RSS

Monthly Archives: ഫെബ്രുവരി 2008

വഴിപോക്കനൊരു തലയും കിളിയും

ഈ കിളിയെന്താ കാഷ്ഠിക്കാത്തെ എന്നൊന്നും ചോദിച്ചേക്കരുതു്.
 

മുദ്രകള്‍: ,

ലെനിന്റെ തലയിലും കാഷ്ഠമോ?

ലെനിന്റെ തലയിലെ പക്ഷിപീഡ – മോസ്കോയില്‍നിന്നും രണ്ടു് ദൃശ്യങ്ങള്‍
വോള്‍ഗാ നദീതടം – ഒരു ദൃശ്യം

 
 

മുദ്രകള്‍: ,

ഭൂമിപുത്രിയുടെ ലേഖനം

കാതോരം എന്ന ബ്ലോഗില്‍ ഭൂമിപുത്രി എഴുതിയ പ്രതിഭാപ്പാട്ടിലിന്റെ ആകാശം എന്ന പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നിയ ചില ചിന്തകളാണിവ‍. ഭൂമിപുത്രിയുടെ നിലപാടുകളോടു് യോജിക്കുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതൊരു വിയോജനക്കുറിപ്പല്ല.

ഒരു സ്ത്രീയായി ജനിച്ചു എന്നതു് ഭാരതത്തിലെ അത്യുന്നത പദവിയിലെത്തിച്ചേരാന്‍ ഒരു തടസ്സമാവുന്നില്ല എന്നതിനു് പ്രതിഭാ പട്ടീല്‍ തന്നെ തെളിവു്. ഒരു പാര്‍ട്ടിയുടെയോ സംസ്ഥാനത്തിന്റെയോ ശിരോസ്ഥാനം അലങ്കരിക്കാനും ‘സ്ത്രീ എന്ന തലവര’ ഭാരതത്തില്‍ നിര്‍ബന്ധമായും ഒരു വിലങ്ങുതടിയാവണമെന്നില്ല എന്നതും നമ്മള്‍ കാണുന്നുണ്ടു്.‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു് അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുന്നതിലും, സാമൂഹികപ്രശ്നങ്ങളെ ‘സെക്യുലര്‍’ നിലപാടില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു് മനസ്സിലാക്കുന്നതിലും പരിഹരിക്കുന്നതിലും ആഫ്രിക്കയിലേയും, അറേബ്യയിലെയും, ചൈനയിലെയും, എന്തിനു്, യൂറോപ്പിലെ ചില രാജ്യങ്ങളില്‍ത്തന്നെയും നിലവിലിരിക്കുന്ന അവസ്ഥകളുടെ മുന്നില്‍ ലജ്ജിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഭാരതത്തിനില്ല. അതുകൊണ്ടു് ഇവിടെ പാലും തേനും ഒഴുകുകയാണെന്നു് അര്‍ത്ഥവുമില്ല. ഏതെങ്കിലും തലങ്ങളില്‍ നിയമങ്ങളുടെ കുറവുണ്ടെങ്കില്‍ അതു് പരിഹരിക്കുക വളരെ എളുപ്പവുമാണു്.

എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍, ഭാരതത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ വിവേചിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം സാമ്പത്തികവും, സാംസ്കാരികവുമായ അവരുടെ പിന്നോക്കാവസ്ഥയും, അതില്‍ നിന്നുടലെടുക്കുന്ന പുരുഷനോടുള്ള ആശ്രിതത്വവുമാണു്. ‘ചിലവിനു് തരുന്നവന്‍’ എന്ന മേധാവിത്വമനോഭാവം പുരുഷന്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ അതു് നിശബ്ദം അംഗീകരിക്കേണ്ടിവരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സാമൂഹികവും, മതപരവുമായ വളര്‍ത്തല്‍ പുരുഷനില്‍ ‘പാഷ’ മനസ്ഥിതിയും, സ്ത്രീകളില്‍ സഹിക്കാനും കീഴ്പ്പെടാനുമുള്ള ബാദ്ധ്യതയും രൂപമെടുക്കത്തക്കവിധത്തിലാണുതാനും. ഈവിധം മക്കളെ വളര്‍ത്താന്‍ അധികം ഉത്സാഹിക്കുന്നതു് പലപ്പോഴും മാതാക്കള്‍ തന്നെയാണെന്നതാണു് ഇതിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം. മകന്‍ മരുമകളെ തല്ലി ‘ആണത്തം’ കാണിക്കുന്നതു് കാണാനാണു് അധികം അമ്മമാരും ആഗ്രഹിക്കുന്നതു്! ഇതിനു് അപവാദങ്ങള്‍ ഇല്ലെന്നല്ല. വിദ്യാഭ്യാസമോ, സ്വന്തമായി ജോലിയോ ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകളാണു് കുടുംബജീവിതത്തില്‍ സ്ത്രീവിവേചനത്തിന്റെ തിക്തഫലങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നവരില്‍ അധികപങ്കും! സ്ത്രീയെ ഒരു രണ്ടാംകിട ജന്മമായി കാണാതെ, തന്നെപ്പോലെതന്നെ എല്ലാവിധത്തിലും തുല്യമായ ഒരു വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉടമയായി കാണാനുള്ള സന്നദ്ധത കുഞ്ഞുന്നാളിലേ വളര്‍ത്തിയെടുക്കേണ്ട ഒന്നാണു്. (മനുഷ്യരുടെ ഏതു് നിലപാടും വളര്‍ത്തലിന്റെ ഫലമായതിനാല്‍, നിലപാടുകളെ സ്വാധീനിക്കാനും മനുഷ്യനു് കഴിയും. ഏതു് നിലപാടാണു് സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുനന്മയ്ക്കു് അനുയോജ്യം എന്ന തിരിച്ചറിവാണു് അതിനു് ആവശ്യം. സ്ഥാപിതതാല്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന സാമൂഹികഘടകങ്ങള്‍ ‍ ഈ വസ്തുത പണ്ടേ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടു്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അവര്‍‍ വെറുപ്പിന്റെ തത്വശാസ്ത്രങ്ങള്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ ശര്‍ക്കരയില്‍ പൊതിഞ്ഞു് ബാലമനസ്സില്‍ തന്നെ വിതറാന്‍ തത്രപ്പെടുന്നതു്! ഇതിനെതിരേ ആരംഭത്തിലേ പ്രതികരിക്കാനും നിഷേധിക്കാനും കഴിയാതെ ഉറങ്ങിയ സമൂഹങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ നേരിട്ടതു് അനിഷ്ടകരമായ ആകസ്മികതകളെ ആയിരുന്നു, എക്കാലവും ചരിത്രത്തില്‍.)

പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കു് ട്രെയിനില്‍ സൌജന്യയാത്രയും, ബസില്‍ സീറ്റ് റിസര്‍വേഷനും ഒക്കെ നല്ലതുതന്നെ. പക്ഷേ ഏതൊരു അന്യസ്ത്രീക്കും (പ്ലെയിനിലൊക്കെ എന്നപോലെ!) ഒരു അന്യപുരുഷനോടൊപ്പം അടുത്തടുത്തിരുന്നു് ശല്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കാണു് സമൂഹം വളരേണ്ടതു്. മനുഷ്യരുടെ തലയില്‍‍ (പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയും!) മാറ്റങ്ങള്‍ വരാത്തിടത്തോളം സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹികാവസ്ഥയില്‍ കാര്യമായ എന്തെങ്കിലും വ്യത്യാസം വരുമെന്നു് കരുതുന്നതു് വിഡ്ഢിത്തമായിരിക്കും. തലയില്‍ മാറ്റം വരണം എന്നു് പറയാന്‍ വളരെ എളുപ്പമാണു്. വ്യക്തിജീവിതവും മതവിശ്വാസവും സാമൂഹികജീവിതവുമൊക്കെ തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ വേര്‍പെടുത്താനാവാത്തവിധം കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സമൂഹങ്ങള്‍‍ ഒരു വ്യക്തിയെ‍ കാണുന്നതു് തനതായ ഒരു വ്യക്തിത്വം എന്ന നിലയിലല്ല, സമൂഹം എന്ന പൊതുവിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമായാണു്. സ്വന്തം ലോകത്തില്‍ ഭീമാകാരം എന്നു് വിളിക്കാവുന്ന ചിതല്‍പ്പുറ്റുകള്‍ പണിതുയര്‍ത്തുന്ന ചിതലുകളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിന്റെ ‘തലയില്‍’ ഈ ‘പദ്ധതിയുടെ’ ഒരു വിശദമായ പ്ലാന്‍ ഉണ്ടെന്നു് കരുതാനാവില്ല. എന്നിട്ടും ആ സമൂഹം നിലനില്‍ക്കുന്നു, ‘നിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍’ നിര്‍ബാധം പുരോഗമിക്കുന്നു. പക്ഷേ നമുക്കു് ഇഷ്ടമായാലും ഇല്ലെങ്കിലും, മനുഷ്യസമൂഹം ‘ആഹാരം പാര്‍പ്പിടം വംശവര്‍ദ്ധനവു്’ എന്ന ജീവജാലങ്ങളുടെ മൌലികമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, സങ്കീര്‍ണ്ണതയിലേക്കു് നിരന്തരം വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്. സമൂഹാംഗങ്ങളെ മാറ്റത്തിനു് ഒരുക്കിയെടുക്കാതെ, മാറിവരുന്ന സാമൂഹികസാഹചര്യങ്ങളില്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ ഒരു സമൂഹത്തിനും കഴിയുകയില്ല.‍ ഗ്ലോബലൈസേഷന്‍ മുതലായ കാര്യങ്ങള്‍ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിയാണു്. അവിടെ മുഖം തിരിഞ്ഞു് നിന്നാല്‍ ആത്യന്തികമായി നമ്മള്‍ പരാജയപ്പെടുകയായിരിക്കും ചെയ്യുന്നതു്. അതുപോലുള്ള പ്രതിഭാസങ്ങളെ നമുക്കു് പ്രയോജനകരമായി നേരിടാനുതകുന്ന കരുത്തു് ജനങ്ങളില്‍ വളര്‍ത്തുകയാണു് ആവശ്യം. ഈ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലും നമുക്കു് ‘പൊങ്കാലമഹാമഹവും’ ‘അരവണവീരഗാഥയും’ ‘അഴിമതിചരിതം ആട്ടക്കഥയും’ മതിയോ? മതിയെങ്കില്‍ മതി. ആഘോഷങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഒക്കെ നല്ലതുതന്നെ, പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ബൌദ്ധികബാല്യത്തില്‍. അവയെ ഇരിക്കേണ്ടിടത്തു് ഇരുത്താന്‍ പഠിക്കുകയാണു് വേണ്ടതു്. കഥ കേട്ടുറങ്ങുന്ന, മുലകുടിച്ചുറങ്ങുന്ന, കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ കരയുന്ന ഒരു പ്രായം കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു് മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിനുമുണ്ടു്. ‍ കുഞ്ഞിന്റെ മുലകുടി മാറ്റാന്‍ അമ്മമാര്‍ മുലക്കണ്ണില്‍ ചെന്നിനായകം തേയ്ക്കും എന്നു് കേട്ടിട്ടുണ്ടു്. ഭാരതമാതാവു് എന്നാണാവോ മുലക്കണ്ണില്‍ ചെന്നിനായകം തേച്ചു് വേണമെങ്കില്‍ തന്നെത്താന്‍ വാരിത്തിന്നാന്‍ ഈ ‘മുലകുടിയന്മാരോടു്’‌ പറയുന്നതു്?

