RSS

Daily Archives: ഏപ്രില്‍ 20, 2008

ക്ഷയരോഗവും നാലു് ശാസ്ത്രജ്ഞരും

സ്ത്രീകള്‍ക്കു് ‘ആവശ്യത്തിലേറെ’ തുടുത്ത മാറിടം ഉണ്ടായാല്‍ അതുപോലും ചില വിരുതന്മാരെ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിനു് പ്രയോജനകരമായ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളിലേക്കു് നയിക്കും. അങ്ങനെയൊരു വിരുതനായിരുന്നു stethoscope-ന്റെ ആദ്യമോഡല്‍ കണ്ടുപിടിച്ചവനും, ശ്വാസകോശവൈദ്യത്തിന്റെ പിതാവെന്നു് പൊതുവേ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ Rene Theophile-Hyacinthe Laennec എന്ന ഫ്രഞ്ച്‌ വൈദ്യന്‍! ചെവി നെഞ്ചിനോടു് ചേര്‍ത്തുവച്ചു് ശ്വാസകോശത്തിലും ഹൃദയത്തിലും ‘അപസ്വരങ്ങള്‍’ ഉണ്ടോ എന്നു് കേള്‍ക്കാനുള്ള ശ്രമം ചില ‘മുഴുത്ത കേസുകെട്ടുകളില്‍’ ഫലപ്രദമല്ല, അഭികാമ്യവുമല്ല. 1816-ല്‍ ഒരു സ്ത്രീയെ പരിശോധിക്കേണ്ടിവന്നപ്പോള്‍ അങ്ങനെയൊരു പ്രതിസന്ധിഘട്ടം നേരിടേണ്ടിവന്ന അദ്ദേഹം ഒരു കടലാസ്‌ ചുരുട്ടി കുഴലാക്കി അവരുടെ നെഞ്ചോടു് ചേര്‍ത്തുവച്ചു് നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തിന്റെ വിജയമാണു് ആദ്യം ‘ഒറ്റച്ചെവിയന്‍’ തടിക്കുഴലും, പിന്നീടു് ഇന്നത്തെ ‘ഇരട്ടച്ചെവിയന്‍’ സ്റ്റെതസ്കോപ്പും ആയി മാറിയതു്. എപ്പോഴുമെന്നപോലെ, ഇക്കാര്യത്തിലും ആദ്യമാദ്യം പല വൈദ്യന്മാരും ‘ഫ്രഞ്ചു് ഫാഷന്‍’ എന്നു് പരിഹസിച്ചു് ഈ പരിശോധനാരീതിയെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ, അധികം താമസിയാതെ ഹൃദയ-ശ്വാസകോശപരിശോധനയുടെ ഒരു അവിഭാജ്യഘടകമായി stethoscope അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു.
അങ്ങനെ, സ്റ്റെതസ്കോപ്പിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം വഴി അക്കാലത്തു് യൂറോപ്പിലെ ഒരു സാധാരണ രോഗമായിരുന്ന ശ്വാസകോശത്തിലെ ക്ഷയരോഗവും രോഗിയുടെ നെഞ്ചില്‍ ചെവി ചേര്‍ത്തു് വയ്ക്കാതെ ‘കേള്‍ക്കാന്‍’ വൈദ്യന്മാര്‍ക്കു് കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ കേള്‍ക്കുകയല്ലാതെ ഫലപ്രദമായ മരുന്നുകളൊന്നും ആ രോഗത്തിനു് അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്ഷയരോഗത്തിന്റെ കാരണം ദാരിദ്ര്യവും, ഇരുണ്ടതും, ഈര്‍പ്പം നിറഞ്ഞതും, അനാരോഗ്യകരമായതുമായ മുറികളില്‍ തിങ്ങിയൊതുങ്ങിയുള്ള താമസവും ഒക്കെയാണെന്നായിരുന്നു വൈദ്യന്മാരുടെ ഇടയില്‍ പോലും വേരുറച്ചിരുന്ന പൊതുവായ ധാരണ. പ്രകൃത്യാ പ്രതിരോധശക്തി കുറഞ്ഞവരാണെന്നതിനാല്‍, കുഞ്ഞുങ്ങളായിരുന്നു ആ രോഗത്തിനിരയായിക്കൊണ്ടിരുന്നവരില്‍ അധികവും. കുറെനാളത്തെ സുഖവാസകേന്ദ്രങ്ങളിലെ താമസവും, സമൃദ്ധമായ ആഹാരവും, വ്യായാമവും, ശുദ്ധവായുവും, സൂര്യപ്രകാശവും ഒക്കെ ലഭ്യമാക്കുന്നതുവഴി രോഗത്തിനു് അല്‍പം ആശ്വാസം കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നല്ലാതെ രോഗത്തില്‍ നിന്നുള്ള മോചനം അസാദ്ധ്യമായിരുന്നു. രോഗകാരണം പോലും അജ്ഞാതമായിരുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ അതിനെതിരായ ചികിത്സയും ഉണ്ടാവാതിരുന്നതില്‍ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ലല്ലോ. രോഗത്തിനെതിരായ മരുന്നു് കണ്ടുപിടിക്കുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും, രോഗാണുവിനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ 1882-ല്‍ Robert Koch എന്ന ജര്‍മ്മന്‍ വൈദ്യനു് കഴിഞ്ഞു.

