RSS

Monthly Archives: ഡിസംബര്‍ 2008

നവവത്സരാശംസകള്‍

എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും സ്നേഹവും സമാധാനവും ഭാഗ്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ വര്‍ഷം ആശംസിക്കുന്നു.
Advertisements
 

മുദ്രകള്‍: , ,

മതങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതു്

(Origin of Religions – by Friedrich Nietzsche – ഒരു സ്വതന്ത്ര തര്‍ജ്ജമ)

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മതസ്ഥാപകരുടെ രണ്ടു് കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളില്‍ ഒന്നു് ‘ഇച്ഛയുടെ പള്ളിക്കൂടം’ (disciplina voluntatis) ആവാന്‍ കഴിയുന്നതും, അതോടൊപ്പം വിരസതയെ നശിപ്പിക്കാനുതകുന്നതുമായ ഒരു നിശ്ചിതതരം ജീവിതവും, ചിട്ടകളുടെ ഒരു ദൈനംദിനത്വവും ആവിഷ്കരിക്കുക എന്നതാണു്. മറ്റൊന്നു്, ഏറ്റവും ഉന്നതമായ മൂല്യങ്ങളാല്‍ പ്രകാശിതമാണെന്നു് തോന്നിക്കാന്‍ പര്യാപ്തമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനം ആ ജീവിതത്തിനും ചിട്ടകള്‍ക്കും നല്‍കുക എന്നതും. അതുവഴി, അത്തരമൊരു ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി പൊരുതാനും, വേണ്ടിവന്നാല്‍ ജീവന്‍ വെടിയാനും മനുഷ്യന്‍ തയ്യാറാവുന്നത്ര മേന്മയുള്ള ഒന്നായി അതു് മാറുന്നു. സത്യത്തില്‍, ഈ രണ്ടു് ‘കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളില്‍’ രണ്ടാമത്തേതാണു് പ്രധാനമായതു്. ‘ജീവിതരീതി’ എന്ന ആദ്യത്തേതു്, സാധാരണഗതിയില്‍ നിലവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതുതന്നെയാണു്. പക്ഷേ, മറ്റു് പലതരം ജീവിതരീതികളുടെ ഇടയിലായിരുന്നതിനാല്‍ അതിന്റെ ആന്തരികമൂല്യം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടില്ല എന്നുമാത്രം. അതു് കണ്ടെത്തുന്നതില്‍, അതു് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില്‍, അതിനെ എന്തിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താം, അതിനെ എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കാം എന്നു് ആദ്യമായി അനുമാനിക്കുന്നതില്‍, അതിലൂടെയാണു് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു മതസ്ഥാപകന്റെ പ്രാധാന്യവും ഒറിജിനാലിറ്റിയും വെളിപ്പെടുന്നതു്.

ഉദാഹരണത്തിനു്, യേശു (അഥവാ, പൗലോസ്‌) റോമന്‍സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ ചെറിയമനുഷ്യരുടെ* എളിയതും നന്മനിറഞ്ഞതും അധഃകൃതവുമായ ജീവിതം കണ്ടെത്തി, അതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചു, ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന അര്‍ത്ഥവും മൂല്യവും അതിലേക്കു് പകര്‍ന്നുനല്‍കി – അതുവഴി, മറ്റെല്ലാത്തരം ജീവിതത്തേയും നിന്ദയോടെ വീക്ഷിക്കാന്‍ ഉതകുന്ന നിശ്ശബ്ദമായ ഒരുതരം മൊറേവിയന്‍ ഫണറ്റിസവും**, (Moravian Church) രഹസ്യമായ അധോലോക ആത്മവിശ്വാസവും അനുസ്യൂതമായി വളര്‍ന്നു് വളര്‍ന്നു് അവസാനം ലോകത്തെ ജയിക്കാമെന്ന*** നിലയിലെത്തി. (‘ലോകത്തെ ജയിക്കാമെന്ന’ എന്നാല്‍ അന്നത്തെ റോമിനേയും, റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ ഉന്നതമായ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളെയും ജയിക്കാന്‍ ആവുമെന്ന നില എന്നര്‍ത്ഥം!)

അതുപോലെതന്നെ ബുദ്ധനും തന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഇടയിലെ ശിഥിലീകരിച്ചു് കിടന്നിരുന്ന വര്‍ഗ്ഗങ്ങളേയും, സമൂഹത്തിലെ വിവിധ ശ്രേണികളെയും കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. അലസത മൂലം നല്ലവരും, നന്മ നിറഞ്ഞവരും (എല്ലാറ്റിലുമുപരി നിരുപദ്രവികളും!), അതുപോലെതന്നെ അലസത മൂലം ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹികളും, മിതമായ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ പോലും മിക്കവാറും ഇല്ലാത്തവരുമായി ജീവിക്കുന്ന ഒരുതരം മനുഷ്യര്‍! അതുപോലുള്ള ഒരു ജനവിഭാഗത്തെ മുഴുവന്‍ അലസതയും (vis inertiae) അനിവാര്യതയുമടക്കം, ഭൗമികമായ കഷ്ടതകളുടെ (കഷ്ടത എന്നാല്‍ ജോലികള്‍, അഥവാ പൊതുവേ പ്രവൃത്തികള്‍ മൊത്തത്തില്‍!) പുനരാഗമനത്തിന്റെ തടയല്‍ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു വിശ്വാസത്തിലേക്കു് ‘തള്ളിയുരുട്ടി കയറ്റുന്നതു്’ എങ്ങനെയെന്നു് ബുദ്ധന്‍ മനസ്സിലാക്കി. അതു് മനസ്സിലാക്കിയതാണു് ബുദ്ധന്റെ ജീനിയസ്‌!

ഒരു മതസ്ഥാപകനു് ഇതുവരെ തങ്ങള്‍ ഒന്നാണെന്ന തിരിച്ചറിവു് ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതും, ഒരു നിശ്ചിത ശരാശരിയില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടതുമായ ആത്മാക്കളെ സംബന്ധിച്ച അറിവില്‍ മനഃശാസ്ത്രപരമായ അപ്രമാദിത്വം ഉണ്ടായിരിക്കണം. അവനാണു് അവരെ ഒരുമയിലേക്കു് കൊണ്ടുവരുന്നതു്. ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍, ഒരു മതത്തിന്റെ സ്ഥാപനം എന്നതു് ദീര്‍ഘമായ ഒരു തിരിച്ചറിവിന്റെ ആഘോഷമാണു്.

