RSS

Monthly Archives: ഫെബ്രുവരി 2008

ഭൂമിപുത്രിയുടെ ലേഖനം

കാതോരം എന്ന ബ്ലോഗില്‍ ഭൂമിപുത്രി എഴുതിയ പ്രതിഭാപ്പാട്ടിലിന്റെ ആകാശം എന്ന പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നിയ ചില ചിന്തകളാണിവ‍. ഭൂമിപുത്രിയുടെ നിലപാടുകളോടു് യോജിക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതൊരു വിയോജനക്കുറിപ്പല്ല.

ഒരു സ്ത്രീയായി ജനിച്ചു എന്നതു് ഭാരതത്തിലെ അത്യുന്നത പദവിയിലെത്തിച്ചേരാന്‍ ഒരു തടസ്സമാവുന്നില്ല എന്നതിനു് പ്രതിഭാ പട്ടീല്‍ തന്നെ തെളിവു്. ഒരു പാര്‍ട്ടിയുടെയോ സംസ്ഥാനത്തിന്റെയോ ശിരോസ്ഥാനം അലങ്കരിക്കാനും ‘സ്ത്രീ എന്ന തലവര’ ഭാരതത്തില്‍ നിര്‍ബന്ധമായും ഒരു വിലങ്ങുതടിയാവണമെന്നില്ല എന്നതും നമ്മള്‍ കാണുന്നുണ്ടു്.‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു് അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുന്നതിലും, സാമൂഹികപ്രശ്നങ്ങളെ സെക്യുലര്‍ നിലപാടില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു് മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും പരിഹരിക്കുന്നതിലും ആഫ്രിക്കയിലേയും, അറേബ്യയിലെയും, ചൈനയിലെയും, എന്തിനു്, യൂറോപ്പിലെ ചില രാജ്യങ്ങളില്‍ത്തന്നെയും നിലവിലിരിക്കുന്ന അവസ്ഥകളുടെ മുന്നില്‍ ലജ്ജിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഭാരതത്തിനില്ല. അതുകൊണ്ടു് ഇവിടെ പാലും തേനും ഒഴുകുകയാണെന്നു് അര്‍ത്ഥവുമില്ല. ഏതെങ്കിലും തലങ്ങളില്‍ നിയമങ്ങളുടെ കുറവുണ്ടെങ്കില്‍ അതു് പരിഹരിക്കുക വളരെ എളുപ്പവുമാണു്.

എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍, ഭാരതത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ വിവേചിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം സാമ്പത്തികവും, സാംസ്കാരികവുമായ അവരുടെ പിന്നാക്കാവസ്ഥയും, അതില്‍ നിന്നുടലെടുക്കുന്ന പുരുഷനോടുള്ള ആശ്രിതത്വവുമാണു്. ചിലവിനു് തരുന്നവന്‍ എന്ന മേധാവിത്വമനോഭാവം പുരുഷന്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ അതു് നിശബ്ദം അംഗീകരിക്കേണ്ടിവരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സാമൂഹികവും, മതപരവുമായ വളര്‍ത്തല്‍ പുരുഷനില്‍ ‘പാഷാ’ മനസ്ഥിതിയും, സ്ത്രീകളില്‍ സഹിക്കാനും കീഴ്പ്പെടാനുമുള്ള ബാദ്ധ്യതയും രൂപമെടുക്കത്തക്കവിധത്തിലാണുതാനും. ഈവിധം മക്കളെ വളര്‍ത്താന്‍ അധികം ഉത്സാഹിക്കുന്നതു് പലപ്പോഴും മാതാക്കള്‍ തന്നെയാണെന്നതാണു് ഇതിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം. മകന്‍ മരുമകളെ തല്ലി ആണത്തം കാണിക്കുന്നതു് കാണാനാണു് അധികം അമ്മമാരും ആഗ്രഹിക്കുന്നതു്. ഇതിനു് അപവാദങ്ങള്‍ ഇല്ലെന്നല്ല. വിദ്യാഭ്യാസമോ, സ്വന്തമായി ജോലിയോ ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകളാണു് കുടുംബജീവിതത്തില്‍ സ്ത്രീവിവേചനത്തിന്റെ തിക്തഫലങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നവരില്‍ അധികപങ്കും. സ്ത്രീയെ ഒരു രണ്ടാംകിട ജന്മമായി കാണാതെ, തന്നെപ്പോലെതന്നെ എല്ലാവിധത്തിലും തുല്യമായ ഒരു വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉടമയായി കാണാനുള്ള സന്നദ്ധത കുഞ്ഞുന്നാളിലേ വളര്‍ത്തിയെടുക്കേണ്ട ഒന്നാണു്. (മനുഷ്യരുടെ ഏതു് നിലപാടും വളര്‍ത്തലിന്റെ ഫലമായതിനാല്‍, നിലപാടുകളെ സ്വാധീനിക്കാനും മനുഷ്യനു് കഴിയും. ഏതു് നിലപാടാണു് സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുനന്മയ്ക്കു് അനുയോജ്യം എന്ന തിരിച്ചറിവാണു് അതിനു് ആവശ്യം. സ്ഥാപിതതാല്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന സാമൂഹികഘടകങ്ങള്‍ ‍ ഈ വസ്തുത പണ്ടേ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടു്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അവര്‍‍ വെറുപ്പിന്റെ തത്വശാസ്ത്രങ്ങള്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ ശര്‍ക്കരയില്‍ പൊതിഞ്ഞു് ബാലമനസ്സില്‍ തന്നെ വിതറാന്‍ തത്രപ്പെടുന്നതു്! ഇതിനെതിരേ ആരംഭത്തിലേ പ്രതികരിക്കാനും നിഷേധിക്കാനും കഴിയാതെ ഉറങ്ങിയ സമൂഹങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ നേരിട്ടതു് എക്കാലവും അനിഷ്ടകരമായ ആകസ്മികതകളെ ആയിരുന്നു.)

പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കു് ട്രെയിനില്‍ സൌജന്യയാത്രയും, ബസില്‍ സീറ്റ് റിസര്‍വേഷനും ഒക്കെ നല്ലതുതന്നെ. പക്ഷേ ഏതൊരു അന്യസ്ത്രീക്കും (പ്ലെയിനിലൊക്കെ എന്നപോലെ) ഒരു അന്യപുരുഷനോടൊപ്പം അടുത്തടുത്തിരുന്നു് ശല്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കാണു് സമൂഹം വളരേണ്ടതു്. മനുഷ്യരുടെ തലയില്‍‍ (പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയും!) മാറ്റങ്ങള്‍ വരാത്തിടത്തോളം സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹികാവസ്ഥയില്‍ കാര്യമായ എന്തെങ്കിലും വ്യത്യാസം വരുമെന്നു് കരുതുന്നതു് വിഡ്ഢിത്തമായിരിക്കും. തലയില്‍ മാറ്റം വരണം എന്നു് പറയാന്‍ വളരെ എളുപ്പമാണു്. വ്യക്തിജീവിതവും മതവിശ്വാസവും സാമൂഹികജീവിതവുമൊക്കെ തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ വേര്‍പെടുത്താനാവാത്തവിധം കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സമൂഹങ്ങള്‍‍ ഒരു വ്യക്തിയെ‍ കാണുന്നതു് തനതായ ഒരു വ്യക്തിത്വം എന്ന നിലയിലല്ല, സമൂഹം എന്ന പൊതുവിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമായാണു്. സ്വന്തം ലോകത്തില്‍ ഭീമാകാരം എന്നു് വിളിക്കാവുന്ന ചിതല്‍പ്പുറ്റുകള്‍ പണിതുയര്‍ത്തുന്ന ചിതലുകളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിന്റെ ‘തലയില്‍’ ആ ചിതല്‍പ്പുറ്റുപദ്ധതിയുടെ ഒരു വിശദമായ പ്ലാന്‍ ഉണ്ടെന്നു് കരുതാനാവില്ല. എന്നിട്ടും ചിതല്‍സമൂഹം നിലനില്‍ക്കുന്നു, നിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നിര്‍ബാധം പുരോഗമിക്കുന്നു. പക്ഷേ നമുക്കു് ഇഷ്ടമായാലും ഇല്ലെങ്കിലും, മനുഷ്യസമൂഹം ആഹാരം പാര്‍പ്പിടം വംശവര്‍ദ്ധനവു് എന്ന ജീവജാലങ്ങളുടെ മൌലികമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, സങ്കീര്‍ണ്ണതയിലേക്കു് നിരന്തരം വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്. സമൂഹാംഗങ്ങളെ മാറ്റത്തിനു് ഒരുക്കിയെടുക്കാതെ, മാറിവരുന്ന സാമൂഹികസാഹചര്യങ്ങളില്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ ഒരു സമൂഹത്തിനും കഴിയുകയില്ല.‍ ഗ്ലോബലൈസേഷന്‍ മുതലായ കാര്യങ്ങള്‍ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിയാണു്. അവിടെ മുഖം തിരിഞ്ഞു് നിന്നാല്‍ ആത്യന്തികമായി നമ്മള്‍ പരാജയപ്പെടുകയായിരിക്കും ചെയ്യുന്നതു്. അതുപോലുള്ള പ്രതിഭാസങ്ങളെ നമുക്കു് പ്രയോജനകരമായി നേരിടാനുതകുന്ന കരുത്തു് ജനങ്ങളില്‍ വളര്‍ത്തുകയാണു് ആവശ്യം. ഈ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലും നമുക്കു് പൊങ്കാലമഹാമഹവും, അരവണവീരഗാഥയും, അഴിമതിചരിതം ആട്ടക്കഥയും മതിയോ? മതിയെങ്കില്‍ മതി. ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഒക്കെ നല്ലതുതന്നെ. പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ബൌദ്ധികബാല്യത്തില്‍. അവയെ ഇരിക്കേണ്ടിടത്തു് ഇരുത്താന്‍ പഠിക്കുകയാണു് വേണ്ടതു്. കഥ കേട്ടുറങ്ങുന്ന, മുലകുടിച്ചുറങ്ങുന്ന, കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ കരയുന്ന ഒരു പ്രായം കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു് മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിനുമുണ്ടു്. ‍ കുഞ്ഞിന്റെ മുലകുടി മാറ്റാന്‍ അമ്മമാര്‍ മുലക്കണ്ണില്‍ ചെന്നിനായകം തേയ്ക്കും എന്നു് കേട്ടിട്ടുണ്ടു്. ഭാരതമാതാവു് എന്നാണാവോ മുലക്കണ്ണില്‍ ചെന്നിനായകം തേച്ചു് വേണമെങ്കില്‍ തന്നെത്താന്‍ വാരിത്തിന്നാന്‍ ഈ മുലകുടിയന്മാരോടു് പറയുന്നതു്!?