സ്ത്രീധനം നല്‍കി വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ എനിക്കു് മനസ്സില്ല എന്നു് ഒരു വിഭാഗം സ്ത്രീകള്‍ എങ്കിലും തുറന്നു് പറയുകയും, അതിനു് വാര്‍ത്താപ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്താല്‍ സാവകാശമെങ്കിലുമുള്ള ഒരു വ്യതിയാനം മനുഷ്യരുടെ ചിന്തകളില്‍ ഉണ്ടാവാന്‍ അതു് സഹായിച്ചേനെ. വിപരീതചിന്തകള്‍ ആരംഭത്തില്‍ എതിര്‍പ്പുകളെ നേരിടേണ്ടിവരുന്നതു് ശാസ്ത്രത്തില്‍ പോലും ഒരു അപവാദമല്ല. ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ധാരാളമാണു്. പക്ഷേ വികാരം വിചാരത്തെ എത്രയോ മടങ്ങു് അധികരിച്ചു് നില്‍ക്കുന്ന വിവാഹം പോലുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ‘ആക്രാന്തമില്ലാത്തവന്‍ വരുമ്പോള്‍ മതി’ എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ നല്ല പങ്കു് സ്ത്രീകള്‍ക്കും കഴിയുകയില്ല എന്നതാണു് വസ്തുത. (അഭിപ്രായം പറയുന്നവള്‍ ‘തന്റേടി’ ആണല്ലോ ഭാരതീയനു്! തന്റേടമുള്ള ആണിനേയും പെണ്ണിനേയുമാണു്, മുട്ടുകുത്തി ഇഴയുന്ന ‘മൂക്കിള ഒലിപ്പികളെ’ അല്ല സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചക്കു് ആവശ്യം എന്നു് എന്നാണാവോ ഭാരതീയന്‍ മനസ്സിലാക്കുക? സമൂഹാംഗങ്ങളെ ഈവിധം നിര്‍വീര്യരും നിഷ്ക്രിയരുമാക്കുന്നതു് കഷ്ടമെന്നേ പറയാനുള്ളു!) ലക്ഷക്കണക്കിനു് സ്ത്രീകളെസംബന്ധിച്ചു് നല്ലൊരു വസ്ത്രം ധരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതുപോലും വിവാഹസമയത്തു് മാത്രമാണു്. ജീവന്‍ അതിന്റെ എല്ലാ സൌന്ദര്യങ്ങളോടും കൂടി വിരിഞ്ഞു് വിലസുന്ന യൌവനത്തിന്റെ ദാഹങ്ങളെ തള്ളിപ്പറയുക എന്നതു് മനുഷ്യര്‍ക്കും അത്ര എളുപ്പമല്ല എന്നു് സാരം. ‘മനുഷ്യനു് സാധിക്കാത്തതു് ദൈവത്തിനു് സാധിക്കുന്നു’ എന്നും മറ്റുമുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളില്‍, ചില ദുര്‍ബ്ബലനിമിഷങ്ങളില്‍, വ്യക്തമായ തീരുമാനം എടുക്കാന്‍ വേണ്ട പ്രായമോ പക്വതയോ ഇല്ലാത്ത സാധുക്കള്‍ കരകയറാനാവാത്തവിധം വീണുപോവാറുണ്ടെങ്കിലും! ഇതൊന്നും പോരാത്തതിനു്, വൈകാരികതയെ അതിരും അന്തവുമില്ലാതെ, പച്ചയായ ജീവിതവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാതെ, കൊഴുപ്പിച്ചും മെഴുപ്പിച്ചും കാണിച്ചു് മനുഷ്യരെ വെറും സ്വപ്നാടകരായി മാറ്റി പണം പിടുങ്ങുക എന്നതു് ലക്‍ഷ്യമാക്കിയിരിക്കുന്ന കുറേ ഇക്കിളിസിനിമകളും!‍ ഇതു് വെറും ‘ഭ്രാന്താലയം’ മാത്രമാണോ എന്ന കാര്യത്തില്‍ എനിക്കു് ന്യായമായ സംശയമുണ്ടു്! തുറന്നു് പറയുന്നതില്‍ ക്ഷമിക്കുക!

ഇതുപോലുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ ഒരു മൌലികമാറ്റത്തിനു് ഭാരതീയസമൂഹം വളര്‍ന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഇല്ലെന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ബോധവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു സമൂഹത്തില്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണം വഴിയോ വിപ്ലവം വഴിയോ നടപ്പാക്കുന്ന നവീകരണങ്ങള്‍ക്കു് അല്പായുസ്സായിരിക്കും. ഇതിനും ചരിത്രം സാക്ഷി. ബോധവത്‍ക്കരിക്കപ്പെടേണ്ടവരെത്തന്നെ അതിനെതിരായി അണിനിരത്തുന്ന സാമൂഹികഘടകങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയപ്പെടണം. അവരുടെ മുഖം മൂടി അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടണം. എഴുതപ്പെടുന്ന വാക്കുകള്‍‍ക്കു് അതു് ഏറ്റവും നന്നായി ചെയ്യാന്‍ കഴിയും. ഈ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഭൂമിപുത്രിക്കു് എന്റെ ആശംസകള്‍, അഭിനന്ദനങ്ങള്‍!