* ‘ചെറിയ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം’ എന്നതുകൊണ്ടു് നീറ്റ്‌സ്‌ഷെ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു് ബൈബിളിലെ അപ്പോസ്തലപ്രവൃത്തികളില്‍ വര്‍ണ്ണിക്കപ്പെടുന്ന പൗലോസിന്റെ പ്രേഷിതപ്രവര്‍ത്തനയാത്രകളും, പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളുമാണു്. സ്നേഹത്തിന്റെ നിബന്ധനകളില്‍ അധിഷ്ഠിതവും, പ്രവണതാപരമായി ലോകവിമുഖവുമായ ഒരു ജീവിതം ക്രിസ്തുവിലൂടെ നയിച്ചുകൊണ്ടു് പാപത്തിനും മരണത്തിനുമെതിരായി വിജയം കൈവരിക്കുക എന്ന പൗലോസിന്റെ ethical സമീപനം പലവട്ടം നീറ്റ്‌സ്‌ഷെയുടെ നിശിതമായ വിമര്‍ശനത്തിനു് വിധേയമായിട്ടുള്ളതാണു്.

** ‘മൊറേവിയന്‍ ഫണറ്റിസം’ (Herrnhuter Fanatism എന്നും പ്രയോഗം) എന്നു് നീറ്റ്‌സ്‌ഷെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന മൊറേവിയന്‍ ചര്‍ച്ച്‌ പൈറ്റിസത്തില്‍നിന്നും (Pietism) ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഒരു ക്രിസ്തീയസമൂഹമാണു്. ആദ്യകാലക്രിസ്തീയജീവിതത്തിന്റെ വിശ്വാസങ്ങളും ജീവിതരീതികളും എന്നാളും നിലനിര്‍ത്താന്‍ കര്‍ശനമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ സമൂഹത്തിലെ അംഗത്വത്തിനു് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത നിബന്ധനയാണു് ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവനും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റവനുമായ യേശുവുമായുള്ള വ്യക്തിപരമായ ബന്ധനം.

*** യോഹന്നാന്റെ ഒന്നാം ലേഖനത്തിലെ അഞ്ചാം അദ്ധ്യായം നാലും അഞ്ചും വാക്യങ്ങളാണു് നീറ്റ്‌സ്‌ഷെ ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കുന്നതു്. “ദൈവത്തില്‍ നിന്നു് ജനിച്ചതൊക്കെയും ലോകത്തെ ജയിക്കുന്നു. ലോകത്തെ ജയിച്ച ജയമോ നമ്മുടെ വിശ്വാസം തന്നെ.”

‘vis inertiae’: ന്യൂട്ടന്റെ നിയമങ്ങളിലെ ‘action-reaction’ തത്വം പോലെതന്നെ മറ്റൊരു തത്വമായ അവസ്ഥാന്തരത്തിനെതിരായി വസ്തുക്കള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന ‘inertia force’. (ന്യൂട്ടന്റെ ഒന്നാം ചലനനിയമം)

 
5അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഡിസംബര്‍ 22, 2008 in ഫിലോസഫി

 

മുദ്രകള്‍: ,

മഞ്ഞുപെയ്യുംകാലം

 

മുദ്രകള്‍: , ,

കന്യാചര്‍മ്മപരിശോധന

തെക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗക്കാരുടെ ഒരു ഗോത്രത്തില്‍ വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ പുരുഷന്‍ വധുവിന്റെ കുടുംബത്തിനു് പ്രതിഫലം നല്‍കണം. അതു് പത്തോ പതിനൊന്നോ പശുക്കള്‍ വരെ ആവാം. വധുവിന്റെ വില വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാനഘടകമാണു് അവളുടെ കന്യകാത്വം. കന്യകാത്വത്തിന്റെ വ്യക്തമായ ഒരു തെളിവു് ഊനം തട്ടാത്ത കന്യാചര്‍മ്മമാണെന്നതിനാല്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അവരുടെ കന്യാചര്‍മ്മം പരിശോധിപ്പിച്ചു് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌ വാങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇത്രയേറെ പശുക്കളെ സമ്പാദിക്കുക എന്നതു് അവരുടെയിടയിലെ ആണൊരുത്തനു് അത്ര എളുപ്പം സാധിക്കാവുന്ന ഒരു കാര്യമല്ല എന്നതിനാല്‍ വിവാഹവും പലപ്പോഴും താമസിച്ചേ നടത്താനാവൂ. അതിനാല്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ‘കന്യകാത്വം-കം-കന്യാചര്‍മ്മ-യഥാസ്ഥാന-ഊനമില്ലായ്മ-സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌’ വാങ്ങി ട്രങ്കില്‍ സൂക്ഷിച്ചാലും, ഒരുത്തന്‍ ഒരുദശം പശുക്കളുമായി അവളെത്തേടി എത്തുമ്പോഴേക്കും ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞുവീണു് കഴിഞ്ഞിരിക്കാമെന്നതും സാധാരണമാണു്. ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ കന്യാചര്‍മ്മത്തിനു് ഭംഗം സംഭവിച്ചുകൂടെന്നില്ലല്ലോ എന്ന ചോദ്യം അധികപ്രസംഗമാണു്. അധികപ്രസംഗം ആഫ്രിക്കക്കാരുടെ ഇടയില്‍ മര്യാദയല്ലാത്തതിനാല്‍ ഈ ചോദ്യം ആരും ചോദിക്കുന്ന പതിവില്ല. ആ ഒറ്റക്കാരണത്തിന്റെ പേരിലാണു് അവരുടെ ഇടയില്‍ കേരളത്തിലേതുപോലെ hymen restoration surgery എന്നൊരു ഏര്‍പ്പാടു് നിലവിലില്ലാത്തതു്. പരാതിയില്ലാത്തിടത്തു് കോടതി എന്തിനു്? പക്ഷേ, പരാതിയുള്ളിടത്തു് ജഡ്ജി നിഷ്പക്ഷനല്ലെങ്കില്‍ കോടതി ഉള്ളതിനേക്കാള്‍ ഭേദം ഇല്ലാത്തതുതന്നെയാവും! നീതിന്യായവ്യവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്താന്‍ ജനങ്ങള്‍ നികുതിപ്പണം നല്‍കി നിയമജ്ഞരെ നിയമിക്കുന്നതു് അനീതി കൊയ്യാനാണെങ്കില്‍ അത്തരം ഒരേര്‍പ്പാടു് അസംബന്ധം എന്നേ വരൂ!

1. കന്യാചര്‍മ്മപരിശോധനക്കായി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ക്യൂ നില്‍ക്കുന്നു.