സ്ത്രീധനം നല്‍കി വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ എനിക്കു് മനസ്സില്ല എന്നു് ഒരു വിഭാഗം സ്ത്രീകള്‍ എങ്കിലും തുറന്നു് പറയുകയും, അതിനു് വാര്‍ത്താപ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്താല്‍ സാവകാശമെങ്കിലുമുള്ള ഒരു വ്യതിയാനം മനുഷ്യരുടെ ചിന്തകളില്‍ ഉണ്ടാവാന്‍ അതു് സഹായിച്ചേനെ. വിപരീതചിന്തകള്‍ ആരംഭത്തില്‍ എതിര്‍പ്പുകളെ നേരിടേണ്ടിവരുന്നതു് ശാസ്ത്രത്തില്‍ പോലും ഒരു അപവാദമല്ല. ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ധാരാളമാണു്. പക്ഷേ വികാരം വിചാരത്തെ എത്രയോ മടങ്ങു് അധികരിച്ചു് നില്‍ക്കുന്ന വിവാഹം പോലുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ആക്രാന്തമില്ലാത്തവന്‍ വരുമ്പോള്‍ മതി എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ നല്ല പങ്കു് സ്ത്രീകള്‍ക്കും കഴിയുകയില്ല എന്നതാണു് വസ്തുത. (അഭിപ്രായം പറയുന്നവള്‍ തന്റേടി ആണല്ലോ ഭാരതീയനു്! തന്റേടമുള്ള ആണിനേയും പെണ്ണിനേയുമാണു്, മുട്ടുകുത്തി ഇഴയുന്ന മൂക്കിള ഒലിപ്പികളെ അല്ല സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചക്കു് ആവശ്യം എന്നു് എന്നാണാവോ ഭാരതീയന്‍ മനസ്സിലാക്കുക? സമൂഹാംഗങ്ങളെ ഈവിധം നിര്‍വീര്യരും നിഷ്ക്രിയരുമാക്കുന്നതു് കഷ്ടമെന്നേ പറയാനുള്ളു!) ലക്ഷക്കണക്കിനു് സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ചു് നല്ലൊരു വസ്ത്രം ധരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതുപോലും വിവാഹസമയത്തു് മാത്രമാണു്. ജീവന്‍ അതിന്റെ എല്ലാ സൌന്ദര്യങ്ങളോടും കൂടി വിരിഞ്ഞു് വിലസുന്ന യൌവനത്തിന്റെ ദാഹങ്ങളെ തള്ളിപ്പറയുക എന്നതു് മനുഷ്യര്‍ക്കും അത്ര എളുപ്പമല്ല എന്നു് സാരം. മനുഷ്യനു് സാധിക്കാത്തതു് ദൈവത്തിനു് സാധിക്കുന്നു എന്നും മറ്റുമുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളില്‍, ചില ദുര്‍ബ്ബലനിമിഷങ്ങളില്‍, വ്യക്തമായ തീരുമാനം എടുക്കാന്‍ വേണ്ട പ്രായമോ പക്വതയോ ഇല്ലാത്ത സാധുക്കള്‍ കരകയറാനാവാത്തവിധം വീണുപോവാറുണ്ടെങ്കിലും! ഇതൊന്നും പോരാത്തതിനു്, വൈകാരികതയെ അതിരും അന്തവുമില്ലാതെ, പച്ചയായ ജീവിതവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാതെ, കൊഴുപ്പിച്ചും മെഴുപ്പിച്ചും കാണിച്ചു് മനുഷ്യരെ വെറും സ്വപ്നാടകരായി മാറ്റി പണം പിടുങ്ങുക എന്നതു് ലക്‍ഷ്യമാക്കിയിരിക്കുന്ന കുറേ ഇക്കിളിസിനിമകളും!‍

ഇതുപോലുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ ഒരു മൌലികമാറ്റത്തിനു് ഭാരതീയസമൂഹം വളര്‍ന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഇല്ലെന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ബോധവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു സമൂഹത്തില്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണം വഴിയോ വിപ്ലവം വഴിയോ നടപ്പാക്കുന്ന നവീകരണങ്ങള്‍ക്കു് അല്പായുസ്സായിരിക്കും. ഇതിനും ചരിത്രം സാക്ഷി. ബോധവത്‍ക്കരിക്കപ്പെടേണ്ടവരെത്തന്നെ അതിനെതിരായി അണിനിരത്തുന്ന സാമൂഹികഘടകങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയപ്പെടണം. അവരുടെ മുഖം മൂടി അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടണം. എഴുതപ്പെടുന്ന വാക്കുകള്‍‍ക്കു് അതു് ഏറ്റവും നന്നായി ചെയ്യാന്‍ കഴിയും. ഈ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഭൂമിപുത്രിക്കു് എന്റെ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍!

 

 

മുദ്രകള്‍: , ,

ആധുനിക കലണ്ടര്‍ വന്ന വഴി

ഇരുളും വെളിച്ചവുമായി കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാത്രികളും പകലുകളും, വേനലും മഴയും വസന്തവും ഇലപൊഴിയും കാലവുമായി വന്നുപോവുന്ന വര്‍ഷങ്ങളും മാത്രമല്ല, സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാരുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും സ്ഥാനങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളും എക്കാലവും മനുഷ്യരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഇവയെ സമാഹരിച്ചു് കുറ്റമറ്റ നിയമത്തിന്‍ കീഴില്‍ ഒരു കലണ്ടര്‍ ആക്കുക എന്നതു് ആയിരക്കണക്കിനു് വര്‍ഷങ്ങളിലും ഒരു തലവേദനയായി അവശേഷിക്കുകയായിരുന്നു. ദിവസങ്ങളും, ആഴ്ചകളും, മാസങ്ങളും, വര്‍ഷങ്ങളും തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ പൊരുത്തക്കേടില്ലാതെ കൂട്ടിയിണക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ. ചന്ദ്രപക്ഷങ്ങളില്‍ അധിഷ്ഠിതമായി ഒരു കലണ്ടര്‍ ആദ്യമായി രൂപപ്പെടുത്തിയതു് ബാബിലോണിലെ സുമേറിയക്കാര്‍ ആണെന്നാണു് പണ്ഡിതമതം. ഒരു വര്‍ഷത്തെ പന്ത്രണ്ടു് മാസങ്ങളായി തിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു ഈ കലണ്ടര്‍. ഈ ചന്ദ്രവര്‍ഷവും, കാലാവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വര്‍ഷവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പരിഹരിക്കാന്‍ അവര്‍ നാലു് വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ ഒരു പതിമൂന്നാം മാസം ഇതിനോടു് ചേര്‍ക്കുകയായിരുന്നു. പുരാതന ഈജിപ്റ്റുകാരും, ഗ്രീക്കുകാരും, സെമിറ്റിക്‌ രാജ്യങ്ങളും ഈ കലണ്ടര്‍ പകര്‍ത്തി. പിന്നീടു് ഈജിപ്റ്റുകാര്‍ കാലാവസ്ഥയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു കലണ്ടറിനു് രൂപം നല്‍കി.