ഇതു് സംബന്ധിച്ച ഒരഭിപ്രായം ഭൂമിപുത്രിയുടെ മറ്റൊരു പോസ്റ്റില്‍ ഞാന്‍ കമന്റായി ഇട്ടിരുന്നു.

 

മുദ്രകള്‍: , ,

എനിക്കെന്നെ കഷണിക്കണം

എനിക്കെന്നെ കഷണിക്കണം
ഓരോരോ കഷണങ്ങളും
വെവ്വേറെ പൊതിഞ്ഞു്
ഒരു കുടത്തിലടയ്ക്കണം.

വേദനിക്കാന്‍ ഒരു കഷണം
ആനന്ദിക്കാന്‍ ഒരു കഷണം
വിലയിരുത്താനും വിലപേശാനും
വിളകൊയ്യാനും വിധിയെഴുതാനും
പ്രണയിക്കാനും പ്രഹരിക്കാനും
വേറേ വേറേ കഷണങ്ങള്‍!

ആത്മകഥയുടെ ആലിംഗനങ്ങള്‍
ആക്ഷേപത്തിന്റെ അട്ടഹാസങ്ങള്‍
കരുണാപരമായ കാപട്യങ്ങള്‍
പദ്യങ്ങളായി ഗദ്യങ്ങളായി
ഓരോന്നിനേയും വെട്ടിനുറുക്കി
കെട്ടുകളാക്കി കുടത്തിലടയ്ക്കണം.

നിരത്തിലെ മുഴക്കത്തില്‍
‍തിരക്കിലെ ഞെരുക്കത്തില്‍
ശ്വാസം മുട്ടി ചാവാതിരിക്കാന്‍
എനിക്കെന്നെ പൊളിച്ചുപണിയണം
കൊത്തിനുറുക്കി പലതാക്കണം
ഓരോരോ കഷണങ്ങളും
വെവ്വേറെ പൊതിഞ്ഞു്
ഒരു കുടത്തിലടയ്ക്കണം.

ഭാരങ്ങള്‍ സ്വയം ചുമക്കാന്‍
ഭാഗങ്ങള്‍ ബാദ്ധ്യസ്ഥരാണു്.
അതിനവര്‍ തയ്യാറാവണം.
അതിനുള്ള സമയമായി.
അതിനാണീ കഷണിക്കല്‍.
എന്നും അവരെ മുലയൂട്ടാന്‍
എനിക്കു് മനസ്സില്ല.
ഞാനവരുടെ കാമധേനുവോ?

വിഷം കലരാത്ത ശുദ്ധവായു
സ്വതന്ത്രമായി ശ്വസിക്കാന്‍,
ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കാന്‍,
എനിക്കു് ഞാനാവാന്‍,
ഒരു വികേന്ദ്രീകരണം.
അത്രമാത്രം….

 
10അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഫെബ്രുവരി 25, 2008 in കവിത

 

മുദ്രകള്‍:

ആധുനിക കലണ്ടര്‍ വന്ന വഴി

ഇരുളും വെളിച്ചവുമായി കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാത്രികളും പകലുകളും, വേനലും മഴയും വസന്തവും ഇലപൊഴിയും കാലവുമായി വന്നുപോവുന്ന വര്‍ഷങ്ങളും മാത്രമല്ല, സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാരുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും സ്ഥാനങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളും എക്കാലവും മനുഷ്യരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഇവയെ സമാഹരിച്ചു് കുറ്റമറ്റ നിയമത്തിന്‍ കീഴില്‍ ഒരു കലണ്ടര്‍ ആക്കുക എന്നതു് ആയിരക്കണക്കിനു് വര്‍ഷങ്ങളിലും ഒരു തലവേദനയായി അവശേഷിക്കുകയായിരുന്നു. ദിവസങ്ങളും, ആഴ്ചകളും, മാസങ്ങളും, വര്‍ഷങ്ങളും തമ്മില്‍ത്തമ്മില്‍ പൊരുത്തക്കേടില്ലാതെ കൂട്ടിയിണക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ. ചന്ദ്രപക്ഷങ്ങളില്‍ അധിഷ്ഠിതമായി ഒരു കലണ്ടര്‍ ആദ്യമായി രൂപപ്പെടുത്തിയതു് ബാബിലോണിലെ സുമേറിയക്കാര്‍ ആണെന്നാണു് പണ്ഡിതമതം. ഒരു വര്‍ഷത്തെ പന്ത്രണ്ടു് മാസങ്ങളായി തിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു ഈ കലണ്ടര്‍. ഈ ചന്ദ്രവര്‍ഷവും, കാലാവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വര്‍ഷവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പരിഹരിക്കാന്‍ അവര്‍ നാലു് വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ ഒരു പതിമൂന്നാം മാസം ഇതിനോടു് ചേര്‍ക്കുകയായിരുന്നു. പുരാതന ഈജിപ്റ്റുകാരും, ഗ്രീക്കുകാരും, സെമിറ്റിക്‌ രാജ്യങ്ങളും ഈ കലണ്ടര്‍ പകര്‍ത്തി. പിന്നീടു് ഈജിപ്റ്റുകാര്‍ കാലാവസ്ഥയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു കലണ്ടറിനു് രൂപം നല്‍കി.