2. ഇതാണു് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടുനടപ്പു്. എന്തിനു് എതിര്‍ക്കണം എന്നറിയില്ല. ഗോത്രത്തിന്റെ ചിട്ടകളെ എതിര്‍ക്കാന്‍ ഞങ്ങളാരു്?

3. കന്യാചര്‍മ്മ പരിശോധന വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതിന്റെ ഒരു തെളിവാണു് നെറ്റിയിലെ വെളുത്ത അടയാളം.

4. ‘കന്യകാത്വം-കം-കന്യാചര്‍മ്മ-യഥാസ്ഥാന-ഊനമില്ലായ്മ-സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്‌’! കേരളത്തിലെ മണവാളന്റെ ബിരുദവും മണവാട്ടിയുടെ കുടുംബം നല്‍കേണ്ട സ്ത്രീധനവുമായി ഈ ഏര്‍പ്പാടിനു് സാമാന്യത്തിലധികമായ സാമ്യമുണ്ടു്. ഈ രണ്ടു് ഏര്‍പ്പാടുകളിലും ആണിനെയും പെണ്ണിനെയും സ്ഥാനം മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിക്കണം എന്നേയുള്ളു. രണ്ടു് ബിരുദങ്ങളുടെയും ഫാക്കള്‍ട്ടികള്‍ തമ്മില്‍ അല്ലറ ചില്ലറ വ്യത്യാസമുണ്ടാവാമെങ്കിലും അതത്ര കാര്യമാക്കേണ്ട കാര്യമല്ല. ഏതു് ഫാക്കള്‍ട്ടികളിലൊക്കെയാണു് തങ്ങള്‍ ബിരുദമെടുത്തിരിക്കുന്നതെന്നും, അവയുടെ ഒക്കെ അര്‍ത്ഥമെന്തെന്നും ഇക്കാലത്തു് മഹാപുരോഹിതന്മാര്‍ക്കുപോലും അറിയില്ല. പിന്നെയാണു് കേരളത്തിലെ സാദാ ബിരുദധാരികളും ആഫ്രിക്കയിലെ അക്ഷരാഭ്യാസമില്ലാത്ത മണവാട്ടികളും! കേരളമെന്താ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലാത്ത ബനാന റിപ്പബ്ലിക്കോ?
പശുക്കളുടെ എണ്ണം ഒപ്പിക്കുവാന്‍ പുരുഷന്മാര്‍ പട്ടണങ്ങളില്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ജോലിക്കു് പോകുന്നു. അവരില്‍ നല്ലൊരു പങ്കു് – എട്ടുപത്തു് പശുക്കളെ കൊടുത്താല്‍ ഭാവിയില്‍ കിട്ടുന്നതു് എന്താണെന്നു് മുന്‍കൂട്ടി അറിയാനാവാം – പലപ്പോഴും താരതമ്യേന പശുക്കളേക്കാള്‍ വിലക്കുറവുള്ള വേശ്യകളെ സമീപിക്കുന്നു. ‘വില തുച്ഛം, മണം മെച്ചം!’ ഒരു തോട്ടി വാങ്ങിയാല്‍ ഒരാന സൗജന്യം എന്നപോലെ ‘പത്തുരൂപ’ മുടക്കി ഏതിനെ എടുത്താലും, സൗജന്യമായി ലഭിക്കുന്ന AIDS-മായി അവന്‍ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിലെത്തി പെണ്ണുകെട്ടുമ്പോള്‍ പശുക്കളെ മാത്രമല്ല, എയ്ഡ്സും അവള്‍ക്കു് നല്‍കുന്നു. അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഇഹലോകത്തോടു് വിടപറയുന്നതു് എന്നാണെന്നറിയാന്‍ പിന്നെ ദിവസങ്ങള്‍ എണ്ണിയാല്‍ മതി. ലൈംഗികരോഗങ്ങളെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുന്നതു് അതുപോലുള്ള മനുഷ്യരുടെ ഇടയില്‍ റ്റബൂ ആയതിനാല്‍ ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ പരിഹാരവും അത്ര എളുപ്പമായ കാര്യമല്ല.
“പ്രകൃതിയിലുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കള്‍ക്കും ഓരോ നിയമം കര്‍ത്താവ്‌ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌.” ആ നിയമം അനുസരിച്ച്‌ ജീവിക്കുമ്പോള്‍ ചിലര്‍ AIDS പിടിച്ചു് ചാവുന്നു. ചിലരെ മനുഷ്യര്‍ ചുമ്മാ തല്ലിക്കൊല്ലുന്നു. ചിലര്‍ തല്ലിക്കൊന്നവരെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നോക്കുന്നു. അവരെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ മറ്റുചിലര്‍ “വിധി വിധിയോ വിധി വിധി” എന്നു് വിളിച്ചുകൂവിക്കൊണ്ടു് കൊടിയോ, വടിയോ, കാവടിയോ, കൊട്ടുവടിയോ അല്ലെങ്കില്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നതും, എടുത്താല്‍ പൊങ്ങുന്നതുമായ മറ്റേതെങ്കിലും വീട്ടുപകരണങ്ങളോ വലിച്ചുചുമന്നു് വട്ടത്തിലും നീളത്തിലും ച‍തുരത്തിലും നെട്ടോട്ടം ഓടുന്നു. എല്ലാം പരമേശ്വരന്‍ കര്‍ത്താവിന്റെ ഒരോരോ നിയമങ്ങള്‍!!
 

മുദ്രകള്‍: , ,

മനുഷ്യാവകാശം?

