RSS

Daily Archives: ഓഗസ്റ്റ് 14, 2007

സ്വാതന്ത്ര്യഷഷ്ടിപൂര്‍ത്തി

ഭാരതം ഇന്നു് സാമ്പത്തീകമായും, വ്യാവസായികമായും വളരെ വളര്‍ന്നുകഴിഞ്ഞു. ലോകരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ സാവകാശം അതു് അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പക്ഷേ, ഭാരതീയനോ? ഭാരതത്തിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും ഗത്യന്തരമില്ലാതെ സഹിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാമൂഹികസാഹചര്യങ്ങള്‍ അഭിമാനത്തിനു് വക നല്‍കുന്നവയാണോ? സാമൂഹികപ്രതിഭാസങ്ങളിലെ നേരിയ ചലനങ്ങള്‍ പോലും കാലേകൂട്ടി, മറ്റാരിലും മുന്‍പേ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയേണ്ടവരാണു് സമൂഹത്തിലെ ബുദ്ധിജീവികള്‍, സാഹിത്യകാരന്മാര്‍, കലാകാരന്മാര്‍ മുതലായവരടങ്ങുന്ന സംസ്കാരികനേതൃത്വം. പക്ഷേ, സമൂഹത്തിന്റെ ജീര്‍ണ്ണതയും, വ്യക്തിത്വത്തിനു് സംഭവിക്കുന്ന മൂല്യച്ച്യുതിയും, മനുഷ്യജീവന്‍ പന്താടപ്പെടുന്നതുമൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ അതിന്റെയൊക്കെ സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ്‌ ശേഖരിക്കുകയല്ലാതെ, അവയുടെ പരിഹാരത്തിനു് ആവശ്യമായ ക്രിയാത്മകമായ നടപടികളെപ്പറ്റി അവര്‍ ബോധപൂര്‍വ്വം ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു് സംശയിക്കേണ്ടിവരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി അറുപതു് വര്‍ഷങ്ങള്‍ തികഞ്ഞിട്ടും, മാനസികമായി വളരാന്‍ ഭാരതീയന്‍ എന്തുകൊണ്ടു് അനുവദിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നു് നിഷ്പക്ഷവും, വിമര്‍ശനാത്മകവുമായി ചിന്തിക്കുവാന്‍ സമൂഹത്തെ ഒരുക്കേണ്ടതിന്റെ ചുമതല അവര്‍ക്കല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കാണു്? യഥാസ്ഥിതികതയുടെ വ്യാജപ്രവാചകരില്‍നിന്നും ജനങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാന്‍ അവരല്ലാതെ മറ്റാരാണു് ശ്രമിക്കേണ്ടതു്?

വികേന്ദ്രീകരണം ഇന്നു് പലരും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പദമാണു്. തീര്‍ച്ചയായും വികേന്ദ്രീകരണം ആവശ്യവുമാണു്. പക്ഷേ, അഴിമതിയും, കൈക്കൂലിയും, സ്വജനപക്ഷപാതവുമൊക്കെ ദൈനംദിനജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമെന്നോണം തികഞ്ഞ സ്വാഭാവികതയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു സമൂഹത്തിലെ വികേന്ദ്രീകരണം “കള്ളനെ കാവലേല്‍പ്പിക്കുന്നതിനു്” തുല്യമല്ലേ ആവൂ? ക്രിമിനല്‍സിനെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ പോലും മനസാക്ഷിക്കുത്തു് തോന്നാത്ത ഒരു നാട്ടില്‍ വികേന്ദ്രീകരണം കൊണ്ടു് എന്തു് പ്രയോജനം? സായിപ്പിന്റെ കാലത്തെ കണക്കപ്പിള്ളമാര്‍, സായിപ്പു് ഭാരതീയനു് നല്‍കിയ വിദ്യാഭ്യാസം, സായിപ്പു് ഭാരതത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ച റെയില്‍വേ – ഇവയുടെയെല്ലാം ലക്‍ഷ്യം, കൂടുതലും കുറവുമില്ലാതെ, സായിപ്പിന്റെ നേട്ടങ്ങള്‍ ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതു് മാത്രമായിരുന്നു. ഭാരതീയനെ അടിച്ചമര്‍ത്തി ചൂഷണം ചെയ്യാന്‍ സായിപ്പു് നിര്‍മ്മിച്ച നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ഇന്നും തലയില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഭാരതീയര്‍ വിരളമല്ല. ഭാരതീയന്റെ ഭാഗധേയം ഇന്നു് അവന്റെ കയ്യില്‍ത്തന്നെയാണു്. അവന്‍ ശൂന്യാകാശം വരെ കയ്യടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു! പക്ഷേ, തന്റെ ഗൃഹപാഠം ചെയ്യാന്‍, സ്വന്തം മുറ്റം അടിച്ചുവാരാന്‍ അവനു് കഴിയുന്നില്ല! സമൂഹത്തെ കാലാനുസൃതമായി വളര്‍ത്തിയെടുക്കേണ്ട “നാടുവാഴികളിലും” അധികാരികളിലും അധികപങ്കും അവര്‍ ചെയ്യുന്ന ജോലിയോടു് ആത്മാര്‍ത്ഥത കാണിക്കുന്നവരല്ലെന്നു് മാത്രമല്ല, എന്താണു് തങ്ങളുടെ ജോലി എന്നതിനെപ്പറ്റിപ്പോലും വലിയ ഗ്രാഹ്യമൊന്നും ഇല്ലാത്തവരാണെന്നതു് ദുഃഖകരമായ ഒരു സത്യം മാത്രമാണു്. തന്മൂലം ജനങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ തികച്ചും ന്യായമെങ്കിലും, മേലാളന്മാരുടെ കടുംപിടുത്തങ്ങളും സ്വാര്‍ത്ഥതല്‍പര്യങ്ങളും മൂലം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന അവകാശങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കാന്‍ വരെ കോടതികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ ഏറെയാണു്. ശരാശരി അന്‍പതോ, അറുപതോ വര്‍ഷം ജീവിച്ചേക്കാവുന്ന ഭാരതീയന്‍ അതില്‍ എത്ര വര്‍ഷം കേസുപറയാനായി നീക്കിവയ്ക്കണം? മനുഷ്യരുടെ നന്മക്കായി നിയമം നിര്‍മ്മിച്ചു് നടപ്പിലാക്കാന്‍ ജനങ്ങള്‍തന്നെ ശമ്പളം നല്‍കി സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തലങ്ങളില്‍ “വാഴിച്ചിരിക്കുന്നവരെ” അവര്‍ ചെയ്യേണ്ട ജോലി എന്തെന്നു് പറഞ്ഞു് മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഗതികേടാണു് ജനങ്ങള്‍ക്കു് പലപ്പോഴുമുള്ളതു്!

