RSS

Daily Archives: മേയ് 29, 2008

ഉടുമ്പു് മുതല്‍ സ്വാമിമാര്‍ വരെ

ഉടുമ്പു് എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന പല്ലിവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട ഒരു ജീവിയുണ്ടു്. ചില മനുഷ്യര്‍ അതിനെ തിന്നാറുമുണ്ടു്. ചുമ്മാ പച്ചയ്ക്കു് കടിച്ചുമുറിച്ചങ്ങു് തിന്നുകയല്ല. കൊന്നു്, തൊലിപൊളിച്ചു്, ഉപ്പും മുളകും മറ്റു് പലവിധ മാന്ത്രിക ചൂര്‍ണ്ണങ്ങളും താന്ത്രിക എണ്ണകളും ഒക്കെ വിധിപ്രകാരം ചേര്‍ത്തു് ഓരോരുത്തരുടെ മനോധര്‍മ്മം പോലെ വറുത്തോ പൊരിച്ചോ ചുട്ടോ കരിച്ചോ പുഴുങ്ങിയോ ഒക്കെ. പക്ഷേ ഇതൊക്കെ ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ആദ്യം അതിനെ പിടികൂടണമല്ലോ. വിശപ്പുള്ള ശത്രുവിനെ കണ്ടാല്‍ ഇവറ്റകള്‍ ഓടി ഏതെങ്കിലും പാറയുടെ വിള്ളലിലോ പൊത്തുകളിലോ കയറി ഒളിച്ചുകളയും. പൊത്തിന്റെ physical dimensions അനുസരിച്ചു് ചിലപ്പോള്‍ വാലു് അല്‍പം പുറത്തേക്കു് നീണ്ടു് നില്‍ക്കാറുണ്ടു്. അതു് കാണുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ കരുതും വെറുതെ ആ വാലില്‍ പിടിച്ചു് അതിനെ പുറത്തേക്കിങ്ങു് വലിച്ചെടുക്കാമെന്നു്! നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെ കരുതുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു് ഉടുമ്പിന്റെ stamina-യെപ്പറ്റി ഒരു ചുക്കും അറിയില്ല. ഉടുമ്പു് എവിടെയെങ്കിലും അള്ളിപ്പിടിച്ചാല്‍ അത്ര എളുപ്പം ആ പിടി വിടുകയില്ല. വടം വലിയില്‍ പരിശീലനം നേടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്കു് പരീക്ഷിച്ചുനോക്കാവുന്ന ഒരു മാതൃകയാണിതു്. പിന്നെയെങ്ങനെ അതിനെ പുറത്തിറക്കുമെന്നല്ലേ? ‘പുകച്ചു് പുറത്തു് ചാടിക്കുക’ എന്നതാണു് തന്ത്രം. അതുകൊണ്ടു് “അനതിവിദൂരഭാവിയില്‍ ഉടുമ്പിറച്ചി തിന്നുകൊള്ളാം” എന്നു് വ്രതമെടുത്തു് മാലയിട്ടതിന്റെ കടം തീര്‍ക്കാന്‍ ഉടുമ്പിന്റെ പുറകെ പാഞ്ഞ നമ്മള്‍ പൊത്തിനു് തൊട്ടുപുറത്തു് തീയിട്ടു് പച്ചിലക്കൊമ്പുകള്‍ കൊണ്ടു് മൂടി പുകയുണ്ടാക്കി മറ്റൊരു പച്ചിലക്കൊമ്പുകൊണ്ടു് വീശി പുക ഗുഹയ്ക്കകത്തേക്കു് കയറ്റുന്നു. മൂടാന്‍ പച്ചിലക്കൊമ്പുകള്‍ വേണമെങ്കിലും വീശാന്‍ പച്ചിലക്കൊമ്പു് തന്നെ വേണമെന്നു് വലിയ നിര്‍ബന്ധമില്ല. ആലവട്ടമോ, വെഞ്ചാമരമോ, പനിനീരില്‍ മുക്കിയ രാമച്ചവിശറിയോ ആയാലും ധാരാളം മതി. പുക ഗുഹയ്ക്കുള്ളില്‍ എത്തിക്കുക എന്നതായിരിക്കണം നമ്മുടെ പരമമായ ലക്‍ഷ്യം. അതു് മറന്നാല്‍ “Operation Oil-Storm Bush-Fire” എന്ന നമ്മുടെ രഹസ്യ ഉദ്യമം പരാജയപ്പെടും.

(സസ്യഭുക്കുകള്‍ പൊതുവിജ്ഞാനം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമായി ഇതു് വായിക്കുക. അടുത്ത I. A. S. പരീക്ഷയില്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ നിന്നും ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാനും ഉണ്ടാവാതിരിക്കാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്നാണു് കവടി നിരത്തിയപ്പോള്‍ കണ്ടതു്. കവടിയില്‍ കണ്ടതു് ഉബുണ്ടു ആയിരുന്നു ഉടുംബു ആയിരുന്നില്ല എന്നും കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടു്. വിവരാവകാശനിയമപ്രകാരം ഈ വസ്തുത ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ബാദ്ധ്യസ്ഥനാണു്.)

