വൃദ്ധയായ ഒരു സ്ത്രീ ട്രാം വേയിലേക്കു്‌ കയറുന്നതിനിടയില്‍ കാല്‍ വഴുതി മഞ്ഞില്‍ വീണുപോകുന്നു. സ്വന്തശക്തിയാല്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ കഴിയാതെ വീണിടത്തുതന്നെ കിടക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയെ സഹായിക്കാതെ ധാരാളം പേര്‍ ആ വഴിയേ കടന്നുപോയി. അവസാനം ഒരുവന്‍ വന്നു്‌ അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു. ആ നിമിഷത്തില്‍ അതുവരെ എവിടെയോ മറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്ന ഒരുവന്‍ ആ രക്ഷകനു്‌ ആശംസാവചനങ്ങളുമായി അവിടേയ്ക്കു്‌ ചാടിവീണുകൊണ്ടു്‌ പറഞ്ഞു: “അവസാനം ഇതാ മാന്യനായ ഒരു മനുഷ്യന്‍! ഈ സ്ത്രീയെ ആരെങ്കിലും രക്ഷപെടുത്തുമോ എന്നറിയാനായി ഞാന്‍ അപ്പുറത്തു്‌ കാത്തുനില്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടു്‌ കുറെ നേരമായി. താങ്കളാണു്‌ ആദ്യമായി അതുപോലൊരു സല്‍പ്രവൃത്തിക്കു്‌ തുനിഞ്ഞതു്‌.”

മറ്റുള്ളവരെക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ടവന്‍ എന്ന ഒരുതരം അഹങ്കാരം മൂലം സ്വന്തമായി ഒരു ചെറുവിരല്‍ പോലും അനക്കാതെ, മറ്റുള്ളവരുടെ മേല്‍ ന്യായാധിപതി ചമഞ്ഞു്‌ സ്തുതിയും അധിക്ഷേപവും ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കുന്നതുവഴി നാട്യത്തില്‍ മാത്രം സാമൂഹ്യബോധം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥമായ സാമൂഹ്യബോധത്തെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നവരാണു്‌. ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവത്തിലെ മറ്റു്‌ ദുഷ്പ്രവണതകളെ മൂടിവയ്ക്കാനായി അവന്‍ എടുത്തണിയുന്ന വ്യാജസാമൂഹികബോധത്തിന്റെ മൂടുപടം അഴിച്ചു്‌ മാറ്റിയാലേ ആ വ്യക്തിയെ സംബന്ധിച്ചു്‌ ശരിയായ ഒരു വിധിനിര്‍ണ്ണയത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ കഴിയുകയുള്ളു. പെരുമാറ്റത്തില്‍ ഈ വിധത്തിലുള്ള  വഞ്ചനകള്‍ സാദ്ധ്യമാണെന്നതിനാല്‍ ഒരു വ്യക്തിയുടെ സാമൂഹികബോധത്തിന്റെ മൂല്യനിര്‍ണ്ണയത്തെ അതു്‌ പ്രയാസമേറിയതാക്കുന്നു. ഇതുപോലുള്ള സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ശരിയായ ഒരു വിധിനിര്‍ണ്ണയം സാദ്ധ്യമാവാന്‍ ‘സാര്‍വ്വലൗകികം’ എന്നു്‌ വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു നിലപാടു്‌ ആവശ്യമാണു്‌. ഒരു വ്യക്തിമനഃശാസ്ത്രജ്ഞനെസംബന്ധിച്ചു്‌ യൂണിവേഴ്സല്‍ ആയ ഈ നിലപാടു്‌ ആകമാനസമൂഹത്തിന്റെ പ്രയോജനമാണു്‌, പൊതുവിന്റെ ക്ഷേമമാണു്‌.