പുരാതന റോമിലും ചന്ദ്രമാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കലണ്ടറായിരുന്നു. 355 ദിവസം ഒരു വര്‍ഷം, മാര്‍ച്ച്‌, മെയ്‌, ജുലൈ, ഒക്ടോബര്‍ ഇവ 31 ദിവസം, ഫെബ്രുവരി 28 ദിവസം, മറ്റു് മാസങ്ങള്‍ 29 ദിവസങ്ങള്‍ വീതം. നാലു് വര്‍ഷം കൂടുമ്പോള്‍ ഒരു പുതിയ മാസം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കും. പ്രധാനപുരോഹിതന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു ഈ കലണ്ടര്‍. അമാവാസി ദിവസം അദ്ദേഹം ആ മാസത്തെ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രന്‍ എന്നാണെന്നും മറ്റുമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ വിളംബരം ചെയ്യും. ഇവരുടെ പിടിപ്പുകേടു് മൂലം, ജൂലിയസ്‌ സീസറിന്റെ കാലമായപ്പോഴേക്കും, വേനല്‍ക്കാലമാസങ്ങള്‍ വസന്തകാലത്തിലേ വരാന്‍ തുടങ്ങി! ഇതിനു് പരിഹാരമായി B.C. 46-ല്‍ സീസര്‍ ‘ജൂലിയന്‍ കലണ്ടര്‍’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കലണ്ടര്‍ നടപ്പിലാക്കി. ഈജിപ്ഷ്യന്‍ കലണ്ടറിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, പഴയ കലണ്ടറില്‍ കൂടുതലുണ്ടായിരുന്ന പത്തു് ദിവസങ്ങള്‍, 29 ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന മാസങ്ങള്‍ക്കു് വീതിച്ചു് ഇന്നു് നമ്മള്‍ അറിയുന്ന രീതിയിലുള്ള പന്ത്രണ്ടു് മാസങ്ങളും, 365 ദിവസങ്ങളുമുള്ള ഒരു വര്‍ഷമാക്കി. ഓരോ നാലുവര്‍ഷവും ഫെബ്രുവരിയോടു് ഒരു ദിവസം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. Quintilis എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മാസത്തിനു് ജൂലിയസ്‌ സീസറിനെ ബഹുമാനിക്കാനായി ജൂലൈ എന്ന പേരും നല്‍കി. അടുത്ത ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്ന Augustus ആണു് Sextilis എന്ന മാസത്തിനു് August എന്നു് പേരു് നല്‍കിയതു്. (ജൂലിയസ്‌ സീസറിനെക്കാള്‍ ഒട്ടും മോശക്കാരനാവാതിരിക്കാന്‍ 30 ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന August-നെ അദ്ദേഹം 31 ദിവസങ്ങള്‍ ആക്കുകയായിരുന്നു എന്നൊരു കഥയുണ്ടു്!)

നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കൊഴിഞ്ഞുവീണതിനൊപ്പം, നാലു് വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ ഒരു ദിവസം ഫെബ്രുവരിയോടു് ചേര്‍ക്കുന്ന രീതിമൂലം, കലണ്ടര്‍ വര്‍ഷത്തിന്റെ നീളം കാലാവസ്ഥാടിസ്ഥാനത്തിലെ വര്‍ഷത്തേക്കാള്‍ കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തന്മൂലം, വാര്‍ഷീകാഘോഷങ്ങള്‍ നേരത്തേ വരാന്‍ തുടങ്ങി. 1582-ല്‍ വസന്തകാലാരംഭം (vernal equinox) മാര്‍ച്‌ 21-നു് പകരം മാര്‍ച്ച്‌ 11-നായിരുന്നു! ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ മാര്‍പ്പാപ്പാ ഗ്രിഗറി പതിമൂന്നാമന്‍ 1582-ലെ ഒക്ടോബര്‍ മാസത്തില്‍നിന്നും പത്തു് ദിവസം ‘എഴുതിത്തള്ളി’, അഥവാ, ഒക്ടോബര്‍ 4-നു് ശേഷം അഞ്ചിനു് പകരം, പതിനഞ്ചാക്കി! ഓരോ നാനൂറു് വര്‍ഷങ്ങളിലും, മൂന്നു് പ്രാവശ്യം ഫെബ്രുവരിയെ നാലുവര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ 29 ദിവസങ്ങള്‍ ആക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാടു് ഒഴിവാക്കാനും നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. ഇതാണു് New Style (N.S.) അല്ലെങ്കില്‍ gregorian calendar എന്നപേരില്‍ നമ്മള്‍ ഇന്നുപയോഗിക്കുന്ന കലണ്ടര്‍.

ലോകം മുഴുവന്‍ ഈ കലണ്ടര്‍ ഒറ്റയടിക്കു് ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നില്ല. റോമന്‍ കത്തോലിക്കാരാജ്യങ്ങള്‍ ഇതംഗീകരിച്ചെങ്കിലും, കിഴക്കന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ്‌ ക്രിസ്ത്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ Julian calendar അഥവാ, Old Style (O.S.) കലണ്ടര്‍ തുടര്‍ന്നും ഉപയോഗിച്ചുപോന്നു. ഇംഗ്ലണ്ടു് പതിനൊന്നു് ദിവസങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി 1752-ല്‍ ഈ പുതിയ കലണ്ടര്‍ സ്വീകരിച്ചു. കിഴക്കന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ്‌ സഭകള്‍ പതിമൂന്നു് ദിവസങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തി 1923-ലും, ചൈന 1912-ലും മാത്രമാണു് ന്യൂ സ്റ്റൈല്‍ എന്ന ഇന്നത്തെ കലണ്ടര്‍ അംഗീകരിച്ചതു്. gregorian calendar വഴി നടപ്പായ മറ്റൊരു പരിഷ്കാരം ജനുവരി ഒന്നിനെ വര്‍ഷാരംഭമായി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണു്. അതിനു് മുന്‍പു് പുതുവര്‍ഷാരംഭം ചിലര്‍ക്കു് ഡിസംബര്‍ 25, ചിലര്‍ക്കു് ജനുവരി ഒന്നു്, ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ മാര്‍ച്ച്‌ 25 (1752- വരെ) ഒക്കെയായിരുന്നു.