മരാമത്തുപണികളോ, മറ്റു് നിര്‍മ്മാണപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളോ നടക്കുന്ന പണിസ്ഥലങ്ങള്‍ അപകടസാദ്ധ്യത വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയാനും, സൂക്ഷിക്കാനും മനുഷ്യരെ സഹായിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ അനുയോജ്യമായ കരുതല്‍നടപടികള്‍ വഴി സുരക്ഷിതമാക്കേണ്ടതു്, ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയതു് എന്നു് പറയേണ്ടുന്ന ഒരാവശ്യമാണു്. അങ്ങനെയുള്ള ബാലപാഠങ്ങള്‍ പോലുമറിയാത്തവരെ കയറൂരിവിട്ടു് മനുഷ്യജീവന്‍ അപകടത്തിലാക്കാന്‍ അനുവദിക്കുന്നതിനെ മനഃപൂര്‍വ്വമുള്ള നരഹത്യ എന്നല്ലേ വിളിക്കേണ്ടതു്? ഇത്തരം അപകടങ്ങള്‍ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നു! മനുഷ്യജീവനു് ഭാരതത്തില്‍ യാതൊരു വിലയുമില്ലാതായി എന്നുണ്ടോ? അതുപോലുള്ള ജോലികള്‍ ചെയ്യുന്ന തൊഴിലാളികളും, അവരുടെ മേലുദ്യോഗസ്ഥരും അതുവഴി സംഭവിക്കാവുന്ന അപകടങ്ങളേപ്പറ്റി ബോധവാന്മാരായിരിക്കണം. അതിനുള്ള പൂര്‍ണ്ണ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ബാദ്ധ്യത അവര്‍ക്കു സമൂഹത്തിനോടുണ്ടു്. സമൂഹത്തിനോടു് ബാദ്ധ്യത ഇല്ലാത്തവരെ ജോലിയില്‍വച്ചു് ചെലവിനുകൊടുത്തു് സംരക്ഷിക്കുവാനുള്ള ഒരു ബാദ്ധ്യതയും ഒരു സമൂഹത്തിനുമില്ല. തന്റെ ജോലി “ഉന്തിയുരുട്ടി” ഒപ്പിക്കാതെ അതിന്റെ എല്ലാവിധ അര്‍ത്ഥത്തിലും വിദഗ്ദ്ധമായി പൂര്‍ത്തീകരിക്കുവാനുള്ള ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഉത്തരവാദിത്തം ജോലിക്കാരനുണ്ടു്. അതിനു് കഴിവോ, മനസ്സോ ഇല്ലാത്തവരെ ജോലിയില്‍നിന്നും പിരിച്ചുവിടാനുള്ള അവകാശവും അധികാരവും അവര്‍ക്കു് ശമ്പളം നല്‍കാന്‍ ഖജനാവു് നിറയ്ക്കുന്ന നികുതിദായകര്‍ക്കുമുണ്ടു്.