ഓരോരുത്തര്‍ക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വഭാവത്തിലേക്കു്‌ ചുഴിഞ്ഞുനോക്കാന്‍ ശേഷിയുള്ള ദൃഷ്ടികള്‍ ലഭിക്കുന്ന ഒരവസ്ഥയിലേക്കു്‌ വളരാന്‍ മനുഷ്യരാശിക്കു്‌ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കു്‌ മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്നും സ്വയം കൂടുതല്‍ സുരക്ഷിതരാക്കാന്‍ ആവുമായിരുന്നു എന്നു്‌ മാത്രമല്ല, അതുവഴി മറ്റുള്ളവരുടെ ജോലി പ്രയാസമേറിയതും തന്മൂലം ഒട്ടും ലാഭകരമല്ലാത്തതും ആവുമായിരുന്നു. തന്മൂലം അത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ അക്കൂട്ടര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവുകയും ചെയ്യും. അത്തരം മനുഷ്യരുടെ അധീശത്വപരിശ്രമങ്ങളുടെ മുഖംമൂടി അപ്പോള്‍ അഴിഞ്ഞുവീഴുകയല്ലാതെ ഗത്യന്തരമില്ല.

സ്വഭാവം ഒരു സാമൂഹികസംജ്ഞയാണു്‌. ജീവിതകര്‍ത്തവ്യങ്ങളുമായുള്ള വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനില്‍ മാനസികമായി മുന്നിട്ടു്‌ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക പ്രകടനരൂപമാണു്‌ സ്വഭാവവിശേഷം. സാമൂഹ്യജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടല്ലാതെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവത്തെപ്പറ്റി പരാമര്‍ശിക്കുന്നതില്‍ ഒരര്‍ത്ഥവുമില്ല. മാനസികമായ ഒരു പ്രസ്താവനയാണു്‌, തന്റെ ചുറ്റുപാടുകളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പെരുമാറ്റരീതികളാണു്‌, സാമൂഹ്യബോധവുമായി പങ്കുചേര്‍ന്നു്‌ നിറവേറ്റപ്പെടുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രശംസാദാഹത്തിന്റെ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശകരേഖയാണു്‌ സ്വഭാവം. അധീശത്വം, ശക്തി, മറ്റുള്ളവരെ തോല്പിക്കാനുള്ള ദാഹം മുതലായ ലക്ഷ്യങ്ങളാലാണു്‌ ഒരു മനുഷ്യന്റെ പെരുമാറ്റരീതികള്‍ നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതു്‌. ഈ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ ഒരുവന്റെ ലോകദര്‍ശനം, അവന്റെ പദവിന്യാസരീതി, അവന്റെ ജീവിതമാതൃക മുതലായവയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു, അവന്റെ സ്വഭാവഗതിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

അധികം പുനര്‍ചിന്തയുടെ ആവശ്യമില്ലാതെ, ഏതു്‌ സന്ദര്‍ഭത്തിലും തന്റേതായ വ്യക്തിത്വത്തെ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഉതകുന്നവിധം ഒരു മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശകരേഖപോലെ മനുഷ്യനോടു്‌ പറ്റിച്ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ഒരുതരം അച്ചുകൂടമാണു്‌ സ്വഭാവഗുണം. പലരും ധരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ജന്മസിദ്ധമായി ലഭിക്കുന്ന ഒന്നല്ല സ്വഭാവഗുണങ്ങള്‍. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രതിഭാസത്തെ പുറകോട്ടു്‌ പരിശോധിച്ചാല്‍ അവന്റെ ജീവിതാരംഭദിനത്തില്‍ എത്തുമെന്നതിനാല്‍ സ്വഭാവഗുണങ്ങള്‍ ജന്മസിദ്ധമാണെന്ന തോന്നല്‍ ഉണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമാണു്‌. ഒരു കുടുംബത്തിനും, ഒരു ജനത്തിനും, ഒരു വര്‍ഗ്ഗത്തിനുമെല്ലാം പൊതുവായ സ്വഭാവഗുണങ്ങള്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്നതിന്റെ കാരണം ഒരോരുത്തരും മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്നും കണ്ടും പഠിച്ചും പകര്‍ത്തിയും അവ സ്വായത്തമാക്കുന്നതുകൊണ്ടാണു്‌. ഒരുവന്‍ സംശയാലു ആയിരിക്കുന്നതും കുറ്റകൃത്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതുമെല്ലാം ജന്മസിദ്ധമായ സ്വഭാവഗുണമാണെന്ന ധാരണ അടിസ്ഥാനരഹിതമാണു്‌. ചില കുടുംബങ്ങളില്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു്‌ ക്രിമിനലുകളെ കാണാനാവുന്നതിന്റെ കാരണം കീഴ്വഴക്കങ്ങളും, ജീവിതവീക്ഷണങ്ങളും ചീത്തയായ ഉദാഹരണങ്ങളുമെല്ലാം കൈകോര്‍ത്തു്‌ ഒത്തൊരുമിച്ചാണു്‌ നീങ്ങുന്നതു്‌ എന്നതാണു്‌. ഉദാഹരണത്തിനു്‌, മോഷണം ഒരു ജീവിതസാദ്ധ്യത ആണെന്ന തോന്നല്‍ അതുപോലുള്ള സാഹചര്യങ്ങളില്‍ വളരുന്ന കുട്ടികളില്‍ രൂപമെടുക്കാം. മനുഷ്യരുടെ അധീശത്വപരിശ്രമങ്ങള്‍ക്കും ഇതു്‌ ബാധകമാണു്‌. മൂടുപടമണിഞ്ഞു്‌ മുന്നേറുന്ന അതുപോലുള്ള മേല്‍ക്കോയ്മാപരിശ്രമങ്ങളുടെ പാതയില്‍ ഏറ്റവും ദുര്‍ഘടമായ സമയങ്ങളും അതീവ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ അവസരങ്ങളുമൊക്കെ നേരിടേണ്ടിവരുമ്പോള്‍ പോലും ഓരോ തലമുറയും അതിന്റെ പൂര്‍വ്വികരില്‍ നിന്നും ഏറ്റെടുത്ത സ്വഭാവഗുണങ്ങള്‍ മാറ്റമൊന്നുമില്ലാതെ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ബദ്ധശ്രദ്ധരായിരിക്കും.

ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവനിര്‍ണ്ണയം ഒരിക്കലും ശാരീരികമായ അടിത്തറകളില്‍ മാത്രമോ, ചുറ്റുപാടുകളില്‍ മാത്രമോ, വളര്‍ത്തലില്‍ മാത്രമോ അധിഷ്ഠിതമായ പ്രതിഭാസങ്ങളില്‍ പരിമിതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ളതാവാതെ, ഒരു മനുഷ്യന്‍ എന്ന നിലയില്‍ അവന്റെ മുഴുവന്‍ വ്യക്തിത്വവും പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അത്തരം വിലയിരുത്തലുകളില്‍ ഗൗരവതരമായ പാളിച്ചകള്‍ സംഭവിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത ചെറുതല്ല. മനുഷ്യജ്ഞാനത്തിലേക്കുള്ള ഈ മാര്‍ഗ്ഗം സ്വീകരിക്കാനും വിപുലീകരിക്കാനും നമുക്കു്‌ കഴിഞ്ഞാല്‍, അതു്‌ അവനവനെപ്പറ്റി ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ജ്ഞാനത്തിലൂടെ സാദ്ധ്യമാവുമെന്നു്‌ സ്വയം ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താനും ആ വഴി പിന്‍തുടരാനും നമുക്കു്‌ സാധിച്ചാല്‍, അതുവഴി മറ്റുള്ളവരെ, പ്രത്യേകിച്ചും കുഞ്ഞുങ്ങളെ, സഫലമായി സ്വാധീനിക്കാനും, അങ്ങനെ, ഒരു ഇരുണ്ട കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്നും വരുന്നതിന്റെ പേരില്‍, അവരുടെ ജീവിതം അന്ധമായ വിധിനിയോഗത്തിനു്‌ വിധേയമായി എന്നാളും ദുര്‍ഭാഗ്യത്തില്‍ കുരുങ്ങിക്കിടക്കാനോ, അതുപോലൊരു അവസ്ഥയിലേക്കു്‌ വഴുതിവീഴാനോ ഇടയാവാതെ രക്ഷപെടുത്താന്‍ നമുക്കു്‌ കഴിയും. ഇതു്‌ നടപ്പില്‍ വരുത്താനായാല്‍, മാനവസംസ്കാരം മുന്നോട്ടു്‌ വയ്ക്കുന്നതു്‌ നിര്‍ണ്ണായകമായ ഒരു ചുവടായിരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം വേണ്ട. അതുവഴി വളര്‍ന്നുവരുന്നതു്‌ സ്വന്തം വിധിയുടെ കര്‍ത്താവു്‌ മറ്റാരുമല്ല, തങ്ങള്‍തന്നെയാണെന്നു്‌ ബോദ്ധ്യമുള്ള ഒരു പുതിയ തലമുറയായിരിക്കും.