പുരാതന റോമിലും ചന്ദ്രമാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കലണ്ടറായിരുന്നു. 355 ദിവസം ഒരു വര്‍ഷം, മാര്‍ച്ച്‌, മെയ്‌, ജുലൈ, ഒക്ടോബര്‍ ഇവ 31 ദിവസം, ഫെബ്രുവരി 28 ദിവസം, മറ്റു് മാസങ്ങള്‍ 29 ദിവസങ്ങള്‍ വീതം. നാലു് വര്‍ഷം കൂടുമ്പോള്‍ ഒരു പുതിയ മാസം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കും. പ്രധാനപുരോഹിതന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു ഈ കലണ്ടര്‍. അമാവാസി ദിവസം അദ്ദേഹം ആ മാസത്തെ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്‍ എന്നാണെന്നും മറ്റുമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ വിളംബരം ചെയ്യും. ഇവരുടെ പിടിപ്പുകേടു് മൂലം, ജൂലിയസ്‌ സീസറിന്റെ കാലമായപ്പോഴേക്കും, വേനല്‍ക്കാലമാസങ്ങള്‍ വസന്തകാലത്തിലേ വരാന്‍ തുടങ്ങി! ഇതിനു് പരിഹാരമായി B.C. 46-ല്‍ സീസര്‍ ‘ജൂലിയന്‍ കലണ്ടര്‍’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കലണ്ടര്‍ നടപ്പിലാക്കി. ഈജിപ്ഷ്യന്‍ കലണ്ടറിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, പഴയ കലണ്ടറില്‍ കൂടുതലുണ്ടായിരുന്ന പത്തു് ദിവസങ്ങള്‍, 29 ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന മാസങ്ങള്‍ക്കു് വീതിച്ചു് ഇന്നു് നമ്മള്‍ അറിയുന്ന രീതിയിലുള്ള പന്ത്രണ്ടു് മാസങ്ങളും, 365 ദിവസങ്ങളുമുള്ള ഒരു വര്‍ഷമാക്കി. ഓരോ നാലുവര്‍ഷവും ഫെബ്രുവരിയോടു് ഒരു ദിവസം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. Quintilis എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മാസത്തിനു് ജൂലിയസ്‌ സീസറിനെ ബഹുമാനിക്കാനായി ജൂലൈ എന്ന പേരും നല്‍കി. അടുത്ത ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്ന Augustus ആണു് Sextilis എന്ന മാസത്തിനു് August എന്നു് പേരു് നല്‍കിയതു്. (ജൂലിയസ്‌ സീസറിനെക്കാള്‍ ഒട്ടും മോശക്കാരനാവാതിരിക്കാന്‍ 30 ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന August-നെ അദ്ദേഹം 31 ദിവസങ്ങള്‍ ആക്കുകയായിരുന്നു എന്നൊരു കഥയുണ്ടു്!)

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞുവീണതിനൊപ്പം, നാലു് വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ ഒരു ദിവസം ഫെബ്രുവരിയോടു് ചേര്‍ക്കുന്ന രീതിമൂലം, കലണ്ടര്‍ വര്‍ഷത്തിന്റെ നീളം കാലാവസ്ഥാടിസ്ഥാനത്തിലെ വര്‍ഷത്തേക്കാള്‍ കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തന്മൂലം, വാര്‍ഷീകാഘോഷങ്ങള്‍ നേരത്തേ വരാന്‍ തുടങ്ങി. 1582-ല്‍ വസന്തകാലാരംഭം (vernal equinox) മാര്‍ച്‌ 21-നു് പകരം മാര്‍ച്ച്‌ 11-നായിരുന്നു! ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ മാര്‍പ്പാപ്പാ ഗ്രിഗറി പതിമൂന്നാമന്‍ 1582-ലെ ഒക്ടോബര്‍ മാസത്തില്‍നിന്നും പത്തു് ദിവസം ‘എഴുതിത്തള്ളി’, അഥവാ, ഒക്ടോബര്‍ 4-നു് ശേഷം അഞ്ചിനു് പകരം, പതിനഞ്ചാക്കി! ഓരോ നാനൂറു് വര്‍ഷങ്ങളിലും, മൂന്നു് പ്രാവശ്യം ഫെബ്രുവരിയെ നാലുവര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ 29 ദിവസങ്ങള്‍ ആക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാടു് ഒഴിവാക്കാനും നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. ഇതാണു് New Style (N.S.) അല്ലെങ്കില്‍ gregorian calendar എന്നപേരില്‍ നമ്മള്‍ ഇന്നുപയോഗിക്കുന്ന കലണ്ടര്‍.

ലോകം മുഴുവന്‍ ഈ കലണ്ടര്‍ ഒറ്റയടിക്കു് ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നില്ല. റോമന്‍ കത്തോലിക്കാരാജ്യങ്ങള്‍ ഇതംഗീകരിച്ചെങ്കിലും, കിഴക്കന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ്‌ ക്രിസ്ത്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ Julian calendar അഥവാ, Old Style (O.S.) കലണ്ടര്‍ തുടര്‍ന്നും ഉപയോഗിച്ചുപോന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടു് പതിനൊന്നു് ദിവസങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി 1752-ല്‍ ഈ പുതിയ കലണ്ടര്‍ സ്വീകരിച്ചു. കിഴക്കന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ്‌ സഭകള്‍ പതിമൂന്നു് ദിവസങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തി 1923-ലും, ചൈന 1912-ലും മാത്രമാണു് ന്യൂ സ്റ്റൈല്‍ എന്ന ഇന്നത്തെ കലണ്ടര്‍ അംഗീകരിച്ചതു്. gregorian calendar വഴി നടപ്പായ മറ്റൊരു പരിഷ്കാരം ജനുവരി ഒന്നിനെ വര്‍ഷാരംഭമായി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണു്. അതിനു് മുന്‍പു് പുതുവര്‍ഷാരംഭം ചിലര്‍ക്കു് ഡിസംബര്‍ 25, ചിലര്‍ക്കു് ജനുവരി ഒന്നു്, ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ മാര്‍ച്ച്‌ 25 (1752- വരെ) ഒക്കെയായിരുന്നു.

കലണ്ടറിനും, കലണ്ടറിലെ ചില പ്രത്യേകദിനങ്ങള്‍ക്കുമൊക്കെ അസാധാരണത്വവും, ദൈവികത്വവും ഒക്കെ നല്‍കുന്നതില്‍ വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല എന്നു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള ചരിത്രപരമായ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു് നല്ലതാണെന്നു് തോന്നുന്നതുകൊണ്ടാണു് ഇതിവിടെ കുറിക്കുന്നതു്.

കലണ്ടര്‍ വര്‍ഷത്തില്‍നിന്നു് വിരുദ്ധമായി, ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ വര്‍ഷമെന്നതു്, ഭൂമി അതിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ ഒരു പ്രത്യേക പോയിന്റില്‍ തിരിച്ചെത്താന്‍ എടുക്കുന്ന സമയമാണു്. ഈ റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റ്‌ നിശ്ചയിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വര്‍ഷത്തിന്റെ ദൈര്‍ഘ്യത്തില്‍ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ വരും. പൊതുവേ മൂന്നു് റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റുകള്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടു്. സൂര്യനും ഭൂമിയും ഒരു പ്രത്യേക നക്ഷത്രവുമായി ചേര്‍ന്നുവരുന്ന ഒരു പോയിന്റിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കുന്ന വര്‍ഷമാണു് sidereal year. (നക്ഷത്രം എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള sidus എന്ന Latin പദത്തില്‍നിന്നും) ദൈര്‍ഘ്യം 365 ദിവസം, 6 മണിക്കൂര്‍, 9 മിനിട്ട്‌ 9,5 സെക്കന്റ്‌.

സൂര്യനില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു രേഖയുമായി ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ടു് 90 ഡിഗ്രിയില്‍ (ലംബം) ആവുന്നതു് (ഇതു് വര്‍ഷത്തില്‍ രണ്ടു് പ്രാവശ്യം സംഭവിക്കുന്നു) റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റ്‌ ആക്കുന്നതാണു് tropical year. ദൈര്‍ഘ്യം 365 ദിവസം, 5 മണിക്കൂര്‍, 48 മിനിട്ട്‌ 46 സെക്കന്റ്‌. അച്ചുതണ്ടിനെ ആധാരമാക്കുന്നതിനാല്‍, കാലങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലെ വര്‍ഷം tropical year-നു് തുല്യമാണു്.

മൂന്നാമത്തെ റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റ്‌ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ ഭൂമി സൂര്യനോടു് ഏറ്റവും അടുത്തുവരുന്ന perihelion ആണു്. ഈ പോയിന്റ്‌ പക്ഷേ ഭൂമി ചലിക്കുന്ന ദിശയില്‍ സാവധാനം നീങ്ങുന്നതിനാല്‍, anomalistic year എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ വര്‍ഷമാണു് ദൈര്‍ഘ്യമേറിയതു്. (365 ദിവസം, 6 മണിക്കൂര്‍, 13 മിനിട്ട്‌ 53 സെക്കന്റ്‌.)

 
 

മുദ്രകള്‍: , , ,

ജ്യോതിഷം ഒരു ശാസ്ത്രമോ?

ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ മാതാവു് എന്നു് വിളിക്കാവുന്ന ഗണിതശാസ്ത്രം പണിതുയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നതു് ചില സ്വയംസിദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ (axioms) അടിസ്ഥാനത്തിലാണു്. ഉദാ. റിയല്‍ നംബേഴ്സിന്റെ കമ്യുട്ടെറ്റിവിറ്റി, അസൊസിയെറ്റിവിറ്റി മുതലായവ. ഹയര്‍ മാതമാറ്റിക്സില്‍ ഇവക്കു് ചില അപവാദങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍പ്പോലും, അടിസ്ഥാന റെഫറന്‍സ്‌ ഫ്രെയിമില്‍ ഇന്റ്യുവിറ്റിവ്ലി അറിയാന്‍ കഴിയുന്ന ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ അതില്‍ത്തന്നെ നിഷേധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നു് വന്നാല്‍ ഗണിതശാസ്ത്രത്തിനു് നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല. നിഗമനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏതൊരു ആദര്‍ശവും, ഏതൊരു തത്വശാസ്ത്രവും, ആ നിഗമനങ്ങള്‍ ഖണ്ഡിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അര്‍ത്ഥശൂന്യമാവുന്നു, അവയ്ക്കു് അസ്തിത്വാര്‍ഹത ഇല്ലാതാവുന്നു. റിലെറ്റിവിറ്റിയുടെ ലോകത്തില്‍ ന്യൂട്ടോണിയന്‍ ഫിസിക്സ്‌ നിലനില്‍ക്കുന്നതു് നിബന്ധനകള്‍ക്കു് വിധേയമായാണു്. ആ നിബന്ധനകള്‍ക്കുള്ളിലേ അതിനെ നീതീകരിക്കാനാവൂ. ജ്യോതിഷം ആധാരമാക്കുന്ന വസ്തുതകള്‍ അടിസ്ഥാനനിബന്ധന എന്ന നിലയില്‍ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ ഒരു ശാസ്ത്രമെന്ന പദവിക്കു് അതിനു് അര്‍ഹതയുണ്ടാവില്ല. ഈ വസ്തുതയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ വേണം ജ്യോതിഷം ഒരു ശാസ്ത്രമോ അല്ലയോ എന്നു് പരിശോധിക്കേണ്ടതു്.

ജ്യോതിഷം എന്നതുകൊണ്ടു് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്, മനുഷ്യജീവിതങ്ങളുടെ ഗതിവിഗതികളെ, പ്രത്യേകിച്ചും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും വിധിയെ, ഭാവിജീവിതത്തെ, ‘ഗ്രഹനിലയുടെ’ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ പ്രവചിക്കുന്ന രീതിയെയാണു്‌. കൈനോട്ടവും മുഖലക്ഷണം പറയലുമെല്ലാം ഇതിന്റെ വകഭേദങ്ങള്‍ മാത്രം. ഭൂമിയും അതില്‍ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരും, വാനഗോളങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന പ്രപഞ്ചം എന്ന പൊതുവിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണെന്നും, അതിനുള്ളിലെ താളംതെറ്റലുകള്‍ ഭൂമിയേയും, തദ്വാരാ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ നിലനില്‍പിനെയും ബാധിക്കുമെന്നുമുള്ള യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മറ്റൊരു കാര്യമാണു്. കാലങ്ങള്‍ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതിനും, കാലാവസ്ഥയെ പഠിക്കുന്നതിനുമൊക്കെ ഗ്രഹങ്ങളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നതും, ജ്യോതിഷം വഴി ജന്മസമയത്തുതന്നെ ജാതകത്തിലൂടെയോമറ്റോ, മനുഷ്യരുടെ വിവാഹവും മരണവുമൊക്കെ പ്രവചിക്കുന്നതും രണ്ടും രണ്ടായി കാണേണ്ട കാര്യങ്ങളാണു്. ആദ്യത്തേതു് ഗണിതം, രണ്ടാമത്തേതു് ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടിയുള്ള വേഷം കെട്ടു്, അഥവാ കച്ചവടം.

മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ അനിശ്ചിതത്വത്തില്‍ ഒരു വലിയ കച്ചവടസാദ്ധ്യത മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടു്. ലോട്ടറിയില്‍ ജയിക്കാം, തോല്‍ക്കാം. ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കുന്ന ലക്ഷങ്ങളുടെ പണമാണു് കുന്നുകൂടി ചുരുക്കം ചില പോക്കറ്റുകളില്‍ എത്തിച്ചേരുന്നതു്. പങ്കെടുക്കുന്ന ആര്‍ക്കും വിജയശ്രീലാളിതനാവാന്‍  കഴിയുന്ന ഒരു സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കല്‍ പ്രോബബിലിറ്റി ലോട്ടറിയെ ആകര്‍ഷണീയമാക്കുമ്പോള്‍, ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കാനും എടുക്കാതിരിക്കാനുമുള്ള മനുഷ്യരുടെ  സ്വാതന്ത്ര്യം അതിനെ കുറ്റവിമുക്തവുമാക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആരു് ജയിച്ചാലും തോറ്റാലും എപ്പോഴും ജയിക്കുന്ന ചിലരാണു് ലോട്ടറി നടത്തുന്നവരും, ഏജന്റന്മാരും. തെരുവിലൂടെ നടന്നു് അതു് വില്‍ക്കുന്ന സാധുക്കളാണു്‌ ഇക്കൂട്ടരുടെ പണിയാളുകള്‍. ഏതു് മതവും, ഏതു് ജ്യോതിഷവും, ഏതു് ഹസ്തരേഖാശാസ്ത്രവും, ഏതു് ഗൗളിശാസ്ത്രവും പണിതുയര്‍ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്, ഭാവിയുടെ അനിശ്ചിതത്വം മൂലം, ഭാഗ്യത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാനുള്ള മനുഷ്യരുടെ ‘നൈസര്‍ഗ്ഗികം’ എന്നു് വേണമെങ്കില്‍ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന വാസനയിലാണു്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഭാഗ്യക്കുറിയുടെ കമ്പോളാടിസ്ഥാനത്തിലെ ഘടകങ്ങള്‍ ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഇവയിലോരോന്നിലും ദര്‍ശിക്കാന്‍ കഴിയും. ഇവിടെ പക്ഷേ നമ്മുടെ വിഷയം ജ്യോതിഷമാണു്.

ഇന്നത്തേതുപോലെ ടെലസ്കോപ്പുകളോ മറ്റു് ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങളോ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലത്തു് വാനഗോളങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള മനുഷ്യരുടെ ധാരണകള്‍ അങ്ങേയറ്റം അപൂര്‍ണ്ണവും അപക്വവുമായിരുന്നു എന്നു് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. “എവിടെ ആരോഗ്യമുണ്ടോ അവിടെ ലൈഫ്ബോയ്‌ ഉണ്ടു്” എന്നപോലെ, എവിടെ അജ്ഞതയുണ്ടോ അവിടെയൊക്കെ അജ്ഞതയെ മുതലെടുക്കുന്നവരുമുണ്ടാവും. വാങ്ങാന്‍ ആളുണ്ടെങ്കില്‍ വില്‍പനക്കാരും! demand and supply.

പണ്ടത്തേപ്പോലെ തന്നെ ഇന്നും നഗ്നമായ നേത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടു് തെളിഞ്ഞ രാത്രികളില്‍ ആകാശത്തേക്കു് നോക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍ കാണുന്നതു് ഏതാനും ആയിരം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മാത്രമാണു്. അതേസമയം ഇന്നു്, ഏകദേശം പതിനായിരം കോടി ഗാലക്സികളും, അവയിലോരൊന്നിലും പതിനായിരം കോടി നക്ഷത്രങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഭയാനകമായ അപാരതയാണു് പ്രപഞ്ചമെന്നു് മനുഷ്യര്‍ മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞു. VLT (Very Large Telescope) എന്ന എട്ടു് മീറ്റര്‍ വീതം വ്യാസമുള്ള, ഒറ്റയൊറ്റയായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും, അതുപോലെതന്നെ, കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാം വഴി പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചു് 120 മീറ്റര്‍ വരെ ആക്കാന്‍ കഴിയുന്നതുമായ, നാലു് റിഫ്ലെക്റ്റര്‍ ടെലെസ്കോപ്പുകളാണു്‌ ഇന്നു് വിശ്രമമില്ലാതെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കു് നോക്കി നക്ഷത്രലോകത്തെപ്പറ്റി പുതിയ പുതിയ അറിവുകള്‍ മനുഷ്യനു് നല്‍കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു്. അതിലും വലിയവ നിര്‍മ്മാണത്തിലുമാണു്.

അതായതു്, ജ്യോതിഷം പരിഗണനക്കെടുക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങളുടെ എണ്ണം ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ ‘അഞ്ചയലക്കത്തു്’ പോലും വരില്ല. പ്രപഞ്ചവികാസം, ബ്ലാക്ക് ഹോള്‍, ഡാര്‍ക്ക് മാറ്റര്‍, ഡാര്‍ക്ക് എനര്‍ജി മുതലായവയെപ്പറ്റി മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണു് ഭേദം. വ്യക്തിജീവിതത്തിലെ വിധിവിശേഷങ്ങളെ ഗ്രഹനില നോക്കി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നു് വാദത്തിനുവേണ്ടി സമ്മതിച്ചാല്‍ തന്നെ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വാധീനം എന്നതില്‍ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കും, എല്ലാ വാനഗോളങ്ങള്‍ക്കും, അതുപോലെതന്നെ, മറ്റു് വാനപ്രതിഭാസങ്ങള്‍ക്കും പങ്കുണ്ടാവണം. അതോ, അവയ്ക്കൊന്നും വലിയ ആള്‍സ്വാധീനശക്തി ഇല്ലെന്നാണോ?