യുവ എഴുത്തുകാരുടെ രചനകള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ തലയ്ക്കു് അടി കിട്ടുന്നപോലെ തോന്നുന്നു എന്നു് ഒരു മുതിര്‍ന്ന സാഹിത്യകാരന്‍ ഏതാനും നാള്‍ മുന്‍പു് പറഞ്ഞതു് പത്രത്തില്‍ വായിച്ചു. മനസ്സിലാവാത്തതിന്റെ കുറ്റം എഴുത്തുകാരുടേതു് മാത്രമാവണമെന്നുണ്ടോ? ശാസ്ത്രീയതത്വങ്ങള്‍ ഒരുവനു് മനസ്സിലാവുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതിന്റെ കുറ്റം ശാസ്ത്രത്തിന്റേതാവണമെന്ന നിലപാടിനു് തുല്യമല്ലേ അതു്? “ഞാന്‍ ഇതുവരെ പുളിശ്ശേരിയേ കഴിച്ചിട്ടുള്ളു; എനിക്കതുകൊണ്ടു് ദോഷമൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല; അതുകൊണ്ടു് എരിശ്ശേരി കഴിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും അനുവാദമില്ല” എന്ന ചിന്താഗതിയല്ലേ ഈ നിലപാടിനു് പിന്നില്‍? എനിക്കു് മനസ്സിലാവുന്നില്ല എന്നതു് ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാവുന്നില്ല എന്ന വിധിയെഴുത്തിന്റേയോ, മറ്റാരും അതു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ പാടില്ല എന്ന നിലപാടിന്റേയോ നീതീകരണമായിക്കൂടാ എന്നെനിക്കു് തോന്നുന്നു. പഴയതിനെ അര്‍ഹിക്കുന്ന ബഹുമാനം നല്‍കി ആദരിച്ചുകൊണ്ടു് നവീനതയെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതല്ലേ വളര്‍ച്ച? പുതിയ ആശയങ്ങളും, പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടുകളും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടാതെ ഒരു സമൂഹം വളരുന്നതെങ്ങനെ?

ഏതൊരു സമൂഹത്തിന്റെയും പ്രധാന മൂലധനം വളര്‍ന്നുവരുന്ന തലമുറയാണു്. അവര്‍ക്കു് അന്തസുറ്റ വിദ്യാഭ്യാസം ലഭ്യമാക്കിയാലേ സമൂഹത്തിനു് അവരേക്കൊണ്ടു് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനമുണ്ടാവൂ. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും, മതങ്ങളുടെയും കൈകളിലെ കളിപ്പാവകളാവാന്‍ അവരെ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതു് കഷ്ടമാണു്. കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസമേഖല കച്ചവടം ലക്‍ഷ്യമാക്കുന്നവരുടെ പിടിയില്‍പ്പെട്ടു് കാളച്ചന്തയുടെ നിലവാരത്തിലേക്കു് അധഃപതിക്കുന്നതു് കാണേണ്ടിവരുന്നതു് വേദനാജനകമാണു്. സ്വന്തം മക്കളുടെ ഭാവിയാണു് ഈ വല്യേട്ടന്മാര്‍ ഇട്ടു് പന്താടുന്നതു് എന്നു് മനസ്സിലാക്കാന്‍ പോലും കേരളീയനു് കഴിയുന്നില്ലെന്നുണ്ടോ?

അതുപോലെതന്നെ, ഉത്‌പാദകമായ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയേ സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച സാദ്ധ്യമാവൂ. ഉത്‌പാദനപ്രക്രിയകളുടെ നിജസ്ഥിതി പരിശോധിക്കാന്‍ ഉത്‌പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതു് മുഴുവന്‍ ചെലവഴിച്ചാലും മതിയാവാത്ത അവസ്ഥ അധോഗതിയുടെ ചൂണ്ടുപലകയാണു്. ഉത്‌പാദനാത്മകമല്ലാത്ത തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ ഘട്ടംഘട്ടമായെങ്കിലും ഒരു മിനിമത്തിലേക്കു് കൊണ്ടുവരേണ്ടതു് സാമൂഹികപുരോഗതിക്കു് അനുപേക്ഷണീയമാണു്. ഒരു കുരുക്കഴിച്ചതു് ശരിയായിട്ടായിരുന്നോ എന്നറിയാന്‍ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി ഒന്‍പതുപേര്‍ ആ കുരുക്കു് പരിശോധിക്കേണ്ടിവന്നാല്‍, അതേ കുരുക്കില്‍പെട്ടു് സമൂഹം ശ്വാസം മുട്ടേണ്ടിവരുമെന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും നേടാനാവില്ല. കുരുക്കഴിക്കേണ്ടവനു് അതു് ചെയ്യാന്‍ വേണ്ട വിദഗ്ദ്ധപരിശീലനം നല്‍കിയാല്‍ പരിശോധകരുടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി കുറച്ചു് ഉത്‌പാദനക്ഷമതയും, കാര്യക്ഷമതയും വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നു് ഇന്നു് ആര്‍ക്കാണു് അറിയാത്തതു്?