കലണ്ടറിനും, കലണ്ടറിലെ ചില പ്രത്യേകദിനങ്ങള്‍ക്കുമൊക്കെ അസാധാരണത്വവും, ദൈവികത്വവും ഒക്കെ നല്‍കുന്നതില്‍ വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല എന്നു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള ചരിത്രപരമായ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു് നല്ലതാണെന്നു് തോന്നുന്നതുകൊണ്ടാണു് ഇതിവിടെ കുറിക്കുന്നതു്.

കലണ്ടര്‍ വര്‍ഷത്തില്‍നിന്നു് വിരുദ്ധമായി, ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ വര്‍ഷമെന്നതു്, ഭൂമി അതിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ ഒരു പ്രത്യേക പോയിന്റില്‍ തിരിച്ചെത്താന്‍ എടുക്കുന്ന സമയമാണു്. ഈ റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റ്‌ നിശ്ചയിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വര്‍ഷത്തിന്റെ ദൈര്‍ഘ്യത്തില്‍ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ വരും. പൊതുവേ മൂന്നു് റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റുകള്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടു്. സൂര്യനും ഭൂമിയും ഒരു പ്രത്യേക നക്ഷത്രവുമായി ചേര്‍ന്നുവരുന്ന ഒരു പോയിന്റിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കുന്ന വര്‍ഷമാണു് sidereal year. (നക്ഷത്രം എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള sidus എന്ന Latin പദത്തില്‍നിന്നും) ദൈര്‍ഘ്യം 365 ദിവസം, 6 മണിക്കൂര്‍, 9 മിനിട്ട്‌ 9,5 സെക്കന്റ്‌.

സൂര്യനില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു രേഖയുമായി ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ടു് 90 ഡിഗ്രിയില്‍ (ലംബം) ആവുന്നതു് (ഇതു് വര്‍ഷത്തില്‍ രണ്ടു് പ്രാവശ്യം സംഭവിക്കുന്നു) റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റ്‌ ആക്കുന്നതാണു് tropical year. ദൈര്‍ഘ്യം 365 ദിവസം, 5 മണിക്കൂര്‍, 48 മിനിട്ട്‌ 46 സെക്കന്റ്‌. അച്ചുതണ്ടിനെ ആധാരമാക്കുന്നതിനാല്‍, കാലങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലെ വര്‍ഷം tropical year-നു് തുല്യമാണു്.

മൂന്നാമത്തെ റെഫറന്‍സ്‌ പോയിന്റ്‌ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ ഭൂമി സൂര്യനോടു് ഏറ്റവും അടുത്തുവരുന്ന perihelion ആണു്. ഈ പോയിന്റ്‌ പക്ഷേ ഭൂമി ചലിക്കുന്ന ദിശയില്‍ സാവധാനം നീങ്ങുന്നതിനാല്‍, anomalistic year എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ വര്‍ഷമാണു് ദൈര്‍ഘ്യമേറിയതു്. (365 ദിവസം, 6 മണിക്കൂര്‍, 13 മിനിട്ട്‌ 53 സെക്കന്റ്‌.)

 
 

മുദ്രകള്‍: , , ,

മലയില്‍നിന്നു് ചാട്ടം

Basejumping
(മരണത്തെ ഭയക്കാത്തവര്‍)

1. മാനസികമായ തയ്യാറെടുപ്പു്.
(അടുത്ത ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ അന്ത്യനിമിഷങ്ങളാവാം!)

2. ചാട്ടം
ഇനി ഒരു ‘പിന്നോട്ടു്’ സാദ്ധ്യമല്ല.

3. പൂര്‍ണ്ണസ്വതന്ത്രമായ വീഴ്ച്ച.

4. പാരച്യൂട്ട് തുറക്കേണ്ട നിമിഷം തെറ്റിയാല്‍…!!

5. എല്ലാം ഭംഗിയായി. ഇനി അടുത്ത വട്ടം…

ചിത്രങ്ങള്‍: video edited.

 

മുദ്രകള്‍: ,

ജ്യോതിഷം ഒരു ശാസ്ത്രമോ?

ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ മാതാവു് എന്നു് വിളിക്കാവുന്ന ഗണിതശാസ്ത്രം പണിതുയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നതു് ചില സ്വയംസിദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ (axioms) അടിസ്ഥാനത്തിലാണു്. ഉദാഹരണത്തിനു്, real numbers-ന്റെ commutativity, associativity മുതലായവ. higher mathematics-ല്‍ ഇവക്കു് ചില അപവാദങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍പ്പോലും, അടിസ്ഥാന റെഫറന്‍സ്‌ ഫ്രെയിമില്‍ intuitively സ്ഥാപിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ അതില്‍ത്തന്നെ നിഷേധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നു് വന്നാല്‍ ഗണിതശാസ്ത്രത്തിനു് നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല. നിഗമനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏതൊരു ആദര്‍ശവും, ഏതൊരു തത്വശാസ്ത്രവും, ആ നിഗമനങ്ങള്‍ ഖണ്ഡിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അര്‍ത്ഥശൂന്യമാവുന്നു, അവയ്ക്കു് അസ്തിത്വാര്‍ഹത ഇല്ലാതാവുന്നു. relativity-യുടെ ലോകത്തില്‍ ന്യൂട്ടോണിയന്‍ ഫിസിക്സ്‌ നിലനില്‍ക്കുന്നതു് നിബന്ധനകള്‍ക്കു് വിധേയമായാണു്. ആ നിബന്ധനകള്‍ക്കുള്ളിലേ അതിനെ നീതീകരിക്കാനാവൂ. ജ്യോതിഷം ആധാരമാക്കുന്ന വസ്തുതകള്‍ അടിസ്ഥാനനിബന്ധന എന്ന നിലയില്‍ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ ഒരു ശാസ്ത്രമെന്ന പദവിക്കു് അതിനു് അര്‍ഹതയുണ്ടാവില്ല. ഈ വസ്തുതയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ വേണം ജ്യോതിഷം ഒരു ശാസ്ത്രമോ അല്ലയോ എന്നു് പരിശോധിക്കേണ്ടതു്.