പുരാതന ജ്യോതിഷത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഗ്രഹങ്ങള്‍ ആയിരുന്നല്ലോ (Sunday, Monday) ആഴ്ച്ചയിലെ ഏഴു് ദിവസങ്ങള്‍ക്കു് അന്നു് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഗ്രഹങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ നല്‍കുകയായിരുന്നു. ചില ഭാഷകളില്‍ ഇന്നും ആ പേരുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നുമുണ്ടു്. കോടാനുകോടി എന്നു് പറയാമെന്നല്ലാതെ, കൃത്യമായി നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം എത്രയെന്നു് പറയാന്‍ പോലും ഇതുവരെ നമുക്കു് കഴിയില്ലെന്നിരിക്കെ, അവയ്ക്കോരോന്നിനും എത്ര ഗ്രഹങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നു് പറയാന്‍ സാധിക്കുന്നതെങ്ങനെ? ഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കു് മനുഷ്യരില്‍ സ്വാധീനമുണ്ടെങ്കില്‍ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്വാധീനം എത്ര കൂടുതലായിരിക്കണം!?

ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭൂവാസിയില്‍ ഈ നക്ഷത്രകോടികള്‍ക്കുള്ള സ്വാധീനം കണക്കുകൂട്ടി പറയാന്‍ ഒരു കണിയാനു് കഴിയുമെങ്കില്‍ “അമ്പമ്പട രാഭണാ” എന്നു് അത്ഭുതപ്പെട്ടു് പന്തം കൊളുത്തി സിന്ദാബാദ്‌ വിളിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലുമാവുമെന്നു്‌ എനിക്കു് തോന്നുന്നില്ല.

 
1 അഭിപ്രായം

Posted by on ഫെബ്രുവരി 20, 2008 in ജ്യോതിഷം, ശാസ്ത്രം

 

മുദ്രകള്‍: , ,

കണ-പ്രതികണ-നശീകരണം

(Matter-antimatter annihilation)

“താരാപഥത്തിനു്‌ ഒരു മറുപടി” എന്ന എന്റെ പോസ്റ്റിലെ കമന്റുകളില്‍ മാറ്റര്‍-ആന്റിമാറ്റര്‍ അനായിലേഷന്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനൊരു ചെറിയ വിശദീകരണമാണിതു്.

ഐന്‍സ്റ്റൈന്റെ സമവാക്യപ്രകാരം ഒരു എലെമെന്ററി പാര്‍ട്ടിക്കിളിന്റെ എനര്‍ജി E² = m²c*4 + p²c² ആണു്. (c*4 എന്നതു്, c raised to 4 എന്നു് വായിക്കുക). (E = energy, m = mass, c= velocity of light, p = impulse)

ഈ സമവാക്യത്തില്‍ ഇംപള്‍സ് പൂജ്യം ആകുന്ന അവസ്ഥയില്‍, p²c² = 0 ആവുന്നതിനാല്‍, ഈ സമവാക്യം E²=m²c*4 ആയി ചുരുങ്ങും. ഇതിനെ വീണ്ടും രണ്ടുവശത്തും വര്‍ഗ്ഗമൂലമായി ചുരുക്കുന്നതാണു് E = mc² എന്ന ഐന്‍സ്റ്റൈന്റെ പ്രസിദ്ധമായ സമവാക്യം. പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടു്. 2 x 2 മാത്രമല്ല, (-2)x(-2) എന്നതിന്റെയും ഫലം 4 തന്നെയാണു്. അതായതു്, 2² = 4; (-2)² = 4. സാധാരണ ജീവിതത്തിലെ പ്രതിഭാസങ്ങളില്‍ ഈ രണ്ടാമത്തെ സാദ്ധ്യതയെ ‘അര്‍ത്ഥശൂന്യം’ എന്നു് അവഗണിച്ചു്, നമുക്കു് വേണ്ടതായ ആദ്യത്തേതിനെ സ്വീകരിക്കുകയാണു് പതിവു്.

എലെമെന്ററി പാര്‍ട്ടിക്കിക്കിള്‍സിന്റെ ലോകത്തിലെ മാനദണ്ഡം മറ്റൊന്നായതിനാല്‍, E = mc² മാത്രമല്ല, E = (-mc²) എന്നതും അവിടെ അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമാണു്. 1933-ല്‍ Erwin Schroedinger-നോടൊപ്പം ഫിസിക്‍സില്‍ നോബല്‍ പ്രൈസ്‌ പങ്കുവച്ച Paul Dirac ഈ രണ്ടാമത്തെ സാദ്ധ്യതയെ തള്ളിക്കളയാതെ, അതേപറ്റി ചിന്തിക്കാന്‍ തയ്യാറായി. റിലേറ്റിവിറ്റിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലെ ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സില്‍ രണ്ടു് എനര്‍ജി ലെവലുണ്ടു്‌. ഒന്നു്, പോസിറ്റീവായ mc² മറ്റൊന്നു്, നെഗറ്റീവായ, അഥവാ -mc². എന്താണിതിന്റെ അര്‍ത്ഥം? ഏറ്റവും ‘കൂടിയ’ നെഗറ്റീവ് എനര്‍ജി ലെവല്‍ പോലും ഏറ്റവും ‘കുറഞ്ഞ’ പോസിറ്റീവ് എനര്‍ജി ലെവലിനേക്കാള്‍ കുറഞ്ഞതാണെന്നിരിക്കെ, എന്തുകൊണ്ടു് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എലക്ട്രോണ്‍സ് മുഴുവന്‍ ഈ താഴ്‌ന്ന ലെവലിലേക്കു് വീണു് മറയുന്നില്ല?

Dirac-ന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍, അതു് സംഭവിക്കാത്തതിന്റെ കാരണം, ഈ നെഗറ്റീവ് എനര്‍ജി ലെവല്‍സ് ഓക്യുപ്പൈഡ് ആയതിനാലാണു്. നമ്മള്‍ ‘ശൂന്യത’ എന്നു് പറയുന്ന ഇടം അതുപോലുള്ള ആന്റിപാര്‍ട്ടിക്കിള്‍സിന്റെ ഒരു സമുദ്രമാണു്. ഈ പാര്‍ട്ടിക്കിള്‍സിനു്‌ വേണ്ടത്ര എനര്‍ജി നല്‍കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍, അവ real particles ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. (-mc²)-നെ (+mc²) ആക്കാന്‍, (2mc²) എനര്‍ജി ആവശ്യമാണു്. ഒരു എലക്ട്രോണിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഏകദേശം ഒരു MeV (= 1 മില്യണ്‍ എലക്ട്രോണ്‍ വോള്‍ട്ട്). ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന എലക്ട്രോണ്‍ പക്ഷേ, നെഗറ്റീവ് എനര്‍ജിയുടെ ലോകത്തില്‍ ഒരു ‘വിടവു്’ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ വിടവു്, തത്വത്തില്‍, ഒരു പോസിറ്റീവ്‌ലി ചാര്ജ്ഡ് പാര്‍ട്ടിക്കിളിനു്‌ തുല്യമാണു്. എലക്ട്രോണിന്റെ ആന്റിപാര്‍ട്ടിക്കിളാണു് പോസിട്രോണ്‍. (ഈ ഹൈപോതെസിസ് രൂപീകരിക്കുന്ന സമയത്തു് പോസിട്രോണ്‍ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍, Dirac അതു് പ്രോട്ടോണ്‍ ആയിരിക്കാമെന്ന തെറ്റായ നിഗമനം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു.)

ഈവിധം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന പുതിയ പാര്‍ട്ടിക്കിള്‍സ് അവയുടെ ആന്റിപാര്‍ട്ടിക്കിള്‍സിനെ ‘കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍’ സ്വന്തം രൂപീകരണത്തിനു് വേണ്ടിവന്ന എനര്‍ജി (= 2mc²) സ്വതന്ത്രമാക്കിക്കൊണ്ടു് അവയോടു് കൂടിച്ചേര്‍ന്നു് അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയാണു് മാറ്റര്‍-ആന്റിമാറ്റര്‍ അനായിലേഷന്‍.