സ്പീഡ്‌ ലിമിറ്റ്‌ 10 km എന്നു വലിയ ട്രാഫിക്‌ ബോര്‍ഡ്‌ എഴുതിവച്ചാലും സ്പീഡ്‌ കുറയ്ക്കാത്തവര്‍ റോഡില്‍ വേണ്ടത്ര ഉയരത്തില്‍ പൊന്തലുകള്‍ പണിതുവച്ചാല്‍ ആക്സില്‍ ഒടിയാതിരിക്കാനായി മര്യാദയോടെ പതിയെ ഓടിക്കാന്‍ തയ്യാറാവും. അതാണു് പൊതുവേ മനുഷ്യസ്വഭാവം. മനുഷ്യജീവന്‍ ലാഘവബുദ്ധിയോടെ അപകടത്തിലാക്കുന്നവരേയും, സ്വന്തം കാഴ്ചപ്പാടുവഴി ലഭിക്കുന്ന ലോകചിത്രത്തിനു് ആത്യന്തികത്വവും അപ്രമാദിത്വവും നല്‍കി, അതിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ മറ്റുമനുഷ്യരെ വിലയിരുത്തി വിധിയെഴുതുന്നവരെയുമൊക്കെ നല്ലവാക്കു് പറഞ്ഞു് തിരുത്താനാവുമെന്നു് തോന്നുന്നില്ല. അതു് സാദ്ധ്യമായിരുന്നെങ്കില്‍, ദൈവം സ്നേഹമാണെന്നും, അയല്‍ക്കാരനെ നിന്നേപ്പോലെതന്നെ സ്നേഹിക്കണമെന്നുമൊക്കെ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി ക്ഷീണമില്ലാതെ ഉപദേശിക്കുന്ന മതങ്ങള്‍ക്കു് അവരുടെ അനുയായികളെയെങ്കിലും നല്ലവരാക്കാന്‍ കഴിയേണ്ടതായിരുന്നു! പകരം, നിരപരാധികളെ കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ടു് ഭൂമിയില്‍ ദൈവരാജ്യം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരായി മാറുകയായിരുന്നു അവര്‍!

ഭാരതം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഷഷ്ടിപൂര്‍ത്തി ആഘോഷിക്കുന്ന ഈയവസരത്തില്‍ നേട്ടങ്ങള്‍ കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്നതിനോടൊപ്പംതന്നെ സമൂഹത്തിലെ കോട്ടങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യത്തെപ്പറ്റിക്കൂടി ചിന്തിക്കുന്നതു് നല്ലതായിരിക്കുമെന്നു് എനിക്കുതോന്നുന്നു. പ്രത്യാശയാണു് ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ മരിക്കുന്നതു് എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ടു്. തന്മൂലം, പ്രത്യാശ മരിക്കുന്നതിനുമുന്‍പു് പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും കൂടി തയ്യാറായാലേ ചിന്തകൊണ്ടു് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനമുണ്ടാവൂ.

ഈ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ,
ഭാരതം ഭാരതീയനിലൂടെ വളരട്ടെ എന്നാശംസിക്കാനേ എനിക്കു് കഴിയൂ!!!

 
4അഭിപ്രായങ്ങള്‍

Posted by on ഓഗസ്റ്റ് 14, 2007 in പലവക

 

മുദ്രകള്‍:

ദൈവങ്ങള്‍ , അര്‍ദ്ധദൈവങ്ങള്‍ ! (1)