പുകവലി മരണകരമാണെന്നു് ഉടുമ്പിനറിയാം. ഉടുമ്പിനല്ല, മറ്റൊരുപാടു് ജീവികള്‍ക്കും അറിയാം. “വലിച്ചില്ലെങ്കിലും ചാവും, പിന്നെ വലിച്ചാലെന്താ?” എന്നു് മനുഷ്യനെപ്പോലെ യുക്തിപൂര്‍വ്വം ചോദിക്കാന്‍ മാത്രം ഉടുമ്പിന്റെ തലച്ചോറു് വളര്‍ന്നിട്ടില്ല. അതിനാല്‍ പുകയേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അതു് പുറത്തേക്കു് ഓടാന്‍ തലനീട്ടും. ഉറുമി, ചുരിക, pepper spray, tongue cleaner പൂസ്ലൈഡ്‌ മുതലായ മാരകായുധങ്ങളുമായി പുറത്തു് കാത്തു് നില്‍ക്കുന്ന ഉടുമ്പിന്റെ ‘രാഷ്ട്രീയവിരോധികളും’ വര്‍ഗ്ഗശത്രുക്കളുമായ നമ്മള്‍ active ആവേണ്ടതിപ്പോഴാണു്. വളരെ offensive and sudden ആയിരിക്കണം നമ്മുടെ അടുത്ത നടപടി. ഇങ്ങനെയൊരു ഇടിമിന്നല്‍ ആക്രമണം വഴി ഇഹലോകവാസം വെടിയുന്നതിനു് മുന്‍പു് ‘ഞാന്‍ പിഴയാളി’ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന ചൊല്ലാന്‍ പോലുമുള്ള സമയം അതിനു് ലഭിക്കുന്നില്ല. അതാണു് നമ്മുടെ ലക്‍ഷ്യവും! പക്ഷേ ഇത്തരത്തിലുള്ള കടന്നാക്രമണം ഒരു theological controversy ആയി മാറിയിട്ടുണ്ടു് എന്നതു് ഇവിടെ മറച്ചുപിടിക്കുന്നില്ല. ഇത്തരം ഒരു sudden death ഉടുമ്പിന്റെ പാപമോചനത്തേയും സ്വര്‍ഗ്ഗാരോഹണത്തേയും എത്രമാത്രം പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചേക്കാം എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചു് മതപണ്ഡിതരുടെ ഇടയില്‍ ഇന്നും ഭിന്നാഭിപ്രായമാണു് നിലനില്‍ക്കുന്നതു്. “Deficiency in articulation is not a theological discrepancy, at least in the case of ഉടുമ്പു്” എന്ന ഔദ്യോഗിക നിലപാടിനാണു് വിശ്വാസികളുടെ ഇടയില്‍ കൂടുതല്‍ പിന്തുണ ലഭിച്ചു് കാണുന്നതു്. ഇതുസംബന്ധിച്ചു് നടന്ന opinion poll നിഷ്പക്ഷമായിരുന്നില്ല എന്നൊരു പരാതി എതിര്‍പക്ഷങ്ങള്‍ ഉന്നയിച്ചിട്ടുമുണ്ടു്. ഈ വിഷയത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു religious, dogmatic uncertainty നിലവിലുണ്ടു് എന്നു് അറിഞ്ഞിരിക്കാനായി ഇതിവിടെ സൂചിപ്പിച്ചു എന്നേയുള്ളു. ‘കൊന്നാല്‍ പാപം തിന്നാല്‍ തീരും’ എന്ന dogma-യില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന നമുക്കു് ‘കൊന്നു’ എന്നതിനാല്‍ ‘തിന്നുക’ എന്ന അടുത്ത നടപടിയിലേക്കു് നീങ്ങാതെ നിവൃത്തിയുമില്ല. അതായതു്, നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഉടുമ്പു് സമ്പൂര്‍ണ്ണസമാധി അടഞ്ഞു എന്നുറപ്പുവരുത്താന്‍ First Impression Report (F.I.R) തയ്യാറാക്കിയശേഷം മൃതശരീരം ഏതെങ്കിലും ഒരു goods-train-ല്‍ വീട്ടിലെത്തിക്കുക എന്നൊരു ജോലി മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളു.

