന്നെ, ഗർഭധാരണത്തിനു് മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ഭർത്താവു് അമിതമായ മദ്യോപയോഗത്തിനു് അടിമയായിരുന്നുവെങ്കിൽ കുഞ്ഞിന്റെ പ്രസവസമയത്തെ ഭാരം കുറഞ്ഞിരിക്കുമെന്നു് പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. നമ്മൾ എന്തു് കഴിക്കുന്നു എന്നതു് ഏതു് വിധത്തിൽ നോക്കിയാലും അപ്രധാനമായ ഒരു കാര്യമല്ല.

schizophrenia, autism മുതലായ മാനസികരോഗങ്ങൾ ഉള്ളവരിൽ തലച്ചോറിൽ ഒരു വാഹകപദാർത്ഥം രൂപമെടുക്കുന്നതിനെ തടയുന്ന ഒരു എപ്പിജെനറ്റിക്‌ ബയോമാർക്കർ കണ്ടെത്താനായിട്ടുണ്ടു്. ഈ ബയോമാർക്കർ ആഹാരം വഴി രൂപമെടുക്കുന്നതാണെന്നതും മിക്കവാറും ഉറപ്പായ കാര്യമാണു്. മേഥിൽ ഗ്രൂപ്‌ (Methyl group) അടങ്ങുന്ന ആഹാരങ്ങൾ കഴിക്കുന്നതുവഴി methylisation സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന എൻസൈമുകൾ ആക്റ്റീവ്‌ ആവുമെന്നതിനാൽ ജീനുകളിലെ സ്വിച്ചുകളുടെ ഓൺ-ഓഫ്‌ പ്രക്രിയ നിയന്ത്രിക്കാനാവും. ഈ നിയന്ത്രണസാദ്ധ്യത ചികിത്സാരംഗത്തിനു് തീർച്ചയായും ഒരു മുതൽക്കൂട്ടാവുമെന്ന കാര്യം ഉറപ്പാണു്.

അതായതു്, നമ്മുടെ ജീനുകൾ മാത്രമല്ല, അവയുടെ ‘സർക്ക്യൂട്ട്‌ പ്ലാനുകളും’ തലമുറയിൽ നിന്നും തലമുറയിലേക്കു് പകർന്നു് കൊടുക്കപ്പെടുന്നുണ്ടു്. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആദ്യമാസങ്ങളിലെ ആഹാരം ഭാവിജീവിതത്തെ മുഴുവൻ ബാധിക്കത്തക്ക വിധത്തിൽ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിരമായി പ്രോഗ്രാം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നു് ചുരുക്കം. ആഹാരം മാത്രമല്ല, ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം നേരിട്ടു് ബന്ധപ്പെടേണ്ടിവരുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ ഏതു് പദാർത്ഥം കൊണ്ടുള്ളതാണെന്നതുവരെ വളരെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, കുഞ്ഞിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ ഹാനികരമായി ബാധിക്കാവുന്ന ഒരു പദാർത്ഥമാണു് പല നിത്യോപയോഗ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ഉപകരണങ്ങളിലുമെന്നപോലെതന്നെ പോളികാർബണേറ്റ്‌ മുലക്കുപ്പികളിലെയും ഒരു രാസഘടകമായ Bisphenol A. ചൂടാക്കുന്നതുവഴി ചെറിയ തോതിൽ വേർപ്പെടുന്ന ഈ രാസഘടകം കുഞ്ഞുങ്ങൾ പാലിനോടൊപ്പം ഉള്ളിലാക്കുന്നു. Bisphenol A നേരിട്ടു് ഒരു വിഷമല്ലെങ്കിലും അതിന്റെ പ്രത്യേക മോളിക്യൂൾ ഘടനയുടെ ഫലമായി അതു് എസ്റ്റ്രോജെൻ റിസപ്റ്റേഴ്സിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുകയും അതുവഴി ഓഫ്‌ ആയിരിക്കേണ്ട ജീനുകളിലെ സ്വിച്ചുകളെ ഓൺ ആക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. പെൺകുട്ടികളിൽ അതു്, ഉദാഹരണത്തിനു്, ബാല്യത്തിൽ തന്നെ യൗവനാരംഭത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാവുന്നതിനു് കാരണമാവാം. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുക്കളായ മാതാപിതാക്കൾ ഒന്നുകിൽ ഗ്ലാസ്‌ കുപ്പികൾ ഉപയോഗിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ബിസ്ഫിനോൾ എ ഇല്ലാത്ത പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ കുപ്പികൾ (അവ ലഭ്യമായ രാജ്യങ്ങളിൽ) ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതു് ഉത്തമമായിരിക്കും.

(അവലംബം: ഇന്റർനെറ്റ്‌ അടക്കം വിവിധ സോഴ്സുകൾ)

 
2അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on സെപ്റ്റംബര്‍ 28, 2009 in ലേഖനം

 

മുദ്രകള്‍: ,

മനുഷ്യശരീരത്തിനു് ഒരു സ്പെയർ പാർട്ട്‌സ്‌ സ്റ്റോർ

ഗർഭപാത്രത്തിലെ അണ്ഡവുമായി പുരുഷബീജം സംയോജിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായാണു് ഗർഭധാരണം നടക്കുന്നതെന്നും ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുശേഷം ശിശുക്കൾ ജനിക്കുന്നതെന്നും നമുക്കറിയാം. ബീജം അണ്ഡത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുവഴി മാതാവിന്റേയും പിതാവിന്റേയും ക്രോമോസോമുകൾ അഥവാ, അവരുടെ ജെനറ്റിക്‌ ഇൻഫർമ്മേഷൻസ്‌ പൂർണ്ണമായി സംയോജിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അങ്ങനെ ജനിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു് മാതാവിലും പിതാവിലും പരമ്പരാഗതമായി ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങളുടെ ഒരു ‘സംയുക്തം’ ആയിരിക്കും. സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു അണ്ഡവുമായി ഒരു ബീജത്തിനേ സംയോജിക്കാൻ സാധിക്കൂ എന്നതിനാൽ, അങ്ങനെ ഫെർട്ടിലൈസ്‌ ചെയ്യപ്പെടുന്ന അണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഒരു ശിശു മാത്രമേ ജനിക്കുകയുള്ളു. അതേസമയം ഫെർട്ടിലൈസ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ട അണ്ഡത്തിനു് ഒരു പ്രത്യേകസമയപരിധിക്കുള്ളിൽ രണ്ടായി വിഭജനം സംഭവിച്ചാൽ അതുവഴി ഒരേ രൂപത്തിലുള്ള ഇരട്ടകൾ പിറക്കുന്നു. രോഗം മൂലമോ മറ്റോ ആവശ്യമായി വരുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ പരസ്പരം ‘ഓർഗ്ഗൻ ഡോണർ’ ആകുവാൻ സാധിക്കും എന്നൊരു ഗുണം ഇത്തരം ഇരട്ടകൾക്കുണ്ടു്. എല്ലാവർക്കും ഇരട്ടകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ചുരുങ്ങിയപക്ഷം, ചില ചികിത്സകളുടെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും അതു് വളരെ സൗകര്യമായിരുന്നേനെ! നിർഭാഗ്യവശാൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷം മനുഷ്യരും തനിയെയാണു് ഈ ഭൂമിയിലേക്കു് വരുന്നതു്!

ഈ ‘ഒരേ രൂപം’ എന്നതു് പക്ഷേ ശാരീരികമായി, അഥവാ കാഴ്ചയിൽ മാത്രമേ ഉണ്ടാവുകയുള്ളു. അവർ രണ്ടു് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ ഉടമകളായിരിക്കും. അതിനർത്ഥം, ഒരു ഐൻസ്റ്റൈനെ ക്ലോൺ ചെയ്താൽ ഉണ്ടാവുന്ന ‘ഐൻസ്റ്റൈൻ’ കാഴ്ചയിലും ജനിതകകോഡിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലും മാത്രമേ ഒരു ‘തികഞ്ഞ ഒറിജിനൽ ഐൻസ്റ്റൈൻ’ ആയിരിക്കുകയുള്ളു. കാരണം, ഒരു മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിത്വരൂപീകരണം എണ്ണമറ്റ മറ്റു് പല ഘടകങ്ങളിൽ കൂടി അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്ന കാര്യമാണു്. (പലതരം ഇരട്ടകളെപ്പറ്റി കൂടുതൽ അറിയണമെങ്കിൽ ഇവിടെ വായിക്കാം.)

അതായതു്, സംയോജനം സംഭവിച്ച ഒരേയൊരു അണ്ഡത്തിൽ നിന്നുമാണു് നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ എത്രയോ വ്യത്യസ്തമായ ഭാഗങ്ങൾ രൂപമെടുക്കുന്നതു്. ഹൃദയത്തിന്റെ പേശികൾ, തലച്ചോറു്, ഞരമ്പുകൾ, കൈകാലുകളിലെ മസിലുകൾ, കരളിന്റെ പേശികൾ, അസ്ഥികൾ, രക്തം, പലതരം ശാരീരികദ്രാവകങ്ങൾ, അങ്ങനെ എത്രയോ തരം ശാരീരികഭാഗങ്ങളുടെ സെല്ലുകൾ മുഴുവൻ വിഭജനത്തിലൂടെ വളർന്നുവരുന്നതു് ഫെർട്ടിലൈസ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ ഒരേയൊരു അണ്ഡത്തിൽ നിന്നുമാണു്. അതെങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു? സെൽവിഭജനങ്ങളുടെ ഏതു് ഘട്ടത്തിൽ, ഏതു് സെല്ലുകളുടെ രൂപത്തിൽ, എവിടെയാണു് ആ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കേണ്ടതെന്നു് ‘നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതിനെപ്പറ്റി’ ഏതാണ്ടു് നാലു് ദശാബ്ദങ്ങൾക്കു് മുൻപുവരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ ശാസ്ത്രത്തിനു് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അതിസൂക്ഷ്മമായ ആധുനിക ഉപകരണങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതോടെ പ്രകൃതിയിലെ ഇതുപോലുള്ള ‘അത്ഭുതങ്ങളിലേക്കു്’ വെളിച്ചം വീശാൻ മനുഷ്യനു് സാധിച്ചു. മനുഷ്യശരീരത്തിലെ എല്ലാ സെല്ലുകളിലെയും DNA-യിൽ ആ വ്യക്തിയുടെ മുഴുവൻ ജെനറ്റിക്‌ ഇൻഫർമ്മേഷൻസും ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്. ചർമ്മത്തിന്റെ ഒരു സെല്ലിൽ ചർമ്മത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന ‘വിവരങ്ങൾ’ മാത്രമല്ല സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതു്. (ഒരു മനുഷ്യൻ മരിച്ചു് അവന്റെ ‘ആത്മാവു്’ അവനെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞാലും, അവന്റെ ശരീരത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു സെൽ പരിശോധിച്ചാൽ അവൻ ആരായിരുന്നു എന്നു് കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാനാവുമെന്ന വസ്തുത ക്രിമിനോളജി പോലെ ‘തിരിച്ചറിയൽ’ ആവശ്യമായ വ്യത്യസ്ത മേഖലകൾ ഇന്നു് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു. തെളിയാതെ കിടന്ന എത്രയോ ക്രിമിനൽ കേസുകൾ ഈ മാർഗ്ഗം വഴി വർഷങ്ങൾക്കു് ശേഷവും തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്.) വിഭജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സെല്ലുകൾക്കുള്ളിൽ സമയബന്ധിതവും സ്വയം നിയന്ത്രിതവുമായി ജീനുകളിലെ ചില ‘സ്വിച്ചുകൾ’ ഓണോ ഓഫോ ആക്കപ്പെടുന്നതുവഴി ആ സെല്ലിന്റെ സ്വഭാവവും ഗുണങ്ങളും ചുമതലകളും നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു. ഏതു് സെല്ലിന്റെ DNA-യിലും, ആ സെൽ ഏതു് ശരീരഭാഗത്തിൽ പെടുന്നതാണു് എന്ന വ്യത്യാസമില്ലാതെ, അതിന്റെ ഉടമയുടെ എല്ലാ ജനിതകവിവരങ്ങളും ലഭ്യമാണെന്നതിനാൽ, അവയെ അനുയോജ്യമായി മാനിപ്യുലേയ്റ്റ്‌ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ആ വ്യക്തിയുടെ/ജീവിയുടെ ഒരു ഡ്യൂപ്ലിക്കേയ്റ്റിനെ സൃഷ്ടിക്കാൻ തത്വത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല. ഈ രീതിയെയാണു് പൊതുവേ ക്ലോണിംഗ്‌ എന്നതുകൊണ്ടു് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്.