സ്വര്‍ഗ്ഗം എന്ന അത്യുന്നതയില്‍ , താഴെ ഭൂമിയിലെ സാധാരണമനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥകളായ ദാരിദ്ര്യമോ, തീരാരോഗമോ, വാര്‍ദ്ധക്യമോ, ദൈനംദിനജീവിതത്തിലെ മറ്റു് ദീനതകളോ ഒന്നും അറിയേണ്ടതോ, അനുഭവിക്കേണ്ടതോ ആയ ആവശ്യമൊന്നുമില്ലാതെ സുഖമായി വാഴുന്ന, ശുനകന്റേയും, ശൂന്യാകാശത്തിന്റേയുമടക്കം സകലത്തിന്റേയും സ്രഷ്ടാവായ ദൈവമേ! നിന്റെ മാതൃഭാഷ ഏതെന്നു് എനിക്കറിയില്ല. നീ മോശെക്കു് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള്‍ സംസാരിച്ച ഭാഷ എനിക്കു് വശവുമില്ല. ബാബേല്‍ഗോപുരത്തിന്റെ പണി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന കാലത്തു് ആ ഗോപുരം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ മുട്ടിയേക്കുമോ എന്ന ഭയം മൂലം അന്നത്തെ മനുഷ്യര്‍ സംസാരിച്ചിരുന്ന ഏകഭാഷയെ കലക്കി അനേകഭാഷകളാക്കി മാറ്റിയതു് നീയാണു് എന്നതിനാല്‍, പരസ്പരബന്ധപ്പെടലിനു് അനുപേക്ഷണീയമായ ഭാഷ എന്ന മാദ്ധ്യമത്തിന്റെ തലങ്ങളില്‍ നിലവിലിരിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉത്തരവാദി നീ തന്നെയാണു് എന്നു് പറയേണ്ടിവരുന്നതില്‍ ക്ഷമിക്കുക. അമേരിക്കന്‍മോഡല്‍ ജീവിതവുമായി കിടപിടിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത മനുഷ്യജീവിതങ്ങള്‍ ഭൂമിയില്‍നിന്നും അനുസ്യൂതം അപ്രത്യക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇക്കാലത്തു്, സായിപ്പിന്റെ ഭാഷയായ ഇംഗ്ലീഷ്‌ പറയേണ്ടവിധത്തില്‍ പറയാനറിയില്ലെങ്കിലും, പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി God’s own country എന്നും മറ്റും സ്വന്തം നാടിനെപ്പറ്റി, ആത്മപ്രശംസയില്‍ അന്തര്‍ലീനമായ ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം വകവയ്ക്കാതെ, കൊട്ടും കുരവയുമായി കോട്ടുവായിടുന്ന കേരളീയന്റെ സക്ഷാല്‍ മാതൃഭാഷയായ മലയാളത്തില്‍ നീ സംസാരിച്ചതായി ഇതുവരെ എനിക്കറിയില്ല. എങ്കിലും, എന്റെ ഈ മലയാള അക്ഷരനിരകള്‍ ഭാഷാപരമായി മനസ്സിലാക്കുവാനും, ആശയപരമായി അംഗീകരിക്കുവാനും നിനക്കു് കഴിയുമെന്നു് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. എല്ലാം അറിയുന്നവനായ നിനക്കു് ഈ ലോകത്തിലെ മുഴുവന്‍ ഭാഷകളും വശമായിരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം തോന്നുവാന്‍ ഇഹലോകവാസികള്‍ക്കു് എങ്ങനെ കഴിയും? സകല ജീവജാലങ്ങളേയും (അവസാനം സംഹരിക്കുന്നതിനായി!) സൃഷ്ടിച്ചവനും, സംരക്ഷിക്കുന്നവനുമായ നിന്നെ “നീ” എന്നു് വിളിക്കുന്നതിനും, അറിവിന്റെ അറിവായ നിന്റെ അറിവിനായി ഇങ്ങനെ ചിലതു് കുത്തിക്കുറിക്കുവാന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നതിനും എന്നോടു് ക്ഷമിക്കുക. വിശുദ്ധ പൗലോസ്‌ പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, മാനവരാശിക്കു് മുഴുവന്‍ “ആദ്യം” യഹൂദനും, “പിന്നെ” ജാതികള്‍ക്കും നിത്യജീവന്‍ നേടിക്കൊടുക്കുവാനായി (റോമര്‍ 1: 13 – 16) നീ നേരിട്ടു് ജന്മം നല്‍കിയ, നസറായനായ യേശു നിത്യവും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനായി പഠിപ്പിച്ച കര്‍ത്തൃപ്രാര്‍ത്ഥനയിലും “സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, നിന്റെ നാമം പരിശുദ്ധമാക്കപ്പെടേണമേ” എന്നല്ലോ ഞങ്ങള്‍ നിന്നോടു് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതു്. ഈ നശ്വരലോകത്തില്‍, നിന്നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുവാനും, മനുഷ്യരുടെയിടയില്‍ നിന്റെ സുവിശേഷം ഘോഷിക്കുവാനും, മാമൂദീസയും, മനസമ്മതവും, മരണാനന്തരചടങ്ങുകളും മംഗളമായി നടത്തുവാനുമൊക്കെയായി നീ അധികാരം നല്‍കി വാഴിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ മനുഷ്യരൂപമുള്ളവരെങ്കിലും അവരെ നീയെന്നും മറ്റും വിളിക്കാന്‍ പൊതുവേ അവര്‍ അനുവദിക്കാറില്ല എന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണു് ഞാന്‍ ഇതു് പ്രത്യേകം സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്.

ഇവിടെ, ഈ ഭൂമിയില്‍ , ആഫ്രിക്കയിലേയും, ഏഷ്യയിലേയുമൊക്കെ ദരിദ്രരാജ്യങ്ങളില്‍ , ആഹാരത്തിനു് വകയില്ല എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താല്‍ അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങളായി മാറിയ, നിന്റെ സൃഷ്ടി എന്നു് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യര്‍ – കൈക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍വരെ – ആയിരക്കണക്കിനു് ദിനംപ്രതി മരണമടയാറുണ്ടെന്ന വസ്തുത സ്നേഹസ്വരൂപിയായ നീ അറിയുന്നുണ്ടെന്നു് കരുതാന്‍ എനിക്കു് കഴിയുന്നില്ല. ഇസ്രായേല്‍ജനം മിസ്രയിമില്‍ (ഈജിപ്റ്റ്) വിലകൂടാതെ മത്സ്യം, വെള്ളരിക്ക, മത്തങ്ങ, ഉള്ളി, ചുവന്നുള്ളി, ചിറ്റുള്ളി എന്നിവ തിന്നുകൊണ്ടു് ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടും, (സംഖ്യാ. 11: 4 – 6) അവര്‍ അവിടെ അടിമകളായിരുന്നു എന്നതിനാല്‍ നാല്‍പതു് (!) വര്‍ഷം നീണ്ടുനിന്ന ഒരു യാത്രയിലൂടെ അവരെ മോചിപ്പിക്കാനും, മരുഭൂമിയില്‍വച്ചു് അവര്‍ക്കു് വിശന്നപ്പോള്‍ ആകാശത്തില്‍നിന്നും മന്നായും കാടപ്പക്ഷിയും വര്‍ഷിപ്പിച്ചു് അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും തയ്യാറായ ഒരു ദൈവം ഇന്നു് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടു് മുഴുപ്പട്ടിണിക്കാരുടെ നേരെ കണ്ണടയ്ക്കുമെന്നു് കരുതുന്നതെങ്ങനെ? അതുപോലെതന്നെ, ഈ ഭൂമിയില്‍ സാമ്പത്തികവും, സാമൂഹികവുമായ തലങ്ങളില്‍ വാഴുന്ന, ഒരുവശത്തു് ക്രൂരവും, മറുവശത്തു് ദയനീയവുമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ നീ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടും, അനുവദിച്ചുകൊണ്ടുമാണു് സംഭവിക്കുന്നതെന്നു് വിശ്വസിക്കാനുള്ള മടിയുടെ ഫലമായി എന്നില്‍ ഉദിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ സംശയങ്ങള്‍ നിന്നെ അറിയിക്കുവാന്‍ അനുയോജ്യമായ മറ്റു് മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളൊന്നും ഞാന്‍ കാണുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണു് അക്ഷരങ്ങളുടെ ഈ മാര്‍ഗ്ഗം സ്വീകരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചതു്. യഹൂദരുടെ നല്ല നടപ്പിനായി മോശെവഴി നല്‍കപ്പെട്ട പത്തു് കല്‍പനകള്‍ രണ്ടു് കല്‍പലകകളില്‍ സ്വന്തവിരല്‍കൊണ്ടു് അക്ഷരരൂപത്തില്‍ എഴുതിയ നീ ഒരു അക്ഷരവിരോധി ആവുകയില്ല എന്നു് എന്തായാലും എനിക്കു് നിശ്ചയമാണു്. (കല്‍പലകകളിലും, കളിമണ്‍പലകകളിലുമൊക്കെയുള്ള എഴുത്തും, ഓലയിലെഴുത്തും, കടലാസിലെഴുത്തുമൊക്കെക്കടന്നു് അച്ചടിയിലും, കമ്പ്യൂട്ടറിലും, ലേസര്‍പ്രിന്ററിലുമെല്ലാമെത്തിനില്‍ക്കുന്നു നീ സൃഷ്ടിച്ചവരായ മനുഷ്യര്‍ ഇന്നു്!)