(ആല്‍ഫ്രെഡ് ആഡ്‌ലെറുടെ ‘മനുഷ്യജ്ഞാനം’ എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും)

1. യേശുവിന്റെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്പിനെപ്പറ്റി മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം പറയുന്നതു്‌:

“ശബ്ബത്ത് കഴിഞ്ഞു ആഴ്ചവട്ടത്തിന്റെ ഒന്നാം ദിവസം വെളുക്കുമ്പോൾ മഗ്ദലക്കാരത്തി മറിയയും മറ്റെ മറിയയും കല്ലറ കാണ്മാൻ ചെന്നു. പെട്ടെന്നു്‌ വലിയോരു ഭൂകമ്പം ഉണ്ടായി; കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു്‌ ഇറങ്ങിവന്നു, കല്ല് ഉരുട്ടിനീക്കി അതിന്മേൽ ഇരുന്നിരുന്നു. അവന്റെ രൂപം മിന്നലിന്നു്‌ ഒത്തതും അവന്റെ ഉടുപ്പു്‌ ഹിമംപോലെ വെളുത്തതും ആയിരുന്നു. കാവൽക്കാർ അവനെ കണ്ടു്‌ പേടിച്ചു്‌ വിറച്ചു്‌ മരിച്ചവരെപ്പോലെ ആയി. ദൂതൻ സ്ത്രീകളോടു്‌: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെ നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നു്‌ ഞാൻ അറിയുന്നു; അവൻ ഇവിടെ ഇല്ല; താൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; അവൻ കിടന്ന സ്ഥലം വന്നുകാണ്മിൻ. അവൻ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽനിന്നു്‌ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നു വേഗം ചെന്നു്‌ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറവിൻ; അവൻ നിങ്ങൾക്കു്‌ മുമ്പെ ഗലീലെക്കു്‌ പോകുന്നു; അവിടെ നിങ്ങൾ അവനെ കാണും; ഞാൻ നിങ്ങളോടു്‌ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു്‌ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ വേഗത്തിൽ ഭയത്തോടും മഹാസന്തോഷത്തോടും കൂടി കല്ലറ വിട്ടു്‌ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു്‌ അറിയിപ്പാൻ ഓടിപ്പോയി. എന്നാൽ യേശു അവരെ എതിരേറ്റു: “നിങ്ങൾക്കു വന്ദനം” എന്നു പറഞ്ഞു; അവർ അടുത്തുചെന്നു്‌ അവന്റെ കാൽ പിടിച്ചു്‌ അവനെ നമസ്കരിച്ചു. യേശു അവരോടു്‌: “ഭയപ്പെടേണ്ട; നിങ്ങൾ പോയി എന്റെ സഹോദരന്മാരോടു്‌ ഗലീലെക്കു്‌ പോകുവാൻ പറവിൻ; അവിടെ അവർ എന്നെ കാണും” എന്നു പറഞ്ഞു.” (മത്തായി 28: 1 – 10)

2. യേശുവിന്റെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്പിനെപ്പറ്റി മര്‍ക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നതു്‌:

ശബ്ബത്ത് കഴിഞ്ഞശേഷം മഗ്ദലക്കാരത്തി മറിയയും യാക്കോബിന്റെ അമ്മ മറിയയും ശലോമയും ചെന്നു്‌ അവനെ പൂശേണ്ടതിന്നു്‌ സുഗന്ധവർഗ്ഗം വാങ്ങി. ആഴ്ചവട്ടത്തിന്റെ ഒന്നാം നാൾ അതികാലത്തു്‌ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ അവർ കല്ലറെക്കൽ ചെന്നു: കല്ലറയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നു്‌ നമുക്കു്‌ വേണ്ടി ആർ കല്ല് ഉരുട്ടിക്കളയും എന്നു്‌ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു. അവർ നോക്കിയാറെ കല്ല് ഉരുട്ടിക്കളഞ്ഞതായി കണ്ടു; അതു്‌ ഏറ്റവും വലുതായിരുന്നു. അവർ കല്ലറെക്കകത്തു്‌ കടന്നപ്പോൾ വെള്ളനിലയങ്കി ധരിച്ച ഒരു ബാല്യക്കാരൻ വലത്തു്‌ ഭാഗത്തു്‌ ഇരിക്കുന്നതു്‌ കണ്ടു്‌ ഭ്രമിച്ചു. അവൻ അവരോടു്‌: ഭ്രമിക്കേണ്ടാ; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട നസറായനായ യേശുവിനെ നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നു; അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു; അവൻ ഇവിടെ ഇല്ല; അവനെ വെച്ച സ്ഥലം ഇതാ. നിങ്ങൾ പോയി അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടും പത്രൊസിനോടും: അവൻ നിങ്ങൾക്കു മുമ്പെ ഗലീലെക്കു്‌ പോകുന്നു എന്നു്‌ പറവിൻ; അവൻ നിങ്ങളോടു്‌ പറഞ്ഞതുപോലെ അവിടെ അവനെ കാണും എന്നു്‌ പറവിൻ എന്നു്‌ പറഞ്ഞു. അവർക്കു്‌ വിറയലും ഭ്രമവും പിടിച്ചു്‌ അവർ കല്ലറ വിട്ടു്‌ ഓടിപ്പോയി; അവർ ഭയപ്പെടുകയാൽ ആരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ ആഴ്ചവട്ടത്തിന്റെ ഒന്നാം നാൾ രാവിലെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിട്ടു്‌ താൻ ഏഴു്‌ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കിയിരുന്ന മഗദലക്കാരത്തി മറിയെക്കു്‌ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷനായി. അവൾ ചെന്നു്‌ അവനോടുകൂടെ ഇരുന്നവരായി ദുഃഖിച്ചും കരഞ്ഞുംകൊണ്ടിരുന്നവരോടു്‌ അറിയിച്ചു. അവൻ ജീവനോടിരിക്കുന്നു എന്നും അവൾ അവനെ കണ്ടു എന്നും അവർ കേട്ടാറെ വിശ്വസിച്ചില്ല. പിന്നെ അവരിൽ രണ്ടുപേർ നാട്ടിലേക്കു്‌ പോകുമ്പോൾ അവൻ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ അവർക്കു്‌ പ്രത്യക്ഷനായി. അവർ പോയി ശേഷമുള്ളവരോടു്‌ അറിയിച്ചു; അവരുടെ വാക്കും അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല. പിന്നത്തേതിൽ പതിനൊരുവർ ഭക്ഷണത്തിന്നിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ അവർക്കു്‌ പ്രത്യക്ഷനായി, തന്നെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവനായി കണ്ടവരുടെ വാക്കു്‌ വിശ്വസിക്കായ്കയാൽ അവരുടെ അവിശ്വാസത്തെയും ഹൃദയ കാഠിന്യത്തെയും ശാസിച്ചു. (മര്‍ക്കോസ് 16: 1 – 14)

3. യേശുവിന്റെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്പിനെപ്പറ്റി ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നതു്‌:

അരിമത്യ എന്നൊരു യെഹൂദ്യപട്ടണക്കാരനായി നല്ലവനും നീതിമാനും ദൈവരാജ്യത്തെ കാത്തിരുന്നവനുമായ യോസേഫ് എന്നൊരു മന്ത്രി — അവൻ അവരുടെ ആലോചനെക്കും പ്രവൃത്തിക്കും അനുകൂലമല്ലായിരുന്നു — പീലാത്തൊസിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു യേശുവിന്റെ ശരീരം ചോദിച്ചു, അതു്‌ ഇറക്കി ഒരു ശീലയിൽ പൊതിഞ്ഞു്‌ പാറയിൽ വെട്ടിയിരുന്നതും ആരെയും ഒരിക്കലും വെച്ചിട്ടില്ലാത്തതുമായ കല്ലറയിൽ വെച്ചു. അന്നു്‌ ഒരുക്കനാൾ ആയിരുന്നു, ശബ്ബത്തും ആരംഭിച്ചു. ഗലീലയിൽ നിന്നു്‌ അവനോടുകൂടെ പോന്ന സ്ത്രീകളും പിന്നാലെ ചെന്നു്‌ കല്ലറയും അവന്റെ ശരീരം വെച്ച വിധവും കണ്ടിട്ടു്‌ മടങ്ങിപ്പോയി സുഗന്ധവർഗ്ഗവും പരിമളതൈലവും ഒരുക്കി; കല്പന അനുസരിച്ചു്‌ ശബ്ബത്തിൽ സ്വസ്ഥമായിരുന്നു. (ലൂക്കോസ് 23: 50 – 56)