ഇത്തരം ഒരു ക്ലോണിംഗ്‌ സാധ്യമാണെന്നതിന്റെ തെളിവാണു് ഇതുവരെ ക്ലോൺ ചെയ്യപ്പെട്ട വിവിധ ജീവികൾ. ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണു് ലോകത്തിൽ ആദ്യമായി ക്ലോൺ ചെയ്യപ്പെട്ട സസ്തനജീവിയായ ‘ഡോളി’ എന്ന ആടു്. ലളിതമായി ഒരു ക്ലോണിംഗ്‌ ചുരുക്കത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കാം: ആദ്യം ഒരു മാതൃജീവിയിൽ നിന്നും അണ്ഡം വേർപ്പെടുത്തി എടുക്കുന്നു. ആ അണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം അതിന്റെ കേന്ദ്രം (nucleus) എടുത്തു് മാറ്റപ്പെടുന്നു. ന്യൂക്ലിയസ്‌ ഇല്ലാത്ത ആ അണ്ഡത്തിലേക്കു് ആ ജീവിയുടെ തന്നെയോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊന്നിന്റെയോ ഏതെങ്കിലുമൊരു സെല്ലിന്റെ കേന്ദ്രത്തെ (ഉദാഹരണത്തിനു് ഒരു ചർമ്മസെല്ലിന്റെ കേന്ദ്രം) കടത്തിവിടുന്നു. ഈ അണ്ഡത്തെ രാസപരമായോ, വൈദ്യുതിമൂലമോ നൽകപ്പെടുന്ന ഒരു ‘ഷോക്ക്‌’ വഴി സെൽ വിഭജനത്തിനു് പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന അണ്ഡത്തെ ഒരു ഗർഭപാത്രത്തിൽ അതിന്റെ വിഭജനം തുടരാൻ അനുവദിക്കുന്നു. പക്ഷേ തുടർവ്വിഭജനം സംഭവിക്കുന്നതു് കുത്തിവയ്ച്ച സെൽ കേന്ദ്രത്തിന്റെ സെല്ലുകൾ മാത്രമായിട്ടല്ല, (ഉദാ. ചർമ്മസെല്ലുകൾ) പ്രത്യുത, ആ സെൽകേന്ദ്രം ദാനം ചെയ്ത ‘ജീവിയുടെ’ എംബ്രിയോ ആയിട്ടായിരിക്കും. ആ എംബ്രിയോ ഒരു ശിശുവായി – ഇവിടെ ഒരു ആട്ടിൻകുട്ടിയായി – വളർച്ചപ്രാപിക്കുന്നു. ഇത്രയും ക്ലോണിംഗിന്റെ തത്വം. പ്രായോഗികജീവിതത്തിൽ പക്ഷേ ക്ലോണിംഗ്‌ ഇതുവരെ അത്ര എളുപ്പമായ കാര്യമല്ല, അഥവാ, അതുസംബന്ധമായ പഠനങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഡോളിയുടെ ക്ലോണിംഗിൽ മൂന്നു് പെണ്ണാടുകൾ പങ്കെടുത്തു. ആദ്യത്തെ പെണ്ണാടിൽ നിന്നും എടുത്ത അണ്ഡത്തിൽ നിന്നും അതിന്റെ കേന്ദ്രം എടുത്തു് മാറ്റിയശേഷം മറ്റൊരു പെണ്ണാടിന്റെ അകിടിൽ നിന്നും എടുത്ത ഒരു സെല്ലിന്റെ കേന്ദ്രം അതിൽ ഇംപ്ലാന്റ്‌ ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ആ അണ്ഡം മൂന്നാമത്തെ പെണ്ണാടിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ആടു് പ്രസവിച്ച ഡോളി വഹിക്കുന്ന ജനിതക ഇൻഫർമ്മേഷൻസ്‌ അകിട്ടിലെ സെല്ലിന്റെ കേന്ദ്രം ദാനം ചെയ്ത രണ്ടാമത്തെ ആടിന്റേതാണു്. അതായതു്, ഡോളി രണ്ടാമത്തെ പെണ്ണാടിന്റെ ക്ലോൺ ആയിരിക്കും. ഡോളിയുടെ ക്ലോണിംഗിനായി 277 അണ്ഡങ്ങളിൽ സെൽകേന്ദ്രങ്ങൾ ഇംപ്ലാന്റ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടുവെങ്കിലും അതിൽ 29 എണ്ണം മാത്രമേ എംബ്രിയോകളായി വിഭജിച്ചുള്ളു. അവയിൽ നിന്നും വളർച്ച പൂർത്തിയാക്കി ആട്ടിൻകുട്ടിയായിത്തീർന്ന ഒരേയൊരു എംബ്രിയോ ആണു് ഡോളി. സസ്തനജീവികളെ ക്ലോൺ ചെയ്യുന്നതു് പ്രയാസമേറിയ കാര്യമാണെങ്കിലും ഡോളിയുടെ ക്ലോണിംഗിനു് ശേഷം പട്ടിയും പൂച്ചയും പശുക്കുട്ടിയുമൊക്കെ ക്ലോൺ ചെയ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി.

ഇത്രയൊക്കെ പ്രയാസമേറിയ കാര്യമാണെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനുവേണ്ടി ശാസ്ത്രജ്ഞർ അവരുടെ വിലയേറിയ സമയം ക്ലോണിംഗിനുവേണ്ടി നഷ്ടപ്പെടുത്തണം? എന്താണു് ക്ലോണിംഗ്‌ കൊണ്ടു് ഒരു പ്രയോജനം? ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തോന്നിയേക്കാവുന്നതുപോലെ, ക്ലോണിംഗ്‌ എന്ന ആശയം ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ താത്പര്യവിഷയമാകുന്നതു് അതുവഴി ‘കൊള്ളാവുന്ന’ കുറെ മനുഷ്യരുടെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേയ്റ്റുകളെ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാം എന്നതിനാലല്ല. മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, അതു് സാധിച്ചാൽ തന്നെ, വ്യക്തികളെ അല്ലാതെ വ്യക്തിത്വം ക്ലോൺ ചെയ്യാൻ തത്കാലം ആവുകയുമില്ല. ക്ലോണിംഗ്‌ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നതു്, ഇതുവരെ മനുഷ്യനു് സ്വപ്നം പോലും കാണാൻ കഴിയാതിരുന്ന ചികിത്സാരീതികൾ അതു് തുറന്നുതരും എന്നതിനാലും, പെരുകുന്ന ജനസംഖ്യക്കനുസരിച്ചു് വളരുന്ന മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ആഹാരം പോലുള്ള പ്രാഥമികമായ ആവശ്യങ്ങളെ നേരിടാൻ ക്ലോണിംഗിനു് അതിന്റേതായ പങ്കു് ഒരു പരിധി വരെയെങ്കിലും വഹിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതിനാലുമൊക്കെയാണു്.

ഒരു നല്ല ഉദാഹരണമാണു് കറവ കൂടുതലുള്ള ഇനം പശുക്കളെ ക്ലോൺ ചെയ്തു് ഒരു പോഷകാഹാരമായ പാലിന്റെ ഉത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനായി നടത്തുന്ന, ഒരു നല്ല പങ്കും ഇതിനോടകം വിജയിച്ചുകഴിഞ്ഞ, ശ്രമങ്ങൾ. പ്രകൃതിസഹജമായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ പശുക്കൾ ഇണ ചേരുന്നതുവഴി ‘ബീജദായകന്റെ’ ജെനറ്റിക്ക്‌ ഇൻഫർമ്മേഷൻസ്‌ നിർബന്ധമായും പിൻതലമുറയിലേക്കു് പകർന്നുനൽകപ്പെടും. പിൻതലമുറകളിലെ പശുക്കളിൽ കറവ കുറഞ്ഞുപോകാൻ അതുവഴി സാദ്ധ്യതയുണ്ടു്. അതേസമയം, പാലു് കൂടുതലുള്ള പശുവിൽ നിന്നും അതിന്റെ തന്നെ ജനിതകഗുണങ്ങളുള്ള പശുക്കുട്ടികളെ ജനിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ സ്വാഭാവികമായും അവയും കറവ കൂടുതലുള്ളവയായിരിക്കും. ഒരു പശുവിന്റെ അണ്ഡത്തെ അതിന്റെതന്നെ മറ്റൊരു സെൽ കേന്ദ്രം കൊണ്ടു് ഫെർട്ടിലൈസ്‌ ചെയ്യുന്നതു് പഠനവിധേയമാക്കി കുറ്റമറ്റതാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷ്യം അതാണു്. ബാലാരിഷ്ടതകളിൽ നിന്നും ഇന്നും പൂർണ്ണമായി മോചിതമായിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മേഖലയാണതു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, സെൽകേന്ദ്രം ഇംപ്ലാന്റ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടശേഷം സെല്ല് വിഭജനത്തിന്റെ തുടക്കത്തിനായി നൽകപ്പെടുന്ന ‘ഷോക്കുകൾ’ (ഡോളിയുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ) പലപ്പോഴും പ്രവർത്തനക്ഷമമല്ല. പല അണ്ഡങ്ങളും സെൽ വിഭജനം സംഭവിക്കാതെ നശിച്ചുപോകുന്നു. അതിനാലാണു് ഈ വിഷയം കൂടുതൽ പഠനവിധേയമാക്കേണ്ടിവരുന്നതു്.