1. അമ്മയെ സഹായിക്കാന്‍ കല്ലുചുമക്കുന്ന പിഞ്ചുമകള്‍

2. ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടി താങ്ങാനാവാത്ത കല്ലുകള്‍ ചുമക്കേണ്ടി വരുന്ന ബാലന്‍

മനുഷ്യാവകാശം ഇല്ലാത്തവര്‍  ‍:

അമ്മമാരും മക്കളും! ജീവിതത്തിന്റെ മൌലികമായ അനിവാര്യതകള്‍ക്കുവേണ്ടി ചോര നീരാക്കുന്നവര്‍ . അവരെ സഹായിക്കാന്‍ ദൈവമില്ല, മനുഷ്യരില്ല. അവര്‍ക്കു് അവര്‍ മാത്രം! പൊട്ടിക്കുന്ന കല്ലിന്റെ അളവിനു് കിട്ടുന്ന കൂലി. എത്രനാള്‍ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നുവോ അത്രനാള്‍ ജീവിതം. മനുഷ്യാവകാശങ്ങള്‍ എന്തെന്നു് അറിയാത്തതിനാല്‍ മനുഷ്യാവകാശലംഘനത്തെപ്പറ്റി പരാതികളുമില്ല! പരാതി ഉണ്ടായാല്‍ പോലും വാദിക്കാന്‍ വക്കീലില്ല, വാദം കേള്‍ക്കാന്‍ കോടതികളുമില്ല. മന്ത്രിമാരേയും ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരേയും വിലയ്ക്കെടുത്തു് തങ്ങള്‍ക്കു് അനുകൂലമാക്കാന്‍ തുടുത്ത അവയവങ്ങളോ മുഴുത്ത പണസഞ്ചികളോ ഇല്ല. ഇതുവരെ “ദൈവത്തിനു്” എന്തെങ്കിലും കൊടുത്തിട്ടുള്ളതല്ലാതെ ദൈവത്തില്‍ നിന്നും ഒന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അവരെ പാപമോചിതരാക്കി “ദൈവമക്കളാക്കാന്‍” ചിലര്‍ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചിട്ടുണ്ടു് എന്നാണു് കേള്‍വി. അതു് നന്നായി. മരണശേഷമെങ്കിലും അവര്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ എത്തുമല്ലോ! പാറപൊട്ടിച്ചു് ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ ഒരംശം പിടിച്ചുപറിക്കാനും, പിച്ചച്ചട്ടിയില്‍ കയ്യിട്ടുവാരാനും ഒക്കെ വേണം ഒരുതരം ദൈവവരം (തൊലിക്കട്ടി എന്നു് പച്ചമലയാളം)! വിധവയുടെ ചില്ലിക്കാശു് ആയാലും കിട്ടുന്നതു് പോന്നോട്ടെ! പണത്തിനു് ദുര്‍ഗ്ഗന്ധമില്ല, അയിത്തമില്ല, ജാതിയില്ല, മതമില്ല, ലിംഗമില്ല.

മനുഷ്യാവകാശം ഉള്ളവര്‍‍ (അഥവാ, മനുഷ്യാവകാശം പിടിച്ചുവാങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ ‍):

(സിസ്റ്റര്‍ അഭയയുടെ കൊലപാതകത്തില്‍ പങ്കുണ്ടെന്ന സംശയത്തിന്റെ പേരില്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട) സിസ്റ്റര്‍ സ്റ്റെഫിയുടെ കന്യകാത്വം പരിശോധിച്ചതു് മനുഷ്യാവകാശലംഘനമാണെന്നു് സിസ്റ്റര്‍ ജെസി കുര്യന്‍ – വാര്‍ത്ത

അഭയാ കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ സിസ്റ്റര്‍ സെഫിയുടെ കന്യകാത്വ പരിശോധന റിപ്പോര്‍ട്ടു പുറത്തുവിട്ട നടപടി വൈദ്യശാസ്ത്ര നീതിക്കു നിരക്കാത്തതും മനുഷ്യത്വരഹിതവുമാണെന്നു വിദേശരാജ്യങ്ങളിലടക്കം മുപ്പതു വര്‍ഷത്തിലേറെയായി സേവനം ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രമുഖ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്‌ ഡോ. മേരി മാഴ്സെലസ്‌ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. – വാര്‍ത്ത.

മനുഷ്യാവകാശലംഘനം കന്യാചര്‍മ്മപരിശോധനയ്ക്കു് മാത്രമാണോ ബാധകം എന്നറിയില്ല. മനുഷ്യാവകാശം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണോ നിരപരാധികള്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നതും, കളിച്ചുനടക്കേണ്ട കുട്ടികള്‍ കല്ലുമടകളില്‍ പാറപൊട്ടിക്കുന്ന ജോലിയില്‍ ഏര്‍പ്പെടേണ്ടിവരുന്നതെന്നും അറിയില്ല. അത്തരം കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റി വിശദവും വ്യക്തവുമായി അറിയാവുന്ന പലരും അഭയയുടെ കൊലക്കേസിലെ പ്രതികളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന സ്ഥിതിക്കു് അവരിലാരെങ്കിലും ആരോരുമില്ലാത്ത ഈ അഗതികള്‍ക്കുവേണ്ടിയും രംഗപ്രവേശം ചെയ്താലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയാണു് ഈ പോസ്റ്റിനാധാരം. പദവിയും കാര്യവിവരവും ഉള്ളവര്‍ ഇടപെട്ടാലല്ലേ എന്തെങ്കിലും നടക്കൂ!

 

മുദ്രകള്‍: , ,

തിരിച്ചറിവിന്റെ ഉത്ഭവം

(Friedrich Nietzsche-യുടെ Gay Science എന്ന പുസ്തകത്തില്‍‍ നിന്നും‍ ഒരു ഭാഗം – സ്വതന്ത്ര തര്‍ജ്ജമ)

മനുഷ്യബുദ്ധി ബൃഹത്തായ കാലദൈര്‍ഘ്യങ്ങളിലൂടെ തെറ്റുകളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ചെയ്തിരുന്നില്ല. അവയില്‍ ചിലതു് പ്രയോജനപ്രദവും, വംശത്തിന്റെ നിലനില്‍പിനു് അനുയോജ്യവുമാണെന്നു് വന്നു. അവയെ കണ്ടെത്തുകയോ, അവ പൈതൃകമായി ലഭിക്കുകയോ ചെയ്തവന്‍ മഹാഭാഗ്യത്തോടെ അവനും അവന്റെ പിന്‍തലമുറയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള സ്വന്തം പൊരുതല്‍ പൊരുതി. അങ്ങനെ നിരന്തരം പൈതൃകമായി പകര്‍ന്നുകൊടുക്കപ്പെട്ടതും, കാലക്രമേണ മിക്കവാറും മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ മൗലികഘടകങ്ങളായിത്തീര്‍ന്നതുമായ അത്തരം തെറ്റായ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങള്‍ ഉദാഹരണത്തിനു് ഇവയാണു്: ശാശ്വതമായ വസ്തുക്കള്‍ ഉണ്ടു്, തുല്യമായ വസ്തുക്കള്‍ ഉണ്ടു്, വസ്തുവും (thing) സാരാംശവും (substance) രൂപവുമുണ്ടു് (body), എന്തായിട്ടാണോ ഒരു വസ്തു കാണപ്പെടുന്നതു് അതുതന്നെയാണു് ആ വസ്തു, മനുഷ്യരുടെ ഇച്ഛ സ്വതന്ത്രമാണു്, എനിക്കു് നല്ലതായതു് പൊതുവേ നല്ലതാണു്.