ചുരുക്കത്തില്‍, പാമ്പു് പിടുത്തം പോലെ അത്ര എളുപ്പമല്ല ഉടുമ്പു് പിടുത്തം. (ചൈനാക്കാര്‍ പാമ്പിറച്ചിപോലും തിന്നാറുണ്ടത്രെ! എന്നു് മുതലാണു് അവര്‍ പാമ്പിനെ പിടിച്ചു് തിന്നാന്‍ തുടങ്ങിയതെന്നെനിക്കറിയില്ല. എന്തായാലും അക്കാലത്തു് അവര്‍ വല്ലാത്ത ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ചിരിക്കണം. ചില വിദൂരഭൂതകാലങ്ങളില്‍, ഒരു സമൂഹം ഭൂമുഖത്തുനിന്നു് എന്നേക്കുമായി തിരോധാനം ചെയ്യേണ്ടിവരുമെന്നു് ഭയക്കേണ്ടിവരുന്ന അഭിശപ്തനിമിഷങ്ങളില്‍, ഏതുവിധേനയും മുന്നോട്ടു് പോകാനുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശത്തിനു് ദാഹജലം പകര്‍ന്നുകൊണ്ടു് അവരെ രക്ഷപെടുത്തുന്ന ആഹാരരീതികളും ആചാരമര്യാദകളും പില്‍ക്കാല തലമുറകളില്‍ അഭിമാനവും ആവേശവുമായി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നതും, അതവരുടെ സാംസ്കാരികപൈതൃകത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതും ആദരിക്കപ്പെടുന്നതുമൊക്കെ സാധാരണമാണു്.) വിശപ്പു് എന്നതൊരു ഭീകരസംഭവം തന്നെ! അതു് മലയാളിയോടു് പ്രത്യേകം പറയേണ്ട കാര്യവുമില്ല. ‘നവരസങ്ങള്‍’ വെറും സാമ്പാറുപോലെ ഈസിയായി വെള്ളിത്തിരയില്‍ പാടിത്തിമിര്‍ക്കാന്‍ കഴിവുള്ള മലയാളി വിശപ്പിനെപ്പറ്റി പണ്ടേതന്നെ പാടിയിട്ടുണ്ടു്: സസ രിരി ഗഗ മമ – മനുഷ്യര്‍ക്കു് വലുതാണു് വയറാണു് ദൈവം! – പപ തത നിനി സസ…! അങ്ങനെയെത്രയെത്ര വിശുദ്ധവിശപ്പിന്റെ വിരഹവിലാപങ്ങള്‍! നിങ്ങള്‍ കേട്ടിട്ടില്ലേ? ‘ദൈവം എന്ന അതിലെ പ്രയോഗം മൂലം ഉത്സവപ്പറമ്പുകളിലും പെരിയ നാളുകളിലുമൊക്കെ രാത്രി രണ്ടുമണിക്കു് ശേഷം ഇത്തരം പഴയ പാട്ടുകള്‍ വയ്ക്കാറുണ്ടു്. അതുകേട്ടു് നിങ്ങള്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നിട്ടില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരു വനഭൂമി കയ്യേറ്റക്കാരനാവാനാണു് സാദ്ധ്യത. നിങ്ങള്‍ക്കു് മൂങ്ങ മൂളലും ചെങ്ങാലി കുറുകലുമൊക്കെ മാത്രമേ പരിചയമുണ്ടാവൂ. ഇത്തരം സിനിമാപ്പാട്ടുകള്‍ കേല്‍ക്കാനുള്ള വിധി നിങ്ങള്‍ക്കില്ല. അതിനിപ്പോ ഞാനെന്തു് ചെയ്യാന്‍?

ദൈവാനുഗ്രഹം കൊണ്ടു് സാദാദാരിദ്ര്യം ഇന്നുമുണ്ടെങ്കിലും സിനിമാദാരിദ്ര്യം എന്നൊരേര്‍പ്പാടു് ഇന്നു് മലയാളികള്‍ക്കില്ല. മഹാഭാഗ്യം! നമ്മുടെ ഓരോ ചെറിയ ഭാഗ്യങ്ങളില്‍പോലും സന്തോഷിക്കാന്‍ നമുക്കു് കഴിയണം! അതാണു് positive linking! ക്ഷമിക്കണം, positive thinking എന്നാണു് പറയാന്‍ വന്നതു്. പാമ്പിനേയും ഓന്തിനേയുമൊന്നും കേരളീയന്‍ തിന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും കരിങ്കുരങ്ങു് രസായനം വരെയൊക്കെ നമ്മളും പോയിട്ടുണ്ടു്. ഓന്തിനെ നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ തിന്നിട്ടില്ലാരിക്കും. പക്ഷേ, ഈ അരണേടെ കാര്യത്തില്‍ എനിക്കത്ര ഒരു തീര്‍ച്ചയില്ല എന്നു് കുമ്പസാരിക്കാതെ നിവൃത്തിയുമില്ല. ‘അരവണ’ എന്നു് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഭൂതകാലഭോജനക്രമത്തില്‍ അരണക്കു് യാതൊരു പങ്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു് ഉറപ്പിച്ചു് പറയാന്‍ അവയിലെ സ്വരസാമ്യം മൂലം എന്തോ ഒരു ധൈര്യക്കുറവു്. അരണ അരവണയിലൂടെ സമസ്തസമൂഹസ്മൃതിപഥത്തില്‍ തന്റെ നാലു് പാദങ്ങളുടെയും മുദ്ര സമീകൃതമായി ചവിട്ടി പതിപ്പിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ എന്നൊരു academic suspicion! ചില അരണകളുടെ നോട്ടത്തിലെ തീക്ഷ്ണത കാണുമ്പോള്‍ സത്യത്തില്‍ ഒരു കുറ്റബോധത്തിന്റെ നീറ്റല്‍ ഞാന്‍ അനുഭവിക്കാറുണ്ടു്. എന്റെ പൂര്‍വ്വികര്‍ അവന്റെ പൂര്‍വ്വികരെ കൊന്നു് തിന്നിട്ടുണ്ടാവുമോ? “അരണ കടിച്ചാല്‍ ഉടനെ മരണം” എന്നാണല്ലോ. ചിലപ്പോള്‍ ഉടനെ മരിക്കുന്നതു് അരണയായിരിക്കും. കടിക്കുന്നതു് എന്നെ ആവുമ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഒരു സാദ്ധ്യത തള്ളിക്കളയാവുന്നതുമല്ല. വിഷജീവികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഇതുപോലെ ചിന്തിക്കുന്നതു് ആശ്വാസദായകമാണു്. ചാവാന്‍ പേടിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടു് മരിക്കാന്‍ ഭയമില്ലാതിരിക്കണമെന്നില്ല. സത്യം പറയണമല്ലോ, ഉടുമ്പിനെ തിന്നുന്ന മനുഷ്യരെ കണ്ടതുമുതല്‍ എന്റെ ഈ അരണ-അരവണ-സംശയം കുറയുകയല്ല, കൂടുകയാണു് ചെയ്തിട്ടുള്ളതു്.