clone cows

ക്ലോൺ ചെയ്തെടുത്ത എട്ടു് “ഹൈ പെർഫോമൻസ്‌” കറവപ്പശുക്കൾ

അതുപോലെതന്നെ, ക്ലോണിംഗിനു് രോഗചികിത്സാമേഖലകളിൽ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കഴിയും. അതാണു് സ്റ്റെം സെൽ റിസർച്ച്‌ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നതു്. രോഗബാധിതനായ ഒരു മനുഷ്യനെ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ക്ലോൺ ചെയ്തെടുക്കുന്ന സെല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചു് സുഖപ്പെടുത്തുക എന്നതിൽ വൈദ്യശാസ്ത്രം അങ്ങേയറ്റം പ്രതീക്ഷ വയ്ക്കുന്നു. അസ്ഥികളെയും മസ്സിലുകളെയും മറ്റും ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ പുതിയ എംബ്രിയോണിക്‌ സെല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചു് സുഖപ്പെടുത്തുക, അതുപോലെതന്നെ, ‘റീജനറേറ്റീവ്‌’ അല്ലാത്ത നേർവ്വ്‌ സെല്ലുകളിലെയും ഹൃദയത്തിന്റെ സെല്ലുകളിലെയുമൊക്കെ തകരാറുകൾ പുതിയ സ്റ്റെം സെല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചു് ‘റിപ്പയർ’ ചെയ്യുക മുതലായ തെറാപ്പി സാദ്ധ്യതകൾ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനു് പുതിയ മാനങ്ങൾ നൽകുമെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമൊന്നുമില്ല.

മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഒരു അണ്ഡത്തിൽ പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തിയ ചർമ്മത്തിന്റെ (വീണ്ടും ഒരു ഉദാഹരണം) ഒരു സെൽകേന്ദ്രം ഇംപ്ലാന്റ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ട ശേഷം നൽകുന്ന ‘ഷോക്ക്‌’ വഴി ഒരു ‘റീപ്രോഗ്രാമിംഗ്‌’ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ചർമ്മസെല്ലിനു് ആവശ്യമായതിനാൽ ആക്റ്റീവ്‌ ആയ ജെനറ്റിക്ക്‌ കോഡുകൾ മാത്രമല്ല, ചർമ്മസെല്ലുകൾ ആയി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ച കാലത്തു് ആവശ്യമില്ലാതായിത്തീർന്നതുമൂലം നിർജ്ജീവമാക്കപ്പെട്ട മറ്റു് കോഡുകളും റീആക്റ്റിവേറ്റ്‌ ചെയ്യപ്പെടും. ഇങ്ങനെ ഒരു റീപ്രോഗ്രാമിംഗ്‌ സാദ്ധ്യമായാൽ അതുവഴി ഒരു പുതിയ ജീവൻ ആരംഭിക്കുന്നതിനു് ആവശ്യമായ ‘എംബ്രിയോണിക്‌ സ്റ്റെം സെല്ലുകൾ’ രൂപമെടുക്കും. ഈ സ്റ്റേജിൽ എത്തിയാൽ ഇഷ്ടം പോലെ ‘ക്ലോണുകളെ’ സൃഷ്ടിക്കാൻ പിന്നെ തടസ്സമൊന്നുമില്ല. അതായതു്, ‘റീപ്രോഗ്രാമിംഗ്‌’ ആണു് പ്രധാനപ്രശ്നം.

അങ്ങനെ, ന്യൂക്ലിയസ്‌ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു അണ്ഡത്തിൽ രോഗിയുടെ ആരോഗ്യമുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു സെല്ലിന്റെ കേന്ദ്രം ഇംപ്ലാന്റ്‌ ചെയ്യപ്പെടുകയും, റീപ്രോഗ്രാമിംഗിനു് വിധേയമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തശേഷം വിഭജനം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു എംബ്രിയോ വിവിധഘട്ടങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമായ ശാരീരികസെല്ലുകളുടെ ആദ്യരൂപങ്ങൾക്കു് ജന്മം നൽകുന്നു. അതുവഴി എല്ലാത്തരം ശാരീരികസെല്ലുകളും രൂപമെടുക്കുന്നു. അവയിൽ നിന്നും വേണ്ടതു് തിരഞ്ഞെടുത്തു് രോഗിയെ ചികിത്സിക്കുകയേ വേണ്ടൂ. കുറ്റമറ്റ ഒരു തെറാപ്പി എന്ന നിലയിലേക്കു് ഈ രീതി എത്തിച്ചേരാൻ ഇനിയും കുറെ ദൂരം യാത്ര ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെങ്കിലും ഇന്നു് അതു് വെറുമൊരു സ്വപ്നം മാത്രമല്ല. പല മേഖലകളിലും അതു് വിജയകരമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. ചുരുക്കത്തിൽ, ശാസ്ത്രം ഇന്നു് ഒരു ജനിതകവിപ്ലവത്തിന്റെ ആരംഭദശയിലാണു്.

മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിനു് പ്രയോജനം ചെയ്യത്തക്ക വിധത്തിൽ പ്രകൃതിയിലെ പരിമിതികൾക്കു് പരിഹാരം കാണുക, സൃഷ്ടിയിലെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും തിരുത്തുക, മനുഷ്യരെ മാരകമായ രോഗങ്ങളിൽ നിന്നു് വിമുക്തരാക്കുക, അതുവഴി അവരുടെ ആയുസ്സു് വർദ്ധിപ്പിക്കുക മുതലായ കാര്യങ്ങളിൽ ജനിതകശാസ്ത്രത്തിനു് ഇനിയും വളരെയേറെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയും. ‘സൃഷ്ടികളിലെ’ പ്രകൃതിസഹജമായ പോരായ്മകൾ മറ്റൊരർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പോരായ്മകളാണെന്നതിനാൽ, അവയെ തിരുത്താൻ ശാസ്ത്രത്തിനു് കഴിയുന്നതു് അംഗീകരിക്കുക എന്നതു് മനുഷ്യനെ ദൈവത്തേക്കാൾ ശേഷിയുള്ളവനായി അംഗീകരിക്കുന്നതിനു് തുല്യമാണെന്നതിനാൽ, ദൈവത്തെക്കൊണ്ടു് ജീവിക്കുന്ന ‘വിശുദ്ധരുടെ’ ന്യൂനപക്ഷവും, ദൈവമില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ‘അവിശുദ്ധരുടെ’ ഭൂരിപക്ഷവും ശാസ്ത്രത്തിനെതിരായി പെരുമ്പറ മുഴക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ദൈവത്തിന്റെ മെഗാഫോണുകളായി സ്വയം അവരോധിക്കുമ്പോൾ, അവർക്കുതന്നെ ഒരിക്കൽ പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കെതിരായാണു് അവർ നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന സാമാന്യസത്യം കാണാൻ എന്തുകൊണ്ടോ അവർക്കു് കഴിയാതെ പോകുന്നു. സ്വന്തം നിലനിൽപിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്ന ഒരു നിലപാടു് മൃഗങ്ങൾ പോലും സ്വീകരിക്കുകയില്ല എന്നിരിക്കെ, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വഴിമുടക്കികളാവുന്നതുവഴി, അസ്തിത്വബോധത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മൃഗങ്ങളുടേതിലും താഴെയുള്ള നിലവാരത്തിലേക്കു് തങ്ങളെത്തന്നെ വലിച്ചിറക്കുകയാണു് തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെന്നു് എന്തുകൊണ്ടോ അവർ അറിയുന്നില്ല.

സൃഷ്ടിയെ ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി മാത്രം ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന ധാരാളം മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടുന്നതാണു് അധികപങ്കു് ലോകസമൂഹങ്ങളുമെന്നതിനാൽ, സ്റ്റെം സെൽ റിസർച്ച്‌ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും ഒന്നുകിൽ പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ കർശ്ശനമായ നിബന്ധനകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം അനുവദിക്കപ്പെടുന്നു. ജനങ്ങൾക്കു് വേണ്ടത്ര വിദ്യാഭ്യാസവും ബോധവത്കരണവും ലഭ്യമാക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഈ അവസ്ഥ മാറ്റിയെടുക്കാനാവൂ. ഈ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം ജീവിതയോഗ്യമാക്കിത്തീർക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ശാസ്ത്രം നടത്തുന്ന പരിശ്രമങ്ങൾക്കു് തടസ്സം നിൽക്കുക എന്നതു് ഏതു് എതിക്സിന്റെ പേരിലായാലും ന്യായീകരിക്കാനാവുന്നതല്ല – ഇഹലോകജീവിതത്തേക്കാൾ മരണാനന്തരജീവിതത്തെ വിലമതിക്കുന്നവർക്കു് അതു് മനസ്സിലാവണമെന്നു് നിർബന്ധമില്ലെങ്കിലും!

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on സെപ്റ്റംബര്‍ 14, 2009 in ലേഖനം

 

മുദ്രകള്‍: ,

ഡാർവിൻ – മനുഷ്യനും ശാസ്ത്രജ്ഞനും

“പക്ഷികളെ വെടിവയ്ക്കാനും, പട്ടികളെയും എലികളെയും പിടിക്കാനുമല്ലാതെ നിന്നേക്കൊണ്ടു് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. നീ നിനക്കും നിന്റെ കുടുംബത്തിനും പേരുദോഷം വരുത്തിയിട്ടേ അടങ്ങൂ!” ഡാർവിന്റെ ചെറുപ്പത്തിൽ അവന്റെ പിതാവു് അവനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞ അഭിപ്രായമാണിതു്.