ഒരു ക്ഷയരോഗിയെ പരിശോധിക്കുന്ന വൈദ്യന്‍. കയ്യില്‍ ‘കുഴല്‍’ സ്റ്റെതസ്കോപ്പു്

1866-ല്‍ മെഡിസിനില്‍ ബിരുദമെടുത്ത Robert Koch കുറെനാളത്തെ പ്രാക്ടീസും യുദ്ധകാലസേവനവും ഒക്കെയായി ചുറ്റിക്കറങ്ങിയശേഷം 1871-ല്‍ ഡിസ്ട്രിക്റ്റ്‌ സര്‍ജന്‍ ആവുന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം ഒരു microscope, പരീക്ഷണവസ്തുക്കളുടെ നേരിയ പാളികള്‍ കീറിയെടുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു microtome, സ്വയം തട്ടിക്കൂട്ടിയ ഒരു incubator എന്നിവയുമായി ചെറിയ ഒരു ലാബറട്ടറി തുടങ്ങുന്നു. ആദ്യമാദ്യം കടല്‍സസ്യങ്ങളില്‍ പരീക്ഷണം ആരംഭിക്കുന്ന കോഹ്‌ പിന്നീടാണു് രോഗാണുപഠനത്തിലേക്കു് തിരിയുന്നതു്. anthrax ബാക്ടീരിയയെ സംബന്ധിച്ച വിജയകരമായ പഠനങ്ങളിലൂടെ പ്രശസ്തനായ Robert Koch താമസിയാതെ ക്ഷയരോഗത്തിനോടു് സന്ധിയില്ലാസമരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. 1882-ല്‍ ക്ഷയരോഗത്തിനു് കാരണമാവുന്ന ദണ്ഡു് രൂപത്തിലുള്ള ബാക്ടീരിയയെ കോഹ്‌ കണ്ടെത്തിയതായി കേട്ടപ്പോള്‍ ‘ഉന്നതരായ’ പലവൈദ്യശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ക്കും അതു് അംഗീകരിക്കുവാന്‍ മടിയായിരുന്നു! പക്ഷേ, ബാക്ടീരിയ വഴിയുള്ള infection ആണു് ക്ഷയരോഗം ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്നു് കോഹ്‌ അസന്നിഗ്ദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു. തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിനു് 1905-ല്‍ റോബര്‍ട്ട്‌ കോഹിനു് മെഡിസിനിലെ നോബല്‍ പ്രൈസ്‌ ലഭിച്ചു. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, ക്ഷയരോഗം ഉടനെ തുടച്ചുമാറ്റപ്പെടും എന്ന പ്രതീക്ഷ മാത്രം അസ്ഥാനത്തായി. ലോകത്തില്‍ പലയിടങ്ങളിലും ക്ഷയരോഗത്തിനെതിരായ മരുന്നിനുവേണ്ടിയുള്ള പരിശ്രമങ്ങള്‍ നടന്നിരുന്നെങ്കിലും അവയെല്ലാം പൂവണിയാതെ പോവുകയായിരുന്നു. ‘ടൂബര്‍കുലീന്‍’ എന്ന പേരില്‍ കോഹ്‌ നിര്‍മ്മിച്ച ഒരു ഔഷധവും രോഗികളില്‍ നടത്തിയ പഠനങ്ങളില്‍ പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു.