ഇതെന്തു്, സോപ്പു്-ചീപ്പു്-കണ്ണാടി-റിബണേയ്‌ എന്നപോലെ പാമ്പുടുമ്പു്-ഓന്തരണ-ഒട്ടകക്കഥയോ എന്നു് നിങ്ങള്‍ക്കു് തോന്നിയേക്കാം. അതു് നിങ്ങളുടെ വെറും തോന്നല്‍ മാത്രം. സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ നിരപരാധിയാണു്. ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ചില മലയാളവാര്‍ത്തകള്‍ വായിച്ചു എന്നൊരപരാധമേ ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ളു. കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ ആസാമിമാര്‍ക്കു് പൊതുവേ കഷ്ടകാലമാണത്രെ! അതായതു്, അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും ജന്മനക്ഷത്രം ഒന്നായിരിക്കണം. സമൂഹവിവാഹം എന്നൊക്കെ പറയുന്നപോലെ ഒരേ ജന്മനക്ഷത്രത്തില്‍ ഒരു സമൂഹകൂട്ടുപ്രസവമഹാമഹം വഴി പുരാതനജന്മത്തില്‍നിന്നും ആധുനികജന്മത്തിലേക്കു് catapult ചെയ്യപ്പെട്ട സ്ത്രീപുരുഷദിവ്യാവതാരങ്ങളാവണം അവര്‍. ഇവരുടെ നക്ഷത്രഫലത്തിലെ congruency ഒന്നുകൊണ്ടല്ലാതെ മറ്റെന്തു് ന്യായമായ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണു് ഈ വിശുദ്ധാത്മാക്കള്‍ക്കു് ഇത്രപെട്ടെന്നു് ഒറ്റയടിക്കു് കെട്ടുകെട്ടേണ്ടി വന്നതു്? നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കരുതിക്കൂട്ടി അവരെ കെണിക്കുഴിയില്‍ വീഴിക്കുകയായിരുന്നു എന്നു് ഞാന്‍ ന്യായമായും സംശയിക്കുന്നു. എന്തായാലും, സ്വാമിമാരും സ്വാമിനിമാരും കൂട്ടംകൂട്ടമായി പൂര്‍വ്വാശ്രമവും പശ്ചിമാശ്രമവും ഉത്തരാശ്രമവും ദക്ഷിണാശ്രമവും ഉപേക്ഷിച്ചു് പെരുവഴിയാശ്രമത്തിലേക്കു് ഇറങ്ങുകയാണിപ്പോള്‍. നീട്ടിയ നാക്കുള്ളവര്‍, തള്ളിയ കണ്ണുള്ളവര്‍, ഉന്തിയ വയറുള്ളവര്‍, പൊന്തിയ പല്ലുകളുള്ളവര്‍… ഏതാനും ദിവസം മുന്‍പുവരെ അതെല്ലാം ദിവ്യമായ അത്ഭുതങ്ങളായിരുന്നു, ദിവ്യശക്തിയുടെ തെളിവുകളായിരുന്നു! എന്നിട്ടിപ്പോള്‍!? ആസാമി, ഈസാമി, ഊസാമി, ഏസാമി, ഓസാമി, അംസാമി… എത്രയെത്ര സ്വാമിമാര്‍! ദിവ്യന്മാര്‍! ആത്മീയതേജോമൂര്‍ത്തികള്‍! ആണായി പെണ്ണായി ആണും പെണ്ണുമല്ലാത്തതായി… ശുംഭോ! മഹാസാമീ! ഇവരില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി ആശയര്‍പ്പിച്ച കേരളത്തിലെ സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരകോമളശ്യാമളര്‍ ചങ്കും കരളും തകര്‍ന്നു് കരയാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ? ഈ ദൈവകോപത്തില്‍ നിന്നും മോചനം നേടാന്‍ ഇനിയേതു് ആസാമിയെ ഞങ്ങള്‍ തേടും തമ്പ്രാ! “ഇനി ആരെക്കൊണ്ടീ പാണന്‍ പാടും തമ്പ്രാ!” ടു ഡും! ടു ഡും! ടുട്ടുഡുഡും! ഡുംഡും!… (പേടിക്കണ്ട, ഉടുക്കുകൊട്ടിയതാ!)

ഇവര്‍ ഈ പെരുവഴിയില്‍ സൂര്യനമസ്കാരം ചെയ്യുവാന്നു് കരുതിയോ നിങ്ങള്‍? കമിഴ്‌ന്നു് കിടന്നാണോ സുഹൃത്തുക്കളേ സൂര്യനമസ്കാരം? ഭിക്ഷക്കാര്‍ക്കു് കാവലിരിക്കുന്നവര്‍ കസ്റ്റമേഴ്സിനെ ക്യാന്‍വാസ്‌ ചെയ്യാന്‍ “ഈ പാവത്തിന്റെ കിടപ്പുകണ്ടോ” എന്നു് കരയുന്നതു് കേട്ടിട്ടില്ലേ? അതുപോലെ കമിഴ്‌ന്നു് കിടന്നുള്ള ഈ തിരച്ചില്‍ കണ്ടാലറിയില്ലേ അവരെല്ലം അവരുടെ പേഴ്സീന്നു് വീണുപോയ ദിവ്യശക്തി തപ്പുകയാണെന്നു്. ദിവ്യശക്തിപോയാല്‍ തെരുവിലല്ലാതെ പിന്നെ കുടത്തിലാണോ മനുഷ്യന്‍ തപ്പുന്നതു്?

