RSS

ദിനം‌പ്രതിയുള്ള ശേഖരങ്ങള്‍: ഡിസംബര്‍ 29, 2007

കുഞ്ഞാടിന്റെ ആസനത്തിലെ കൃമിയെപ്പറ്റി

“മദ്യപാനി, മാനസികരോഗി, തെരുവുവേശ്യ എന്നീ മൂന്നു് വിഭാഗങ്ങള്‍ നമ്മളോടു് എങ്ങനെ പെരുമാറിയാലും, ഒരുപക്ഷേ തുണിപൊക്കി കാണിച്ചാല്‍ തന്നെയും, പിന്നീടു് ആ ഭാഗത്തേക്കു് തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ, കാണാത്ത ഭാവത്തില്‍ സ്ഥലം വിടുന്നതാണു് അന്തസ്സുള്ളവര്‍ക്കു് അനുയോജ്യം” എന്നു് ഞാന്‍ ഗുരുതുല്യം ബഹുമാനിച്ചിരുന്ന ഒരു വ്യക്തി ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞതോര്‍മ്മിക്കുന്നു. അന്നേ തന്നെ വാര്‍ദ്ധക്യത്തിലെത്തിയിരുന്ന ആ മാന്യദേഹം ഇന്നു് ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ ഈ മൂന്നു് വിഭാഗവും ഒരുമിച്ചുചേര്‍ന്ന “ദൈവമക്കള്‍” എന്നൊരു സങ്കരവര്‍ഗ്ഗം കൂടി ലോകത്തിലുണ്ടു് എന്നു് അദ്ദേഹത്തോടു് ഞാന്‍ പറഞ്ഞേനെ! ആദ്യത്തെ മൂന്നുവിഭാഗത്തില്‍, മദ്യപാനിയേയും, മാനസികരോഗിയേയും ചികിത്സിച്ചു് ഭേദമാക്കാം. തെരുവുവേശ്യ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയില്‍ പലപ്പോഴും സ്വന്ത കുറ്റത്താലല്ല വന്നുപെടുന്നതു് എന്നതിനാല്‍ അനുയോജ്യമായ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ അവളെയും രക്ഷപെടുത്താം. പക്ഷേ, തങ്ങളുടെ സഹായമില്ലെങ്കില്‍ ദൈവം “കിടപ്പിലായിപ്പോകും” എന്നു് കരുതി ദൈവത്തെ രക്ഷിക്കാന്‍ മനുഷ്യരോടു് വിശുദ്ധയുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ “സേനാനായകന്മാരെ” ചികിത്സിച്ചുപോലും രക്ഷപെടുത്താനാവില്ല. കാരണം, ആവശ്യത്തിനു് വെളിച്ചം ലഭിക്കാത്ത photographic plate-നു് തുല്യമായ അവരുടെ തലച്ചോറിനെ ചികിത്സി‍ച്ചോ, മറ്റു് വിധത്തിലോ നന്നാക്കാനാവില്ല. യാതൊരു വിവരവുമില്ലെങ്കിലും, “വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങളേ” അവര്‍ക്കു് വേണ്ടൂ. അവര്‍ “വലിയവരില്‍ വലിയവനായ” ദൈവത്തിന്റെ ആളുകളാണല്ലോ! ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളുമായി അവര്‍ക്കെന്തു് ബന്ധം? ഗോതമ്പപ്പം മനുഷ്യമാംസമാണെന്നു് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടു് ചവക്കാതെ വിഴുങ്ങുമ്പോള്‍ തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങാതെ അല്‍പം വീഞ്ഞുകൂടി അതു് മനുഷ്യരക്തമാണെന്നു് വിശ്വസിച്ചു് കുടിക്കാന്‍ മടിക്കാത്ത ഈ വര്‍ഗ്ഗത്തിനു് ശാസ്ത്രമെന്നാല്‍ “ഈനാംപേച്ചിയോ മരപ്പട്ടിയോ” എന്നറിയില്ലെങ്കിലും, ഐന്‍സ്റ്റൈനും ന്യൂട്ടണുമൊക്കെയേ വേണ്ടൂ! പൊതുതെരുവില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു് ദൈവനാമത്തില്‍ വഴിപോക്കരെ തുണിപൊക്കി കാണിക്കുകയും ചെയ്യും! ലജ്ജ, നാണം, തൊലി എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മാനസികാവസ്ഥ എന്നാല്‍ എന്തെന്നു് മനുഷ്യര്‍ക്കു് അറിയില്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ എന്തും ചെയ്യും! ഒഴിവായി പോകേണ്ടവര്‍ വഴിയാത്രക്കാരാണു്.

