പോസ്റ്റ്‌ കാണുകയും വായിക്കുകയും അതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ആശയം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്ത എല്ലാവർക്കും നന്ദി. താലിബാൻ എന്ന ഒരു കാട്ടാളവൃന്ദം ഒരു സമൂഹത്തിലെ അവശവിഭാഗത്തോടു് കാണിക്കുന്ന അനീതിയും ക്രൂരതയുമാണു് ഇവിടെ വിഷയം. അതു് തെറ്റോ ശരിയോ എന്നു് തെളിച്ചു് പറയാൻ മതവും വേണ്ട, ദൈവവും വേണ്ട. മനുഷ്യത്വം മാത്രം മതി. അതിലേക്കു് ഇസ്ലാമിനെ വലിച്ചിഴക്കുന്നവർ തന്നെയാണു് അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഇസ്ലാമിന്റെ തലയിൽ വച്ചുകെട്ടുന്നതു്. അവരെ സംബന്ധിച്ചു് ഇസ്ലാം ഒരു പരിഹാരമല്ല, പ്രശ്നമാണു്. അതു് അവർ സ്വയം പരിഹരിക്കേണ്ട കാര്യമാണു്.

പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ, ബ്ലോഗിലെ ഇസ്ലാം പ്രതിനിധികളിൽ നിന്നും താലിബാനെ വച്ചു് ഇസ്ലാമിനെ അളക്കരുതു് എന്ന രീതിയിലുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ വന്നു. അത്തരം ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എനിക്കു് താത്പര്യമോ സമയമോ ഇല്ലെന്നു് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാലും അതു് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തവരുടെ കമന്റുകൾക്കു് എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ ഒരു പരസ്യപ്പലകയാക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. മതം ഭ്രാന്തായി മാറിയവരുമായി ഒരു ചർച്ചക്കു് ഞാൻ തയ്യാറാവാത്തതു് മറുപടി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടോ, അസഹിഷ്ണുതകൊണ്ടോ അല്ല, എന്റെ വിലപ്പെട്ട സമയം ഇത്തരക്കാരുമായി ചർച്ച ചെയ്തു് നഷ്ടപ്പെടുത്തരുതെന്നു് അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണു്. ഒരു പ്രയോജനവുമില്ലാതെ നൂറുകണക്കിനു് കമന്റുകൾ എഴുതി സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയവരിൽ പെട്ടെന്നു് ഓർമ്മവരുന്ന മൂന്നു് വ്യക്തികൾ ജബ്ബാർ മാഷും, സൂരജും, കാളിദാസനുമാണു്. ‘വിശ്വാസിയുടെ പോക്കറ്റിലെ ദൈവം’ എന്ന എന്റെ ഒരു പോസ്റ്റിലൂടെ ഞാനും കുറെ ഏറെ സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. പറയുന്ന വിഷയം പറഞ്ഞു് തീർക്കാൻ അനുവദിക്കാനുള്ള ക്ഷമയോ, പറയുന്ന വിഷയത്തിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള കഴിവോ ഇല്ലാത്തവരുമായി ഒരു ചർച്ചകൊണ്ടു് പ്രയോജനമൊന്നുമില്ല. അത്തരക്കാർക്കു് അവർ വളരെ ജ്ഞാനികളായി തോന്നുന്നതിനാൽ, എത്രവട്ടം പറഞ്ഞാലും അവരുടെ വഴിയേ പോകാതെ, അങ്ങോട്ടു് ചെന്നില്ലെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ടു് വന്നു് കൊഞ്ഞനം കുത്താൻ അവർക്കു് ഉളുപ്പൊന്നുമില്ല. അവരെ അകറ്റിനിർത്താൻ എപ്പോഴെങ്കിലും അവരുടെ ശരിപ്പേരു് പറഞ്ഞു് വിളിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റു് മാർഗ്ഗമൊന്നുമില്ല. “തൂമ്പയെ തൂമ്പ എന്നു് വിളിച്ചാൽ തൂമ്പക്കു് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല” എന്നൊരു ഇംഗ്ലണ്ടുകാരൻ പണ്ടു് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, തൂമ്പയെ തൂമ്പ എന്നല്ലാതെ എന്തു് വിളിക്കാൻ?