ഇതുപോലുള്ള വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നവരും, സന്ദേഹികളും രംഗപ്രവേശം ചെയ്തതു് വളരെ നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണു് – ജ്ഞാനത്തിന്റെ (തിരിച്ചറിവു്, അവബോധം) ഏറ്റവും ബലഹീനമായ രൂപത്തില്‍ സത്യം രംഗപ്രവേശം ചെയ്തതു് വളരെ നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണു്. അപ്പോള്‍ സത്യത്തോടൊത്തു് ജീവിക്കുക എന്നതുതന്നെ മനുഷ്യര്‍ക്കു് അസാദ്ധ്യമായി തോന്നി. കാരണം, മനുഷ്യരുടെ ഓര്‍ഗനിസം അതിനു് വിപരീതമായ ഒരവസ്ഥയില്‍ ജീവിക്കാനായി എത്രയോ മുന്‍പേ ഒരുക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്ദ്രിയാധിഷ്ഠിതമായ ഗ്രഹണങ്ങളും, അനുഭവബോധത്തിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങള്‍ മുഴുവനും അടങ്ങുന്ന ജീവിതത്തിലെ ഉന്നതമായ എല്ലാ നിര്‍വ്വഹണങ്ങളും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നതു് വളരെ പണ്ടേ സ്വാംശീകരിക്കപ്പെട്ട ആ അടിസ്ഥാനതെറ്റുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു. അതിലെല്ലാമുപരി, ആ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങള്‍ ജ്ഞാനത്തിനുള്ളില്‍ പോലും സത്യവും അസത്യവും അളക്കുന്നതിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങളായിത്തീര്‍ന്നിരുന്നു – ശുദ്ധമായ യുക്തിയുക്തതയുടെ ഏറ്റവും അകന്ന മേഖലകളിലേക്കുവരെ അവ കരങ്ങള്‍ നീട്ടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു! അതായതു്: ജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തി അതിലെ സത്യത്തിന്റെ അളവിലല്ല, അതിന്റെ പ്രായത്തില്‍, അതിന്റെ സ്വാംശീകരണത്തില്‍, അതിന്റെ ജീവിതനിബന്ധന എന്ന സ്വഭാവത്തിലാണിരിക്കുന്നതു് എന്നായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിഷേധവും സന്ദേഹവും വിഭ്രാന്തിയായി വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നതിനാല്‍, ജീവിതവും അവബോധവും പരസ്പരവിരുദ്ധം എന്നു് തോന്നിയ ഇടങ്ങളില്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥമായ പോരാട്ടങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും നടന്നില്ല.

എന്നിട്ടും ‘Eleatics’ പോലെയുള്ള ‘അപവാദചിന്തകര്‍’ പ്രകൃത്യനുസരണമായ ഈ തെറ്റുകളുടെ വിപരീതാദര്‍ശങ്ങള്‍ ആവിഷ്കരിക്കുകയും അവയെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അത്തരമൊരു വൈപരീത്യത്തില്‍ മനുഷ്യനു് ജീവിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യമാവുമെന്നും അവര്‍ വിശ്വസിച്ചു. ജ്ഞാനികളായവരെ മാറ്റമില്ലായ്മയുടെ, വ്യക്തിതാത്പര്യമില്ലായ്മയുടെ, വീക്ഷണസാര്‍വത്രികതയുടെ മനുഷ്യരായി, ഒരേസമയംതന്നെ ഏകമായി എല്ലാമായി, ആ വിപരീതാദര്‍ശങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്തിനു് സ്വന്തമായ കഴിവുള്ളവരായി അവര്‍ കണ്ടെത്തി. അതോടൊപ്പം, ഈ ജ്ഞാനം ജീവിതതത്ത്വം തന്നെയാണെന്നായിരുന്നു അവരുടെ വിശ്വാസം. പക്ഷേ ഇതെല്ലാം അവകാശപ്പെടുന്നതിനു് അവര്‍ക്കു് അവരുടെ സ്വന്തം അവസ്ഥയെ കബളിപ്പിക്കണമായിരുന്നു, അവര്‍ക്കു് വ്യക്തിതാത്പര്യമില്ലായ്മയും, കാലദൈര്‍ഘ്യത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലായ്മയും സങ്കല്‍പിക്കണമായിരുന്നു, അറിയുന്നവനിലെ സത്തയെ അറിയാതിരിക്കണമായിരുന്നു, അറിയുന്നതിലെ ആസക്തിയുടെ പങ്കും ശക്തിയും നിഷേധിക്കണമായിരുന്നു; പൊതുവേ പറഞ്ഞാല്‍, യുക്തിയുക്തതയെ (reason) പൂര്‍ണ്ണമായും സ്വതന്ത്രവും, സ്വയം രൂപമെടുത്തതുമായ പ്രവര്‍ത്തനമായി വിവക്ഷിക്കണമായിരുന്നു.

നിലവിലിരിക്കുന്നതിനെ നിഷേധിക്കുന്നതിലൂടെയാണു്, അല്ലെങ്കില്‍, സമാധാനത്തിനോ, ഉടമാവകാശകുത്തകയ്ക്കോ, ഭരണാധികാരത്തിനോ വേണ്ടിയാണു് അവരും അവരുടെ പ്രമാണങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതെന്നതിനുനേരെ അവര്‍ കണ്ണടച്ചു. സത്യസന്ധതയുടെയും സന്ദേഹത്തിന്റെയും ഉല്‍കൃഷ്ടമായ വളര്‍ച്ച ഈ മനുഷ്യരെയും അവസാനം അസാദ്ധ്യമാക്കി. എല്ലാം അനുഭവിക്കുന്ന അസ്തിത്വത്തിന്റെ പുരാതനമായ ആസക്തികളില്‍ നിന്നും, അടിസ്ഥാന തെറ്റുകളില്‍ നിന്നും അവരുടെയും ജീവിതവും വിധിനിര്‍ണ്ണയങ്ങളും സ്വതന്ത്രമാണെന്നു് വന്നു. വിപരീതമായ രണ്ടു് പ്രമാണങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പ്രയോഗക്ഷമമാണെന്നു് തോന്നിയിടത്തെല്ലാം ഉല്‍കൃഷ്ടമായ ഈ സത്യസന്ധതയും സന്ദേഹവും രൂപംകൊണ്ടു. അടിസ്ഥാനതെറ്റുകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ രണ്ടു് പ്രമാണങ്ങള്‍ക്കും കഴിയുമെന്നതിനാല്‍, പുതിയ പ്രമാണങ്ങള്‍ വഴി ജീവിതത്തിനു് ഗുണമില്ലെങ്കിലും ദോഷമില്ല എന്നു് വരുന്നിടങ്ങളില്‍ ഒരു ബൗദ്ധികവ്യായാമാസക്തിയുടെ പ്രകടനങ്ങളായി, ഒരു കളിയിലെന്നപോലെ നിര്‍ദ്ദോഷവും ഭാഗ്യദായകവുമായി, ജീവിതത്തിനു് ലഭിച്ചേക്കാവുന്ന അവയുടെ ഉയര്‍ന്നതോ താഴ്‌ന്നതോ ആയ പ്രയോജനത്തെപ്പറ്റി തര്‍ക്കിക്കാനാവുമെന്നു് വന്നിടങ്ങളില്‍ എല്ലാം ഇവ മുളപൊട്ടി.