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഷ്രൂസ്ബറിയിൽ സമ്പന്നമായ ഒരു കുടുംബത്തിലായിരുന്നു ചാൾസ്‌ റോബർട്ട്‌ ഡാർവിന്റെ (Charles Robert Darwin) ജനനം. പിതാവു് ഒരു ഡോക്ടർ. മാതാവു് ധനികനായ ഒരു പോർസ്‌ലെയിൻ നിർമ്മാണഫാക്ടറി ഉടമയുടെ മകൾ. ആ ദമ്പതികളുടെ ആറു് മക്കളിൽ അഞ്ചാമത്തവനായിരുന്നു ചാൾസ്‌. ആംഗ്ലിക്കൻ ചർച്ചിലാണു് മാമൂദീസ മുക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും ആ കുടുംബം പോയിരുന്നതു് ഡോഗ്മകളെ നിഷേധിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യന്റേയും പ്രകൃതിയുടെയും ഏകത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ്‌ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട യൂണിറ്റേറിയൻ ചർച്ചിന്റെ (Unitarianism) വക അടുത്തുള്ള ഒരു പള്ളിയിലായിരുന്നു. പിതാവു് ഒരു വിശ്വാസി ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും മാതാവു് വിശ്വാസകാര്യങ്ങളിൽ വളരെ തൽപരയായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചകളിൽ മക്കളോടൊത്തു് പതിവായി കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അതുവഴി ചെറുപ്പത്തിലേ ചാൾസിന്റെ മനസ്സിൽ വേരോടിയിരുന്ന ആശ്വാസദായകമായ ഭക്തിക്കു് അവനു് എട്ടു് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ സംഭവിച്ച അമ്മയുടെ മരണം ആദ്യത്തെ മുറിവേൽപിച്ചു. “മരണക്കിടക്കയിൽ കറുത്ത വെൽവെറ്റിൽ പൊതിഞ്ഞു് കിടക്കുന്ന ഒരു രൂപമായല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അമ്മയെപ്പറ്റി ഓർക്കാൻ എനിക്കു് കഴിയുന്നില്ല” എന്നു് പിൽക്കാലത്തു് എഴുതുന്നതല്ലാതെ അമ്മയെപ്പറ്റി കൂടുതലൊന്നും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതിനാൽ, ഡാർവിന്റെ മനസ്സിൽ അമ്മയുടെ ഓർമ്മ ചെറുപ്പത്തിലേ തന്നെ മറവിയിലേക്കു് അമർത്തിയൊതുക്കപ്പെട്ടിരുന്നിരിക്കണം.

ദിവസത്തിൽ അധികപങ്കും പുറത്തെ പ്രകൃതിയിൽ കഴിയാനും, വണ്ടുകളേയും ശലഭങ്ങളെയും മറ്റു് ചെറുജീവികളേയും ശേഖരിച്ചു് പരിശോധിക്കാനുമായിരുന്നു ചാൾസ്‌ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതു്. സ്കൂൾജീവിതം തുടങ്ങിയതു് തന്നേക്കാൾ അഞ്ചു് വയസ്സിനു് മൂത്ത സഹോദരനായ ഇറാസ്മസിനോടൊപ്പം ഷ്രൂസ്ബറിയിലെ ഒരു ഡോക്ടർ ബട്ലറുടെ ബോർഡിംഗ്‌ സ്കൂളിൽ. മണിക്കൂറുകളോളം സ്കൂളിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു് ഷേൿസ്പിയറിന്റെ ചരിത്രനാടകങ്ങൾ വായിക്കുമായിരുന്ന തന്നെ ഏറ്റവും ആകർഷിച്ചിരുന്ന പുസ്തകം ‘ലോകത്തിലെ നൂറു് അത്ഭുതങ്ങൾ’ ആയിരുന്നു എന്നും, വിദൂരദേശങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുന്നതിനുള്ള ആഗ്രഹം തന്നിൽ ഉണർത്തിയതു് ആ ഗ്രന്ഥമായിരുന്നു എന്നും ഡാർവിൻ എഴുതുന്നു. ‘കാണാതെ പഠിത്തം’ കൊണ്ടു് വലിയ പ്രയോജനം ഒന്നുമില്ലെന്നു് മനസ്സിലാക്കിയ ആ സഹോദരർ ഒരു ഹോബി എന്ന നിലയിൽ സ്വന്തമായി രാസപരമായ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അതിനുതകുന്ന ഒരു ലബോറട്ടറി തട്ടിക്കൂട്ടാൻ വേണ്ടിയിരുന്ന 50 പൗണ്ട്‌ അക്കാലത്തെ ഒരു വീട്ടുവേലക്കാരന്റെ വാർഷികവരുമാനത്തേക്കാൾ കൂടുതലായിരുന്നു എന്നതിനാൽ ചിലവു് കുറഞ്ഞ ഒരു ഹോബി ആയിരുന്നില്ല അതു്. പൂന്തോട്ടത്തിലെ ഗ്രീൻഹൗസിൽ ആയിരുന്നു ‘രഹസ്യ പരീക്ഷണങ്ങൾ’. സഹോദരികൾക്കു് അവിടെ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പരീക്ഷണങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ശാസ്ത്രത്തെ പരിചയപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞ ഈ കാലഘട്ടം തന്റെ സ്കൂൾ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്നു് ഡാർവിൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങൾ സഹപാഠികളുടെ ഇടയിൽ ‘ഗ്യാസ്‌’ എന്നൊരു പരിഹാസപ്പേരും ചാൾസിനു് നേടിക്കൊടുത്തത്രെ! സഹോദരനിൽ നിന്നും പഠിച്ച മറ്റൊരു ഹോബിയായിരുന്നു പക്ഷികളെ വെടിവച്ചു് വീഴ്ത്തൽ. സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായി വളരെ ഉയർന്ന ഒരു കുടുംബത്തിലെ അംഗം എന്ന നിലയിൽ പിതാവായ റോബർട്ട്‌ ഡാർവിൻ മകന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ അസന്തുഷ്ടനാവുന്നതു് സ്വാഭാവികം. മകന്റെ രീതികളോടുള്ള അവന്റെ അസംതൃപ്തിയുടെ പ്രതിഫലനമാണു് ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച പ്രതികരണം.

ചാൾസിനെ ‘നേർവഴിക്കു്’ ആക്കാനായി പിതാവു് റോബർട്ട്‌ ഡാർവിൻ അവനെ സ്കൂളിൽ നിന്നും മാറ്റി എഡിൻബർഗ്‌ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ചേർക്കുന്നു. അങ്ങനെ മെഡിസിൻ പഠനം ആരംഭിക്കുന്ന ഡാർവിൻ അവിടെവച്ചു് സ്വതന്ത്രനാക്കപ്പെട്ട ഒരു അടിമയെ പരിചയപ്പെടുന്നു. ലോകസഞ്ചാരി ആയിരുന്ന ഒരു ഇംഗ്ലണ്ടുകാരൻ ഗിയാനയിൽ നിന്നും കൂടെ കൊണ്ടുവന്നു് ടാക്സിഡെർമിയിൽ (Taxidermy) പരിശീലനം നൽകിയിരുന്ന അവനിൽ നിന്നും ചാൾസ്‌ അതിന്റെ വിവിധ വശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി. എഡിൻബർഗിൽ വച്ചാണു് ഡാർവിൻ ലാമാർക്കിയൻ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ (Lamarckism) അനുയായിയും സ്വതന്ത്ര ചിന്തകനുമായിരുന്ന റോബർട്ട്‌ ഗ്രാന്റ്‌ എന്ന അദ്ധ്യാപകനെ പരിചയപ്പെടുന്നതു്. മെഡിസിനിലും സർജ്ജറിയിലും താത്പര്യം കാണിക്കാതിരുന്ന ഡാർവിൻ പ്രകൃതിശാസ്ത്രപരമായ കാര്യങ്ങളിലായിരുന്നു കൂടുതൽ വ്യാപൃതനായിരുന്നതു്. ക്ഷമ നശിച്ച പിതാവു് അവനെ അവിടെനിന്നും തിയോളജി പഠിക്കുന്നതിനായി കേംബ്രിഡ്ജിലേക്കു് മാറ്റി. അവിടെയും പക്ഷിവേട്ടയിലും കുതിരസവാരിയിലുമായിരുന്നു താത്പര്യമെങ്കിലും അതോടൊപ്പം പഴയ ഇഷ്ടവിനോദമായ ചെറുജീവികളെ ശേഖരിക്കലും തരം തിരിക്കലും മറ്റു് സഹപാഠികളുമായി മത്സരിച്ചെന്നോണം അവൻ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി അവൻ പ്രൊഫസർ ജോൺ ഹെൻസ്ലോവിന്റെ (John Stevens Henslow) സുഹൃത്തും അനുയായിയുമായിത്തീർന്നു. അക്കാലത്തു് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ വളരെ വിലമതിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നാചുറൽ തിയോളജിയുടെ പ്രധാന പ്രതിനിധി ആയിരുന്ന വില്യം പാലിയുടെ (William Paley) സൃഷ്ടികൾ ഡാർവിനെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു. അവ തിയോളജി പഠനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവുമായിരുന്നു. ‘സമയനഷ്ടം’ എന്നു് ഡാർവിൻ വിശേഷിപ്പിച്ച തന്റെ തിയോളജി പഠനത്തിന്റെ അവസാനം, പാലിയും, യൂക്ലിഡും, ഗ്രീക്ക്‌-ലാറ്റിൻ ക്ലാസിക്കുകളും വിഷയങ്ങളായി ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്ന പരീക്ഷ 178 വിദ്യാർത്ഥികളിൽ പത്താമത്തവനായി പാസാവാൻ ഏതായാലും അവനു് കഴിഞ്ഞു. ജോൺ ഹെർഷെലിന്റെയും (John Herschel) അലെക്സാണ്ടർ ഫോൺ ഹുംബോൾഡ്റ്റിന്റേയും (Alexander von Humboldt) രചനകൾ ഡാർവിൻ കേംബ്രിഡ്ജിലെ അവസാനവർഷം വായിച്ചവയിൽ പെടുന്നു.