ഈ ലോകത്തിൽ നിലവിലിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വെള്ളം ചേർക്കാതെ അറിയാനുള്ള അവകാശം മനുഷ്യർക്കുണ്ടു്. ഇന്നത്തെ വിവരസാങ്കേതികവിദ്യക്കു് രണ്ടായിരമോ, ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറോ വർഷങ്ങൾ പഴക്കം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിനോ ഇസ്ലാമിനോ രൂപമെടുക്കാൻ ആവില്ലായിരുന്നു എന്നതു് ഒരു കേവലസത്യമാണു്. ഇന്നു് കാലം മാറി. ഏതെങ്കിലും ഒരു മൊല്ലയോ ബിഷപ്പോ പറയുന്നതു് മാത്രമല്ല ഇന്നു് അറിവു് നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ. ആദിസ്ഫോടനത്തിലെ വെടിയൊച്ചയും പുകയുമൊക്കെ ഒരുപക്ഷേ ഇന്നും ലോകത്തിലെ തൊണ്ണൂറു് ശതമാനം ആളുകളും മുഖവിലക്കെടുത്തെന്നുവരും. പക്ഷേ, എല്ലാവരും അതിനു് തയ്യാറാവുമെന്നു് കരുതരുതു്. അവർ എണ്ണത്തിൽ വളരെ പരിമിതമാണെന്നതു് ശരിയാണു്.

സഹിഷ്ണുതയെപ്പറ്റി തത്വചിന്തകൻ കാൾ പൊപ്പർ ഒരു നല്ല വാചകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടു്: “സമ്പൂർണ്ണമായ സഹിഷ്ണുത നമ്മൾ അസഹിഷ്ണുക്കളിലേക്കു് കൂടി വ്യാപിപ്പിച്ചാൽ, സഹിഷ്ണുതാപരമായ ഒരു സാമൂഹികവ്യവസ്ഥിതിയെ അസഹിഷ്ണുക്കളുടെ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രതിരോധിക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറാവാതിരുന്നാൽ, സഹിഷ്ണുക്കളും അതോടൊപ്പംതന്നെ അവരുടെ സഹിഷ്ണുതയും അസഹിഷ്ണുക്കളാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയാവും ഫലം”. അസഹിഷ്ണുണതയെ അസഹിഷ്ണുത കൊണ്ടേ നേരിടാൻ ആവൂ.

“മാ ഫക്കർ” പ്രയോഗത്തെപ്പറ്റി:
MA Bakar-ൽ നിന്നും MA Fakar-ലേക്കുള്ള ദൂരം ഒരക്ഷരം മാത്രമാണു്. ഇതുപോലൊരു വശക്കേടു് ആ പേരിനു് ഉണ്ടെന്നു് അല്ലാഹു ഒരു ഉത്തമവിശ്വാസിയെ പറഞ്ഞു് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടതായിരുന്നു. എന്തു ചെയ്യാൻ? അങ്ങേർക്കും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം വലിയ പിടിയില്ല. ശൂന്യാകാശഗവേഷണവും, ശ്യാമദ്രവ്യവും, ശ്യാമഎനർജിയും, തമോഗർത്തവും, ക്വാണ്ടം ഫിസിക്സും, റിലേറ്റിവിറ്റിയും എല്ലാം കൂടി അങ്ങേരുടെ തലയിലും ഒതുങ്ങാതായി. പിന്നെ ഓരോരുത്തനൊക്കെ ബ്ലോഗ്‌ ID തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലും കൂടി ഇടപെടണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ദൈവസാദ്ധ്യമായ കാര്യമല്ല.

ഗൂഗിൾ വന്നശേഷം ആർക്കും ഒരു ID ഉണ്ടാക്കി ബ്ലോഗിൽ തത്വചിന്തകനാവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ, ഇരട്ടവാലൻ ‘അരിസ്റ്റോട്ടിൽ’ എന്നോ പാറ്റ ‘പ്ലാറ്റോ’ എന്നോ ID ഉണ്ടാക്കി ബ്ലോഗ്‌ തുടങ്ങിയതുകൊണ്ടു് ചിന്തകൻ ആവുമെന്നു് കരുതാൻ വയ്യ. അരിസ്റ്റോട്ടിലോ പ്ലാറ്റോയോ വിചാരിച്ചാലും ഇരട്ടവാലനേയും പാറ്റയേയും അതു് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാനാവുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. ചിന്തകരല്ലാത്ത സാധാരണ മനുഷ്യരായ നമ്മളെങ്കിലും പ്രായോഗികമായി ചിന്തിക്കണമല്ലോ!

തന്നെ തന്നെ