 
 

മുദ്രകള്‍: , ,

ആദാമിന്റെ അയല്‍നാട്ടുകാര്‍

ആദിമനുഷ്യനായ ആദാമിനു് അയല്‍നാട്ടുകാരോ? ഇതെന്തു് കഥ? ആറു് ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ടു് സകല പ്രപഞ്ചത്തെയും ജലജീവികളെയും പറവജാതികളെയും കരയിലെ ജന്തുക്കളെയും അവയ്ക്കൊക്കെ മകുടം ചാര്‍ത്താനായി ആദാം എന്ന മനുഷ്യനെയും സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ ദൈവം? ആ ആദാമിനു്‌ എങ്ങനെയാണു്‌ അയല്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ടാവുക? മിണ്ടാനും പറയാനും ആരുമില്ലാതെ ആദാം ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നതു് കണ്ട ദൈവം ആ കുറവു് പരിഹരിക്കാന്‍ അവന്റെ ഇടത്തുവശത്തെ ഒരു വാരിയെല്ലുകൊണ്ടുതന്നെ ഹവ്വ എന്ന സ്ത്രീയേയും സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടുള്ള അവസാനത്തെ സൃഷ്ടി ആയിരുന്നു ഹവ്വ. അതോടെ ദൈവത്തിനു് സ്വൈര്യമായി. പക്ഷേ, അതുവഴി പുരുഷനു് ലഭിച്ചതു് സ്വൈര്യമോ സ്വൈര്യക്കേടോ എന്നതു് അന്നുമുതല്‍ ഇന്നുവരെ പരിഹാരമില്ലാതെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വിഷയമാണു്‌.

മേല്‍പ്പടി ജനുസ്സുകള്‍ രണ്ടും കൂടി ഒരു കൊസ്രാക്കൊള്ളി ഒപ്പിച്ചതിനാല്‍ ദൈവം അവരെ പറുദീസയില്‍ നിന്നും ചാടിച്ചു് വിടുന്നു. പഠിച്ച പ്രാര്‍ത്ഥനയും ചൊല്ലി അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ഇരിക്കാന്‍ എന്നിട്ടും അവറ്റകള്‍ തയ്യാറില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ അവര്‍ക്കു് അധികം താമസിയാതെ രണ്ടു് മക്കളും ജനിക്കുന്നു. സുഖപ്രസവമായിരുന്നതിനാല്‍ വയറ്റാട്ടിയുടെ ആവശ്യം വന്നില്ല. മൂത്തവന്‍ കയീന്‍. ദൈവത്തിന്റെ യാതൊരു ഗുണവുമില്ലാത്ത ഒരു ദ്രോഹി. നീചനും ദുഷ്ടനും കുശുമ്പനുമായിരുന്ന അവന്‍ കര്‍ഷകനായിത്തീര്‍ന്നു. ഇളയവന്‍ ഹാബേല്‍. നല്ലവരില്‍ നല്ലവനായ ഒരു മാലാഖപ്പയ്യന്‍. അസൂയയോ കുശുമ്പോ ഒന്നും തൊട്ടുതീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ശുദ്ധഹൃദയന്‍. ആടു് മേയ്ക്കലായിരുന്നു ജോലി.

വിളവെടുപ്പു് സമയത്തു് കയീന്‍ ചൊറിയുന്ന കുറേ ചേനയും ചേമ്പും ധാന്യങ്ങളുമൊക്കെ ദേവാലയത്തിലെത്തിക്കുന്നു. പൊരിച്ച ഇറച്ചി ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ദൈവം ആദാമിന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞു: “ആര്‍ക്കുവേണം നിന്റെ കുമ്പളങ്ങേം കാച്ചിലും? വേണോങ്കി നീ തന്നെ കൊണ്ടോയി തിന്നോ” അതേസമയം ഹാബേല്‍ തന്റെ ആട്ടിന്‍കൂട്ടത്തിലെ കടിഞ്ഞൂലുകളില്‍നിന്നും, അവയുടെ ‘മേദസ്സില്‍’ നിന്നുതന്നെ ഒരു വഴിപാടു് ദേവാലയത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു. അതു് കണ്ടപ്പോള്‍ ദൈവത്തിനു് സന്തോഷമായി: “മിടുക്കന്‍! നിന്നിലും, നിന്റെ മാംസവഴിപാടിലും നോം പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു”. ഇത്രയും പറഞ്ഞശേഷം മാംസവുമെടുത്തു് ദൈവം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കു് പോയി. ആദാമും കുടുംബവുമായി നാലു് മനുഷ്യരല്ലാതെ, പുരോഹിതന്മാരോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ലോകത്തില്‍ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ ഇറച്ചി അവിടെ ഇരുന്നാല്‍ ഒന്നുകില്‍ ചീഞ്ഞുനാറും, അല്ലെങ്കില്‍ പട്ടിതിന്നും. ഇന്നത്തെപ്പോലെ പൂട്ടും ഫ്രിഡ്ജുമൊക്കെയുള്ള വലിയ ബസിലിക്കകളൊന്നും അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടു്, വേഗം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെത്തിച്ചാല്‍ കേടാവുന്നതിനു് മുന്‍പു് തനിക്കും മാലാഖമാര്‍ക്കും കറിവച്ചോ, പൊരിച്ചോ ഒരുമിച്ചു് കഴിക്കാമെന്നു് ദൈവം കരുതി.

കയീന്റെ മനസ്സില്‍ ഇതൊരു പകയായി പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. മറ്റു് പോംവഴി ഒന്നും കാണാതിരുന്നതിനാല്‍ അവന്‍ ഹാബേലിനെ വയലില്‍ വച്ചു്‌ ചുമ്മാ അങ്ങു് തല്ലിക്കൊന്നു. ദേഷ്യം കയറിയാല്‍ മനുഷ്യരെ കൊന്നുതീര്‍ക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവം പൈതൃകമെന്നോണം കിട്ടിയതു്‌ കയീനായിരുന്നു. അവനില്‍ നിന്നാണു്‌ പരമ്പരാഗതമായി ആ സ്വഭാവം കേരളത്തിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയക്കാരിലേക്കു്‌ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതു്‌. കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉറവിടം ദൈവികമാണെന്നു്‌ ചുരുക്കം. ദൈവത്തെ മാംസവഴിപാടു് നല്‍കി സന്തോഷിപ്പിച്ചതിനു് ഹാബേലിനു് കിട്ടിയ പ്രതിഫലം! അന്നു് പക്ഷേ കൊന്നതേ ഉള്ളു. ഇന്നാണെങ്കില്‍ പള്ളീലച്ചന്മാര്‍ അവനെ തെമ്മാടിക്കുഴിയില്‍ ശവമടക്കുകയും കൂടി ചെയ്തേനെ! അതാണു് ദൈവനീതി എന്ന വാക്കിനു് ഇന്നത്തെ ക്രൈസ്തവമതതത്വശാസ്ത്രത്തിലെ അര്‍ത്ഥം.

നല്ലവരെയല്ല, ദ്രോഹികളെയും പാപികളെയുമൊക്കെയാണു് നശിപ്പിക്കേണ്ടതെന്ന തിരിച്ചറിവു് ഒരുപാടു് നാള്‍ കഴിഞ്ഞു് നോഹയുടെ കാലത്താണു് ദൈവത്തിനുണ്ടാവുന്നതു്. ലോകത്തിലെ മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരും കുഞ്ഞുങ്ങളടക്കം പാപികളായിത്തീര്‍ന്ന അക്കാലത്തു് അവരെ കൊല്ലാനാണു് ഭൂമി മുഴുവന്‍ മുങ്ങുവാന്‍ തക്ക ഒരു പ്രളയം ദൈവം സംഘടിപ്പിച്ചതു്. നീ കൊല ചെയ്യരുതു് എന്ന തോന്നല്‍ പിന്നേയും കുറെനാള്‍ കഴിഞ്ഞു് മോശെയുടെ കാലത്താണു് ദൈവത്തിനുണ്ടാവുന്നതു്. കാലും കയ്യും മാറ്റി വയ്ക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ എളുപ്പം അഭിപ്രായം മാറ്റാന്‍ കഴിയും. അതുവഴി മാറ്റാരെ തോല്പിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും! അതിപ്പോള്‍ മനുഷ്യന്റെ കാര്യത്തിലായാലും ദൈവത്തിന്റെ കാര്യത്തിലായാലും വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല.

എന്തായാലും, പിള്ളേരുടെ കളി കാര്യമായി എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ദൈവം കുപിതനായി കയീനെ ഗെറ്റൌട്ട് അടിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ കയീന്‍ നല്‍കുന്ന മറുപടിയും, അവന്റെ പില്‍ക്കാലജീവിതവും ഇവര്‍ നാലുപേര്‍ അല്ലാതെ മറ്റു് മനുഷ്യരും അക്കാലത്തു് ലോകത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെയും, ബൈബിളിലെ സൃഷ്ടികഥ അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്നതിന്റേയും സംശയരഹിതമായ തെളിവുകളാണു്.

അനുജനെ കൊന്നതിന്റെ പേരില്‍ ദൈവം കയീനെ ശാസിച്ചു് പുറത്താക്കുമ്പോള്‍ കയീന്‍ പറയുന്നു: “ഇതാ നീ ഇന്നു് എന്നെ ആട്ടിക്കളയുന്നു; ഞാന്‍ തിരുസന്നിധിവിട്ടു് ഒളിച്ചു് ഭൂമിയില്‍ ഉഴലുന്നവന്‍ ആകും; ആരെങ്കിലും എന്നെ കണ്ടാല്‍ എന്നെ കൊല്ലും.”