ജാതിമത-, വര്‍ഗ്ഗവര്‍ണ്ണ-, തെക്കുവടക്കുഭേദമെന്യേ സകലമനുഷ്യരുടേയും സ്രഷ്ടാവായ നീ എന്റേയും പിതാവായിരിക്കണമല്ലോ. ഒരു മകനു് സ്വന്തം പിതാവുമായി ബന്ധപ്പെടുവാനും, ആശയവിനിമയം നടത്തുവാനും മൂന്നാമതൊരുവന്റെ സഹായം ആവശ്യമില്ല എന്ന എന്റെ വിശ്വാസം നീ ശരിവയ്ക്കുമെന്നു് കരുതുന്നു. മാത്രവുമല്ല, അങ്ങനെയുള്ള മൂന്നാമന്മാരുടെ സഹായം തേടാമെന്നുവച്ചാല്‍പോലും, എനിക്കറിയിക്കുവാനുള്ളതു് അവര്‍ നിന്നെ അറിയിക്കുമോ എന്നും, അറിയിച്ചാല്‍ത്തന്നെ, അവരുടെ സ്വന്തം താല്‍പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുവാനുതകുംവിധം അവയുടെ ഉള്ളടക്കത്തില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുകയില്ല എന്നുള്ളതിനും എന്താണുറപ്പു്? നിന്റേതു് എന്ന പേരില്‍ ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചിരിക്കുന്ന വചനങ്ങള്‍ നീ അരുളിച്ചെയ്തതാണോ എന്നും, അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങള്‍ മനുഷ്യരെ അറിയിക്കുവാന്‍ എന്നെങ്കിലും നീ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നോ എന്നും സത്യത്തില്‍ എനിക്കറിയില്ല. ദൈവം പറയുന്നതും, ദൈവം പറഞ്ഞു എന്നു് പറയുന്നതും തമ്മില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ അന്ധമായ വിശ്വാസമല്ലാതെ, യുക്തിസഹമായ മറ്റു് മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ മനുഷ്യനു് തുറന്നുകൊടുക്കുവാന്‍ എന്തുകൊണ്ടു് സര്‍വ്വശക്തനായ നിനക്കു് കഴിയുന്നില്ല? നീ യഹൂദരുടെയും, ജാതികളുടെയും ഏകദൈവമായ സ്ഥിതിക്കു് (റോമര്‍ 3: 29) ലോകത്തിലെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളില്‍ വ്യത്യസ്ത ദൈവങ്ങളും, വിഭിന്ന മതങ്ങളും, അനേകം ആരാധനാരീതികളും രൂപമെടുക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നും തുറന്നുപറഞ്ഞാല്‍ എനിക്കറിയില്ല. ഒരേ ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന യഹൂദരും, ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്ലീമുകളും ഈ ലോകത്തിലെ അനേകം കോണുകളില്‍ വര്‍ഗ്ഗശത്രുക്കള്‍ എന്നപോലെ പരസ്പരം കടിച്ചുകീറുന്നതും, സ്വന്തം പ്രവൃത്തി നീതീകരിക്കുവാന്‍ അതേ ദൈവത്തിന്റെ നാമം തന്നെ ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കുന്നതും മനസ്സിലാക്കുവാന്‍ എന്റെ സാമാന്യബുദ്ധിക്കു് കഴിയുന്നില്ല. എന്റെ സംശയങ്ങള്‍ ബാലിശമായി നിനക്കു് തോന്നുന്നുവെങ്കില്‍ ദയവുചെയ്തു് എന്നോടു് ക്ഷമിക്കുക!

സംശയങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനു് മുന്‍പു് ആദ്യമായി ഞാന്‍ എന്നെ ഒന്നു് പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ! അനേകദൈവങ്ങളുള്ള ഭാരതത്തിലെ ഏതോ ഒരു ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടായ കേരളത്തില്‍ ജനിച്ചവനെങ്കിലും, എന്റെ അപ്പന്‍ മന്ത്രിയോ, അമ്മയുടെ സഹോദരന്‍ ബിഷപ്പോ, കര്‍ദ്ദിനാളോ ഒന്നുമല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ ഉപജീവനാര്‍ത്ഥം സുഭിക്ഷത നിലവിലിരിക്കുന്ന (ഒരുപക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തമല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവാം!) ഒരു അന്യരാജ്യത്തില്‍ അഭയം തേടേണ്ടിവന്ന എന്റെ ഇതുവരെയുള്ള ജീവിതാനുഭവങ്ങള്‍ എന്നെ നിനക്കു് പരിചയമുണ്ടായിരിക്കാമെന്ന ധാരണയെ ഒരുവിധത്തിലും നീതീകരിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നതല്ല. അതുകൊണ്ടു് ഒരു പരിചയപ്പെടുത്തല്‍ ആവശ്യമാണെന്നു് തോന്നുന്നു. ഹിന്ദുവായ ഒരു ഭാര്‍ഗ്ഗവന്റെ മകള്‍ ഭഗീരഥി നിത്യേന പ്രദോഷത്തില്‍ കുളിച്ചു് ശരീരശുദ്ധിവരുത്തി, സന്ധ്യാദീപം കൊളുത്തി, രാമനാമം ജപിക്കുന്ന ഒരു ഹൈന്ദവസ്ത്രീയായിത്തീരുന്നതുപോലെ, ഒരു മുസ്ലീം കുടുംബത്തില്‍ ജനിച്ചതുമൂലം അള്ളാ എന്ന ദൈവത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാനും, സുന്നത്തു് ചെയ്യപ്പെടാനും, മെക്കയിലേക്കു് തിരിഞ്ഞു് നിസ്കരിക്കാനും കടപ്പെട്ടവനായിത്തീരുന്ന ഒരു മുഹമ്മദിനെപ്പോലെ, ഭാരതമെന്ന ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഒരു ചെറിയ സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തില്‍, നെല്‍പ്പാടങ്ങളും തെങ്ങിന്‍തോപ്പുകളും മാവും പ്ലാവും കാപ്പിയും കറിവേപ്പും കളിയാടുന്ന ഒരു പ്രദേശത്തു്, ഒരു കൊച്ചു കര്‍ഷകകുടുംബത്തില്‍ , ആദ്യം എനിക്കജ്ഞാതരായിരുന്നെങ്കിലും കാലക്രമേണ പരിചയപ്പെടാന്‍ സാധിച്ച, ക്രിസ്ത്യാനിയും തികഞ്ഞ വിശ്വാസിയുമായിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടേയും, ക്രിസ്ത്യാനിയെങ്കിലും അത്ര കടുത്ത വിശ്വാസിയല്ലാതിരുന്ന ഒരു പുരുഷന്റേയും മകനായി ജനിച്ചതുവഴി ഞാനൊരു ക്രിസ്ത്യാനിയായി. എന്റെ അറിവോ, സമ്മതമോ അതിനാവശ്യമായിരുന്നില്ല. എന്റെ അനുമതി ചോദിക്കാതെതന്നെ അവര്‍ എനിക്കൊരു പേരും നല്‍കി. (എന്നെ ഇടിക്കുള എന്നോ, ഇത്താപ്പിരി എന്നോ, വേണമെങ്കില്‍ ഇട്ടിക്കണ്ടപ്പന്‍ എന്നുപോലുമോ വിളിക്കാന്‍ അവര്‍ക്കു് കഴിയുമായിരുന്നു!)