അങ്ങനെ തിയോളജി പഠനം പൂർത്തിയായതോടെ ബാക്കി ജീവിതം ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രാമീണ ഇടവകയിൽ പാതിരിയായി തള്ളിനീക്കുന്നതിനു് പിന്നെ തടസ്സം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഡാർവിന്റെ വിധി മറ്റൊന്നായിരുന്നു. അതിനായെന്നോണം പല യാദൃച്ഛികതകളുടെ ഒരു ശൃംഖല തന്നെ ഡാർവിനെ തേടി വരികയായിരുന്നു. തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ സർവ്വേ ചെയ്യുന്നതിനു് HMS ബീഗിൾ എന്ന കപ്പലിൽ രണ്ടു് വർഷം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു യാത്ര ക്യാപ്റ്റൻ റോബർട്ട്‌ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ സ്വന്ത ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു ‘ജെന്റിൽമൻ സഹചാരി’ എന്ന നിലയിൽ അവന്റെ കൂടെ പോകാനായി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട പ്രകൃതി ശാസ്ത്രജ്ഞർ എല്ലാം ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി ഒഴിവു് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, പ്രകൃതിശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നെങ്കിലും അതിൽ ആവശ്യത്തിലേറെ പരിചയസമ്പത്തും അതിലേറെ താത്പര്യവുമുണ്ടായിരുന്ന ഡാർവിനു് യാത്ര തുടങ്ങുന്നതിനു് നാലാഴ്ച മുൻപു് ക്ഷണക്കത്തു് ലഭിക്കുന്നു! ഡാർവിൻ കുടുംബത്തിന്റെ സമൂഹത്തിലെ പദവിയും അതിനു് സഹായകമായി. ‘വെറുതെ രണ്ടുവർഷം നഷ്ടപ്പെടുത്തലായതുകൊണ്ടു്’ സ്വാഭാവികമായും പിതാവു് അതിനെതിരായിരുന്നു എങ്കിലും അളിയൻ വെഡ്ജ്‌വുഡിന്റെ നിർബന്ധത്തിനു് വഴങ്ങി അവസാനം അവനും അനുവാദം നൽകി.

ആ കപ്പലിലെ യാത്ര ഡാർവിനെ സംബന്ധിച്ചു് ഒരു പീഡനമായിരുന്നു. വിടാതെ പിടികൂടിയ കടൽച്ചൊരുക്കു് അവനെ ശാരീരികമായി തളർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മൂന്നു് മീറ്റർ സമചതുരത്തിലുള്ള കാബിൻ മറ്റു് രണ്ടുപേരുമായി പങ്കിടേണ്ടിയിരുന്നു. ചെറിയ ആ കപ്പലിൽ ആകെ 73 പേർ ഒതുങ്ങിക്കൂടണമായിരുന്നു. ഒരു തികഞ്ഞ യാഥാസ്ഥിതികനും കപ്പലിലെ അച്ചടക്കത്തിനു് വളരെ പ്രാധാന്യം കൽപിച്ചിരുന്നവനുമായ ക്യാപ്റ്റൻ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ കപ്പൽ ജീവനക്കാർക്കു് നൽകിയിരുന്ന ചാട്ടവാറടിപോലുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷ പുരോഗമനചിന്താഗതിക്കാരനായ ഡാർവിനു് അംഗീകരിക്കാനാവുന്നതായിരുന്നില്ല. അതേസമയം 22 വയസ്സുകാരനായ ഡാർവിനു് തന്നേക്കാൾ നാലു് വയസ്സിനു് മൂത്തവനും കാർട്ടോഗ്രാഫിയിലും മീറ്റിയറോളജിയിലും കടൽ യാത്രയിലും അനുഭവസമ്പന്നനുമായ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ ഒരു മാതൃകാപുരുഷനുമായിരുന്നു. ലോകവീക്ഷണത്തിൽ വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകാർ ആയിരുന്നെങ്കിലും ‘ജെന്റിൽമെൻ’ ആയിരുന്ന അവർ പരസ്പരം ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു. ആ യാത്രയിലുടനീളം തന്നെ നിരന്തരം അലട്ടിയിരുന്ന മനംപിരട്ടലും ഛർദ്ദിയും ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയോടൊത്തു് ആഹാരം കഴിച്ചിരുന്ന സമയങ്ങളിലും മറ്റും ഡാർവിനെ വല്ലാതെ അലട്ടിയിരുന്നതായി ഡാർവിൻതന്നെ എഴുതുന്നു. പലപ്പോഴും പിതാവിന്റെ ഉപദേശം കേൾക്കാതിരുന്നതിൽ അവൻ ദുഃഖിച്ചു. പക്ഷേ, അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ എത്തിയിരുന്ന ബീഗിളിൽ നിന്നും ഒരു തിരിച്ചുപോക്കു് സാദ്ധ്യമായിരുന്നില്ല. പോരെങ്കിൽ അവർക്കൊരു ദൗത്യം നിറവേറ്റേണ്ടതായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലും പസിഫിക്കിലും ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ സ്വാധീനം വിപുലീകരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി റോയൽ നേവിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങൾ അളന്നുകുറിക്കുക, രേഖാംശരേഖകൾ തിട്ടപ്പെടുത്തുക, കാലാവസ്ഥാനിരീക്ഷണം നടത്തുക മുതലായ നടപടികൾ രണ്ടു് വർഷം കൊണ്ടു് തീർത്തശേഷം ഓസ്റ്റ്രേലിയയും ഏഷ്യയും ആഫ്രിക്കയും ചുറ്റി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുക എന്നതായിരുന്നു ക്യാപ്റ്റൻ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയുടെ ചുമതല. ഡാർവിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ രണ്ടു് വർഷം കൊണ്ടു് ഒരിക്കലും തീർക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ജോലിയാണെന്നതിനാൽ തിരിച്ചു് നാട്ടിലെത്തി ഇടവകവികാരിയാവുന്നതുനുള്ള അവസരം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നായിരുന്നു ആരംഭത്തിൽ ഡാർവിന്റെ കലശലായ പേടി.

എന്നിരിക്കിലും, കേപ്‌ വെർഡെ ഐലൻഡ്‌സിൽ ആദ്യമായി കപ്പൽ കരയോടടുപ്പിച്ചു് ഭൂമിയിൽ കാലുറപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡാർവിന്റെ സകല നിരാശകളും അവസാനിച്ചു. കടൽത്തീരത്തെ പാറക്കെട്ടുകളുടെ പാർശ്വങ്ങളിൽ കണ്ട നെടുനീളത്തിലുള്ള രേഖകളും, കടൽനിരപ്പിൽ നിന്നും അനേകമീറ്റർ ഉയരത്തിൽ കണ്ടെത്തിയതും കടലിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്നതുമായ കക്കയിനങ്ങളുടെ തോടുകളുമെല്ലാം നൽകിയ പുതിയ അനുഭവം ആദ്യമായി അവനിലെ പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനെ വിളിച്ചുണർത്തി. നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന ഭൂമി നിശ്ചലമായ ഒന്നല്ല എന്നും, ഭൂമിയുടെ പ്രതലം ചലനങ്ങൾക്കു് വിധേയമാണെന്നും, അതുവഴി സംഭവിക്കുന്ന ഭൂതലത്തിന്റെ ആരോഹണമാണു് കടലിൽ ആയിരിക്കേണ്ട കക്കത്തോടുകൾ കടൽ നിരപ്പിൽ നിന്നും അനേകമീറ്റർ ഉയരത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതിന്റെ കാരണമെന്നും ഡാർവിൻ മനസ്സിലാക്കി. ഭൂമിയുടെ ഈ ജിയോളജിക്കൽ ചലനാത്മകത ഡാർവിൻ പിന്നീടു് ബയോളജിയിലേക്കു് ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും താമസിയാതെ ഭൂമദ്ധ്യരേഖ കടന്നു് തെക്കു് പടിഞ്ഞാറു് ദിശയിൽ യാത്ര തുടർന്ന ബീഗിൾ 1832 ഫെബ്രുവരി 28-നു് ഇന്നത്തെ സാൽവഡോറിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ആദ്യമായി തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ മണ്ണിൽ കാലുവച്ച ഡാർവിന്റെ അത്ഭുതത്തിനു് അളവില്ലായിരുന്നു. ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശത്തെ വനങ്ങൾ! അവർണ്ണനീയമായ പ്രകൃതിഭംഗി! ഏറെത്താമസിയാതെ പള്ളിവികാരി ആവേണ്ട ഡാർവിൻ അപ്പോഴും അതിലെല്ലാം കാണുന്നതു് ദൈവത്തിന്റെ കരവിരുതാണു്.

മൂന്നാഴ്ചക്കു് ശേഷം തെക്കു് ലക്ഷ്യമാക്കി ബീഗിൾ വീണ്ടും യാത്ര തുടരുന്നു. യാത്രയുടെ ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കാൻ ചുമതലപ്പെട്ടവനായ കപ്പലിലെ പെയ്ന്ററുമായി ഡാർവിൻ സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുന്നു. തെക്കേ അമേരിക്കൻ സമൂഹങ്ങളിലെ ജീവിതം ഡ്രോയിംഗിലും വാട്ടർ കളറിലും ചിത്രീകരിക്കുന്നതും അവനായിരുന്നു. ബ്രസീലിലെ അടിമസമ്പ്രദായത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ചർച്ചയിൽ ആദ്യമായി ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയും ഡാർവിനും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടാവുന്നു. അടിമകൾക്കു് സ്വതന്ത്രരാവണമെന്ന ആഗ്രഹമേ ഇല്ല എന്ന വാദവുമായി ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ അടിമസമ്പ്രദായത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നു. ബോധവത്കരിക്കപ്പെട്ടതും സഹിഷ്ണുതയുള്ളതുമായ ഒരു കുടുംബത്തിൽ വളർന്നതുമൂലം ഉത്തമബോദ്ധ്യത്തോടെ ഒരു ലിബറൽ ആയിരുന്ന ഡാർവിനു് സ്വാഭാവികമായും ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയുടെ നിലപാടിനെ എതിർക്കേണ്ടി വരുന്നു. അതേസമയം ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ അടിമത്തത്തെ പിൻതുണച്ചുവെങ്കിൽ അതു് അക്കാലത്തു് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ സാധാരണമായിരുന്ന ഒരു രീതിയെ പ്രതിരോധിക്കുക മാത്രവുമായിരുന്നു. ആ പര്യവേക്ഷണത്തിന്റെ സാമ്പത്തികം അടക്കമുള്ള മുഴുവൻ ഉത്തരവാദിത്വവും വഹിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയും മാനസികമായ തന്റെ ചാഞ്ചാട്ടങ്ങളിൽ ക്ലേശിതനായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കു് ബൈബിളിൽ ആശ്രയവും പരിഹാരവും തേടാൻ ശ്രമിച്ചു.

അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന രണ്ടു് വർഷങ്ങൾ അവസാനിക്കാൻ പോകുന്നു! കാലാവസ്ഥ മോശമായിക്കൊണ്ടുമിരുന്നു. ഊഷ്മാവു് പൂജ്യം ഡിഗ്രിയോടടുത്തു്! അപ്പോഴാണു് പസിഫിക്കിലേക്കു് പ്രവേശിക്കുന്നതിനു് പകരം കപ്പൽ വീണ്ടും വടക്കോട്ടു് തിരിച്ചുവിടാൻ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ തീരുമാനിക്കുന്നതു്. സർവ്വേ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു ഭാഗം വിട്ടുപോയത്രെ! പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായ ‘ലോകം ചുറ്റൽ’ ഉപേക്ഷിക്കാനാണോ ക്യാപ്റ്റന്റെ തീരുമാനം എന്നുവരെ ഡാർവിൻ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ യാദൃച്ഛികമായ ഈ ദൗർഭാഗ്യത്തിലും ഭാഗ്യം ഡാർവിനെ തേടിവരികയായിരുന്നു. ഒരു സഹായിയുമായി അർജന്റീനയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന ഡാർവിൻ അവിടെ അപൂർവ്വവും ഭീമാകാരവുമായ ഫോസിലുകൾ കണ്ടെത്തുന്നു. മണ്മറഞ്ഞ ജീവികളുടേതെന്ന നിഗമനത്തിൽ വിദഗ്ദ്ധരെക്കൊണ്ടു് പരിശോധിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഡാർവിൻ അവയെല്ലാം ഒരു ചരക്കുകപ്പലിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ മ്യൂസിയത്തിലേക്കു് അയക്കുന്നു. ആ അസ്ഥികൾ ‘പ്രളയകാലത്തിനു് മുൻപു്’ ജീവിച്ചിരുന്ന വർഗ്ഗങ്ങളുടേതായിരിക്കണം എന്നായിരുന്നു ഡാർവിന്റെ ധാരണ. അവ എങ്ങനെ അർജന്റീനയുടെ തീരപ്രദേശത്തെത്തി? അവിടങ്ങളിൽ ഇന്നും വലിയ ഇനം ജീവികൾ ഉണ്ടെന്നതിനാൽ അവ താൻ കണ്ടെത്തിയ ഫോസിലുകളുടെ ഒരു തുടർച്ചയാവാം എന്നു് ഡാർവിൻ ഊഹിക്കുന്നു.

യാത്ര വീണ്ടും ശരിയായ ദിശയിൽ തുടർന്നു. ഓരോ സ്റ്റേഷനുകളിലും ഡാർവിന്റെ ശേഖരണം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ഖജനാവിലേക്കു് വർഷം മുപ്പതു് പൗണ്ടു് നൽകണം എന്ന നിബന്ധനയിൽ ക്യാപ്റ്റൻ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയ്‌ സിംസ്‌ കോവിങ്ങ്ടൺ എന്ന ഷിപ്‌ബോയിയെ അവനു് സഹായിയായി നൽകുന്നു. പലപ്പോഴും കടൽചൊരുക്കുമൂലം രോഗിയായിരുന്ന ഡാർവിനു് ബുദ്ധിമാനായിരുന്ന സിംസ്‌ ഒരു വലിയ നേട്ടമായിരുന്നു. താൻ ശേഖരിച്ച ജീവികളേയും മറ്റും വേണ്ടവിധം സംസ്കരിച്ചു് സൂക്ഷിക്കാനും അങ്ങനെ കാബിനിൽ അടുക്കും ചിട്ടയും വരുത്തുവാനും സിംസ്‌ ഡാർവിനെ അങ്ങേയറ്റം സഹായിച്ചു. ഒരു വർഷത്തിലേറേ HMS ബീഗിൾ തെക്കേ അമേരിക്കയുടെ പശ്ചിമതീരം സർവ്വേ ചെയ്യാൻ ചിലവഴിച്ചു. അതിനിടെ ചിലിയുടേയും പെറുവിന്റേയും ഉൾഭാഗത്തേക്കു് കടന്നും അവർ ചില പഠനങ്ങൾ നടത്തുകയുണ്ടായി.

യാത്രതുടങ്ങി മൂന്നരവർഷങ്ങൾക്കു് ശേഷം അവസാനം തേക്കേ അമേരിക്കയോടു് വിടപറഞ്ഞു് 1835 സെപ്റ്റംബറിൽ അവർ ഡാർവിന്റെ ‘വിധി ദ്വീപുകൾ’ എന്നു് വിളിക്കാവുന്ന ഗലാപ്പഗോസ്‌ ദ്വീപുകളുടെ നേരെ യാത്ര തുടർന്നു. തന്റെ ഈ മുഴുവൻ കപ്പൽ യാത്രയുടെയും ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം തന്നെ ഈ ദ്വീപുകളിൽ എത്തിക്കുകയായിരുന്നു എന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു എന്നു് ഡാർവിൻ വിശേഷിപ്പിച്ച ഗലാപ്പഗോസ്‌ ദ്വീപുകളെ ക്യാപ്റ്റൻ ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയി വിശേഷിപ്പിച്ചതു് ചെകുത്താന്മാർക്കു് മാത്രം താമസിക്കാൻ കൊള്ളാവുന്നതു് എന്നായിരുന്നു. അഞ്ചാഴ്ച ആ ദ്വീപുകളിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയ ഡാർവിൻ പിൽക്കാലത്തു് പറഞ്ഞതു് അവിടെ നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങളാണു് തന്നെ പ്രധാനമായും ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളിലേക്കു് നയിച്ചതു് എന്നായിരുന്നു. നിരന്തരം വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രകൃതിശാസ്ത്രത്തോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം ഒന്നു മാത്രമായിരുന്നു സൂര്യന്റെ ചൂടിനെ ശക്തമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ആ തരിശുഭൂമിയിലൂടെയുള്ള അലയൽ താങ്ങാനുള്ള കരുത്തു് തനിക്കു് നൽകിയതു് എന്നു് ഡാർവിൻ എഴുതുന്നു. നൂറിലേറെ വർഷങ്ങൾ ആയുസ്സുള്ളതും, അൻപതു് കിലോയോളം തൂക്കമുള്ളതുമായ ആമകളാണു് ഡാർവിനെ അവിടെ ഏറ്റവും ആകർഷിച്ചതു്. ഓട്ടികളിലെ മാതൃകയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആമകൾ ഏതു് ദ്വീപിൽ നിന്നും വരുന്നവയാണെന്നു് നിശ്ചയിക്കാമെന്ന ദ്വീപ്‌ നിവാസികളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച സൂചന പരിസ്ഥിതികൾക്കനുസരിച്ചു് ജീവികളിൽ സംഭവിക്കാവുന്ന മാറ്റങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചു് ഡാർവിനെ ബോധവാനാക്കി. കപ്പലിലെത്തിക്കപ്പെട്ട അത്തരം നാൽപത്തെട്ടു് ആമകളിൽ അധികപങ്കും ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടശേഷം അവയുടെ ഓട്ടികൾ കടലിൽ എറിയപ്പെട്ടു.

അഞ്ചു് വർഷങ്ങളോളം HMS ബീഗിൾ യാത്രയിലായിരുന്നു. ഡാർവിൻ പരിശീലിപ്പിച്ചെടുത്ത സിംസ്‌ കോവിങ്ങ്ടൺന്റെ സഹായത്തോടെ, ശേഖരിക്കപ്പെട്ട മുഴുവൻ ജീവികളുടെയും മൃതശരീരങ്ങൾ വിവരണസഹിതം തരം തിരിക്കപ്പെട്ടു. താൻ നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങളും പഠനങ്ങളും മൂവായിരത്തോളം പേജുകളിലായാണു് ഡാർവിൻ എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നതു്. 1529 സ്പീഷീസ്‌ സ്പിരിറ്റിൽ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. 3907 ചർമ്മങ്ങളും അസ്ഥികളും ലേബൽ ചെയ്യപ്പെടുകയും പന്ത്രണ്ടു് പട്ടികകളിലായി അവ തരം തിരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ശേഖരണങ്ങളുടെ അനേകം പെട്ടികൾ ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കു് അയക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ അന്വേഷണത്വരയും ശാസ്ത്രദാഹവും കണ്ടെത്താത്തതായി ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ വിദഗ്ദ്ധരുടെ ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുമെന്നു് ഡാർവിനു് ഉറപ്പായിരുന്നു.

തെക്കേ അമേരിക്ക, ഗലാപ്പഗോസ്‌ ദ്വീപുകൾ, ഓസ്റ്റ്രേലിയ, ന്യൂസിലന്റ്‌ മുതലായ സ്ഥലങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണങ്ങൾക്കു് ശേഷം HMS ബീഗിൾ സൗത്ത്‌ ആഫ്രിക്ക, ബ്രസീൽ വഴി ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കു് മടങ്ങി. ഇംഗ്ലണ്ടിലെത്തിയ ഡാർവിനു് ആവേശഭരിതമായ സ്വീകരണമായിരുന്നു ലഭിച്ചതു്. തിയോളജി പഠനത്തിനുശേഷം ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ പള്ളിവികാരിയാവുക എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ ലക്ഷ്യമൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന ഡാർവിൻ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായി മാറി. അങ്ങനെ, ഇരുപത്തെട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ സഹോദരന്റെ ഒത്താശയോടെ ഡാർവിൻ റോയൽ ജിയോളജിക്കൽ സൊസൈറ്റിയുടെ മുന്നിൽ തന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രഭാഷണം നടത്തി. തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ തെളിവായി നിരത്തി, ഭൂപ്രതലത്തിനു് ആരോഹണം സംഭവിക്കുന്നുണ്ടെന്നു് സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു ഡാർവിൻ. കോടിക്കണക്കിനു് വർഷങ്ങളിലൂടെ സംഭവിക്കുന്ന ഈ ഭൂതലചലനം പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി നടന്നിട്ടു് ഏതാനും ആയിരം വർഷങ്ങളേ ആയിട്ടുള്ളു എന്ന ബൈബിൾ വർണ്ണനയിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം എത്രത്തോളം അംഗീകരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തിൽ ഡാർവിൻ സംശയാലുവായിരുന്നു. പക്ഷേ, ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും വിദഗ്ദ്ധരുടെയും ഇടയിൽ ഈ ആശയം ആവേശപൂർവ്വം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഡാർവിനെ സംബന്ധിച്ചു് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം അർഹിച്ചിരുന്ന കാര്യം ഫോസിലുകളും, സസ്യങ്ങളും, പക്ഷികളും, ഉരഗങ്ങളുമൊക്കെ അടങ്ങുന്ന തന്റെ ശേഖരണം വിദഗ്ദ്ധരെക്കൊണ്ടു് പരിശോധിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. പക്ഷിശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു വിദഗ്ദ്ധനായിരുന്ന ജോൺ ഗൗൾഡ്‌ ഈ വിഷയത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ സഹായം നൽകി. ഡാർവിൻ ഗലാപ്പഗോസിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന പല തരം പക്ഷികൾ ഡാർവിൻ ധരിച്ചിരുന്നതുപോലെ മൂന്നു് തരത്തിൽ പെട്ട പക്ഷികളുടെ ഒരു ‘മിശ്രിതം’ അല്ലെന്നും അവയെല്ലാം ഫിഞ്ചെസ്‌ എന്ന ഒരേയൊരു ഇനത്തിന്റെതന്നെ പല വകഭേദങ്ങളാണെന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടിസ്ഥാനപരമായി അവയുടെ വ്യത്യാസം ചുണ്ടുകളിൽ മാത്രമാണെന്നും ഗൗൾഡ്‌ ഡാർവിനെ ധരിപ്പിച്ചു. ഈ ഒരു ഇനം അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ഗലാപ്പഗോസിലെ വിവിധ ദ്വീപുകളിൽ കുടിയേറി അവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന പരിസ്ഥിതികൾക്കനുസൃതമായി വ്യത്യസ്ത തരങ്ങളായി പിരിഞ്ഞതായിക്കൂടെ എന്നതായിരുന്നു ഡാർവിന്റെ ചിന്ത. അതു് അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു എന്നു് ഇന്നു് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കറിയാം. മരങ്ങളിലെ ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രാണികളെയും പുഴുക്കളെയും കൊത്തിയെടുക്കാൻ ഉതകും വിധം മെലിഞ്ഞുനീണ്ട ചുണ്ടുകൾ കാലാന്തരത്തിൽ രൂപമെടുത്തു. കുറിയതും കട്ടിയുള്ളതുമായ ചുണ്ടുകൾ പഴങ്ങളും വിത്തുകളും കൊത്തിപ്പൊട്ടിക്കുന്നതിനു് ആവശ്യമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആ പക്ഷികളിൽ അവയുടെ പരിസ്ഥിതിയിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന ആഹാരപദാർത്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു് ജീവിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ അവയുടെ ശരീരഘടനകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. പരിസ്ഥിതിയുമായി ഏറ്റവും നന്നായി ഇണങ്ങിച്ചേരാൻ കഴിഞ്ഞ ഇനങ്ങൾ അതിജീവിച്ചു. അല്ലാത്തവക്കു് വംശനാശം സംഭവിച്ചു.

ആകെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ ഡാർവിൻ ഒരു ഇരട്ടജീവിതം നയിക്കാൻ തുടങ്ങി. ബാഹ്യലോകത്തിലെ യാഥാസ്ഥിതികരായ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കു് ഡാർവിൻ ഒരു ഭൂഗർഭശാസ്ത്രജ്ഞനും ജന്തുശാസ്ത്രജ്ഞനും. പക്ഷേ, അവന്റെ ഉള്ളിൽ ‘ദൈവനിന്ദാപരമായ’ ചിന്തകൾ തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു. താൻ കണ്ടെത്തിയ ഫോസിലുകളും, പരിസ്ഥിതിക്കനുസൃതമായി ഇനം തിരിഞ്ഞ ഫിഞ്ചെസുമെല്ലാം ജീവജാലങ്ങളുടെ മാറ്റമില്ലായ്മ എന്ന ബൈബിളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ക്രിസ്തീയവിശാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമില്ലായ്മയുടെ വ്യക്തമായ തെളിവായി ഡാർവിൻ മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങനെയെങ്കിൽ സ്രഷ്ടാവായ ഒരു ദൈവത്തിനു് പ്രപഞ്ചത്തിൽ എവിടെ സ്ഥാനം? അക്കാലത്തു് ആരോടും പറയാൻ ‘കൊള്ളാത്ത’ ചിന്തകൾ! സമൂഹത്തിൽ തന്റെ വിലയും നിലയും എന്നേക്കുമായി നശിപ്പിക്കാൻ മതിയായ ദൈവദൂഷണം!

1837-ൽ മാനവചരിത്രത്തെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ച വിപ്ലവകരമായ ആ സ്കെച്ച്‌ ‘I think’ എന്ന തലക്കെട്ടുമായി ഡാർവിൻ കടലാസിലേക്കു് പകർത്തി. വളരെ സിമ്പിൾ ആയ ഒരു ‘ഇവൊല്യൂഷണറി ട്രീ’യുടെ പ്രോട്ടോടൈപ്പ്‌ ആയിരുന്നു ആ സ്കെച്ച്‌. ഒരു വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നും പരസ്പരം വിഭജിച്ചു് വളർന്നു് വികസിക്കുന്ന വിവിധ വർഗ്ഗങ്ങൾ. അതിൽ ചില സ്പീഷീസിനു് ഇടക്കുവച്ചു് വളർച്ച മുരടിച്ചു് വംശനാശം സംഭവിക്കുന്നു. മറ്റു് ചിലതു് തുടർന്നും വളരുന്നു. ഒരു നാച്ചുറൽ സെലക്ഷന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിസ്ഥിതിയുമായി ഏറ്റവും എളുപ്പം ഇണങ്ങിച്ചേരാൻ കഴിയുന്ന ഇനങ്ങൾ അതിജീവിക്കുന്നു എന്നതാണു് ഡാർവിന്റെ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു.

താമസിയാതെ പല പുസ്തകങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഡാർവിൻ ഒരു പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്ന നിലയിൽ വളരെ വേഗം പ്രസിദ്ധിയാർജ്ജിച്ചു. തന്റെ കസിൻ ആയിരുന്ന എമ്മാ വെഡ്ജ്‌വുഡിനെ ആയിരുന്നു ഡാർവിൻ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നതു്. സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്ന ഡാർവിൻ ദമ്പതികൾക്കു് അല്ലലില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ വേണ്ട എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും, ‘ദൈവനിന്ദാപരമായ’ തന്റെ ചിന്തകൾ ഡാർവിനെ നിരന്തരം ശല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ലോകത്തിനു് മുന്നിൽ ‘ദൈയവഭയമുള്ള’ ഒരു പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ഡാർവിന്റെ മനസ്സിൽ ഇതുവരെയുള്ള വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ചിന്തകളായിരുന്നു മുഴുവൻ. ആകെ രണ്ടുപേരോടു് മാത്രം തുറന്നു് പറഞ്ഞിരുന്ന ചിന്താരേഖകൾ. തന്റെ ഇവൊല്യൂഷൻ തിയറി സ്ഥാപിക്കുന്നതിനു് വേണ്ടി കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കാനായി ഡാർവിൻ വിശ്രമമില്ലാതെ പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ബീഗിൾ യാത്രയിൽ നിന്നും കൂടെ കൊണ്ടുവന്ന ഒരു അപൂർവരോഗം അവനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മക്കളുമൊത്തുള്ള വിനോദങ്ങളിൽ നിന്നുമാണു് അവനു് അൽപമെങ്കിലും ആനന്ദം ലഭിച്ചിരുന്നതു്. അതും തന്റെ ഓമനയായിരുന്ന മൂത്ത മകൾ ആനി പത്താമത്തെ വയസ്സിൽ ഒരു പനിപിടിച്ചു് മരിച്ചതോടെ അവസാനിച്ചു. പല വിദഗ്ദ്ധന്മാരെയും മകളെ രക്ഷിക്കാനായി ഡാർവിൻ സമീപിച്ചെങ്കിലും എല്ലാം വിഫലമാവുകയായിരുന്നു. മകളുടെ മരണത്തിന്റെ പേരിൽ ഡാർവിൻ തന്നെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം കസിനെ വിവാഹം കഴിച്ചതുവഴി ആനിയും ഇവൊല്യൂഷന്റെ ഇരയാവുകയല്ലായിരുന്നോ എന്ന സംശയം. എല്ലാറ്റിലുമുപരി, സ്രഷ്ടാവായ ഒരു ദൈവമുണ്ടെങ്കിൽ അവനു് നിരപരാധിയായ ഒരു ജീവിയെ എങ്ങനെ ഇതുപോലെ മരിക്കാൻ അനുവദിക്കാൻ കഴിയും? ബീഗിൾ യാത്രയുടെ ആരംഭത്തിൽ വിശ്വാസിയും മതപണ്ഡിതനുമായിരുന്ന ഡാർവിനിൽ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ രൂപമെടുത്തതും തന്നെ വർഷങ്ങളായി അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ദൈവാസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയത്തിനു് ആനിയുടെ മരണം അവസാനരൂപം നൽകി. അതേസമയം എമ്മായുടെ വിശ്വാസം കൂടുകയായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ അവിശ്വാസം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവരെത്തമ്മിൽ വേർപ്പെടുത്തുമോ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത!

പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിനു് കൂടുതൽ തെളിവുകൾ തേടി ഡാർവിൻ ചില ബ്രീഡറെ സമീപിക്കുന്നു. അതുവഴി, മൃഗങ്ങളെ വളർത്തുന്നവർ മുൻഗണന നൽകുന്ന ഗുണവിശേഷങ്ങൾ പല തലമുറകൾക്കു് ശേഷം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും, പ്രകൃതിയിലും അങ്ങനെതന്നെയേ വരൂ എന്നും ഡാർവിൻ മനസ്സിലാക്കി. പക്ഷേ പ്രകൃതിയിൽ നിലനിൽപിനു് വേണ്ടിയുള്ള സമരമാണു് ‘ബ്രീഡറുടെ’ പങ്കു് വഹിക്കുന്നതു് എന്ന വ്യത്യാസം മാത്രം.