ഹാബേല്‍ മരിച്ചസ്ഥിതിക്കു് ആദാമും ഹവ്വയുമല്ലാതെ മറ്റു് മനുഷ്യര്‍ ലോകത്തില്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ കയീനെ ആരു് കൊല്ലാന്‍? അവന്‍ ആരില്‍നിന്നും ഒളിക്കാന്‍? എന്നിട്ടും ദൈവമായ യഹോവ കയീനെ കാണുന്നവര്‍ ആരും അവനെ കൊല്ലാതിരിക്കാനായി അവനൊരു അടയാളം വയ്ക്കുകയും, ആരെങ്കിലും അവനെ കൊന്നാല്‍ അവനു് ഏഴിരട്ടി പകരം കിട്ടുമെന്നു് അരുളിച്ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏഴിരട്ടി പകരം എന്നാല്‍ എന്താണെന്നു് എനിക്കറിയില്ല. ഏഴു് പ്രാവശ്യം കൊല്ലുമെന്നായിരിക്കും. മറ്റാരുമില്ലാത്ത ലോകത്തില്‍ ആരു് കാണാനാണു് ദൈവം അവനൊരു അടയാളം വയ്ക്കുന്നതു്? ആര്‍ക്കാണു് ദൈവം ഏഴിരട്ടി പകരം ചെയ്തു് പക വീട്ടുന്നതു്?

അങ്ങനെ, യഹോവയുടെ സന്നിധിയില്‍നിന്നു് പുറപ്പെടുന്ന കയീന്‍, ഏദെനു് കിഴക്കു് നോദ്‌ എന്ന ദേശത്തു് ചെന്നു് പാര്‍ക്കുന്നു. അവിടെവച്ചു് കയീന്‍ തന്റെ ഭാര്യയെ പരിഗ്രഹിക്കുകയും, അവള്‍ ഗര്‍ഭം ധരിച്ചു് ഹാനോക്കിനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കയീന്‍ ഒരു പട്ടണം പണിതു് അതിനു് തന്റെ മകന്റെ പേരായ ‘ഹാനോക്‌’ എന്നു് പേരിടുന്നു. അവന്റെ തലമുറകള്‍ ആദാമിന്റെ വംശാവലിയുമായി ബന്ധമില്ലാതെ മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര ശാഖയായി വളര്‍ച്ച പ്രാപിക്കുന്നു. ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും മൂന്നാമതു് ജനിക്കുന്ന ശേത്തിന്റെ പിന്‍ഗാമികളാണു് ആദാമിന്റെ വംശപാരമ്പര്യമായി ബൈബിളില്‍ വര്‍ണ്ണിക്കപ്പെടുന്നതു്. ആദാം, ശേത്ത്,… നോഹ,… അബ്രാഹാം, യിസഹാക്ക്‌, യാക്കോബ്‌,… ദാവീദ്‌, ശലോമോന്‍,… യോസേഫ്, യേശു, … നസ്രാണികള്‍,… കേരളാകോണ്‍ഗ്രസ്!

അതായതു്, ആദാമിന്റെ കാലത്തുതന്നെ മറ്റു് ദേശങ്ങളും, അവിടെ കൊലപാതകം പോലുള്ള കുറ്റങ്ങള്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നു് അറിയാന്‍ മാത്രമെങ്കിലും സാംസ്കാരികമായി വളര്‍ച്ച പ്രാപിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. കയീന്റെ ഭാര്യയും ഒരു നോദ്‌ ദേശക്കാരി ആയിരുന്നിരിക്കാനാണു് മിക്കവാറും സാദ്ധ്യത.

(ആധാരം: ഉല്‍പത്തി നാലാം അദ്ധ്യായം)

 
3അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഫെബ്രുവരി 14, 2008 in ബൈബിള്‍, മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,

ഗുസ്തിക്കാരനായ യഹോവ

യഹൂദജനത്തിനു് യിസ്രായേല്‍ എന്നപേരു് കിട്ടിയതെങ്ങനെയെന്നറിയാത്തവര്‍ക്കായിട്ടാണിതു്. ദൈവമായ യഹോവയും യാക്കോബുമായി നടന്ന ഒരു ഗുസ്തിയില്‍ പരാജയപ്പെട്ട യഹോവ യാക്കോബിനു് നല്‍കിയ പുതിയ പേരാണതു്. ഈ യാക്കോബിനു് രണ്ടു് ഭാര്യമാരിലും, അവരുടെ ദാസിമാരിലുമായി ജനിച്ച പന്ത്രണ്ടു് മക്കളാണു് പില്‍ക്കാലത്തു് യിസ്രായേലിന്റെ പന്ത്രണ്ടു് ഗോത്രങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരായിത്തീരുന്നതു്.

പുത്രകളത്രാദികളും, ആടുമാടൊട്ടകങ്ങളുമായി ഹാരാനില്‍നിന്നും സ്വന്തനാട്ടിലേക്കു് മടങ്ങുന്നവഴി, അവരെയെല്ലാം നദിക്കക്കരെ എത്തിച്ചശേഷം, ഇക്കരെ യാക്കോബു് ഒറ്റയ്ക്കാവുന്നു. അപ്പോള്‍ ഒരു പുരുഷന്‍ ഉഷസ്സാകുവോളം അവനോടു് മല്ലുപിടിക്കുന്നു. അതു് ദൈവമായിരുന്നു! യാക്കോബു് അതറിഞ്ഞില്ലെന്നു് മാത്രം. താന്‍ ജയിക്കില്ല എന്നറിയുമ്പോള്‍ അവന്‍ യാക്കോബിന്റെ തുടയുടെ തടം തൊടുന്നു. തുടയുടെ തടം ഉളുക്കിപ്പോയിട്ടും  യാക്കോബു് പിടി വിടുന്നില്ല “എന്നെ വിടുക, ഉഷസ്സു് ഉദിക്കുന്നുവല്ലോ” എന്നു് ദൈവം. വല്ലവരും കണ്ടാല്‍ എന്തു് കരുതും എന്നാവാം ഒരുപക്ഷേ ദൈവം ചിന്തിച്ചതു്. “നീ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചല്ലാതെ ഞാന്‍ നിന്നെ വിടുകയില്ല” എന്നു് യാക്കോബു്. “നീ ദൈവത്തോടും മനുഷ്യരോടും മല്ലുപിടിച്ചു് ജയിച്ചതുകൊണ്ടു് നിന്റെ പേര്‍ ഇനി യാക്കോബു് എന്നല്ല, യിസ്രായേല്‍ എന്നു് വിളിക്കപ്പെടും” എന്നു് ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കുമ്പോള്‍ യാക്കോബു് പിടിവിടുന്നു. രക്ഷപെട്ട ദൈവം ശ്വാസം നേരേ വിടുന്നു. യാക്കോബു് ആ പുരുഷനോടു് പേരു് ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, “നീ എന്റെ പേരു് ചോദിക്കുന്നതെന്തു്?” എന്ന മറുചോദ്യമാണു് യഹോവയുടെ മറുപടി. (പിന്നീടൊരിക്കല്‍ മോശെയോടു് പറയുന്നപോലെ “ഞാനാകുന്നവന്‍ ഞാനാകുന്നു” എന്നും മറ്റുമുള്ള ഹൈ ക്ലാസ് മറുപടി പറഞ്ഞു് തുടയുടെ തടം ഉളുക്കിയിരിക്കുന്ന യാക്കോബിനെ കൂടുതല്‍ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്നു് വേണമെങ്കില്‍ ദൈവം കരുതിക്കാണും.) “ഞാന്‍ ദൈവത്തെ മുഖാമുഖമായി കണ്ടിട്ടും എനിക്കു് ജീവഹാനി വന്നില്ല” എന്നു് പറഞ്ഞു് ആ സ്ഥലത്തിനു് യാക്കോബു് പെനീയേല്‍ എന്നു് പേരിടുന്നു. തുടയുടെ തടത്തിന്റെ ഉളുക്കുമൂലം യാക്കോബു് മുടന്തിനടക്കേണ്ടിവരുന്നു. യഹോവ യാക്കോബിന്റെ തുടയുടെ തടം തൊട്ടതിനാല്‍, യിസ്രായേല്‍മക്കള്‍ തുടയുടെ തടത്തിലെ ഞരമ്പു് തിന്നാറില്ലത്രേ! അവര്‍ മനുഷ്യമാംസം തിന്നാറുണ്ടെന്നു് തോന്നുന്നില്ലാത്തതിനാല്‍, ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു് മൃഗങ്ങളുടെ തുടയുടെ തടത്തിലെ ഞരമ്പായിരിക്കണം.

അന്നത്തെ യഹോവ തന്നെയാണു് ഇന്നത്തേയും യഹോവ എന്നു് എപ്പോഴുമല്ലെങ്കിലും, ഇടക്കെങ്കിലും ഓര്‍ത്തിരുന്നാല്‍ ചില പഴയ തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാനും, പുതിയ തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ രൂപമെടുക്കാതിരിക്കാനും സഹായിച്ചേക്കാം.