ജ്യോതിഷം എന്നതുകൊണ്ടു് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു്, മനുഷ്യജീവിതങ്ങളുടെ ഗതിവിഗതികളെ, പ്രത്യേകിച്ചും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും വിധിയെ, ഭാവിജീവിതത്തെ, ‘ഗ്രഹനിലയുടെ’ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ പ്രവചിക്കുന്ന ‘ശാസ്ത്ര’ത്തെയാണു്. (കൈനോട്ടവും മുഖലക്ഷണം പറയലുമെല്ലാം ഇതിന്റെ വകഭേദങ്ങള്‍ മാത്രം!) ഭൂമിയും അതില്‍ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരും, വാനഗോളങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന, പ്രപഞ്ചം എന്ന പൊതുവിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണെന്നും, അതിനുള്ളിലെ താളംതെറ്റലുകള്‍ ഭൂമിയേയും, തദ്വാരാ മനുഷ്യരുടെ ഭൂമിയിലെ നിലനില്‍പിനെയും ബാധിക്കുമെന്നുമുള്ള യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മറ്റൊരു കാര്യമാണു്. കാലങ്ങള്‍ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതിനും, കാലാവസ്ഥയെ പഠിക്കുന്നതിനുമൊക്കെ ഗ്രഹങ്ങളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നതും, ജ്യോതിഷം വഴി ജന്മസമയത്തുതന്നെ ജാതകത്തിലൂടെയോ മറ്റോ, മനുഷ്യരുടെ വിവാഹവും മരണവുമൊക്കെ പ്രവചിക്കുന്നതും രണ്ടും രണ്ടായി കാണേണ്ട കാര്യങ്ങളാണു്. ആദ്യത്തേതു് ഗണിതം, രണ്ടാമത്തേതു് ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടിയുള്ള വേഷം കെട്ടു്, അഥവാ കച്ചവടം.

മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ അനിശ്ചിതത്വത്തില്‍ ഒരു വലിയ കച്ചവടസാദ്ധ്യത മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടു്. ലോട്ടറിയില്‍ ജയിക്കാം, തോല്‍ക്കാം. ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കുന്ന ലക്ഷങ്ങളുടെ പണമാണു് കുന്നുകൂടി ചുരുക്കം ചില പോക്കറ്റുകളില്‍ എത്തിച്ചേരുന്നതു്. പങ്കെടുക്കുന്ന ആര്‍ക്കും ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ വിജയശ്രീലാളിതനാവാം എന്ന statistical possibility ലോട്ടറിയെ ആകര്‍ഷണീയമാക്കുമ്പോള്‍, ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കാനും എടുക്കാതിരിക്കാനുമുള്ള മനുഷ്യരുടെ അവകാശം അതിനെ കുറ്റവിമുക്തവുമാക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആരു് ജയിച്ചാലും തോറ്റാലും എപ്പോഴും ജയിക്കുന്ന ചിലരാണു് ലോട്ടറി നടത്തുന്നവരും, ഏജന്റന്മാരും! തെരുവിലൂടെ നടന്നു് അതു് വില്‍ക്കുന്നവരാണു് ഇക്കൂട്ടരുടെ ‘പണിയായുധങ്ങള്‍’. ഏതു് മതവും, ഏതു് ജ്യോതിഷവും, ഏതു് ഹസ്തരേഖാ’ശാസ്ത്ര’വും, ഏതു് ഗൗളി’ശാസ്ത്ര’വും പണിതുയര്‍ത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു്, ഭാവിയുടെ അനിശ്ചിതത്വം മൂലം, ഭാഗ്യത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാനുള്ള മനുഷ്യരുടെ ‘നൈസര്‍ഗ്ഗികം’ എന്നു് വേണമെങ്കില്‍ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന വാസനയിലാണു്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഭാഗ്യക്കുറിയുടെ കമ്പോളാടിസ്ഥാനത്തിലെ ഘടകങ്ങള്‍ ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഇവയിലോരോന്നിലും ദര്‍ശിക്കാന്‍ കഴിയും. ഇവിടെ പക്ഷേ നമ്മുടെ വിഷയം ജ്യോതിഷമാണു്.

ഇന്നത്തേതുപോലെ ടെലസ്കോപ്പുകളോ മറ്റു് ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങളോ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലത്തു് വാനഗോളങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള മനുഷ്യരുടെ ധാരണകള്‍ അങ്ങേയറ്റം അപൂര്‍ണ്ണവും അപക്വവുമായിരുന്നു എന്നു് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. “എവിടെ ‘ആരോഗ്യമുണ്ടോ’ അവിടെ ‘ലൈഫ്ബോയ്‌’ കുഞ്ഞാഞ്ഞയുമുണ്ടു്” എന്നപോലെ, എവിടെ അജ്ഞതയുണ്ടോ അവിടെയൊക്കെ അജ്ഞതയെ മുതലെടുക്കുന്നവരുമുണ്ടായിരുന്നു. വാങ്ങാന്‍ ആളുണ്ടെങ്കില്‍ വില്‍പനക്കാരും. demand and supply!