Robert Koch (11.12 1843 – 27.05.1910)

ക്ഷയരോഗത്തിനെതിരായ മരുന്നു് കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനുള്ള ജോലി പൂര്‍ത്തിയാക്കേണ്ട ചുമതല, വീണ്ടും അന്‍പതു് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു് ശേഷം Selman Abraham Waksman എന്ന, റഷ്യയില്‍ ജനിച്ച, അമേരിക്കക്കാരനായിത്തീര്‍ന്ന, ഒരു ജൈവരസതന്ത്രജ്ഞനില്‍ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. ന്യൂജഴ്സിയിലെ Rutgers University-യില്‍ മൈക്രോബയോളജിയുടെ തലവനായിരുന്ന വാക്സ്‌മാന്‍ 1943-ല്‍ Streptomyces Griseus എന്ന കൂണ്‍ജാതിക്കു് ബാക്ടീരിയകളെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവുള്ളതായി കണ്ടെത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തുടര്‍ന്നുള്ള പരീക്ഷണങ്ങള്‍ അവയ്ക്കു് ക്ഷയരോഗത്തിന്റെ അണുക്കളെയും നശിപ്പിക്കാനാവും എന്നതിനു് തെളിവുനല്‍കി. അതില്‍നിന്നും അദ്ദേഹം വേര്‍പെടുത്തിയെടുത്ത Streptomycin, ലാബിലും, മൃഗങ്ങളിലും, ആശുപത്രികളിലും നടത്തിയ ടെസ്റ്റുകളില്‍ വിജയം നേടി. 1952-ല്‍ ഈ കണ്ടുപിടുത്തത്തിനു് വാക്‍സ്മാനു് നോബല്‍ പ്രൈസ്‌ ലഭിച്ചു.

Selman Abraham Waksman (22.07.1888 – 16.08.1973)

അതു് ക്ഷയരോഗത്തിനുമേലുള്ള താത്ക്കാലികവിജയം മാത്രമായിരുന്നു. തൊണ്ണൂറുകളില്‍ റഷ്യയിലെ ജയിലുകളില്‍ നിന്നും streptomycin-നെ ചെറുക്കാന്‍ കഴിയുന്ന അണുക്കളുടെ രൂപത്തില്‍ ക്ഷയരോഗം വീണ്ടും യൂറോപ്പില്‍ കുടിയേറി. ക്ഷയരോഗാണുക്കളുടെ mutation ഇന്നും വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനു് തലവേദനയുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈയിടെ നടത്തിയ ചില കണ്ടെത്തലുകള്‍ ഈ രോഗത്തെ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം ചെയ്യാന്‍ സഹായിക്കുമെന്നു് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