സ്വയം സ്വതന്ത്രമാക്കി വിജ്ഞാനവിഹായസ്സിലേക്കു് പറന്നുയരാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ആധുനിക മനുഷ്യബുദ്ധിയെ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ദൈവമക്കളുടെ ചില അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ “പറഞ്ഞാല്‍ അപ്പന്‍ അമ്മയെ കൊല്ലും, പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അപ്പന്‍ പട്ടിയിറച്ചി തിന്നേണ്ടിവരും” എന്ന അവസ്ഥയിലെ ധര്‍മ്മസങ്കടം! (“മനുഷ്യമാംസം തിന്നുകയും, മനുഷ്യരക്തം കുടിക്കുകയും” ചെയ്യുന്നവര്‍ പട്ടിയിറച്ചി തിന്നുന്നതിലും അപാകത കാണണമെന്നില്ലെങ്കിലും!) ധര്‍മ്മസങ്കടം എന്നാല്‍, ഇത്തരം ദൈവമക്കള്‍ ഒരുപക്ഷേ മനസ്സിലാക്കിയേക്കാവുന്നതുപോലെ ധര്‍മ്മം കൊടുക്കുന്നതിലെ സങ്കടമല്ല, വേദങ്ങളിലും, ഗീതങ്ങളിലും ഗാഥകളിലുമൊക്കെ ഇടക്കിടെ മുഴങ്ങുന്ന സാക്ഷാല്‍ മാനുഷികധര്‍മ്മത്തിന്റെ സങ്കടം! വിവിധ വിജ്ഞാനശാഖകളില്‍ ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിലും പരിക്ഷീണരാവാതെ, പരീക്ഷണങ്ങളും നിരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തി മനുഷ്യന്റെ അന്തര്‍നേത്രങ്ങളിലെ തിമിരം മാറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞരും ബുദ്ധിജീവികളും കൈവരിക്കുന്ന ഓരോ നേട്ടങ്ങള്‍ക്കുമനുസരിച്ചു് ഓരോ ചുവടു് പുറകോട്ടു് മാറിനിന്നു് കൊഞ്ഞനം കാണിക്കുന്ന, ബൗദ്ധിക-സാംസ്കാരികനിലവാരത്തില്‍ ഇന്നും “കൂമ്പാളക്കോണകപ്രായം” കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത, ദൈവസംരക്ഷകരും ലോകരക്ഷിതാക്കളുമായി സ്വയം അവരോധിച്ചിരിക്കുന്ന, ചില “തുത്തുകുണുക്കിപ്പക്ഷികളുടെ” ജല്‍പനങ്ങള്‍ മനസ്സിലുണര്‍ത്തുന്ന ധര്‍മ്മസങ്കടം!

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചലനാത്മകത അഭംഗുരം നിലനിര്‍ത്തുകയെന്ന ഉത്തരവാദിത്വം ദൈവത്തില്‍ നിന്നും നേരിട്ടു് ഏറ്റെടുത്തു് അതിനുവേണ്ടി പകല്‍മുഴുവനും, പിന്നെ സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെയും ഇടതടവില്ലാതെ തുത്തുകള്‍ കുണുക്കി ആഗോളവും, അതിഗോളവുമായ മഹാവിപത്തുകളില്‍ നിന്നും പ്രപഞ്ചത്തേയും, പിന്നെ “തുണിയുടുത്തും, തുണിയഴിച്ചും” ആടുന്ന കുഞ്ഞാടുകളേയും രക്ഷപെടുത്തുകയെന്ന ഭഗീരഥപ്രയത്നത്തില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗമാണല്ലോ തുത്തുകുണുക്കിപ്പക്ഷികള്‍! ഈ “വിശുദ്ധ ചന്തികള്‍” അവരുടെ കൃമിപിടിച്ച ആസനം നിരന്തരം കുണുക്കിയില്ലെങ്കില്‍ എന്തായിരുന്നേനെ ലോകത്തിന്റെ ഗതി എന്നു് ചിന്തിക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ!