(ഞാന്‍ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോള്‍ ‘ഭിക്ഷനല്‍കല്‍’ ഡിപ്പാര്‍ട്‌മെന്റിന്റെ Chief Executive Officer ഞാനായിരുന്നു. അമ്മ പണം ചില്ലറയാക്കി അതിനായി പ്രത്യേകം നിര്‍മ്മിച്ച ഒരു സ്പെഷ്യല്‍ സഞ്ചിയിലിട്ടു് എന്നെയേല്‍പിക്കും. നിരനിരയായി ഇരിക്കുന്ന ഭിക്ഷക്കാരുടെ പാത്രങ്ങളില്‍ അതു് ‘കേസിന്റെ ഗൗരവം’ അനുസരിച്ചു് വിതരണം ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ചുമതല. പള്ളിപ്പെരുന്നാളുകളില്‍ ധാരാളം ഭിക്ഷക്കാര്‍ വരുമായിരുന്നു. കാലിന്റെ മുട്ടില്‍ പപ്പടം ഒട്ടിച്ചുവച്ചു് ചായമടിച്ചു് ‘ഭയങ്കര’ വ്രണമാക്കി മാറ്റുന്നതടക്കമുള്ള പല തന്ത്രങ്ങളും ഭിക്ഷക്കാര്‍ പ്രയോഗിക്കാറുണ്ടെന്നു് മനസ്സിലാക്കാനും അക്കാലത്തെ എന്റെ ‘ഭിക്ഷനല്‍കല്‍-ഡ്യൂട്ടി’ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ഒരു വര്‍ഷത്തില്‍ നാലഞ്ചു് പെരുന്നാളുകളെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ ‘ഗുണം വന്നുപോവാന്‍’ എന്റെ ജന്മസമയത്തുതന്നെ അമ്മ നേര്‍ന്ന ഒരു നേര്‍ച്ചയായിരുന്നു എന്നെക്കൊണ്ടു് ഇങ്ങനെ ഭിക്ഷ നല്‍കിച്ചതിനു് കാരണമെന്നു് എന്റെ പതിനൊന്നാം വയസ്സില്‍ സംഭവിച്ച അമ്മയുടെ മരണശേഷമാണു് ബന്ധുക്കളില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതു്! അങ്ങനെയാണു് അമ്മമാര്‍! അവര്‍ക്കു് പൊതുവേ മനസ്സമാധാനം ഇത്തിരി കമ്മിയാണു്. ഭര്‍ത്താവിനും മക്കള്‍ക്കുമൊക്കെ നല്ലതു് വരാന്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും അവര്‍ക്കു് മതിയാവാറില്ല. അതുകൊണ്ടൊക്കെയാവണം ആസാമിമാരെ തേടുന്നവരില്‍ അധികപങ്കും സ്ത്രീകളാവുന്നതു്. അവര്‍ സത്യത്തില്‍ തേടുന്നതു് ആസാമികളെയല്ല, ആശ്വാസമാണു്.)

ആത്മീയ ആസാമിമാര്‍ തെരുവിലേക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍ രാഷ്ട്രീയ ആസാമിമാര്‍ നാക്കു് കുറുനാക്കിന്റെ പുറകിലേക്കും, തല മാളത്തിലേക്കും വലിച്ചു് പതിയെ ഉള്ളിലേക്കു് വലിയുന്നു. സൂത്രത്തില്‍ പമ്മിപ്പമ്മി സൈഡ്‌ പറ്റിയുള്ള ഈ വലിയലിനു് കാരണം ചോദിച്ചാല്‍ അവര്‍ പറയും: “ഹേയ്‌! കാര്യമായൊന്നുമില്ല, പൊതുവേ ഒരുഷ്ണം! പനിക്കാനെങ്ങാനും ആണോന്നറീല്യ. ഇത്തിരി വിശ്രമിക്കണം, അത്രതന്നെ!”

“കേരളം കടഞ്ഞെടുത്ത കാളകൂടമേ നിന്നെ
ഏതു് തെറിയാല്‍ വിളിക്കേണമിന്നു ഞാന്‍?”