യാക്കോബിന്റെ കഥ വായിച്ചാല്‍ യഹോവയില്‍ വലിയവനെ പോലും തോല്‍പ്പിച്ചു് അനുഗ്രഹം വാങ്ങാന്‍ കഴിവുള്ളവനാണു് അവനെന്നു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയും. വിശ്വാസികളുടെ പിതാവു് എന്നറിയപ്പെടുന്ന അബ്രാഹാമിന്റെ മകനായ യിസഹാക്കിന്റെ രണ്ടു് മക്കളില്‍ ഇളയവനായിരുന്നു യാക്കോബു്. മൂത്തവന്‍ ഏശാവു് നായാട്ടുകാരനായിരുന്നതിനാല്‍, വേട്ടയിറച്ചിയില്‍ തല്‍പരനായിരുന്ന യിസഹാക്കു് അവനെ കൂടുതല്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ അമ്മയായിരുന്ന റെബേക്കയ്ക്കു് യാക്കോബിനോടായിരുന്നു കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം. വൃദ്ധനും അന്ധനുമായപ്പോള്‍ ചാവുന്നതിനു് മുന്‍പു് ഒരിക്കല്‍ കൂടി കാട്ടിറച്ചി തിന്നാനുള്ള ആഗ്രഹം അവന്‍ ഏശാവിനെ അറിയിക്കുന്നു. മൂത്തമകന്‍ വേട്ടക്കു് പോയ തക്കം നോക്കി റെബേക്ക നല്ല രണ്ടു് കോലാട്ടിന്‍ കുട്ടികളെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ രുചിക്കനുസൃതം പാകംചെയ്തു് യാക്കോബിന്റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തുവിടുന്നു. ഏശാവു് ദേഹം മുഴുവന്‍ രോമം മൂടിയവനായിരുന്നതിനാല്‍, അവള്‍ അവന്റെ കയ്യും കഴുത്തും ആട്ടിന്‍തോല്‍ കൊണ്ടു് പൊതിയുകയും, ഏശാവിന്റെ വിശേഷവസ്ത്രം ധരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. “ഇത്രവേഗം വേട്ടയിറച്ചി കിട്ടിയോ?” എന്ന അപ്പന്റെ ചോദ്യത്തിനു് “യഹോവ ഒരു കാട്ടുമൃഗത്തെ എന്റെ നേര്‍ക്കു് വരുത്തിത്തന്നു” എന്ന മറുപടിയും. ആവശ്യത്തിനു് ഉപയോഗിക്കാനല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെയെന്തിനാണു് ദൈവനാമം? “ശബ്ദം യാക്കോബിന്റെ ശബ്ദം, കൈകള്‍ ഏശാവിന്റെ കൈകള്‍ തന്നെ. നീ എന്റെ മകനായ ഏശാവു് തന്നെയോ?” “അതേ” എന്നു് മറുപടി. എന്നിട്ടും സംശയം തീരാഞ്ഞിട്ടാവാം യിസഹാക്കു് വസ്ത്രം കൂടി മണത്തുനോക്കി ഏശാവുതന്നെ എന്നു് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നു. അങ്ങനെ, മകന്റെ കയ്യിലെ രോമവും ആട്ടിന്‍രോമവും തമ്മില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്തത്ര അന്ധനും വൃദ്ധനുമായിരുന്ന പിതാവിനെ അമ്മയുടെ സഹായത്തോടെ ചതിച്ചു് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയവനാണു് യാക്കോബു്. പണ്ടൊരിക്കല്‍ ക്ഷീണിച്ചു് വിശന്നു് വീട്ടിലെത്തിയ ഏശാവിനു് ചുവന്ന പായസം വിറ്റു് ജ്യേഷ്ഠാവകാശം പണ്ടേതന്നെ യാക്കോബു് ഒപ്പിച്ചിരുന്നു. ചുവന്ന പായസം കുടിച്ചതുകൊണ്ടു് അവനു് ‘ഏദോം’ (ചുവന്നവന്‍) എന്നു് പേരുമായി.

തന്മൂലം, അപ്പന്റെ മരണശേഷം യാക്കോബിനെ കൊല്ലാന്‍ ഏശാവു് തീരുമാനിക്കുന്നു. വിവരമറിഞ്ഞ അമ്മ, യാക്കോബിനെ തന്റെ സഹോദരനായ ലാബാന്റെ നാടായ ഹാരാനിലേക്കു് അയക്കുന്നു. ലാബാന്റെ രണ്ടു് പുത്രിമാരില്‍ മൂത്തവളായ ലേയയുടെ കണ്ണുകള്‍ ശോഭ കുറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഇളയവളായ റാഹേല്‍ സുന്ദരിയും, മനോഹരരൂപിണിയും. റാഹേലിനെ ഭാര്യയായി ലഭിക്കാന്‍ ലാബാനുവേണ്ടി ഏഴുവര്‍ഷം ജോലിചെയ്യാമെന്നു് യാക്കോബു് ഒരു എഗ്രിമെന്റ് ഒപ്പുവയ്ക്കുന്നു. ഏഴുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലാബാന്‍ നാട്ടുകാര്‍ക്കു് കല്യാണവിരുന്നൊക്കെ നല്‍കുന്നുണ്ടെങ്കിലും രാത്രിയില്‍ യാക്കോബിന്റെ കിടപ്പറയിലേക്കു് റാഹേലിനു് പകരം ലേയയെയാണു് അയാള്‍ തള്ളിവിടുന്നതു്. “ഇരുട്ടില്‍ എല്ലാ പൂച്ചകളും ഇരുണ്ടതായതിനാല്‍” ലേയയുടെ കണ്ണുകളുടെ ശോഭക്കുറവു് അന്നേരം യാക്കോബിന്റെ കണ്ണില്‍ പെടുന്നില്ല. നേരം വെളുത്തു് “മഞ്ജുഭാഷിണീ, മണിയറവീണയില്‍ മയങ്ങിയുണരുന്നതേതൊരു…” എന്ന മൂളിപ്പാട്ടുമായി കണ്ണുതുറന്നപ്പോഴാണു്, മൊഞ്ചത്തിപ്പെണ്ണു് മഞ്ചത്തിലെത്തിയതു് തഞ്ചത്തിലായിരുന്നു എന്ന ഭീകരസത്യം പുയ്യാപ്ല അറിയുന്നതു്. തന്ത്രശാലിയായ ലാബാന്‍ (റെബേക്കയുടെയല്ലേ ആങ്ങള!) യാക്കോബിനേക്കൊണ്ടു് റാഹേലിനുവേണ്ടി വീണ്ടും ഏഴുവര്‍ഷം ജോലി ചെയ്യിക്കുന്നു. “ഏതായാലും നനഞ്ഞു, എന്നാല്‍ പിന്നെ ശരിക്കും കുളിച്ചേക്കാം” എന്ന തോതില്‍ യാക്കോബു് അവന്റെ ഭാര്യമാരുടെ ദാസിമാരായിരുന്ന ബില്‍ഹാ, സില്‍പ എന്നിവരേയും ഭാര്യമാരായി എടുക്കുന്നു. എല്ലാവരും കൂടി പന്ത്രണ്ടു് പുത്രന്മാരേയും, ദീനാ എന്നൊരു മകളേയും യാക്കോബിനു് സമ്മാനിക്കുന്നു. മക്കളില്ല എന്ന പേരില്‍ ആടുകളെ മേയ്ക്കാന്‍ ആളില്ലാതാവരുതു്!

ഏതാണ്ടു് സൗദി അറേബ്യയിലെ ധനികകുടുംബങ്ങളിലെ അവസ്ഥ. മെക്കയിലെ ദേവാലയത്തിന്റെ നവീകരണം അടക്കമുള്ള കണ്‍സ്‌റ്റ്രക്ഷന്‍ വര്‍ക്സ് ചെയ്തു് കോടീശ്വരനായവനായിരുന്നു ഒസാമാ ബിന്‍ ലാദന്റെ പിതാവു്. എത്രയോ ഭാര്യമാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്‍പതിലേറെ മക്കളില്‍ പതിനേഴാമത്തവനായിരുന്നത്രേ ഒസാമ!

ഇനി പറയൂ: ദൈവത്തെ ഗുസ്തിയില്‍ തോല്‍പ്പിക്കാന്‍ യാക്കോബിനേക്കാള്‍ യോഗ്യന്‍ ആര്‍? അതുകൊണ്ടു് യാക്കോബിന്റെ യോഗ്യതകള്‍ മുഴുവന്‍ ഇവിടെ വിവരിച്ചു എന്നു് കരുതരുതു്. എന്തെങ്കിലും തമാശ വായിക്കണം എന്നു് തോന്നുമ്പോള്‍ പഴയനിയമം വായിച്ചാല്‍ നിരാശപ്പെടേണ്ടി വരില്ല. ഞാന്‍ പള്ളിയില്‍ പോകാറില്ലാത്തതും അതുകൊണ്ടുതന്നെ – ചില കാര്യങ്ങള്‍ കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും എനിക്കു് ചിരി നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയാറില്ല.

 
9അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഫെബ്രുവരി 6, 2008 in ബൈബിള്‍, മതം

 

മുദ്രകള്‍: , , ,