സാവകാശം മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറു് ഇതുപോലുള്ള വിധിനിര്‍ണ്ണയങ്ങളും, ഉത്തമബോദ്ധ്യങ്ങളും കൊണ്ടു് നിറയാന്‍ തുടങ്ങി. ഈ മിശ്രിതത്തില്‍ പതച്ചുപൊങ്ങലും, സമരവും, ശക്തിമത്സരങ്ങളും നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. സത്യത്തിനു് വേണ്ടിയുള്ള ഈ സമരത്തില്‍ പ്രയോജനവും അഭിലാഷവും മാത്രമല്ല, എല്ലാത്തരത്തിലുമുള്ള ആസക്തികളും പങ്കുചേര്‍ന്നു. ബൗദ്ധികമായ സമരം ജോലിയും, പ്രചോദനവും, തൊഴിലും, കടമയും, അന്തസ്സുമായി. അവസാനം തിരിച്ചറിവും, സത്യം തേടലും ഒരാവശ്യമായി മാറി മറ്റു് ആവശ്യകതകളുടെ നിരയില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. അതുമുതല്‍ വിശ്വാസവും ഉത്തമബോദ്ധ്യങ്ങളും മാത്രമല്ല, പരിശോധനയും, നിഷേധവും, സംശയവും, വൈരുദ്ധ്യവും ഒരു ശക്തി ആയി, ‘ചീത്തയായിരുന്ന’ എല്ലാ നൈസര്‍ഗ്ഗികതകളും അവബോധത്തിന്റെ കീഴിലും നിയന്ത്രണത്തിലുമായി, അവയ്ക്കു് അനുവദനീയമായതിന്റെയും, ബഹുമാന്യമായതിന്റെയും, ഉപകാരപ്രദമായതിന്റെയും തിളക്കം ലഭിച്ചു, – അവസാനം, നിര്‍ദ്ദോഷവും, നന്മയുടെ ദൃഷ്ടിയും! ജ്ഞാനം അതുവഴി ജീവിതത്തിന്റെ ഒരംശം തന്നെയായി, ജീവിതം എന്ന നിലയില്‍ അതു് നിരന്തരം വളരുന്ന ഒരു ശക്തിയായി, – അങ്ങനെ ജ്ഞാനവും, പഴയ അടിസ്ഥാനതെറ്റുകളും രണ്ടും ജീവിതമായി, രണ്ടും ശക്തിയായി, രണ്ടും ഒരേ മനുഷ്യനില്‍തന്നെ പരസ്പരം നേരിടാന്‍ ആരംഭിച്ചു.

ചിന്തകന്‍: സത്യത്തിനായുള്ള ആസക്തിയും, ജീവിതനിലനില്‍പ്പിന്റെ പഴയ അടിസ്ഥാനതെറ്റുകളും തമ്മില്‍, സത്യത്തിനായുള്ള ആസക്തിയും ജീവിതനിലനില്‍പ്പിനു് അനുയോജ്യമായ ശക്തിയാണെന്നു് തെളിയിക്കപ്പെട്ടതിനു് ശേഷം, ആദ്യത്തെ യുദ്ധം നടക്കുന്ന അസ്തിത്വമാണതു്. ഈ യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിന്റെ അനുപാതത്തില്‍ മറ്റെല്ലാം അപ്രധാനമാണു്. ജീവിതനിബന്ധനയുടെ അവസാനത്തെ ചോദ്യം ചോദിക്കപ്പെടുന്നതു് ഇവിടെയാണു്, ആ ചോദ്യത്തിന്റെ മറുപടി തേടിയുള്ള പരീക്ഷണത്തിന്റെ ആദ്യ പരിശ്രമം നടത്തപ്പെടുന്നതു് ഇവിടെയാണു്.

സത്യത്തിനു് എത്രത്തോളം സ്വാംശീകരണവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനാവും? – അതാണു് ചോദ്യം, അതാണു് പരീക്ഷണം.

 
3അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഡിസംബര്‍ 11, 2008 in ഫിലോസഫി

 

മുദ്രകള്‍: ,

പള്ളി – ദൈവത്തിന്റെ ശവക്കല്ലറ

Friedrich Nietzsche-യുടെ Gay Science-ലെ ‘ഭ്രാന്തനായ മനുഷ്യന്‍’ എന്ന short essay-യുടെ ഒരു സ്വതന്ത്ര തര്‍ജ്ജമ)

നല്ല തെളിച്ചമുള്ള ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ റാന്തലും കത്തിച്ചുപിടിച്ചു് “ഞാന്‍ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു! ഞാന്‍ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു!” എന്നു് വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടു് ചന്തയിലൂടെ നടന്ന ‘ഭ്രാന്തനായ ആ മനുഷ്യനെപ്പറ്റി’ നിങ്ങള്‍ കേട്ടിട്ടില്ലേ? അവിടെ കൂടിനിന്നവര്‍ എല്ലാവരും ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാത്തവരായിരുന്നതിനാല്‍ അതു് കേട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരുവന്‍ ചോദിച്ചു: “എന്താ അവന്‍ കൈമോശം വന്നുപോയോ?” വേറൊരുവന്റെ ചോദ്യം: “അവനെന്താ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ നിന്നെ വിട്ടു് പലായനം ചെയ്തോ?” “അതോ അവന്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുകയാണോ?” “അവനു് നമ്മളെ ഭയമാണോ?” “അവന്‍ കപ്പലുകയറിയോ?” “നാടുവിട്ടുപോയോ?” എന്നൊക്കെ ആയി മറ്റുള്ളവര്‍. അങ്ങനെ അവര്‍ ബഹളം വക്കാനും ഉറക്കെ ചിരിക്കാനും തുടങ്ങി.