ഈ വാര്‍ത്തകളിലെല്ലാം എന്നെ ഏറ്റവും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയതും ബോധം കെടുത്തിയതും ഈ സ്വാമിമാരുടെ പേരുകളാണു്! എന്റെ വിശുദ്ധ പള്ളിമണികളേ! ഇവറ്റകളുടെ പേരുകള്‍ വായിച്ചാല്‍ ഒരുമാതിരിക്കാര്‍ കിടപ്പിലായിപ്പോകും! ഇടി വെട്ടുന്നപോലല്യോ പാമ്പു് കടിക്കുന്നതു്? His Divine Grace A. C. Bhaktivedanta Swaami Prabhupada, Abu al-Qasim al-Khu i, മോറാന്‍ മോര്‍ ഇഗ്നാത്തിയോസ്‌ ദിവന്നാസ്യോസോസ്‌ പ്രഥമന്‍ പാത്രിയര്‍ക്കീസ്‌ ബാവ മുതലായ ചില ഗര്‍ഭം കലക്കിപ്പേരുകള്‍ നമ്മള്‍ ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും അവധിയെടുത്തു് imposition എഴുതിയും പറഞ്ഞും പാടിയും ഏറ്റുപാടിയും ഒരുവിധം പഠിച്ചൊപ്പിക്കും. അപ്പൊ ദാ വരുന്നു a battalion of extra-terrestrial nomenclature of സ്വാമീസ്‌, സ്വാമിനീസ്‌, അമ്മീസ്‌ and പുള്ളക്കല്‍സ്‌!

ആസാമികളുടെ ‘പൊത്തിനു് പുറത്തുചാടല്‍’ വാര്‍ത്തകള്‍ വഴിയാണു് ഞാന്‍ പുകയേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ പുറത്തുചാടുന്ന ഉടുമ്പുകളിലെത്തിയതു്. ആ വാര്‍ത്തകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട സ്വാമിമാരുടെ പേരുകള്‍ എന്നെ അത്ഭുതത്തിന്റെ പാരതന്ത്ര്യത്തില്‍ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടിക്കളഞ്ഞു! ഓരോ പേരുകളും എന്നെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിച്ചു എന്നു് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ! അവസാനം ‘ഗരുഡധ്വജാനന്ദ തീര്‍ത്ഥപാദര്‍’ എന്നൊരുപേരു് വായിച്ചപ്പോള്‍ ഇതെന്തു് ‘cockroach-ബിരിയാണി’ എന്നു് സത്യമായിട്ടും എനിക്കു് പിടികിട്ടിയില്ല. എന്നാല്‍ ഇതൊന്നു് അറിയണമല്ലോ എന്നു് ഞാനും കരുതി. ‘തീര്‍ത്ഥപാദര്‍’ എന്ന വാല്‍ സഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളു. തീര്‍ത്ഥത്തില്‍ പാദം വച്ചിരിക്കുന്നവന്‍, പാദം തന്നെ തീര്‍ത്ഥമായിട്ടുള്ളവന്‍, (ഇക്കൂട്ടരുടെ പാദം കഴുകിയ വെള്ളം കുടിച്ചാല്‍ ഉടനെ ഉടലോടെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെത്താം എന്നു് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നു് കേള്‍ക്കുന്നു!) ഒറ്റവരിശ്ലോകം തീര്‍ത്ഥം പോലെ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവന്‍, പാദം മരത്തിന്റെയും തൂണിന്റെയുമൊക്കെ അടിയും ആവാമെന്നതിനാല്‍, തൂണുപോലെ തടിച്ച മന്തുകാലുള്ളവന്‍ എന്നൊരര്‍ത്ഥവും വേണമെങ്കില്‍ കല്‍പിക്കാം. അത്ഭുതസിദ്ധികള്‍ക്കു് മന്തു് മങ്ങലേല്‍പിക്കണമെന്നില്ല താനും. പാദര്‍ എന്നതു് പാദന്‍ എന്ന ഏകവചനപൂജകത്തിന്റെ പൂജകബഹുവചനമാവാം. ബഹുമാനവര്‍ദ്ധനവു് എണ്ണത്തിലും വര്‍ദ്ധനവു് വരുത്തും. mathematically speaking, they are directly proportional. അഥവാ, കൂടുന്ന ബഹുമാനം ഒന്നിനെ പലതാക്കും. ഒന്നായതിനെയാണല്ലോ നമ്മള്‍ രണ്ടായും രണ്ടായിരമായും ഒക്കെ കാണുന്നതു്! ഈ സ്വാമിയുടെ പേരിലെ പിടികിട്ടാപുള്ളി ‘ഗരുഡധ്വജാനന്ദന്‍’ എന്ന സംഭവമാണു്. ഗരുഡന്‍ എന്നാല്‍ എന്താണെന്നിപ്പൊ ആര്‍ക്കാ അറിയാത്തതു്? ഗരുഡധ്വജം എന്നു് പറഞ്ഞാല്‍ ഗരുഡന്റെ ചുണ്ടോ, നഖമോ, കണ്ണോ, ലിംഗമോ, ചിറകുകളോ അതോ ഇനിയിപ്പോ അതിന്റെ കാഷ്ടം തന്നെയോ എന്നാണറിയേണ്ടതു്. അതറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ആനന്ദവും തീര്‍ത്ഥപാദവുമായി ചേരുംപടി ചേര്‍ത്താല്‍ മതി. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഒരു ഗരുഡന്‍ പറന്നുവന്നു് കൊത്തിയാലും, മാന്തിയാലും, ഒളിഞ്ഞു് നോക്കിയാലും, സ്വാമിയോടു് അശ്ലീലം ചിലച്ചു്, ചിരിച്ചു്, അവന്റെ ലിംഗം കൊത്തിയെടുത്തു് പറന്നാലും പാദം തീര്‍ത്ഥാടനമായി, ആനന്ദസമ്പൂര്‍ണ്ണനായി ഇരിക്കുന്ന അചഞ്ചലനായവന്‍ (ആയവര്‍) എന്നൊരര്‍ത്ഥം logically correct ആയിരിക്കും. പക്ഷേ ധ്വജം എന്നാല്‍ ശാര്‍ദൂലവിക്രീഡിതമോ ഭുജംഗവിജൃംഭിതമോ അതോ പറയാന്‍ കൊള്ളാത്ത മറ്റുവല്ല കൂപമണ്ഡൂകങ്ങളുമാണോ എന്നറിയണ്ടേ?