പണ്ടത്തേപ്പോലെ തന്നെ ഇന്നും നഗ്നമായ നേത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടു് ‘തെളിഞ്ഞ’ രാത്രികളില്‍ ആകാശത്തേക്കു് നോക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍ കാണുന്നതു് ഏതാനും ആയിരം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മാത്രമാണു്. അതേസമയം ഇന്നു്, ഏകദേശം പതിനായിരം കോടി ഗാലക്സികളും, അവയിലോരൊന്നിലും പതിനായിരം കോടി നക്ഷത്രങ്ങളും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഭയാനകമായ അപാരതയാണു് പ്രപഞ്ചമെന്നു് മനുഷ്യര്‍ മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞു. VLT = (Very Large Telescope) എന്ന എട്ടു് മീറ്റര്‍ വീതം വ്യാസമുള്ള, ഒറ്റയൊറ്റയായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും, അതുപോലെതന്നെ, കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാം വഴി പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചു് 120 മീറ്റര്‍ വരെ ആക്കാന്‍ കഴിയുന്നതുമായ, നാലു് reflector telescope-കളാണു് ഇന്നു് ‘വിശ്രമമില്ലാതെ’ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കു് നോക്കി നക്ഷത്രലോകത്തെപ്പറ്റി പുതിയ പുതിയ അറിവുകള്‍ മനുഷ്യനു്നല്‍കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു്. അതിലും വലിയ ഒരു telescope നിര്‍മ്മാണത്തിലുമാണു്.

(നക്ഷത്രലോകത്തെപ്പറ്റിയുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ മാറാന്‍ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ മതി. ഒന്നാമത്തെ ചിത്രം നഗ്നനേത്രങ്ങള്‍ക്കു് കാണാന്‍ കഴിയുന്ന orion constellation. രണ്ടാമത്തെ ചിത്രം VLT വഴി എടുത്ത അതിന്റെ ‘അടി’ഭാഗത്തിന്റെ ചിത്രം.)

ചിത്രം-1

ചിത്രം-2

അതായതു്, ജ്യോതിഷം പരിഗണനക്കെടുക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങളുടെ എണ്ണം ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ ‘അഞ്ചയലക്കത്തു്’ പോലും എത്തുന്നതല്ല. പ്രപഞ്ചവികാസം, black hole, dark matter, dark energy മുതലായവയെപ്പറ്റി മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണു് ഭേദം. വ്യക്തിജീവിതത്തിലെ വിധിവിശേഷങ്ങളെ ഗ്രഹനില നോക്കി മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നു് വാദത്തിനുവേണ്ടി സമ്മതിച്ചാല്‍ തന്നെ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വാധീനം എന്നതില്‍ എല്ലാ ‘ഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കും’, എല്ലാ വാനഗോളങ്ങള്‍ക്കും, അതുപോലെതന്നെ, മറ്റു് വാനപ്രതിഭാസങ്ങള്‍ക്കും പങ്കുണ്ടാവണം. അതോ, അവയ്ക്കൊന്നും വലിയ ‘ആള്‍സ്വാധീനശക്തി’ ഇല്ലെന്നാണോ?

പുരാതന ജ്യോതിഷത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ‘ഗ്രഹങ്ങള്‍’ ആയിരുന്നല്ലോ (Sunday, Monday)! ആഴ്ച്ചയിലെ ഏഴു് ദിവസങ്ങള്‍ക്കു് അന്നു് ‘അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന’ ഗ്രഹങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ നല്‍കുകയായിരുന്നു. ചില ഭാഷകളില്‍ ഇന്നും ആ പേരുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നുമുണ്ടു്. ‘കോടാനുകോടി’ എന്നു് പറയാമെന്നല്ലാതെ, കൃത്യമായി നക്ഷത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം എത്രയെന്നു് പറയാന്‍ പോലും ഇതുവരെ നമുക്കു് കഴിയില്ലെന്നിരിക്കെ, അവയ്ക്കോരോന്നിനും എത്ര ‘ഗ്രഹങ്ങള്‍’ ഉണ്ടെന്നു് പറയാന്‍ സാധിക്കുന്നതെങ്ങനെ? ഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കു് മനുഷ്യരില്‍ സ്വാധീനമുണ്ടെങ്കില്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കു് എത്ര കൂടുതല്‍!

ഏതെങ്കിലും ഒരു കുഞ്ഞാണ്ടിയില്‍ ഈ നക്ഷത്രകോടികള്‍ക്കുള്ള സ്വാധീനം കണക്കുകൂട്ടി പറയാന്‍ ഒരു കണിയാനു് കഴിയുമെങ്കില്‍ “അമ്പമ്പട രാഭണാ” എന്നു് അത്ഭുതപ്പെട്ടു് അന്തം വിട്ടു് കുന്തം വിഴുങ്ങി പന്തം കൊളുത്തി സിന്ദാബാദ്‌ വിളിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനാവുമെന്നു് സത്യമായിട്ടും എനിക്കു് തോന്നുന്നില്ല.

 
1 അഭിപ്രായം

Posted by on ഫെബ്രുവരി 20, 2008 in ജ്യോതിഷം, ശാസ്ത്രം

 

മുദ്രകള്‍: , ,