കത്തനാരുടെ “കാക്കാലവേഷത്തിനൊത്ത” കസവുടയാടയുടെ അടിത്തൊങ്ങലില്‍ പൊടി പുരളാതിരിക്കാന്‍ ആസനത്തോടൊട്ടിനിന്നു് കാപ്പയുടെ അടിവശം പൊക്കിപ്പിടിക്കാനും, തിരുമേനിയുടെ തിരുമുഖത്തു് വെയിലും മഴയുമേല്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ഇടതുവശത്തുനിന്നു് കുട പിടിച്ചുകൊടുക്കാനും, മേദസ്സും വിയര്‍പ്പും കലര്‍ന്ന സ്വന്തദുര്‍ഗ്ഗന്ധത്തില്‍ പിതാവു് ശ്വാസം മുട്ടി ചാവാതിരിക്കാന്‍ വലതുവശത്തുനിന്നു് നിരന്തരം വിശറികൊണ്ടു് വീശിക്കൊടുക്കാനും, വിശുദ്ധശരീരത്തിന്റെ മടക്കുകളില്‍ നിന്നുയരുന്ന കാരുണ്യത്തിന്റെ ഈര്‍പ്പമുള്ള വിടക്കിന്റെ വിഷക്കാറ്റേറ്റു് രോമഹര്‍ഷം കൊള്ളാനും, അതോടൊപ്പം ദൈവാനുഗ്രഹത്താല്‍ തനിക്കു് മാത്രം ലഭിച്ച ഈ അസുലഭ അവസരത്തില്‍ അഭിമാനം കൊള്ളാനും, ആനന്ദാശ്രു പൊഴിക്കാനും, അതിനു് അര്‍ഹത ലഭിക്കാതിരുന്ന “തെണ്ടിപ്പരിഷകളുടെ” നേരെ പുച്ഛം കലര്‍ന്ന നേത്രശരങ്ങള്‍ വര്‍ഷിക്കാനും “ഭാഗ്യം” ലഭിക്കുന്ന ഒരു സാദാ മുട്ടുകുത്തിവിശ്വാസിക്കു് അതിലുപരിയായി നേടാന്‍ ഒരു കാര്യം മാത്രമേയുള്ളു: ഹിമാലയത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെ തുമ്പത്തു് കയറിനിന്നു് ഇതുവരെ ഒരു കഴുതയും കാമം കരഞ്ഞുതീര്‍ത്തിട്ടില്ലാത്ത അത്ര ഉച്ചത്തില്‍ സകല ലോകവും കേള്‍ക്കെ “സ്തോത്രം കര്‍ത്താവേ, ഹാലേലുയ്യ” എന്നു് വിളിച്ചു് കൂവി നാലു് വളിയും വിട്ടു് തന്നെത്താന്‍ നെഞ്ചത്തു് തല്ലി ചാവുക! ഭൂമിയില്‍ എവറസ്റ്റിന്റെ തലയോളം ദൈവത്തോടു് അടുത്തുനില്‍ക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്ഥാനവുമില്ല. അവിടെ നിന്നു് പുറപ്പെട്ടാല്‍ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളില്‍ ദൈവസന്നിധിയില്‍ എത്തിച്ചേരാം. അതില്‍പരം മുട്ടില്‍ മുട്ടുകുത്തിന്റെ തഴമ്പുള്ള ഒരു വിശ്വാസിക്കു് എന്തുവേണം?