അവർ ഒരുക്കിയ സുഗന്ധവർഗ്ഗം എടുത്തു്‌ ആഴ്ചവട്ടത്തിന്റെ ഒന്നാം ദിവസം അതികാലത്തു്‌ കല്ലറെക്കൽ എത്തി, കല്ലറയിൽ നിന്നു്‌ കല്ല് ഉരുട്ടിക്കളഞ്ഞതായി കണ്ടു. അകത്തു്‌ കടന്നാറെ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ ശരീരം കണ്ടില്ല. അതിനെക്കുറിച്ചു്‌ അവർ ചഞ്ചലിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മിന്നുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച രണ്ടു്‌ പുരുഷാന്മാർ അരികെ നില്ക്കുന്നതു്‌ കണ്ടു. ഭയപ്പെട്ടു്‌ മുഖം കുനിച്ചു്‌ നില്ക്കുമ്പോൾ അവർ അവരോടു്‌: നിങ്ങൾ ജീവനുള്ളവനെ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ അന്വേഷിക്കുന്നതു്‌ എന്തു്‌? അവൻ ഇവിടെ ഇല്ല ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു; മുമ്പെ ഗലീലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ അവൻ നിങ്ങളോടു്‌: മനുഷ്യപുത്രനെ പാപികളായ മനുഷ്യരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചു ക്രൂശിക്കയും അവൻ മൂന്നാം നാൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കയും വേണം എന്നു പറഞ്ഞതു്‌ ഓർത്തുകൊൾവിൻ എന്നു്‌ പറഞ്ഞു. അവർ അവന്റെ വാക്കു്‌ ഓർത്തു, കല്ലറ വിട്ടു്‌ മടങ്ങിപ്പോയി പതിനൊരുവർ മുതലായ എല്ലാവരോടും ഇതു്‌ ഒക്കെയും അറിയിച്ചു. അവർ ആരെന്നാൽ മഗ്ദലക്കാരത്തി മറിയ, യോഹന്നാ, യാക്കോബിന്റെ അമ്മ മറിയ എന്നവർ തന്നേ. അവരോടുകൂടെയുള്ള മറ്റു സ്ത്രീകളും അതു്‌ അപ്പൊസ്തലന്മാരോടു്‌ പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കു്‌ അവർക്കു വെറും കഥപോലെ തോന്നി; അവരെ വിശ്വസിച്ചില്ല. എന്നാൽ പത്രൊസ് എഴുന്നേറ്റു കല്ലറെക്കൽ ഓടിച്ചെന്നു്‌ കുനിഞ്ഞു നോക്കി, തുണി മാത്രം കണ്ടു, സംഭവിച്ചതെന്തെന്നു്‌ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു്‌ മടങ്ങിപ്പോന്നു. (ലൂക്കോസ് 24: 1 – 12)

4. യേശുവിന്റെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്പിനെപ്പറ്റി യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം പറയുന്നതു്‌:

ആഴ്ചവട്ടത്തിൽ ഒന്നാം നാൾ മഗ്ദലക്കാരത്തി മറിയ രാവിലെ ഇരുട്ടുള്ളപ്പോൾ തന്നേ കല്ലറെക്കൽ ചെന്നു്‌ കല്ലറവായ്ക്കൽ നിന്നു്‌ കല്ല് നീങ്ങിയിരിക്കുന്നതു്‌ കണ്ടു. അവൾ ഓടി ശിമോൻ പത്രൊസിന്റെയും യേശുവിന്നു്‌ പ്രിയനായ മറ്റെ ശിഷ്യന്റെയും അടുക്കൽ ചെന്നു: കർത്താവിനെ കല്ലറയിൽ നിന്നു്‌ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; അവനെ എവിടെ വെച്ചു എന്നു്‌ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല എന്നു്‌ അവരോടു്‌ പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ടു്‌ പത്രൊസും മറ്റെ ശിഷ്യനും പുറപ്പെട്ടു്‌ കല്ലറെക്കൽ ചെന്നു. ഇരുവരും ഒന്നിച്ചു്‌ ഓടി; മറ്റെ ശിഷ്യൻ പത്രൊസിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഓടി ആദ്യം കല്ലെറക്കൽ എത്തി; കുനിഞ്ഞുനോക്കി ശീലകൾ കിടക്കുന്നതു്‌ കണ്ടു; അകത്തു്‌ കടന്നില്ലതാനും. അവന്റെ പിന്നാലെ ശിമോൻ പത്രൊസും വന്നു്‌ കല്ലറയിൽ കടന്നു്‌ ശീലകൾ കിടക്കുന്നതും അവന്റെ തലയിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന റൂമാൽ ശീലകളോടുകൂടെ കിടക്കാതെ വേറിട്ടു്‌ ഒരിടത്തു്‌ ചുരുട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. ആദ്യം കല്ലെറക്കൽ എത്തിയ മറ്റെ ശിഷ്യനും അപ്പോൾ അകത്തു്‌ ചെന്നു്‌ കണ്ടു്‌ വിശ്വസിച്ചു. അവൻ മരിച്ചവരിൽ നിന്നു്‌ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതാകുന്നു എന്നുള്ള തിരുവെഴുത്തു്‌ അവർ അതുവരെ അറിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ശിഷ്യന്മാർ വീട്ടിലേക്കു്‌ മടങ്ങിപ്പോയി. എന്നാൽ മറിയ കല്ലെറക്കൽ പുറത്തു്‌ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു നിന്നു. കരയുന്നിടയിൽ അവൾ കല്ലറയിൽ കുനിഞ്ഞുനോക്കി. യേശുവിന്റെ ശരീരം കിടന്നിരുന്ന ഇടത്തു്‌ വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച രണ്ടു ദൂതന്മാർ ഒരുത്തൻ തലെക്കലും ഒരുത്തൻ കാൽക്കലും ഇരിക്കുന്നതു്‌ കണ്ടു. അവർ അവളോടു്‌: സ്ത്രീയേ, നീ കരയുന്നതു്‌ എന്തു്‌ എന്നു്‌ ചോദിച്ചു. എന്റെ കർത്താവിനെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; അവനെ എവിടെ വെച്ചു എന്നു്‌ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല എന്നു്‌ അവൾ അവരോടു്‌ പറഞ്ഞു. ഇതു പറഞ്ഞിട്ടു്‌ അവൾ പിന്നോക്കം തിരിഞ്ഞു, യേശു നില്ക്കുന്നതു്‌ കണ്ടു; യേശു എന്നു്‌ അറിഞ്ഞില്ല താനും.
യേശു അവളോടു്‌: സ്ത്രീയേ, നീ കരയുന്നതു്‌ എന്തു്‌? ആരെ തിരയുന്നു എന്നു്‌ ചോദിച്ചു. അവൻ തോട്ടക്കാരൻ എന്നു്‌ നിരൂപിച്ചിട്ടു്‌ അവൾ: യജമാനനേ, നീ അവനെ എടുത്തുകൊണ്ടു്‌ പോയി എങ്കിൽ അവനെ എവിടെ വെച്ചു എന്നു്‌ പറഞ്ഞുതരിക; ഞാൻ അവനെ എടുത്തു്‌ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കൊള്ളാം എന്നു്‌ അവനോടു്‌ പറഞ്ഞു. യേശു അവളോടു്‌: മറിയയേ, എന്നു്‌ പറഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞു്‌ എബ്രായഭാഷയിൽ: റബ്ബൂനി എന്നു്‌ പറഞ്ഞു; അതിന്നു്‌ ഗുരു എന്നർത്ഥം. യേശു അവളോടു്‌: എന്നെ തൊടരുതു്‌; ഞാൻ ഇതുവരെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കയറിപ്പോയില്ല; എങ്കിലും നീ എന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു്‌: എന്റെ പിതാവും നിങ്ങളുടെ പിതാവും എന്റെ ദൈവവും നിങ്ങളുടെ ദൈവവുമായവന്റെ അടുക്കൽ ഞാൻ കയറിപ്പോകുന്നു എന്നു്‌ അവരോടു്‌ പറക എന്നു്‌ പറഞ്ഞു. മഗ്ദലക്കാരത്തി മറിയ വന്നു്‌ താൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു എന്നും അവൻ ഇങ്ങനെ തന്നോടു്‌ പറഞ്ഞു എന്നും ശിഷ്യന്മാരോടു അറിയിച്ചു. (യോഹന്നാന്‍ 20: 1 – 18)