അതുകൊണ്ടു് ജനിച്ചനാള്‍ മുതല്‍ ഞാന്‍ തികഞ്ഞ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ആയിരുന്നു എന്നല്ല അര്‍ത്ഥം. മറ്റെല്ലാ മതങ്ങളിലുമെന്നപോലെതന്നെ ജന്മം മൂലം ഞാന്‍ അംഗമാവേണ്ടിവന്ന ക്രിസ്തീയമതവിഭാഗത്തിലും (ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തില്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുമതത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ എത്ര വിഭാഗങ്ങളുണ്ടെന്നു് ക്രിസ്തുവിനുപോലും അറിയുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല!) ചില നടപടികളും ചടങ്ങുകളും അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശാരീരികവും മാനസീകവുമായ പീഡനങ്ങളും മതാംഗത്വം നേടുന്നതിനു് മുന്നോടിയായി അനുഭവിച്ചു് തീര്‍ക്കണം. ഈ ചട്ടവട്ടങ്ങള്‍ വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കുന്നതു് മതാംഗത്വം വേണ്ടെന്നു് വയ്ക്കുന്നതിനു് തുല്യമാണു്. ജ്ഞാനസ്നാനമെന്നു് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യപ്പെടുന്ന, മാമ്മോദീസയെന്ന, തുറന്നുപറഞ്ഞാല്‍, എനിക്കിന്നും പൂര്‍ണ്ണമായി അര്‍ത്ഥമോ, ആവശ്യമോ അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത ഒരു പള്ളിച്ചടങ്ങില്‍വച്ചു്, ഭൂമദ്ധ്യരേഖയോടടുത്തുകിടക്കുന്ന കേരളം പോലുള്ള ഒരു പ്രദേശത്തു് നഗ്നതമറയ്ക്കാന്‍ സാധാരണഗതിയില്‍ ആവശ്യമുള്ളതിനേക്കാള്‍ എത്രയോമടങ്ങു് കൂടുതലും, വിചിത്രവുമായ വസ്ത്രനിരകളില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഒരു പുരോഹിതന്‍ എന്നെ ഇളം ചൂടുള്ള വെള്ളത്തില്‍ മുക്കി. എനിക്കു് പിടികിട്ടാത്ത ചില രഹസ്യസൂത്രവാക്യങ്ങള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഗദ്യമായും, പലപ്പോഴും പദ്യമായും, മറ്റുചിലപ്പോള്‍ ഗദ്യമോ, പദ്യമോ എന്നു് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്ത ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതമാതൃകയിലും ആരോഹണാവരോഹണങ്ങളിലൂടെ ആലപിച്ചുകൊണ്ടു് എന്റെ നെറുകയില്‍ പലപ്രാവശ്യം ആംഗ്യരൂപത്തില്‍ കുരിശടയാളം വരച്ചു. അനേകമിനുട്ടുകള്‍ നീണ്ടുനിന്ന മാമ്മോദീസ എന്ന ഈ കടന്നാക്രമണത്തിനുശേഷം നനഞ്ഞവനും, നഗ്നനുമായിരുന്ന ഞാന്‍ ഭക്തിപുരസരം സന്തോഷാശ്രുക്കളാല്‍ ഈറനണിഞ്ഞ മിഴികളും, ഉണങ്ങിയ തുവര്‍ത്തുമായി കാത്തുനിന്നിരുന്ന എന്റെ അമ്മയുടെ കൈകളില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു. അതിരാവിലെ അമ്മ തന്നെ കുളിപ്പിച്ചു് വൃത്തിയാക്കി മാമ്മോദീസയ്ക്കായി (അയല്‍ക്കാരെ കാണിക്കാനും!) പ്രത്യേകം വാങ്ങിയ വിലകൂടിയതും ഭംഗിയുള്ളതുമായ വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ചു് പള്ളിയിലെത്തിക്കപ്പെട്ട ഞാന്‍ അരമണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ വീണ്ടുമൊരു കുളിയുടെ ആവശ്യം വരത്തക്കവിധത്തില്‍ അശുദ്ധനായിരുന്നോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ജ്ഞാനസ്നാനം അഥവാ, അറിവിന്റെ കുളി എന്ന ഈ രണ്ടാം തളിച്ചുകുളിവഴി ഏതെങ്കിലുമൊരു ജ്ഞാനം എനിക്കു് ലഭിച്ചതായുള്ള അനുഭവമോ, അറിവോ ഇതുവരെ എനിക്കുണ്ടായിട്ടുമില്ല. വിശാലമായ ഈവിധ മാമ്മോദീസാപരിപാടികളുടെ പര്യവസാനത്തില്‍, ഞാന്‍ ക്രിസ്തീയ സമുദായത്തിലെ ഒരു നിയമാനുസൃത അംഗമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള ആദ്യപടിയില്‍ കാലുവച്ചു. അങ്ങനെ ഞാന്‍ ആദ്യം യഹൂദരുടെയും, പില്‍ക്കാലത്തു് ക്രിസ്തീയരുടെയും, ദൈവമായി സ്ഥാനമേറ്റ യഹോവ എന്ന ഏകദൈവത്തിന്റെ മകനായിത്തീര്‍ന്നു. (ക്രിസ്തുവിനു് ഏതാനും നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു് ശേഷം മുഹമ്മദ്‌ നബി സ്ഥാപിച്ച ഇസ്ലാം മതത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന മുസ്ലീമുകള്‍ അള്ളാ എന്ന പേരുനല്‍കി വിളിക്കുന്നതും ഈ ദൈവത്തിനെത്തന്നെ!) നരനായിങ്ങനെ ഭൂമിയില്‍ ജനിച്ചതിന്റെയോ, ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയായി തീരേണ്ടിവന്നതിന്റേയോ യാതൊരു ഉത്തരവാദിത്തവും ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറല്ല. പക്ഷേ, അതുകൊണ്ടു് അതു് എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ നിന്ദിക്കലോ തള്ളിപ്പറയലോ ആണെന്നു് ധരിക്കരുതു്. അവരും സ്വന്തപങ്കാളിത്തമില്ലാതെ ഇവിടെയെത്തിയവരും, സമയമോ, സ്ഥലമോ അറിയാന്‍ കഴിയാതെ, യാത്രാമദ്ധ്യേ എന്നോ എവിടെയോ വച്ചു് ഈ ലോകത്തോടു് വിടപറയാന്‍വേണ്ടി മറ്റാരൊക്കെയോ നിര്‍ദ്ദേശിച്ച വഴികളിലൂടെ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ കൂലിനല്‍കി യാത്രചെയ്യേണ്ടിവന്നവരുമല്ലോ!

(തുടരും)

 

മുദ്രകള്‍: , ,

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 130 other followers