അക്ഷരത്തെറ്റില്ലാതെ കവിതയും മറ്റു് കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ ബ്ലോഗില്‍ എഴുതുന്ന ഒരു നല്ല സുഹൃത്താണെന്നെ ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ അവസാനം സഹായിച്ചതു്. ധ്വജം എന്നാല്‍ പുരുഷലിംഗം, പന എന്നൊക്കെ പല അര്‍ത്ഥങ്ങളുമുണ്ടത്രെ! അതുപോലെ തീര്‍ത്ഥം എന്നാല്‍ പുണ്യസ്ഥലം, മദ്യം എന്നൊക്കെയും അര്‍ത്ഥങ്ങളുണ്ടുപോലും! ഇപ്പൊഴല്ലേ സംഗതി പിടികിട്ട്യെ! ഈ വാക്കുകളെയെല്ലാം ചേരുംപടിചേര്‍ത്തു് സന്ദര്‍ഭം വിവരിച്ചു് ആശയം വിശദമാക്കുമ്പോള്‍ കുറഞ്ഞപക്ഷം ഈ സ്വാമിയെ എങ്കിലും നമുക്കു് കുറ്റം പറയാനാവില്ല. ഒരു conclusion എന്ന രൂപത്തില്‍ ‘ഗരുഡധ്വജാനന്ദ തീര്‍ത്ഥപാദര്‍’ എന്ന സമസ്യയെ നമുക്കു് ഇങ്ങനെ പൂരിപ്പിക്കാം: പൂര്‍വ്വാശ്രമത്തില്‍ ഈ സ്വാമി ഒരു ‘ഗരുഡന്‍ തൂക്കം’ കളിക്കാരനായിരുന്നു. തന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ആശ്രയമായ പശ്ചിമാശ്രമം വളരെ പുണ്യപ്പെട്ട ഒരു സ്ഥലമായി കരുതുന്ന ഒരുവനാണു് ഈ സ്വാമി. ‘My home is my castle’ അഥവാ, ‘എന്റെ കൂര്‍ക്ക എനിക്കു് കാച്ചിലാണു്’ എന്നാണല്ലോ പഴഞ്ചൊല്ല്! അതുപോലെതന്നെ സ്വാമിയുടെ ആശ്രമം സ്വാമിക്കു് പുണ്യസ്ഥലം! സ്വാമിയുടെ ലിംഗം പുരുഷലിംഗമാണു്. തന്റെ പുണ്യസ്ഥലമായ ആശ്രമശ്രീകോവിലില്‍ ഏകാഗ്രചിത്തനായിരുന്നു് പനംകള്ളില്‍ നിന്നും പട്ട വാറ്റി coca-cola-യും ചേര്‍ത്തു് ‘101 വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള’ Scotch Whisky നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ഒരു കുടില്‍വ്യവസായി മാത്രമാണു് ഈ പാവം സ്വാമി. ഭക്തന്മാരുടെ ശല്യം സഹിക്കവയ്യാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഗത്യന്തരമില്ലാതെയാണു് ഇദ്ദേഹം അത്ഭുതങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതു്. സ്വാമി അത്ഭുതങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു എന്നതും അത്ര ശരിയല്ല. സ്വാമിയെ അത്ഭുതങ്ങള്‍‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവനായി ഭക്തര്‍ declare ചെയ്യുകയായിരുന്നു! സ്വാമിയുടെ ഓരോ ചലനവും ഭക്തസഹസ്രങ്ങള്‍ നേരില്‍ കണ്ടു് “അത്ഭുതം അത്ഭുതം” എന്നു് സാക്‍ഷ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.

ഒരുദാഹരണം: സ്വാമിക്കു് ഏതുസമയവും യാതൊരു പ്രകോപനവുമില്ലാതെ ഇടത്തോട്ടു് തിരിയാമായിരുന്നിട്ടും അതു് അവഗണിച്ചുകൊണ്ടു് സ്വാമി വലത്തോട്ടു് തിരിയുമ്പോള്‍ അതു് വെറുമൊരു തിരിയല്‍ മാത്രമല്ല, അതില്‍ ആഴമേറിയ ചില പ്രപഞ്ചരഹസ്യങ്ങള്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാവണം എന്നു് ഭക്തര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. അദ്ദേഹം അതുവഴി ലോകത്തെ അറിയിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ നമ്മുടെ സാദാ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്കാവില്ല എന്നു് അവര്‍ വിധിയെഴുതുന്നു. തികച്ചും അപ്രസക്തം എന്നു് അവിശ്വാസികള്‍ക്കു് തോന്നിയേക്കാവുന്ന ഈ മുഖചലനം വഴി സ്വാമി സൂചിപ്പിച്ചതു് അടുത്ത എലക്ഷനില്‍ ഇടതുപക്ഷം ജയിക്കുമെന്നാവാം, തോല്‍ക്കുമെന്നുമാവാം! ഇറാക്കു് യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതിയെപ്പറ്റിയാവാം. ശൂന്യാകാശഗവേഷണത്തെപ്പറ്റിയാവാം. പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റെന്തിനെപ്പറ്റിയുമാവാം. ദൈവത്തിനറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ സ്വാമിമാര്‍ക്കും അറിയാം. ‘തിര്യക്കുകളായ’ നമ്മള്‍ എന്തറിയുന്നു! “ശുംഭോ! മഹാസാമീ! കാക്കണേ, കാത്തുകൊള്ളണേ!”