“മഹാപുരോഹിതനോടു് ഇങ്ങനെയോ മറുപടി പറയുന്നതു്?” എന്ന “അതിഗഹനമായ” ചോദ്യം ചോദിച്ചുകൊണ്ടു് യേശുവിന്റെ കന്നത്തടിക്കുകയും, ഒപ്പം “എങ്ങനെയുണ്ടു് പിതാവേ ഞാന്‍?” എന്ന ഭാവത്തില്‍ നക്കാപ്പിച്ചക്കുവേണ്ടി മഹാപുരോഹിതനെ ഒളികണ്ണിട്ടു് നോക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മീയമന്ദബുദ്ധികള്‍! പക്ഷേ വാല്‍മാക്രികള്‍ക്കു് ചെളിക്കുണ്ടിനപ്പുറമുള്ള ലോകം അജ്ഞാതമാണല്ലോ! അങ്ങനെയൊരു ലോകത്തെപ്പറ്റി സൂചിപ്പിക്കാന്‍ ആരെങ്കിലും ശ്രമിച്ചാല്‍ മതി, അവനെ വാല്‍മാക്രികള്‍ ഒന്നടങ്കം “ഹാലേലുയ്യ” മുഴക്കി ആട്ടിയോടിക്കുകയും ദൈവനാമത്തില്‍ വിജയഭേരി മുഴക്കുകയും ചെയ്യും!

സാഹചര്യങ്ങള്‍ മനുഷ്യനെ അടിമയാക്കിത്തീര്‍ക്കാം. പക്ഷേ തന്റെ അടിമത്തത്തില്‍നിന്നും മോചനം പ്രാപിക്കാനാവും വ്യക്തിത്വമുള്ള ആരുടെയും ശ്രമം. അതേസമയം ആത്മാവില്‍ അടിമകളായി ജനിക്കുന്നവര്‍ സ്വന്തം അടിമത്വത്തില്‍ ആനന്ദിക്കുന്നവരായിരിക്കും. ആരുടെയെങ്കിലും മുന്നില്‍ മുട്ടുമടക്കുന്നതിലാണു് അവരുടെ ജന്മസാഫല്യം. അവരുടെ ദയനീയമായ ഈ അവസ്ഥയിലേക്കു് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നവരെല്ലാം അവരുടെ ശത്രുക്കളും! സ്വയം മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിവില്ല; പറഞ്ഞു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരെ പുച്ഛവും! ഒടേതമ്പുരാനെ മാറാപ്പില്‍ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടിക്കൊണ്ടു് നടക്കുന്ന മഹാന്മാരെ ഉപദേശിക്കാന്‍ യോഗ്യതയുള്ള മനുഷ്യരെവിടെ? സ്വതന്ത്രവ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അന്തസ്സ്‌ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശേഷി അവരുടെ തലച്ചോറിനില്ല. കഷ്ടമാണു്, പക്ഷേ എന്തുചെയ്യാം!? (ഈ ഖണ്ഡിക ഞാന്‍ ea jabbar-ന്റെ സ്നേഹസംവാദം എന്ന ബ്ലോഗിലെ ഒരു പോസ്റ്റിനിട്ട കമന്റാണു്.)

ഇനി, ഈ “ജന്മനാ വിഡ്ഢികളോടു്” മാന്യമായ ഒരു മറുപടി പറയാമെന്നു് കരുതിയാലോ? അതു് അതിനേക്കാള്‍ കഷ്ടം! ചികിത്സയില്ലാത്ത പകര്‍ച്ചവ്യാധികളുടെ രോഗാണുക്കള്‍ തിങ്ങിവിങ്ങുന്ന കഫം പോലെ ഈ നികൃഷ്ടജീവികള്‍ തൂത്തെറിഞ്ഞാലും വിട്ടുപോകാതെ ദേഹത്തില്‍ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യും. മതഭ്രാന്തിന്റെ വിഷവായുവേറ്റു് ശ്വാസം മുട്ടി ചാവാതിരിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ഈ “ആത്മീയചന്തയിലെ കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരെ” വിട്ടു് കഴിയുന്നത്ര ദൂരത്തില്‍ അകന്നു് നിന്നോളൂ! മറ്റൊരു പോംവഴി ഞാന്‍ കാണുന്നില്ല.

 
15അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഡിസംബര്‍ 29, 2007 in പ്രതികരണം

 

മുദ്രകള്‍: ,

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 116 other followers