ആ മനുഷ്യന്‍ അവരുടെ നടുവില്‍ ചാടിവീണു് അവരെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. “ദൈവം എങ്ങോട്ടു് പോയി എന്നോ?” അവന്‍ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. “അതു് ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു് പറയാം! നമ്മള്‍ അവനെ കൊന്നു – നിങ്ങളും ഞാനും! നമ്മളെല്ലാവരുമാണു് അവന്റെ കൊലയാളികള്‍! പക്ഷേ, എങ്ങനെയാണു് നമ്മള്‍ അതു് ചെയ്തതു്? എങ്ങനെയാണു് നമുക്കു് കടലിനെ കുടിച്ചുവറ്റിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതു്? ചക്രവാളത്തെ മുഴുവന്‍ തുടച്ചുമാറ്റാന്‍ കഴിയുന്ന ‘സ്പഞ്ജ്‌’ ആരാണു് നമുക്കു് നല്‍കിയതു്? ഈ ഭൂമിയെ അവളുടെ സൂര്യന്റെ ചങ്ങലയില്‍ നിന്നും അഴിച്ചുവിട്ടതുവഴി എന്താണു് നമ്മള്‍ ചെയ്തതു്? ഭൂമി ഇപ്പോള്‍ എങ്ങോട്ടാണു് ചലിക്കുന്നതു്? എങ്ങോട്ടാണു് നമ്മള്‍ ചലിക്കുന്നതു്? എല്ലാ സൂര്യന്മാരില്‍ നിന്നും അകലേക്കു്? പിന്നിലേയ്ക്കു്, പാര്‍ശ്വങ്ങളിലേയ്ക്കു്, മുന്നിലേയ്ക്കു്, എല്ലാ വശങ്ങളിലേക്കും? നമ്മള്‍ നിരന്തരം അടിപതറിവീഴുകില്ലേ? മുകളും താഴെയുമെന്നൊന്നുണ്ടോ? അന്തമില്ലാത്ത ശൂന്യതയിലെന്നപോലെ നമ്മള്‍ വഴിതെറ്റി നടക്കേണ്ടിവരില്ലേ? ശൂന്യത നമ്മില്‍ ഇളംകാറ്റുപോലെ അലയടിക്കില്ലേ? തണുപ്പിന്റെ കട്ടി കൂടുകയല്ലേ? അനുസ്യൂതമായ രാത്രികള്‍, പിന്നെയും പിന്നെയും രാത്രികള്‍ മാത്രമല്ലേ വരുന്നതു്? റാന്തലുകള്‍ നമ്മള്‍ പ്രഭാതത്തിലും കത്തിച്ചു് വയ്ക്കേണ്ടേ? ദൈവത്തിന്റെ ശവക്കുഴി തോണ്ടുന്നവരുടെ ഒച്ചയും ബഹളവും ഇതുവരെ നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ? ദൈവത്തിന്റെ മൃതശരീരം ജീര്‍ണ്ണിക്കുന്നതിന്റെ ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം ഇപ്പോഴും നമ്മള്‍ മണക്കുന്നില്ലേ? – ദൈവങ്ങളും ചീഞ്ഞളിയും! ദൈവം മരിച്ചവനായി അവശേഷിക്കുന്നു. നമ്മള്‍ അവനെ കൊന്നു! കൊലയാളികളുടെ കൊലയാളികളായ നമ്മള്‍ നമ്മെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും? ലോകത്തിനു് ഇതുവരെ സ്വന്തമായിരുന്നതില്‍ ഏറ്റവും വിശുദ്ധവും, ഏറ്റവും ശക്തവുമായതു് നമ്മുടെ കത്തിയുടെ കീഴില്‍ രക്തം വാര്‍ത്തു – ആ രക്തം നമ്മില്‍ നിന്നും ആരു് തുടച്ചു് മാറ്റും? ഏതു് ജലം കൊണ്ടു് നമുക്കു് നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കാനാവും? ഏതു് പ്രായശ്ചിത്തപ്പെരുന്നാളാണു്, ഏതെല്ലാം വിശുദ്ധലീലകളാണു് അതിനായി നമ്മള്‍ കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടതു്? നമ്മുടെ ഈ ചെയ്തിയുടെ വലിപ്പം നമുക്കു് താങ്ങാവുന്നതിലും വലുതല്ലേ? ഈ പ്രവൃത്തിക്കു് യോഗ്യരാണെന്നു് തോന്നണമെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ സ്വയം ദൈവങ്ങളായി മാറേണ്ടേ? ഇതിനുമുന്‍പു് ഒരിക്കലും ഇതിലും വലിയ ഒരു പ്രവൃത്തി ഉണ്ടായിട്ടില്ല – നമുക്കു് ശേഷം ജനിക്കുന്നവര്‍ ആരുതന്നെ ആയാലും അവര്‍ ഈ ഒരു പ്രവൃത്തിയുടെ മാത്രം പേരില്‍ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള എല്ലാ ചരിത്രങ്ങളിലും വലിയ ഒരു ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീരും.”

ഇത്രയും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു് ആ മനുഷ്യന്‍ നിശ്ശബ്ദനായി. അതിനുശേഷം അവന്‍ അവന്റെ കേള്‍വിക്കാരെ നോക്കി. അവരും നിശ്ശബ്ദരായി അവനെ വല്ലായ്മയോടെ നോക്കി. പിന്നീടു് അവന്‍ തന്റെ റാന്തല്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അതു് അണഞ്ഞു് പല കഷണങ്ങളായി തകര്‍ന്നു് ചിതറി. അവസാനം അവന്‍ പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ വന്നതു് വളരെ നേരത്തെയാണു്. എന്റെ സമയം ആയിട്ടില്ല. ഭീകരമായ ആ സംഭവം വഴിമദ്ധ്യേ യാത്രയിലാണു് – മനുഷ്യരുടെ ചെവികളില്‍ അതു് ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല. ഇടിക്കും മിന്നലിനും സമയം വേണം, പ്രകാശത്തിനും നക്ഷത്രസമൂഹങ്ങള്‍ക്കും സമയം വേണം, പ്രവര്‍ത്തികള്‍ക്കു് സമയം വേണം – അവ ചെയ്യപ്പെട്ടശേഷവും കാണപ്പെടാനും കേള്‍ക്കപ്പെടാനും സമയം വേണം. ആ പ്രവൃത്തി അവര്‍ക്കു് ഏറ്റവും അകന്ന നക്ഷത്രത്തേക്കാള്‍ അകലെയാണു് – എന്നിരുന്നാലും അവര്‍ അതുതന്നെയാണു് ചെയ്തതു്.”