തനിക്കും കുടുംബത്തിനും സമൂഹത്തിൽ സംഭവിക്കാവുന്ന മാനഹാനിയെ ഭയന്നതുമൂലം തന്റെ തിയറി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ ഡാർവിൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. രോഗിയായ താൻ മരിച്ചാൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനായി തന്റെ തിയറിയുടെ ഒരു കയ്യെഴുത്തുപ്രതി അവൻ ഭാര്യയെ ഏൽപിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ ഏതാണ്ടു് ഇരുപതു് വർഷം പഴക്കമുള്ള തന്റെ തിയറിയെ ഡാർവിൻ തേച്ചു് മിനുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആൽഫ്രെഡ്‌ റസൽ വാലസ്‌ (Alfred Russel Wallace) എന്നൊരു 35 വയസ്സുകാരൻ പണ്ടു് ഡാർവിൻ തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ മലേഷ്യൻ വനങ്ങളിൽ ശലഭങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും സസ്യങ്ങളെയും ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ പര്യവേക്ഷണങ്ങൾ ആരും സ്പോൺസർ ചെയ്തതല്ലായിരുന്നതിനാൽ തനിക്കു് വേണ്ട പണം അവൻ സ്വയം ഉണ്ടാക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അതിനായി അവൻ ചെയ്തിരുന്നതു് ലണ്ടൻ മ്യൂസിയത്തിനു് വേണ്ടി ദുർലഭമായ ജീവികളെ വേട്ടയാടുകയായിരുന്നു. ഡാർവിന്റേതുപോലുള്ള തത്വദീക്ഷയൊന്നും ചെറുപ്പക്കാരനായ വാലസിനുണ്ടായിരുന്നില്ല. നിരീക്ഷിക്കുന്നതു് അതുപോലെ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടു് അവൻ എഴുതി വയ്ക്കുന്നു. “നിലനിൽപിനു് വേണ്ടിയുള്ള വ്യത്യസ്ത വർഗ്ഗങ്ങളുടെ സമരത്തിലൂടെ വർഗ്ഗങ്ങൾക്കു് പരിണാമം സംഭവിക്കുന്നു.” തന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ അവൻ അയച്ചുകൊടുക്കുന്നതു് മറ്റാർക്കുമല്ല, ഡാർവിനുതന്നെ! താൻ പലവട്ടം എഴുത്തുകുത്തുകൾ നടത്തിയിട്ടുള്ള ഡാർവിൻ തന്റെ തിയറി പബ്ലിഷ്‌ ചെയ്യാൻ സഹായിക്കുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ! 1858 ജൂൺ 18-നു് മലേഷ്യയിൽ നിന്നും അയച്ച ആ കത്തു് തുറന്നപ്പോൾ ഡാർവിന്റെ തിയറിയുടെ അടിസ്ഥാനഘടകങ്ങൾ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതാണു് ഡാർവിൻ കണ്ടതു്! വർഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന മാനസികസംഘർഷത്തിനും കുറ്റബോധത്തിനും ശേഷം ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു വിധി! തന്റെ തിയറി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയല്ലാതെ ഡാർവിനു് മറ്റു് നിവൃത്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആരാണു് ഇവൊല്യൂഷൻ തിയറിക്കു് ആദ്യം രൂപം നൽകിയതെന്നു് ലോകം അറിയണം. ഡാർവിൻ ഒരു സുഹൃത്തിനു് ഇങ്ങനെ എഴുതി: “ഈ തിയറി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക എന്നതു് ഒരു കൊലപാതകം സമ്മതിക്കുന്നതുപോലെയാണു്. തീർച്ചയായും അവർ എന്നെ കുരിശിൽ തറയ്ക്കും.”

ഒരുവശത്തു്, വാലസിനെ തഴയുക എന്നതു് ഡാർവിനെ വിഷമിപ്പിച്ചപ്പോൾ, മറുവശത്തു് ഈ തിയറിയുടെ ആദ്യസ്രഷ്ടാവു് എന്ന സ്ഥാനം വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടതില്ലെന്നതു് ഡാർവിന്റെ അവകാശവുമായിരുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളുടെ സഹായത്തോടെ രണ്ടുപേരുടെയും തിയറികളിലെ പ്രസക്ത ഭാഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും അതു് സമൂഹത്തിൽ കാര്യമായ ചലനമൊന്നും സൃഷ്ടിച്ചില്ല. പക്ഷേ, പതിനഞ്ചു് മാസങ്ങൾക്കു് ശേഷം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട On the Origin of Species എന്ന ഡാർവിന്റെ ബുക്ക്‌ സമൂഹത്തിൽ ആകമാനം ബഹളത്തിനു് കാരണമായി. ആ ബുക്കിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു് ആറു് മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഓക്സ്ഫോർഡിൽ വച്ചു് സഭയും ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള പരസ്യമായ ഒരു വാക്കുതർക്കത്തിൽ അതെത്തിച്ചേർന്നു. സാമൂഹിക-സാംസ്കാരികതലങ്ങളിൽ പേരെടുത്ത ഏകദേശം എഴുന്നൂറോളം പേർ ആ സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. ബീഗിൾ ക്യാപ്റ്റൻ ആയിരുന്ന ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയും എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. ഡാർവിന്റെ പുസ്തകം അവനെ ഒരു പ്രതിസന്ധിയിൽ ആക്കിയിരുന്നു.

ഓക്സ്ഫോർഡ്‌ ബിഷപ്പ്‌ സാമുവൽ വിൽബർഫോഴ്സ്‌ ഡാർവിന്റെ ട്രാൻസ്മ്യൂട്ടേഷൻ ഓഫ്‌ സ്പീഷീസിനെ എതിർത്തില്ലെങ്കിലും മനുഷ്യന്റെ മുൻഗാമികൾ കുരങ്ങുകളാണെന്ന നിഗമനത്തെ അതിശക്തമായി എതിർത്തു. “നിങ്ങൾ ആ ഗ്രന്ഥം വായിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല” എന്നു് സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു് തോമസ്‌ ഹക്സ്‌ലി നടത്തിയ “കഴിവുകളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്ന ഒരുവനിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒരു കുരങ്ങിൽ നിന്നു് ജനിക്കുന്നതാണു് എനിക്കിഷ്ടം” എന്ന പ്രസിദ്ധമായ എതിർവാദം ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിജയത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറി. ഇത്രയുമായപ്പോൾ “ഇതാണു് സത്യം, ഇതിലാണു് സത്യം” എന്നു് വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടു് ബൈബിളുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയെ ജനം കൂവി നിശബ്ദനാക്കുന്നു. ഡാർവിനെ ഇത്തരം ‘ചെകുത്താന്റെ ആശയങ്ങൾ’ കണ്ടെത്താൻ സഹായിച്ചതു് താനാണെന്ന കുറ്റബോധം ഫിറ്റ്‌സ്‌റോയിയെ ആകെ തകർത്തു. അഞ്ചു് വർഷങ്ങൾക്കു് ശേഷം അവൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.

കാർട്ടൂണുകളിലൂടെയും മറ്റും ഡാർവിൻ അക്കാലത്തു് എത്രമാത്രം അപഹാസ്യനാക്കപ്പെട്ടു എന്നതുതന്നെ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിൽ മനുഷ്യർ എത്രത്തോളം താത്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണു്. ഇന്നും ഡാർവിനെ ഒരു ദൈവനിന്ദകനും ശത്രുവുമായി കാണുന്ന ധാരാളം മനുഷ്യർ ലോകത്തിലുണ്ടു്. രോഗിയായ ഡാർവിൻ ചർച്ചകളും വിമർശനങ്ങളും മറ്റുള്ളവരെ ഏൽപിച്ചു് തോട്ടവും ചെടികളും കുടുംബവും അടങ്ങുന്ന സ്വകാര്യജീവിതത്തിലേക്കു് സ്വയം ചുരുങ്ങി. അപ്പോഴും ഓരോ വീക്ഷണങ്ങളിലും തന്റെ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ തെളിവുകൾ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു ഡാർവിൻ. ദൈവത്തിന്റെ അസ്തിത്വം നിഷേധിക്കാൻ മനുഷ്യൻ തയ്യാറായാൽ, ജീവജാലങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തെ അടിസ്ഥാനപരമായി വിശദീകരിക്കാൻ ഡാർവിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തേക്കാൾ അനുയോജ്യമായ മറ്റൊരു സിദ്ധാന്തം നൂറ്റൻപതു് വർഷങ്ങൾക്കു് ശേഷവും മനുഷ്യനു് കൈവരിക്കാനായിട്ടില്ല.

ലോകത്തിൽ വലിയ ചലനങ്ങൾ ഡാർവിൻ സൃഷ്ടിച്ചു. ശാസ്ത്രത്തിനു്, അനേകം മനുഷ്യർക്കു്, അനേകം ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കു് അന്നും ഇന്നും മാതൃകയും പ്രചോദനവും നൽകി. വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു് വൃദ്ധനായപ്പോൾ പോലും തന്റെ പ്രിയ പുത്രി ആനിയുടെ മരണം ഡാർവിനെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഡാർവിൻ ഓർമ്മിക്കുന്നു: “അവൾ എന്നോടൊപ്പം നടക്കാൻ പോരുമ്പോൾ മുഴുവൻ സമയവും അവളുടെ മനോഹരമായ മുഖം മധുരമായ പുഞ്ചിരിയാൽ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ടും സ്വയം ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടും എന്റെ മുന്നിലൂടെ തുള്ളിക്കളിച്ചു് പോകുന്നതു് ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു.”

ഒരിക്കൽ കോപ്പർനിക്കസ്‌ ഭൂമിയെ സൗരയൂഥത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നും തള്ളിമാറ്റിയതുപോലെ, ഡാർവിൻ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നും തള്ളിമാറ്റുകയായിരുന്നു. കോടിക്കണക്കിനു് വർഷങ്ങൾക്കു് മുൻപു് സംഭവിച്ച പ്രപഞ്ചാരംഭം മുതൽ ഏതാനും മൂലകങ്ങളിൽ നിന്നും രൂപമെടുത്തതും നശിച്ചതും ഇന്നും പുതുതായി രൂപമെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ എണ്ണമറ്റതും വർണ്ണനാതീതമായതുമായ ജീവജാലങ്ങൾ! അതിലെ ഒരു ഭാഗം, ഏതു് സമയവും പൂർണ്ണമായി നശിച്ചുപോകാവുന്ന ഒരു ചെറിയ ഭാഗം മാത്രമാണു് മനുഷ്യൻ എന്ന തിരിച്ചറിവു്! ഡാർവിനോടല്ലാതെ മറ്റാരോടാണു് മനുഷ്യവർഗ്ഗം നിഷേധിക്കാനാവാത്ത ഈ യാഥാർത്ഥ്യത്തിനു് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്?

അടുത്തതിൽ: സ്റ്റെം സെൽ റിസെർച്ച്‌ അഥവാ മനുഷ്യനു് ഒരു സ്പെയർ പാർട്ട്‌സ്‌ സ്റ്റോർ!

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on സെപ്റ്റംബര്‍ 8, 2009 in ലേഖനം

 

മുദ്രകള്‍: , ,

ദൈവം എന്ന കരുണാനിധി

ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും ചില ചിത്രങ്ങൾ


ചെളിക്കുഴിയിൽ നിന്നും വെള്ളം ശേഖരിക്കുന്ന പെൺകുട്ടി


വെപ്പും കുടിയും കിടപ്പും പുറത്തുതന്നെ

കാൽപാദം കഴുകൽ ‘ചടങ്ങു്’

കാൽ കഴുകിയ ‘വിശുദ്ധജലം’ ശേഖരിക്കുന്നവർ

കാൽ കഴുകിയ വെള്ളം കുടിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ

ഇനി പറയൂ: ദൈവം വലിയവനും സർവ്വശക്തനും കരുണാനിധിയും അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു് എല്ലാം വാരിക്കോരി കൊടുക്കുന്നവനുമല്ലേ?

 
 

മുദ്രകള്‍: ,