ഏതെങ്കിലും ഭണ്ഡാരത്തിന്റെ വിള്ളലിലൂടെ പതിവായി എന്തെങ്കിലും നേര്‍ച്ചയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ദൈവം പട്ടിണി കിടന്നു് ചാവും എന്നു് ആത്മാര്‍ത്ഥമായി വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരുപാടു് മനുഷ്യരുണ്ടു് ഈ ലോകത്തില്‍. അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ സ്വാമിമാരെ തേടിപ്പിടിച്ചുചെന്നു് “എടുക്കു് സാമി, പിടിക്കു് സാമി, കുടിക്കു് സാമി” എന്നു് കരഞ്ഞുവിളിച്ചു് നേര്‍ച്ചകാഴ്ച്ചകള്‍ പിടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചാല്‍ ‘ഞങ്ങളോ നിങ്ങളോ തങ്ങളോ’ വേണ്ടെന്നു് പറയുമെന്നു് കരുതുന്നവര്‍ ത്രിശങ്കുസ്വര്‍ഗ്ഗത്തിനും ശങ്കുസ്വര്‍ഗ്ഗത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഏതോ ചതുര്‍ശങ്കുസ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണു് ജീവിക്കുന്നതു്. ചുമ്മാ ചക്രം കിട്ടിയാല്‍ കയ്ക്കുമോ? ചക്രം പാവയ്ക്കയല്ല!.

ഇപ്പോള്‍ പത്രങ്ങളില്‍ നേതാക്കന്മാരുടെ ചില obligatory ‘തുമ്മല്‍’ മാത്രമേ കേള്‍ക്കുന്നുള്ളു. നേതാക്കള്‍ക്കു് അവരുടെ അണികളെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമല്ലോ! ഒരുപാടു് നാള്‍ മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ ശരിയാവില്ല. വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശന്‍ തിരുമേനി പറഞ്ഞതായി കഴിഞ്ഞ ദിവസം വായിച്ചതാണു്: “എല്ലാ സന്ന്യാസിമാരും കള്ളന്മാരല്ല. എന്നാല്‍ കള്ളന്മാര്‍ സന്യാസിമാരാകുന്നതാണു് കാപട്യം.” എല്ലാ സന്ന്യാസിമാരും കള്ളന്മാരല്ലത്രേ! അതു് കഷ്ടമല്ലേ? കള്ളന്മാരാവാനുള്ള അവസരസമത്വം എല്ലാ സന്ന്യാസിമാര്‍ക്കും ലഭിക്കേണ്ടതല്ലേ? കള്ളന്മാര്‍ മുഴുവന്‍ സന്ന്യാസിമാരായി കേരളത്തിന്റെ ആത്മീയലോകലായകം കള്ളസന്ന്യാസിലേയത്തിന്റെ ഒരു പൂരിതലായനി ആയി മാറിയാല്‍ പിന്നെ നല്ലസന്ന്യാസിലേയം എവിടെച്ചെന്നു് ലയിക്കാന്‍? വേണമെങ്കില്‍ ലായനി ചൂടാക്കിനോക്കാം. പക്ഷേ, അതു് രാസപരീക്ഷണങ്ങളില്‍ സാധാരണ സംഭവിക്കാറുള്ളതുപോലെ ഒരു പൊട്ടിത്തെറിയില്‍ അവസാനിച്ചു എന്നും വരാം!

എനിക്കു് മനസ്സിലാവാത്ത മറ്റൊരു കാര്യം: ലോകവിമുഖരായി ആത്മീയതയ്ക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന ‘നല്ലസന്ന്യാസികള്‍’ നിയമപരമായ പരിശോധനകളെ ഭയപ്പെടുന്നതെന്തിനു്? മലിനമായതൊന്നും ഒളിച്ചുവച്ചിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ജനാധിപത്യത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു നിയമരാഷ്ട്രത്തില്‍ ഒരു പൗരന്‍ ആരെ, ഏതു് പരിശോധനയെ ഭയപ്പെടണം? നിയമാനുസൃതമായി, മാനം മര്യാദയായി ജീവിക്കുന്ന ആരും ഭയപ്പെടേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യത്തില്‍, ജനങ്ങളോടു് സദാചാരം പ്രസംഗിക്കുന്ന ‘നല്ലസന്ന്യാസികള്‍’ അന്വേഷണം, പരിശോധന എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കുമ്പോഴേക്കും എന്തിനിത്ര വെകിളി പിടിക്കണം? അതൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ എവിടെയോ എന്തോ ചീഞ്ഞു് നാറുന്നതുപോലെ ജനങ്ങള്‍ക്കു് തോന്നുന്നു! തോന്നാത്തതു് സ്വാമിമാര്‍ക്കും അവരുടെ ശിങ്കിടികള്‍ക്കും മാത്രം!

Advertisements
 

മുദ്രകള്‍: ,