‘ഭ്രാന്തനായ ആ മനുഷ്യന്‍’ അതേദിവസം തന്നെ പല പള്ളികളില്‍ പ്രവേശിച്ചു എന്നും, അവയ്ക്കുള്ളില്‍ “ദൈവത്തിനു് നിത്യശാന്തി” (Requiem aeternam dei)** ആലപിച്ചു എന്നും ആളുകള്‍ പറയുന്നു. പള്ളികളില്‍ നിന്നും പുറത്തിറക്കി ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോള്‍ അവന്‍ മറുപടിയായി പറഞ്ഞതു് ഇതുമാത്രമായിരുന്നു: “ദൈവത്തിന്റെ ശവക്കുഴികളും ശവക്കല്ലറകളുമല്ലാതെ മറ്റെന്താണു് ഈ പള്ളികള്‍?”

** റോമന്‍ ലിറ്റര്‍ജിയിലെ മരിച്ചവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള കുര്‍ബാനയില്‍ ‘(ദൈവം) അവര്‍ക്കു് നിത്യശാന്തി നല്‍കട്ടെ’ (Requiem aeternam dona eis) എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയെ നീറ്റ്‌സ്‌ഷെ ‘നമുക്കു് ദൈവത്തിനു് നിത്യശാന്തി നേരാം’ എന്നു് രൂപാന്തരപ്പെടുത്തിയതു്.

ആ പുസ്തകത്തിന്റെ epilogue-ല്‍ നിന്നും ചില ഭാഗങ്ങള്‍:

അതുവരെയുള്ള മെറ്റഫിസിക്സിന്റെ അന്ത്യമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ട “ദൈവം മരിച്ചു” എന്ന നീറ്റ്‌സ്‌ഷെയുടെ പ്രസ്താവനയുടെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആവിഷ്കരണമാണു് ഈ ചെറിയ ഉപന്യാസം. അതിന്റെ ചിന്താപരമായ സ്ഫോടനാത്മകതയുടെയും, ശൈലീപരമായ ശക്തിയുടെയും പേരില്‍ വളരെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു ടെക്സ്റ്റാണിതു്. നീറ്റ്‌സ്‌ഷെ തന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകളില്‍ മുഖ്യമായ ഒന്നിനെ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ മനുഷ്യനെക്കൊണ്ടു് പറയിപ്പിക്കുന്നു. അതൊരു പ്രശ്നമാണെന്ന ധ്വനി സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇവിടെ കഥാനായകന്‍ ‘നമ്മുടെ രക്ഷകന്‍ മരിച്ചു’ എന്ന അത്ര സന്തോഷകരമല്ലാത്ത ‘സുവിശേഷം’ ഘോഷിക്കുക മാത്രമല്ല, കേള്‍വിക്കാരില്‍ നിന്നുള്ള അതിന്റെ പ്രതിധ്വനി ശ്രദ്ധിക്കുകയും, അതുവഴി തന്റെ വാര്‍ത്തയുടെ ബീഭത്സതയും, എന്നിട്ടും അതിനെ ശ്രോതാക്കള്‍ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നവിധത്തില്‍ നിസ്സാരമായി എടുക്കുന്നതും തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തമില്ലായ്മയില്‍ നിന്നും, ഇതുവരെ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്തതും, ഒരു ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പു് ഉണ്ടാവുകയില്ലാത്തതുമായ ദൈവത്തിന്റെ മരണത്തെസംബന്ധിച്ച നിഗമനങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.

‘ഭ്രാന്തനായ ആ മനുഷ്യന്‍’ ഏതെങ്കിലും വിധത്തില്‍ ദൈവത്തിന്റെ കൊലയാളികളെ ശിക്ഷ വിധിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ മരണം റദ്ദാക്കുന്നുമില്ല. രാത്രിയില്‍ അവര്‍ എന്താണു് ചെയ്തതെന്നു് റാന്തല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ വേണ്ടി അവരെ കുലുക്കിയുണര്‍ത്തുക മാത്രമാണു് അവന്റെ ലക്ഷ്യം. തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ വലിപ്പം ഉള്‍ക്കൊണ്ടാലേ എത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെട്ടാലാണു് ഈ നഷ്ടം പരിഹരിക്കാനാവുക എന്നു് അവര്‍ക്കു് മനസ്സിലാവൂ. “നമ്മള്‍ സ്വയം ദൈവങ്ങളായി മാറിയാലല്ലേ ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ വലിപ്പത്തിനു് തുല്യമായ യോഗ്യത നമുക്കുണ്ടാവുകയുള്ളു?

ദൈവത്തിന്റെ കൊലയാളികളുടെ നിലപാടിലെ നിരാശക്കിടയിലും, ദൈവത്തിന്റെ മരണം നീറ്റ്‌സ്‌ഷെയെ സംബന്ധിച്ചു് കുണ്ഠിതത്തിനു് കാരണമാവുന്നില്ല. അതു് മനുഷ്യരില്‍ ദുഃഖത്തിനു് പകരം ഒരു പുതിയ സന്തോഷമായി ഉണര്‍ന്നു്, ഒരു വിമോചനത്തിനു് നിദാനമാവുകയാണു്. അതു് മനുഷ്യരെ അപ്രതീക്ഷിതമായ പ്രത്യാശകളിലേക്കു്, നിര്‍ഗ്ഗമനങ്ങളിലേക്കു്, പാതകളിലേക്കു് ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു – അവയുടെ ചക്രവാളങ്ങള്‍ തത്കാലം അന്ധകാരത്തിലാണു് കഴിയുന്നതെങ്കിലും! യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതുപോലൊരു പര്യവേക്ഷണം അനിവാര്യമായും നയിക്കുന്നതു് മെറ്റഫിസിക്കല്‍ സ്വയംസിദ്ധതത്വങ്ങളില്‍ (axioms) അധിഷ്ഠിതമായ സത്യങ്ങളെ, അതായതു്, മുന്‍വ്യവസ്ഥകള്‍ ആവശ്യമില്ലെന്ന മിഥ്യാബോധത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ സത്യങ്ങളെ, അനാവരണം ചെയ്യുന്നതിലേക്കായിരിക്കും….

 
6അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഡിസംബര്‍ 8, 2008 in ഫിലോസഫി

 

മുദ്രകള്‍: , ,