ക്ഷയരോഗചികിത്സയില്‍ മാത്രമല്ല, വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ മറ്റു് പല മേഖലകളിലും വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു് അടിത്തറ പാകിയ മറ്റൊരു കണ്ടുപിടുത്തമാണു് 1895-ല്‍ Wilhelm Konrad Roentgen കണ്ടെത്തിയ X-Ray. Cathode Ray Tube-ലെ വൈദ്യുതിപ്രവാഹത്തെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്നതിനിടയില്‍ തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായാണു് Roentgen ശക്തമായ ഈ റേഡിയേഷന്‍ കണ്ടെത്തിയതു്. പ്രവര്‍ത്തനസമയത്തു്, ട്യൂബിനെ ഒരു കറുത്ത കട്ടിക്കടലാസുകൊണ്ടു് മൂടിവച്ചിട്ടും പുറത്തുവന്ന ഈ രശ്മി എത്രയോ പേജുകളുള്ള പുസ്തകത്തേയും, തടിക്കഷണങ്ങളേയും ലോഹത്തേയുമെല്ലാം തുളച്ചുകടക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തിയ അദ്ദേഹം അതുപയോഗിച്ചു് തന്റെ തോക്കിന്റെ കുഴലിന്റേയും, മുറിയുടെ വാതിലിന്റേയുമെല്ലാം X-Ray ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു! പ്രകാശത്തിന്റേതുപോലെ പ്രതിഫലനമോ, അപഭംഗമോ ഒന്നും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാതിരുന്നതുമൂലം പ്രകാശത്തില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഏതോ രശ്മിയാണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയില്‍ അദ്ദേഹം അതിനെ X-radiation എന്നു് നാമകരണം ചെയ്യുന്നു. (പിന്നീടു് അതു് Roentgen radiation എന്നു് അറിയപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.) അങ്ങനെയിരിക്കെ, ആഴ്ചകളോളം ലാബറട്ടറിയില്‍ നിന്നു് പുറത്തിറങ്ങാതെ പരീക്ഷണം നടത്തുന്ന ഭര്‍ത്താവിനു് ചായയുമായി ഭാര്യ ബെര്‍ത്ത മുറിയിലെത്തുന്നു. അപ്പോഴാണു് ഭാര്യയുടെ കയ്യുടെ X-Ray പടം എടുത്തു് അവളെ കാണിക്കണമെന്നു് അദ്ദേഹത്തിനൊരു മോഹമുദിച്ചതു്! Bertha Roentgen-ന്റെ മോതിരമിട്ട കയ്യുടെ ചിത്രം അങ്ങനെ ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യശരീരഭാഗത്തിന്റെ X-Ray ചിത്രമായി! വെറും ആറുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വൈദ്യന്മാര്‍ക്കു് ഉപയോഗിക്കാന്‍ ഉതകുന്ന തരത്തിലുള്ള പൂര്‍ണ്ണ X-Ray ഉപകരണങ്ങള്‍ മാര്‍ക്കറ്റിലെത്തി. Radiologist എന്നൊരു തൊഴില്‍ വിഭാഗം തന്നെ രൂപമെടുത്തു. പക്ഷേ, അശ്രദ്ധമായ ഉപയോഗം മൂലം കുറേ Radiologist-കള്‍ക്കു് സ്വന്തം ജീവന്‍ ബലികഴിക്കേണ്ടിവന്നപ്പോഴാണു്, അമിതമായ X-Ray മനുഷ്യശരീരത്തിനു് വരുത്താവുന്ന നാശത്തേപ്പറ്റി അവര്‍ ബോധവാന്മാരായതു്! ദോഷകരമായ ഇത്തരം പാര്‍ശ്വഫലങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ ഇന്നു്, diagnostics-ല്‍ അത്യാവശ്യ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍, അതും കൃത്യമായ അളവില്‍ മാത്രം, x-Ray ഉപയോഗിക്കുന്നു. 1901-ല്‍ Roentgen നോബല്‍ പ്രൈസിനു് അര്‍ഹനായി.

Wilhelm Conrad Roentgen (27.03.1845 – 10.02.1923)


Bertha Roentgen

ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ചരിത്രം തീര്‍ച്ചയായും പലരും കേട്ടിട്ടുണ്ടാവും. മനുഷ്യരാശിയുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി സ്വയം മറന്നു് അദ്ധ്വാനിച്ച ചില മഹാത്മാക്കളെ നന്ദിപൂര്‍വ്വം സ്മരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇവിടെ ലക്‍ഷ്യം.

 
ഒരു അഭിപ്രായം ഇടൂ

Posted by on ഏപ്രില്‍ 20, 2008 in ലേഖനം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,